მშობელი ქვეყნის მოზარევ,
უნდა გიმღერო მთურადა.
იმავ ჭირით ვარ სნეული,
რაც შენ გატყვია წყლულადა.
რა ვუყოთ?! ბედი, შავბედი
თუმცა გვექცევა მგლურადა,
მაინც ვაჟღერებ ჩონგურსა
მტარვალთა შესამუსრადა,
შენს სამახსოვროდ, მოხუცო,
თავს ჩაჩქნად დასახურადა!
თუნდ არ მოგწონდეს, იქნება,
ჩემის ფანდურის ჩხაკუნი,
მიიღე, სარეკელასი
როგორც წისქვილში რაკუნი,
ეს ჩემი შენთვის მოძღვნილი
სალამი, გრძნობის ნაჟური.
დღევანდელ დღესა არ ძალმიძს,
არ ჟღერდეს ჩემი ფანდური!
ილიაც მესაუბრება,
უნდა დავუგდო მას ყური.
დავალებული გულისა
უნდა ამოთქვას ენამა:
წყლულები საქართველოსი
გაიგო შენმა სმენამა.
მეც ამატირა ბევრჯელა
შენს თვალზე ცრემლის დენამა.
ნეტავი, ბევრი გაზარდოს
შენისთანები დედამა!
რომ მიყვარს მამულიშვილი,
დაე იცოდეს ყველამა,
გადაგვარების მოსურნე
შაჭამოს ტურა - მელამა!
მადლობელი ვარ გულითა,
შოთაის სულის ლხენამა!
სამშობლოს სამსახურისთვის
ჩანგი გიკურთხოს ზენამა!
ნუ ეჭვობ, მაინც შენი ვარ,
ვიდრე სულს ვღაფავ ტანჯულსა,
მინამდე სამუდამოდა
ჩემს მზეს არ ჰნახავ ჩასულსა;
მაშინაც ვერ მომიშორებ
შენს გულს და გონში ჩაქსულსა.
ნუ ჰფიქრობ, ტანჯვით ცხოვრებამ
მომიკლას შენი ტრფიალი:
რად მინდა უშინაარსო
სიცოცხლე ოხერ-ტიალი?!
გასალკლდევებულს აზრითა
რას მიზამს შხამის ფიალი,
ზედ მოხეთქება მეხისა,
თავზე ყვავ-ყორანთ ფრიალი?!
დღესნამდე შენდამი ტრფობა, –
ახლა კი ვიტყვი კვეხითა, –
თუ მოვიტანე უვნებლად
გვემული ათას მეხითა,
დღეიდან ოხერ-მოხრები
მას ვერ გასთელენ ფეხითა,
ვერ ამომგლეჯენ გულიდან
ვერა რომელი ხერხითა.
იმატებს ტანჯვა? – უწყიდე,
ტრფობაც აიწევს მეტადა.
აიშლის ფაფარს მრისხანედ,
სდგეს იალბუზის ქედადა;
ის მუხლს გიყრიდეს და შენ კი
თავს დასცქეროდე ღმერთადა.
შენ რომ გახსენებ, ვინ შენა?..
ნიანგნი სცქვეტენ ყურებსა.
ერთი უყურეთ, უყურეთ
მაგ სისხლის მწოველ თულებსა!..
ბრიყვების სმენა ღირსია,
ვასმინო შენი სახელი?
თვით გიცნობს, ვისაც უყვარხარ,
არ არს საჯაროდ სათქმელი!
ლოგინად ეკალს მიგებდე,
ზედა ვწვებოდე შიშველი,
გზაზეც მიფენდე, მაინცა
რაც შემიძლიან, გიშველი.
უნდა დავადნო შენს ბედსა,
თვალი და გული ფხიზელი,
რადგან სხვა საშუალება
გამიქრა, როგორც წინწელი.
აგიგებ ხელოვნურს ტაძარს,
ბუნება ჰყვანდეს მთეველი:
ვარსკვლავნი ცისა, მზე-მთვარით,
ზღვა, ხმელეთზედა ტყე-ველი,
ია და ვარდი უჭკნობლად
შენს თავზე ყვავილთ მრხეველი,
ბულბული, სოროდან გველის
ტკბილის ხმით გამომწვეველი,
და წმინდა სული მთათ თხემთა,
ჭეშმარიტების მფრქვეველი.
თავზე დაგხურავ მანდილსა,
უნდა შეგმოსო კაბითა
იაფით… ფასს თუმც ვერ სდებდენ,
ნაკერსა დიდის ჯაფითა;
ჩემთ ცრემლთა ღილებს შეგიბამ,
მოქარგულს ტრფობის ძაფითა,
უკვდავს ვქმნი შენსა სახელსა,
დღეს შემურვილსა ლაფითა;
შემკობილს აზრით და გრძნობით
მეც თან გახლდები დაფითა.
ცნობიერების გამოღვიძება
👣
1 year ago | [YT] | 0
View 0 replies
ცნობიერების გამოღვიძება
,,იქნებ იამოს,
ვიფიქრე ისა,
ძვირფას ძმას ვუძღვენ
სურათი ძმისა
და მასთან ერთად
სურათიც რძლისა,
რო შეინახოს
ალბომსა თვისსა
1 year ago (edited) | [YT] | 0
View 0 replies
ცნობიერების გამოღვიძება
აკაკი - ბავშვობის მოგონებებიდან 𓇢𓆸 𓇢𓆸
1 year ago (edited) | [YT] | 0
View 0 replies
ცნობიერების გამოღვიძება
როცა არწივი თან მახლავს,
მაზის მარჯვენა მხარზედა,
მეფისა მადგა გვირგვინი,
ვზივარ სამეფო ტახტზედა!
🐚🌺ვიშნუ - გარუდა🦅
youtube.com/shorts/N4MTHkBrIVs
1 year ago (edited) | [YT] | 2
View 0 replies
ცნობიერების გამოღვიძება
,,არც-რა ტანთ მცვია, არც ფეხთა,
დავდივარ დედიშობილა
მეც იმათ ჯოგიდამა ვარ,
ვინც სიღარიბით ცნობილა..."
youtube.com/shorts/mYdCgmdKkHw
#Vazha #Pshavela #Namah #Shivaya #Destroyer of evil
1 year ago (edited) | [YT] | 2
View 0 replies
ცნობიერების გამოღვიძება
,,უცხო მოყმე"
youtube.com/shorts/HEtuRXA07_4
#Shota #Rustaveli #Maheshvara
1 year ago (edited) | [YT] | 0
View 0 replies
ცნობიერების გამოღვიძება
ჩემთ ცრემლთა ღილებს შეგიბამ,
მოქარგულს ტრფობის ძაფითა,
უკვდავს ვქმნი შენსა სახელსა,
დღეს შემურვილსა ლაფითა;
რუდრა-აკშა- შივას ცრემლები 🤲💖
#Shiva to #Vishnu
1 year ago (edited) | [YT] | 0
View 0 replies
ცნობიერების გამოღვიძება
,,გასალკლდევებულს აზრითა
რას მიზამს შხამის ფიალი,
ზედ მოხეთქება მეხისა,
თავზე ყვავ-ყორანთ ფრიალი?!"
#Mahadev drinking poison to save the world💙
1 year ago (edited) | [YT] | 0
View 0 replies
ცნობიერების გამოღვიძება
აკაკისადმი 🌺
მშობელი ქვეყნის მოზარევ,
უნდა გიმღერო მთურადა.
იმავ ჭირით ვარ სნეული,
რაც შენ გატყვია წყლულადა.
რა ვუყოთ?! ბედი, შავბედი
თუმცა გვექცევა მგლურადა,
მაინც ვაჟღერებ ჩონგურსა
მტარვალთა შესამუსრადა,
შენს სამახსოვროდ, მოხუცო,
თავს ჩაჩქნად დასახურადა!
თუნდ არ მოგწონდეს, იქნება,
ჩემის ფანდურის ჩხაკუნი,
მიიღე, სარეკელასი
როგორც წისქვილში რაკუნი,
ეს ჩემი შენთვის მოძღვნილი
სალამი, გრძნობის ნაჟური.
დღევანდელ დღესა არ ძალმიძს,
არ ჟღერდეს ჩემი ფანდური!
ილიაც მესაუბრება,
უნდა დავუგდო მას ყური.
დავალებული გულისა
უნდა ამოთქვას ენამა:
წყლულები საქართველოსი
გაიგო შენმა სმენამა.
მეც ამატირა ბევრჯელა
შენს თვალზე ცრემლის დენამა.
ნეტავი, ბევრი გაზარდოს
შენისთანები დედამა!
რომ მიყვარს მამულიშვილი,
დაე იცოდეს ყველამა,
გადაგვარების მოსურნე
შაჭამოს ტურა - მელამა!
მადლობელი ვარ გულითა,
შოთაის სულის ლხენამა!
სამშობლოს სამსახურისთვის
ჩანგი გიკურთხოს ზენამა!
ვაჟა ფშაველა
(1908 წელი)
https://youtu.be/bbUnfeJhPKY?si=wJRUL...
#Shiva to #Brahma
1 year ago (edited) | [YT] | 0
View 0 replies
ცნობიერების გამოღვიძება
შენდამი
(ვუძღვნი ილია ჭავჭავაძის ხსოვნას)
ნუ ეჭვობ, მაინც შენი ვარ,
ვიდრე სულს ვღაფავ ტანჯულსა,
მინამდე სამუდამოდა
ჩემს მზეს არ ჰნახავ ჩასულსა;
მაშინაც ვერ მომიშორებ
შენს გულს და გონში ჩაქსულსა.
ნუ ჰფიქრობ, ტანჯვით ცხოვრებამ
მომიკლას შენი ტრფიალი:
რად მინდა უშინაარსო
სიცოცხლე ოხერ-ტიალი?!
გასალკლდევებულს აზრითა
რას მიზამს შხამის ფიალი,
ზედ მოხეთქება მეხისა,
თავზე ყვავ-ყორანთ ფრიალი?!
დღესნამდე შენდამი ტრფობა, –
ახლა კი ვიტყვი კვეხითა, –
თუ მოვიტანე უვნებლად
გვემული ათას მეხითა,
დღეიდან ოხერ-მოხრები
მას ვერ გასთელენ ფეხითა,
ვერ ამომგლეჯენ გულიდან
ვერა რომელი ხერხითა.
იმატებს ტანჯვა? – უწყიდე,
ტრფობაც აიწევს მეტადა.
აიშლის ფაფარს მრისხანედ,
სდგეს იალბუზის ქედადა;
ის მუხლს გიყრიდეს და შენ კი
თავს დასცქეროდე ღმერთადა.
შენ რომ გახსენებ, ვინ შენა?..
ნიანგნი სცქვეტენ ყურებსა.
ერთი უყურეთ, უყურეთ
მაგ სისხლის მწოველ თულებსა!..
ბრიყვების სმენა ღირსია,
ვასმინო შენი სახელი?
თვით გიცნობს, ვისაც უყვარხარ,
არ არს საჯაროდ სათქმელი!
ლოგინად ეკალს მიგებდე,
ზედა ვწვებოდე შიშველი,
გზაზეც მიფენდე, მაინცა
რაც შემიძლიან, გიშველი.
უნდა დავადნო შენს ბედსა,
თვალი და გული ფხიზელი,
რადგან სხვა საშუალება
გამიქრა, როგორც წინწელი.
აგიგებ ხელოვნურს ტაძარს,
ბუნება ჰყვანდეს მთეველი:
ვარსკვლავნი ცისა, მზე-მთვარით,
ზღვა, ხმელეთზედა ტყე-ველი,
ია და ვარდი უჭკნობლად
შენს თავზე ყვავილთ მრხეველი,
ბულბული, სოროდან გველის
ტკბილის ხმით გამომწვეველი,
და წმინდა სული მთათ თხემთა,
ჭეშმარიტების მფრქვეველი.
თავზე დაგხურავ მანდილსა,
უნდა შეგმოსო კაბითა
იაფით… ფასს თუმც ვერ სდებდენ,
ნაკერსა დიდის ჯაფითა;
ჩემთ ცრემლთა ღილებს შეგიბამ,
მოქარგულს ტრფობის ძაფითა,
უკვდავს ვქმნი შენსა სახელსა,
დღეს შემურვილსა ლაფითა;
შემკობილს აზრით და გრძნობით
მეც თან გახლდები დაფითა.
ვაჟა ფშაველა
(1909 წელი)
#Shiva to #Vishnu
1 year ago (edited) | [YT] | 1
View 0 replies
Load more