مهدی رحیمی

چراغی را که ایزد برفروزد ، هر آن کس پف کند ریشه اش بسوزد ؛ابوسعيد ابوالخير.
عطار؛ هرچه در فهم تو آید آن بُود مفهوم تو ،کی بود مفهوم تو او کو از آن عالی‌تر است
مولوی؛روزها فکر من این است و همه شب سخنم که چرا غافل از احوال دل خویشتنم
سعدی؛برگ درختان سبز در نظر هوشیار ، هر ورقش دفتریست معرفت کردگار
ایرانی نیستم پارسی هستم