Ben Pelaperi.
Beni bir yerde, bir sahnede ya da bir şehirde arama. Ben en çok, insanın kendi içinde kaybolduğu yerdeyim.
Hayatımın bazı dönemlerinde sesim vardı ama kendimi duyamıyordum. İnsanların içindeydim ama kendime ait değildim.
Kendimden, insanlardan, hatta hayattan koptuğum zamanlar oldu. Tam o boşlukta, içimde birikenleri susturmak yerine söylemeyi seçtim.
Sözler, düşünülerek değil… içimden geldiği gibi döküldü. Çünkü bazı duygular anlatılmazsa ağırlaşıyor. Bazı sessizlikler, insanın içinde yankı yapıyor.
Eğer bir gün bir şarkım sana denk gelirse ve sen “bu tam ben” dersen…
bil ki o an, hiç tanışmamış olsak bile yalnız değilsin.
Çünkü ben de oradaydım.