جای ادبیات در زندگی بسیاری از ما خیلی خالی است. چه حرف‌های شنیدنی و چه راهکارهای کاربردی که در آثار ادبی ایران آمده و چون به گوش و چشم ما نرسیده، مغفول مانده. پس از هجده سال تدریس ادبیات به دانش‌آموزان سرزمینم، تصمیم گرفتم این بار در کلاسی بزرگ‌تر و با مخاطبی متفاوت‌تر روبرو شوم.
همچنان خدمت‌گزار دانش‌آموزان و دانشجویان خواهم ماند. تدریس نکات درسی و تلفیقی از مطالب دستور زبان، آرایه‌های ادبی، قالب‌های شعری، عروض و قافیه و بررسی کتب درسی مشترک و تخصصی، مد نظر است.
در کنار این مهم، هدف بالاتر و والاتری نیز دارم و آن آشتی دادن دوباره شما خوبان با ادبیات است. در این راستا، نقل داستان‌ها و روایت‌ها، تولید پادکست‌های ادبی، شعرخوانی، معرفی مفاخر فرهنگی و ادبی و انتشار لحظات ناب ادبی، بخشی از رسالت پیش روست.
امید که این خدمت به گوش و چشمتان خوش بیاید و همراهی فعالانه شما را به دنبال داشته باشد.
"غرض نقشی است کز ما باز ماند
که هستی را نمی‌بینم بقایی"
با درود و مهر
مهدی شیخ‌پور


6:17

Shared 1 year ago

877 views