Jithesh Kumar
Welcome to Jithesh Kumar's Channel!
Immerse yourself in the rich heritage of Tulunadu as i explore its vibrant culture, traditional Yakshagana performances, mystical Kola rituals, and thrilling Kambala races. Alongside these cultural treasures, join me on travel vlogs that uncover hidden gems and captivating stories. Subscribe to Jithesh Kumar for an authentic journey through the heart of Tulunadu. Don't forget to like, comment, and hit the bell icon to stay connected with my latest videos!
Follow mel on WhatsApp: whatsapp.com/channel/0029Va5S0ygHLHQQ0RF3dB3M
Jithesh Kumar
ಉಡುಪಿಯ ವಿವಿದೆಡೆ ನಡೆದ 2026ರ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಗಣೇಶೋತ್ಸವ
ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿ ವಿಡಿಯೋಗಳನ್ನು ವೀಕ್ಷಿಸಿ
mejithesh.github.io/Ganeshotsava/
ಇಷ್ಟ ಆದಲ್ಲಿ Subscribe ಮಾಡಿ
2 days ago | [YT] | 3
View 0 replies
Jithesh Kumar
ನಾನು ಕಂಡ #80s
80s is not just a trend.
80s is a feeling.
80s is my childhood.
80s is our story. ❤️
ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಸೋಷಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾ ತೆರೆದರೆ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ 80s ಟ್ರೆಂಡ್ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದೆ. 80ರ ದಶಕದ ಡ್ರೆಸ್, ಹಳೆಯ ಹೇರ್ಸ್ಟೈಲ್, ದೊಡ್ಡ ಕನ್ನಡಕ, Retro ಬೈಕ್, ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ಮನೆ, ಅಂಗಡಿ, ಸಿನಿಮಾ ಪೋಸ್ಟರ್… ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಇಂದು AI ಮೂಲಕ ತಮ್ಮದೇ ಫೋಟೋಗಳನ್ನು 80s ಲುಕ್ಗೆ ಬದಲಿಸಿಕೊಂಡು ಜನರು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ ನನಗೆ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಬರುತ್ತದೆ — ಏಕೆ 80s? ಏಕೆ 1970 ಅಲ್ಲ? ಏಕೆ 1990 ಅಲ್ಲ? ಬಹುಶಃ ಇದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರ ನನ್ನದೇ ಜೀವನದಲ್ಲಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ನಾನು 1980ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವನು. ಆ ಕಾಲವನ್ನು ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಓದಿಲ್ಲ, ಸಿನಿಮಾದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ನೋಡಿಲ್ಲ; ನಾನು ಆ ಬದಲಾವಣೆಯ ಕಾಲವನ್ನು ಬದುಕಿದ್ದೇನೆ.
ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ಇಂದಿನ ಜೀವನಕ್ಕೂ ಅಂದಿನ ಜೀವನಕ್ಕೂ ಇರುವ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ನಿಜಕ್ಕೂ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಇಂದು ನಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲಿರುವ ಮೊಬೈಲ್ನಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತೇ ಇದೆ. ಒಂದು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗಾದರೂ ಕರೆ ಮಾಡಬಹುದು, Video Call ಮಾಡಬಹುದು, Googleನಲ್ಲಿ ಮಾಹಿತಿ ಹುಡುಕಬಹುದು, YouTube ನೋಡಬಹುದು, Social Mediaಯಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತಿನ ಜೊತೆ ಸಂಪರ್ಕದಲ್ಲಿರಬಹುದು. ಇಂದು ನಾನು ಕೂಡ ಅದೇ Technologyಯ ಭಾಗವಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಆದರೆ ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಈ ಯಾವುದೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಜೀವನ ನಿಧಾನವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಆ ನಿಧಾನ ಜೀವನದಲ್ಲೇ ಒಂದು ರೀತಿಯ ನೆಮ್ಮದಿ ಇತ್ತು.
ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಟಿವಿ ಎಂಬುದು ಇಂದಿನಂತೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮನೆಯ ಸಾಮಾನ್ಯ ವಸ್ತುವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. Black and White TV ಇದ್ದ ಮನೆಯೇ ಒಂದು ಆಕರ್ಷಣೆ. ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಟಿವಿ ನೋಡಲು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ದಿನಗಳು ನೆನಪಾಗುತ್ತವೆ. ಆಗ ಒಂದು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ನೋಡಬೇಕೆಂದರೆ ಅದರ ಸಮಯ ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಈಗಿನಂತೆ YouTubeನಲ್ಲಿ ಬೇಕಾದಾಗ Pause ಮಾಡಿ, Rewind ಮಾಡಿ, ಮತ್ತೆ ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಮುಗಿದರೆ ಮುಗಿದೇ ಹೋಯಿತು. ನಂತರ Color TV ಬಂದಾಗ ಅದೇ ನಮಗೆ ದೊಡ್ಡ Technologyಯಂತೆ ಅನಿಸಿತ್ತು. ಇಂದು LED ಮತ್ತು Smart TV ಮುಂದೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಾಗಲೂ ಆ ಹಳೆಯ Black and White TVಯ ನೆನಪು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ.
ಸಂಗೀತದ ನೆನಪು ಇನ್ನೂ ಗಾಢ. ಇಂದು ನಾನು ಸಂಗೀತದೊಂದಿಗೆ ಬಹಳ ಹತ್ತಿರವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಹಾಡು ಬರೆಯುವುದು, ಸಂಗೀತ, Video Editing, YouTube — ಇವೆಲ್ಲವೂ ನನ್ನ ಜೀವನದ ಭಾಗವಾಗಿವೆ. ಆದರೆ ನನ್ನ ಸಂಗೀತದ ಮೂಲ ಪ್ರೀತಿ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂತು ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿದರೆ, ಅದು ಬಹುಶಃ ಆ 80s ಮತ್ತು 90s ಕಾಲದ ಮಧುರ ಸಂಗೀತದಿಂದಲೇ. ಆಗ Radio ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೆವು. ನಂತರ FM ಬಂತು. Cassette Player, Audio Cassette, CD, DVD, Pen Drive… ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಬಂದವು. ಇಂದು ಹಾಡುಗಳು ಮೊಬೈಲ್ನಲ್ಲಿ, Streamingನಲ್ಲಿ, Cloudನಲ್ಲಿ ಇವೆ. ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ Cassetteನ Tape ಸುತ್ತುವ ಜಗತ್ತಿನಿಂದ ಇಂದು AI Music ಮತ್ತು Digital Musicವರೆಗೆ ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿರುವುದು ನನಗೆ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಅನುಭವ.
80ರ ದಶಕದ ಸಂಗೀತಕ್ಕೆ ಏನೋ ಒಂದು ವಿಶೇಷತೆ ಇತ್ತು. ಹಾಡುಗಳಲ್ಲಿ Melody ಇತ್ತು. ಸಾಹಿತ್ಯಕ್ಕೆ ಅರ್ಥವಿತ್ತು. ಸಂಗೀತ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಒಂದು ಹಾಡು ಕೇಳಿದಾಗ ಅದು ಕೇವಲ ಕಿವಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ; ಅದು ಒಂದು ನೆನಪಿನ ಜೊತೆ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು. ಇಂದಿಗೂ ಹಳೆಯ ಹಾಡು ಕೇಳಿದಾಗ, ಎಷ್ಟೋ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನ ಒಂದು ದಿನ, ಒಂದು ಜಾಗ, ಒಂದು ವ್ಯಕ್ತಿ ಅಥವಾ ಒಂದು ಘಟನೆ ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ. ಅದೇ Nostalgia. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ 80s Music ಇಂದಿಗೂ ಹಳೆಯದಾಗಿಲ್ಲ.
ಫೋನ್ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬಂದರೆ, ಇಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ Smartphone ಇಲ್ಲದೆ ಬದುಕುವುದೇ ಕಷ್ಟ. ಆದರೆ ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಮೊಬೈಲ್ ಎಂಬುದೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. Landline phone ಇದ್ದರೆ ಅದು ದೊಡ್ಡ ಸೌಲಭ್ಯ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯ ಫೋನ್ಗೇ ಕರೆ ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಯಾರಿಗಾದರೂ ತುರ್ತು ವಿಷಯ ಹೇಳಬೇಕಾದರೆ ನೇರವಾಗಿ ಹೋಗಬೇಕು ಅಥವಾ ಯಾರಾದರೂ ಪರಿಚಯದವರ ಮೂಲಕ ಸುದ್ದಿ ಕಳುಹಿಸಬೇಕು. ನಂತರ Mobile Phones ಬಂದವು. ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ Motorola ಫೋನ್ಗಳಿಂದ Basic Phones, Keypad Phones, ನಂತರ Smartphones ಮತ್ತು ಇಂದು iPhoneವರೆಗೆ ಬಂದಿರುವ ಈ ಪಯಣವನ್ನು ನನ್ನ ಪೀಳಿಗೆ ಕಣ್ಣಾರೆ ಕಂಡಿದೆ. ಇಂದು ನಾನು Smartphoneನಲ್ಲಿ Content Create ಮಾಡುತ್ತೇನೆ, Video Edit ಮಾಡುತ್ತೇನೆ, AI ಬಳಸುತ್ತೇನೆ. ಆದರೆ ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಕಲ್ಪನೆಯಲ್ಲೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.
ಶಾಲೆಯ ದಿನಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಇನ್ನೂ ಒಂದು ಜಗತ್ತು ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಆಗಿನ ಶಿಕ್ಷಣ ಇಂದಿನಂತೆ ಸೌಲಭ್ಯಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರಲಿಲ್ಲ. ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುವುದು, ಪುಸ್ತಕಗಳ ಚೀಲ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ನಡೆದು ಹೋಗುವುದು, ಸ್ನೇಹಿತರ ಜೊತೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ದಾರಿ ಕ್ರಮಿಸುವುದು — ಇವೆಲ್ಲವೂ ಬಾಲ್ಯದ ಒಂದು ಭಾಗ. ಇಂದಿನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಶಾಲಾ ಬಸ್ ಇದೆ, ಕಾರು ಇದೆ, ಉತ್ತಮ ಸೌಲಭ್ಯಗಳಿರುವ ಶಾಲೆಗಳಿವೆ, Digital Classroom ಇದೆ, International-level education ಇದೆ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಶಾಲೆ ಎಂದರೆ ಪುಸ್ತಕ, ಶಿಕ್ಷಕರು, ಸ್ನೇಹಿತರು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಪ್ರಯತ್ನ. ಬಹುಶಃ ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನಮ್ಮ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಸಣ್ಣ ಅವಕಾಶದ ಬೆಲೆಯೂ ಹೆಚ್ಚು ಗೊತ್ತಿದೆ.
ಇಂದು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಒಂದು ಚಾಕೊಲೇಟ್, ಆಟಿಕೆ ಅಥವಾ ಹೊಸ Gadget ಕೊಡಿಸುವುದು ದೊಡ್ಡ ವಿಷಯವಲ್ಲ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹೊಸ ವಸ್ತು ಸಿಗುವುದು ಎಂದರೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಸಂತೋಷ. ಹೊಸ ಬಟ್ಟೆ ಎಂದರೆ ಹಬ್ಬದ ಸಂಭ್ರಮ. ಹೊಸ ಚಪ್ಪಲಿ ಎಂದರೆ ದೊಡ್ಡ ಸಂತೋಷ. ಸೈಕಲ್ ಎಂದರೆ ಒಂದು ಕನಸು. ನಮಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ತಕ್ಷಣ ಸಿಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಕಾಯಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಉಳಿಸಬೇಕು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಆಸೆಯನ್ನು ಮುಂದೂಡಬೇಕು. ಆ ಕಾಯುವಿಕೆಯೇ ನಮಗೆ ವಸ್ತುಗಳ ಬೆಲೆ ಕಲಿಸಿತು.
ನಮ್ಮ ಕಾಲದಲ್ಲಿ Fast Food ಸಂಸ್ಕೃತಿಯೂ ಇಂದಿನಷ್ಟು ಇರಲಿಲ್ಲ. ಮನೆಯ ಊಟವೇ ಮುಖ್ಯ. ಮನೆಯ ಅಡುಗೆಯ ವಾಸನೆ, ಅಮ್ಮ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ತಿಂಡಿ, ಆ ಅವಲಕ್ಕಿ, ಉಪ್ಪಿಟ್ಟು, ದೋಸೆ, ಹಬ್ಬದ ದಿನದ ವಿಶೇಷ ಊಟ — ಇವೆಲ್ಲವೂ ನಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯದ ಭಾಗ. ಇಂದು Pizza, Burger, Fried Chicken, Fast Food ಎಲ್ಲವೂ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ನಾವು ಕೂಡ ಇಂದಿನ ಜೀವನದ ಭಾಗವಾಗಿ ಅವುಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಮನೆಯ ಸರಳ ಊಟದ ರುಚಿ ಮತ್ತು ಅದರ ಜೊತೆ ಬೆಸೆದುಕೊಂಡಿರುವ ನೆನಪು ಬೇರೆ ಯಾವುದರಿಂದಲೂ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಪ್ರಯಾಣವೂ ನಮ್ಮ ಪೀಳಿಗೆಯ ಜೀವನದ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಅನುಭವ. ಆಗ ಎಲ್ಲರ ಮನೆಯಲ್ಲೂ Car ಅಥವಾ Bike ಇರಲಿಲ್ಲ. Busನೇ ಮುಖ್ಯ ಸಾರಿಗೆ. ಬಸ್ ಸಮಯ ಗೊತ್ತಿರಬೇಕು. ಒಂದು ಬಸ್ ತಪ್ಪಿದರೆ ಕಾಯಬೇಕು. ದೂರದ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಯೋಜನೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಇಂದು ನನ್ನದೇ Bikeನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಬೇಕಾದರೂ ಹೋಗಬಹುದು. Car ಇದೆ. Google Maps ಇದೆ. Online Booking ಇದೆ. ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬಸ್ ಬರುವುದಕ್ಕಾಗಿ ರಸ್ತೆಯ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ನಾವು ಇಂದು Technologyಯ ಸಹಾಯದಿಂದ ಪ್ರಯಾಣವನ್ನು ಯೋಜಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಇದೇ 80s Generationನ ವಿಶೇಷತೆ — ನಾವು ಎರಡೂ ಜಗತ್ತನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದೇವೆ.
ಇಂದಿನ Brand ಜಗತ್ತನ್ನು ನೋಡಿದಾಗಲೂ ಹಳೆಯ ದಿನಗಳು ನೆನಪಾಗುತ್ತವೆ. Apple, Nike, Adidas, Crocs… ಇಂತಹ Brands ಇಂದಿನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸಹಜ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ HMT Watch ಎಂದರೆ ಒಂದು ಹೆಮ್ಮೆ. National Radio, BPL TV ಇಂತಹ ವಸ್ತುಗಳು ನಮ್ಮ ಕಲ್ಪನೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ದೊಡ್ಡ ಸಾಧನೆಗಳು. ಒಂದು ವಸ್ತು ಸಿಕ್ಕರೆ ಅದನ್ನು ಜೋಪಾನವಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಅದು ಹಳೆಯದಾಯಿತು ಎಂದು ತಕ್ಷಣ ಬದಲಾಯಿಸುವ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ವಸ್ತುವಿನ ಮೇಲೆ ಒಂದು Attachment ಇತ್ತು. ಬಹುಶಃ ಆ ಕಾಲದ ವಸ್ತುಗಳು ಕಡಿಮೆ ಇದ್ದುದರಿಂದ ಅವುಗಳ ಜೊತೆಗಿನ ಭಾವನೆ ಹೆಚ್ಚು ಇತ್ತು.
ನನ್ನ ಪೀಳಿಗೆಯ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಅತ್ಯಂತ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕಾಣುವುದು ಒಂದು ವಿಷಯ — ನಾವು ಏನೂ ಇಲ್ಲದ ಕಾಲದಿಂದ ಎಲ್ಲವೂ ಇದೆ ಎಂಬ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ. ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಸಿದ್ಧವಾಗಿದ್ದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವರಲ್ಲ ನಾವು. ಏನಾದರೂ ಬೇಕೆಂದರೆ ಅದರ ಹಿಂದೆ ಪ್ರಯತ್ನ ಇತ್ತು. ಕಾಯುವಿಕೆ ಇತ್ತು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕಷ್ಟ ಇತ್ತು. ಆ ಕಷ್ಟ ನಮಗೆ ಜೀವನದ ಏರುಪೇರುಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿತು. ಇಂದು ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಏನೇ ಸೌಲಭ್ಯ ಬಂದರೂ ಅದರ ಬೆಲೆ ನಮಗೆ ಗೊತ್ತು. ಏಕೆಂದರೆ ಸೌಲಭ್ಯಗಳಿಲ್ಲದ ದಿನಗಳನ್ನು ನಾವು ನೋಡಿದ್ದೇವೆ.
ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ 80s Generation ಒಂದು ವಿಶೇಷ Generation. ನಾವು ಹಿಂದಿನ ಜಗತ್ತನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಲಿಲ್ಲ, ಹೊಸ ಜಗತ್ತಿಗೂ ಹೆದರಲಿಲ್ಲ. Radioದಿಂದ Streaming Musicಗೆ ಬಂದೆವು. Cassetteದಿಂದ Digital Musicಗೆ ಬಂದೆವು. Black and White TVಯಿಂದ Smart TVಗೆ ಬಂದೆವು. Landlineನಿಂದ Smartphoneಗೆ ಬಂದೆವು. Bus ಪ್ರಯಾಣದಿಂದ ಸ್ವಂತ Bike ಮತ್ತು Carವರೆಗೆ ಬಂದೆವು. ಕೈಯಲ್ಲಿ ಪುಸ್ತಕ ಹಿಡಿದು ಶಾಲೆಗೆ ಹೋದ ಪೀಳಿಗೆ ಇಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿರುವ Smartphoneನಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಿದೆ.
ಇಂದು ನಾನು YouTube ಮಾಡುತ್ತೇನೆ, Video Editing ಮಾಡುತ್ತೇನೆ, Social Media ಬಳಸುತ್ತೇನೆ, AI Technologyಯನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಹೊಸ ಹೊಸ Contentಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತೇನೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಯೋಚಿಸಿದರೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಇಂತಹ Technology ನಮ್ಮ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಯಾರಾದರೂ ಹೇಳಿದ್ದರೆ ಬಹುಶಃ ನಂಬುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಇಂದು ಆ Technologyಯನ್ನೇ ನನ್ನ ಸೃಜನಶೀಲತೆಯ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಹೀಗಾಗಿ 80s Generationಗೆ Technology ಒಂದು ಅಪರಿಚಿತ ಜಗತ್ತು ಅಲ್ಲ; ಅದು ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣೆದುರೇ ಬೆಳೆದ ಜಗತ್ತು.
ಬಹುಶಃ ಇದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಇಂದು 80s Look ನೋಡಿದಾಗ ನನ್ನಂತಹವರಿಗೆ ಕೇವಲ ಒಂದು Fashion ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಹಳೆಯ ರಸ್ತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಹಳೆಯ ಮನೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಸ್ನೇಹಿತರು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ಶಾಲೆಯ ದಿನಗಳು ಕಾಣುತ್ತವೆ. Radio ಕೇಳಿದ ಕ್ಷಣಗಳು ಕಾಣುತ್ತವೆ. ಹಳೆಯ ಸಿನಿಮಾ ಹಾಡುಗಳು ನೆನಪಾಗುತ್ತವೆ. ಆಗಿನ ಸರಳ ಜೀವನ ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ. ನಾವು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದ ಒಂದು ಕಾಲ ಮತ್ತೆ ಕೆಲವು ಕ್ಷಣಗಳ ಕಾಲ ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಬಂದು ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ.
ಇಂದು AI ಮೂಲಕ 80s ಫೋಟೋ ಮಾಡಬಹುದು. Retro Dress ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಹಳೆಯ ಕಾಲದ Hair Style ಮಾಡಬಹುದು. 80s Cinema Posterನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡಬಹುದು. ಆದರೆ ಆ ಕಾಲವನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ಬದುಕಿದ ಅನುಭವವನ್ನು AI ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆ ಅನುಭವ ನಮ್ಮ ನೆನಪುಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಇದೆ. ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಸ್ತುವಿಗಾಗಿ ಕಾಯಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಒಂದು ಹಾಡಿಗಾಗಿ Radio ಕೇಳಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಒಂದು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕಾಗಿ TV ಮುಂದೆ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಒಬ್ಬ ಸ್ನೇಹಿತನನ್ನು ನೋಡಲು ಅವನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಯಾರನ್ನಾದರೂ ಮಾತನಾಡಿಸಲು ನೇರವಾಗಿ ಭೇಟಿ ಮಾಡಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಇಂದಿನ ವೇಗದ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಈ ಸರಳತೆ ಬಹುಶಃ ನಮ್ಮ ದೊಡ್ಡ ಸಂಪತ್ತು.
ಹೀಗಾಗಿ 80s ನನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ ಕೇವಲ ಒಂದು ದಶಕವಲ್ಲ. ಅದು ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯ. ಅದು ನನ್ನ ನೆನಪು. ಅದು ನನ್ನ ಪೀಳಿಗೆಯ ಹೋರಾಟ. ಅದು ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದ ಸರಳ ಜೀವನ. ಅದು Technology ಇಲ್ಲದ ದಿನಗಳಿಂದ Technology ನಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲಿರುವ ದಿನಗಳವರೆಗೆ ನಡೆದ ಪಯಣ. ನಾವು ಬಡತನವನ್ನೂ ಕಂಡಿದ್ದೇವೆ, ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನೂ ಕಂಡಿದ್ದೇವೆ. ಕಾಯುವುದನ್ನೂ ಕಲಿತಿದ್ದೇವೆ, ವೇಗವಾಗಿ ಬದುಕುವುದನ್ನೂ ಕಲಿತಿದ್ದೇವೆ. ಕೊರತೆಯನ್ನೂ ಕಂಡಿದ್ದೇವೆ, ಸೌಲಭ್ಯವನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸಿದ್ದೇವೆ.
ಆದ್ದರಿಂದ ಯಾರಾದರೂ ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ — “ಏಕೆ 80s? ಏಕೆ 70s ಅಥವಾ 90s ಅಲ್ಲ?” ಎಂದು, ನಾನು ಹೇಳುವುದು ಒಂದೇ…
**ಏಕೆಂದರೆ 80s ನಮ್ಮನ್ನು ಹಳೆಯ ಜಗತ್ತಿನೊಂದಿಗೆ connected ಇತ್ತು, ಆದರೆ ಹೊಸ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಕಾಲಿಡಲು ಕೂಡ ಕಲಿಸಿತು.**
ನಾವು ಎರಡು ಯುಗಗಳ ನಡುವೆ ಬೆಳೆದವರು.
ನಾವು Letter ಬರೆದಿದ್ದೇವೆ… Message ಕಳುಹಿಸಿದ್ದೇವೆ.
ನಾವು Cassette ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ… ಈಗ Cloud Music ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.
ನಾವು Black and White TV ನೋಡಿದ್ದೇವೆ… ಈಗ Smart TV ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.
ನಾವು Landline ಬಳಸಿದ್ದೇವೆ… ಈಗ Smartphone ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.
ನಾವು ನಡೆದು ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೇವೆ… ಇಂದು ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು School Busನಲ್ಲಿ ಕಳುಹಿಸುತ್ತೇವೆ.
ನಾವು Busಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೇವೆ… ಇಂದು ನಮ್ಮದೇ Bike ಮತ್ತು Carನಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತೇವೆ.
ನಾವು HMT Watchಗಾಗಿ ಖುಷಿಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ… ಇಂದು ಜಗತ್ತಿನ ದೊಡ್ಡ Brands ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಇವೆ.
ಆದರೆ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಬದಲಾದರೂ ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಉಳಿದಿರುವ ಒಂದು ವಿಷಯ ಮಾತ್ರ ಬದಲಾಗಿಲ್ಲ — **ಆ ದಿನಗಳ ಮೌಲ್ಯ.**
ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಇಂದು 80s ಮತ್ತೆ ಟ್ರೆಂಡ್ ಆಗುತ್ತಿದೆ.
ಜನರು 80s Dress ಧರಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ…
**ತಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.**
Retro Photo ಮಾಡಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ…
**ತಮ್ಮ ನೆನಪುಗಳಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಮುಖ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.**
ಹಳೆಯ ಹಾಡು ಕೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ…
**ತಮ್ಮ ಜೀವನದ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.**
ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನನಗೆ 80s ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಒಂದು Era ಅಲ್ಲ…
**80s is not just a trend.
80s is a feeling.
80s is my childhood.
80s is our story. ❤️**
ಮತ್ತು 1980ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ನಮ್ಮ ಪೀಳಿಗೆ?
**ನಾವು ಕೇವಲ ಒಂದು Generation ಅಲ್ಲ… ಎರಡು ಯುಗಗಳ ನಡುವೆ ಬದುಕಿದ, ಹೋರಾಟವನ್ನೂ ಕಂಡು ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸಿದ, ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ಕಣ್ಣಾರೆ ಕಂಡ ಒಂದು ಅದೃಷ್ಟವಂತ ಪೀಳಿಗೆ.**
- Jithesh Kumar
2 weeks ago | [YT] | 11
View 0 replies
Jithesh Kumar
ಬದುಕನ್ನು ಬದುಕುವುದೇ ಬದುಕು,
ಜೀವನವನ್ನು ಜೀವಿಸುವುದೇ ಜೀವನ
ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದೇಳುತ್ತೇವೆ. ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತೇವೆ. ಹಣ ಸಂಪಾದಿಸುತ್ತೇವೆ. ಮನೆಗೆ ಮರಳುತ್ತೇವೆ. ನಾಳೆಯ ಚಿಂತೆಯಲ್ಲಿ ಇಂದನ್ನು ಕಳೆಯುತ್ತೇವೆ. ಹೀಗೆ ದಿನಗಳು ವಾರಗಳಾಗುತ್ತವೆ. ವಾರಗಳು ತಿಂಗಳುಗಳಾಗುತ್ತವೆ. ತಿಂಗಳುಗಳು ವರ್ಷಗಳಾಗುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಈ ಎಲ್ಲದರ ನಡುವೆ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಮಾತ್ರ ಉತ್ತರಿಸದೇ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.
ನಾವು ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದೇವೆಯೇ? ಅಥವಾ ಕೇವಲ ಬದುಕು ಸಾಗಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆಯೇ?
ಮನುಷ್ಯನು ಈ ಭೂಮಿಗೆ ಬಂದ ಕ್ಷಣದಿಂದಲೇ ಬದುಕಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಎಲ್ಲರೂ ಜೀವನವನ್ನು ಜೀವಿಸುತ್ತಾರೆಯೇ? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಹುಡುಕಿದರೆ, "ಇಲ್ಲ" ಎನ್ನುವುದೇ ಹೆಚ್ಚು ಸಮಂಜಸವಾದ ಉತ್ತರವಾಗಬಹುದು. ಏಕೆಂದರೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಜನರು ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಆದರೆ ಬದುಕನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅವರು ದಿನಗಳನ್ನು ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಆದರೆ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಸವಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅವರು ಉಸಿರಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಆದರೆ ಜೀವನವನ್ನು ಜೀವಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ.
ನಾವು ಚಿಕ್ಕವರಿದ್ದಾಗ ಜೀವನ ತುಂಬಾ ಸುಂದರವಾಗಿತ್ತು. ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಆಡಿದರೆ ಸಾಕು. ಮಳೆಯ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ನೆನೆದರೆ ಸಾಕು. ಒಂದು ಸಿಹಿ ತಿಂಡಿ ಸಿಕ್ಕರೆ ಸಾಕು. ಸಂತೋಷಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ಕಾರಣಗಳ ಅಗತ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ವಯಸ್ಸು ಹೆಚ್ಚಾದಂತೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಸಂಕೀರ್ಣಗೊಳಿಸಿಕೊಂಡೆವು.
ಈ ಕೆಲಸ ಸಿಕ್ಕರೆ ಸಂತೋಷ...ಆ ಮನೆ ಕಟ್ಟಿದರೆ ಸಂತೋಷ...ಆ ಕಾರು ಖರೀದಿಸಿದರೆ ಸಂತೋಷ...ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ನನ್ನ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಬಂದರೆ ಸಂತೋಷ...
ಮನುಷ್ಯನ ದೊಡ್ಡ ದುರಂತವೇನೆಂದರೆ, ಅವನು ಬದುಕುತ್ತಿರುವ ಕ್ಷಣವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು, ಬರಬಹುದಾದ ಕ್ಷಣದ ಹಿಂದೆ ಓಡುತ್ತಿರುತ್ತಾನೆ.
ಸಂಜೆಯ ಸೂರ್ಯಾಸ್ತವನ್ನು ನೋಡುವ ಸಮಯವಿಲ್ಲ.ತಾಯಿಯ ಜೊತೆ ಐದು ನಿಮಿಷ ಕುಳಿತು ಮಾತನಾಡುವ ಸಮಯವಿಲ್ಲ.ತಂದೆಯ ಮುಖದಲ್ಲಿರುವ ಆಯಾಸವನ್ನು ಗಮನಿಸುವ ಸಮಯವಿಲ್ಲ.ಮಗುವಿನ ನಗುವಿನಲ್ಲಿ ಕರಗುವ ಸಮಯವಿಲ್ಲ. "ಬಿಜಿ" ಎಂಬ ಒಂದು ಪದದ ಹಿಂದೆ ಜೀವನವನ್ನೇ ಮರೆಮಾಚಿಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ.
ಜೀವನವೆಂದರೆ ಕೇವಲ ಜನನ ಮತ್ತು ಮರಣದ ನಡುವಿನ ಪ್ರಯಾಣವಲ್ಲ. ಅದು ಅನುಭವಗಳ ಸಂಗ್ರಹ. ಸಂತೋಷ ಮತ್ತು ದುಃಖಗಳ ಸಂಗಮ. ಸೋಲು ಮತ್ತು ಗೆಲುವಿನ ಪಾಠಶಾಲೆ. ಪ್ರೀತಿ, ನೋವು, ನಿರೀಕ್ಷೆ, ನಿರಾಸೆ, ಕನಸು ಮತ್ತು ಹೋರಾಟಗಳ ಅದ್ಭುತ ಮಿಶ್ರಣ. ಈ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಮನಸ್ಸು ತೆರೆದು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅನುಭವದಿಂದ ಬದುಕಿನ ಅರ್ಥವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವವನೇ ನಿಜವಾಗಿ ಜೀವನವನ್ನು ಜೀವಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಇಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯನು ತನ್ನ ಜೀವನಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಇತರರ ಜೀವನದ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. "ಜನರು ಏನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ?", "ಸಮಾಜ ಏನು ಅಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ?", "ಅವನಂತೆ ನಾನು ಯಾಕಿಲ್ಲ?", "ಅವಳಷ್ಟು ಯಶಸ್ಸು ನನಗೇಕಿಲ್ಲ?" ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಅವನ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಕದಿಯುತ್ತಿವೆ. ತನ್ನ ಜೀವನದ ದಾರಿಯನ್ನು ತಾನೇ ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಬದಲು, ಇತರರ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಬದುಕಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಅವನು ತನ್ನ ನಿಜವಾದ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನೇ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
ಸರಿ ಮತ್ತು ತಪ್ಪು ಎಂಬ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗಳೂ ಇದೇ ರೀತಿ. ನಾವು ಯಾವುದನ್ನಾದರೂ ಸರಿ ಅಥವಾ ತಪ್ಪು ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸುವಾಗ, ಅದು ನಮ್ಮ ಅನುಭವ, ಸಂಸ್ಕಾರ, ಪರಿಸರ ಮತ್ತು ನಂಬಿಕೆಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಂದೇ ವಿಷಯ ಒಂದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ನೀವು ಎಷ್ಟೇ ಒಳ್ಳೆಯವರಾಗಿದ್ದರೂ ಯಾರಿಗಾದರೂ ನೀವು ತಪ್ಪಾಗಿಯೇ ಕಾಣುತ್ತೀರಿ.ನೀವು ಎಷ್ಟೇ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕರಾಗಿದ್ದರೂ ಯಾರಾದರೂ ನಿಮ್ಮನ್ನು ತಪ್ಪಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.ನೀವು ಎಷ್ಟೇ ಪ್ರೀತಿಸಿದರೂ ಯಾರಾದರೂ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಬದುಕಿನ ಸಹಜ ನಿಯಮ.
ಒಬ್ಬ ರೈತನಿಗೆ ಮಳೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ತರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಮದುವೆ ಮನೆಯವರಿಗೆ ಅದೇ ಮಳೆ ತೊಂದರೆಯಾಗಬಹುದು. ಒಬ್ಬ ಯುವಕ ತನ್ನ ಕನಸನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಲು ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದು ಅವನ ಪಾಲಿಗೆ ಸರಿಯಾದ ನಿರ್ಧಾರವಾಗಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಅವನ ಕುಟುಂಬದ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಅದು ತಪ್ಪಾಗಿಯೂ ಕಾಣಬಹುದು. ಹಾಗಾದರೆ ನಿಜವಾದ ಸರಿ ಯಾವುದು? ತಪ್ಪು ಯಾವುದು?
ಬಹುಶಃ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ನೈತಿಕ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ, ಉಳಿದ ಅನೇಕ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಸರಿ ಮತ್ತು ತಪ್ಪು ಎಂಬುದು ದೃಷ್ಟಿಕೋನದ ವಿಷಯವೇ ಆಗಿರಬಹುದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಇತರರ ಜೀವನವನ್ನು ತೀರ್ಪು ಮಾಡುವ ಮೊದಲು, ಅವರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಬೇಕು. ಮನುಷ್ಯನು ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದಂತೆ ಬದುಕಿದರೆ ಅವನನ್ನು ಸ್ವಾರ್ಥಿ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ತನ್ನ ಇಡೀ ಜೀವನವನ್ನು ಇತರರ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳಿಗೆ ಬಲಿಕೊಟ್ಟರೆ ಅವನನ್ನು ಒಳ್ಳೆಯವನು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.
ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಬದುಕುವುದು ಸ್ವಾರ್ಥವಲ್ಲ. ಇತರರನ್ನು ನೋಯಿಸದೆ, ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಬದುಕುವುದು ಬದುಕಿನ ಮೇಲಿನ ಗೌರವ.
ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಜೀವನ ನಮಗೆ ಒಂದೇ ಬಾರಿ ಸಿಕ್ಕಿದೆ.
ನಾವು ಬಹಳ ಬಾರಿ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಹುಡುಕುತ್ತೇವೆ. "ಈ ಕೆಲಸ ಸಿಕ್ಕರೆ ಸಂತೋಷವಾಗುತ್ತೇನೆ", "ಹಣ ಬಂದರೆ ನೆಮ್ಮದಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ", "ಮನೆ ಕಟ್ಟಿದರೆ ಜೀವನ ಪೂರ್ಣವಾಗುತ್ತದೆ", "ಮದುವೆಯಾದರೆ ಖುಷಿಯಾಗುತ್ತೇನೆ" ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಜೀವನದ ಸತ್ಯವೇನೆಂದರೆ, ಸಂತೋಷವು ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಗುರಿಯ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ಬಹುಮಾನವಲ್ಲ. ಅದು ಪ್ರತಿದಿನದ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಅನುಭವ.
ಮಳೆಯ ಹನಿಯನ್ನು ನೋಡುವುದು, ತಾಯಿಯ ನಗು, ತಂದೆಯ ಕಾಳಜಿ, ಸ್ನೇಹಿತನ ಮಾತು, ಮಗುವಿನ ಮುಗ್ಧತೆ, ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರರ ಜೊತೆ ಕಳೆದ ಕ್ಷಣಗಳು, ಸಂಜೆಯ ಸೂರ್ಯಾಸ್ತ, ಬೆಳಗಿನ ತಂಪಾದ ಗಾಳಿ — ಇವೆಲ್ಲವೂ ಬದುಕಿನ ನಿಜವಾದ ಸಂಪತ್ತು. ಆದರೆ ಇವುಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವಷ್ಟು ಸಮಯ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸು ನಮಗೆ ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ನಾವು ಸದಾ ಇಲ್ಲದ್ದನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಇರುವುದರಿಂದ, ಇದ್ದದ್ದರ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಮರೆತುಬಿಡುತ್ತೇವೆ.
ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ನಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಾವು ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿಸಿದವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಬಹುದು. ನಂಬಿದವರು ಮೋಸ ಮಾಡಬಹುದು. ಬಹಳ ಪರಿಶ್ರಮ ಪಟ್ಟರೂ ಸೋಲು ಎದುರಾಗಬಹುದು. ಕನಸುಗಳು ಒಡೆದು ಹೋಗಬಹುದು. ಆದರೆ ಜೀವನದ ಸೌಂದರ್ಯವೇ ಅಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಗಾಯವೂ ಒಂದು ಪಾಠವನ್ನು ಕಲಿಸುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಣ್ಣೀರೂ ಒಂದು ಹೊಸ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸೋಲೂ ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುತ್ತದೆ.
ಜೀವನವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವುದು ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಸಂತೋಷದ ದಿನಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಲ್ಲ; ಕಷ್ಟಗಳನ್ನೂ ಬದುಕಿನ ಭಾಗವೆಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದು. ಕತ್ತಲೆಯ ರಾತ್ರಿ ಇಲ್ಲದೆ ಬೆಳಗಿನ ಸೂರ್ಯನ ಮೌಲ್ಯ ಗೊತ್ತಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ ನೋವು ಇಲ್ಲದೆ ಸಂತೋಷದ ಆಳ ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ.
ನೀವು ಎಷ್ಟು ಹಣ ಸಂಪಾದಿಸಿದ್ದೀರಿ ಎಂಬುದಕ್ಕಿಂತ, ಎಷ್ಟು ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡಿದ್ದೀರಿ ಎಂಬುದು ಮುಖ್ಯ. ನೀವು ಎಷ್ಟು ಜನರನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿಸಿದ್ದೀರಿ ಎಂಬುದಕ್ಕಿಂತ,ಎಷ್ಟು ಹೃದಯಗಳನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದ್ದೀರಿ ಎಂಬುದು ಮುಖ್ಯ. ನೀವು ಎಷ್ಟು ವರ್ಷ ಬದುಕಿದ್ದೀರಿ ಎಂಬುದಕ್ಕಿಂತ, ಆ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಜೀವನವನ್ನು ಜೀವಿಸಿದ್ದೀರಿ ಎಂಬುದು ಮುಖ್ಯ. ಏಕೆಂದರೆ ಬದುಕು ಒಂದು ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲ. ಒಂದು ಪ್ರಯಾಣ. ಅದನ್ನು ಗೆಲ್ಲಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಅದನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬೇಕು
ಬದುಕು ತುಂಬಾ ಚಿಕ್ಕದು. ನಾವು ಹುಟ್ಟಿದ ದಿನದಿಂದಲೇ ನಮ್ಮ ಸಮಯ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಜೀವನವನ್ನು ಮುಂದೂಡಬಾರದು. ಸಂತೋಷವನ್ನು ನಾಳೆಗೆ ಕಾಯಿಸಬಾರದು. ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಹೇಳದೆ ಉಳಿಸಬಾರದು. ಕನಸುಗಳನ್ನು ಭಯದಿಂದ ಹೂತುಬಿಡಬಾರದು. ಜೀವನ ನಿಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲಿರುವ ಹೂವಿನಂತೆ.
ನಾಳೆ ಅದು ಇರಬಹುದು, ಇರದಿರಬಹುದು. ಇರುವಾಗ ಅದರ ಪರಿಮಳವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ.
ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಇರುವುದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಸಂತೋಷಗಳನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸಿ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಬದುಕುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಈ ಭೂಮಿಯೇ ಸ್ವರ್ಗವಾಗುತ್ತದೆ. ಅವನಿಗೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಬೆಳಗು ಹೊಸ ಆಶೆಯನ್ನು, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಂಬಂಧ ಹೊಸ ಸಂತೋಷವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.
ಆದರೆ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ನಕಾರಾತ್ಮಕತೆಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ, ದುರಾಸೆ, ಅಸೂಯೆ ಮತ್ತು ಅತೃಪ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಬದುಕುವವನಿಗೆ ಎಷ್ಟೇ ಸಂಪತ್ತು, ಸೌಕರ್ಯಗಳಿದ್ದರೂ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಅವನ ಜೀವನವೇ ನರಕದ ಅನುಭವವಾಗುತ್ತದೆ.
ಸ್ವರ್ಗ ಮತ್ತು ನರಕ ಯಾವುದೋ ದೂರದ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲ. ಅವು ನಮ್ಮ ಆಲೋಚನೆಗಳಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮ ಮನೋಭಾವದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಜೀವನವನ್ನು ಸಂತೋಷದಿಂದ, ತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಜೀವಿಸೋಣ. ಆಗ ನಾವು ಹುಡುಕುತ್ತಿರುವ ಸ್ವರ್ಗ ಇಲ್ಲೇ ಸಿಗುತ್ತದೆ.
ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದಿನವೂ ಒಂದು ಉಡುಗೊರೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಬೆಳಗ್ಗೆಯೂ ಹೊಸ ಅವಕಾಶ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಉಸಿರೂ ಬದುಕಿನ ಆಶೀರ್ವಾದ. ಆದ್ದರಿಂದ ಬದುಕನ್ನು ಕೇವಲ ಸಾಗಿಸಬೇಡಿ. ಅದನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ. ಪ್ರೀತಿಸಿ. ಸಂಭ್ರಮಿಸಿ. ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ನೆಮ್ಮದಿ ನೀಡುವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ನಡೆಯಿರಿ.
ಏಕೆಂದರೆ ಕೊನೆಗೆ, ಜನರು ನಿಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ಏನು ಯೋಚಿಸಿದರು ಎಂಬುದು ಮುಖ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಎಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ಎಷ್ಟು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮತ್ತು ಎಷ್ಟು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಜೀವಿಸಿದ್ದೀರಿ ಎಂಬುದೇ ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.
ಬದುಕನ್ನು ಬದುಕುವುದೇ ಬದುಕು. ಜೀವನವನ್ನು ಜೀವಿಸುವುದೇ ಜೀವನ.
ಇಷ್ಟಪಟ್ಟು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಬದುಕುವುದೇ ನಿಜವಾದ ಜಾಣ್ಮೆ.
- Jithesh Kumar
3 months ago | [YT] | 10
View 8 replies
Jithesh Kumar
ಅಪ್ಪ: ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಹೇಳದ ಮಹಾನ್ ವ್ಯಕ್ತಿ
ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಯಾರನ್ನಾದರೂ ಅತ್ಯಂತ ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ ಬೈಯಬೇಕೆಂದರೆ ಬೈಗುಳಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ತಾಯಿಯನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿರುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಅಪ್ಪನ ವಿರುದ್ಧ ಅಷ್ಟೊಂದು ಅವಾಚ್ಯ ಪದಗಳು ಕಂಡುಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕೆ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಕಾರಣವಿದೆ. ಒಬ್ಬ ಮಗನ ಹೃದಯವನ್ನು ತಟ್ಟಬೇಕೆಂದರೆ ಅಮ್ಮನ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡಿದರೆ ಸಾಕು. ಏಕೆಂದರೆ ಮಗ ಮತ್ತು ತಾಯಿಯ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧವೇ ಹಾಗಿರುತ್ತದೆ.
"ಮಾಮಾಸ್ ಬಾಯ್" ಎಂಬ ಪದಪ್ರಯೋಗವಿದೆ. ಆದರೆ "ಪಾಪಾಸ್ ಸನ್" ಎನ್ನುವುದನ್ನು ನಾವು ಅಪರೂಪವಾಗಿ ಕೇಳುತ್ತೇವೆ. ಮಗುವಿಗೆ ಜನ್ಮ ಕೊಟ್ಟ ಕ್ಷಣದಿಂದಲೇ ಮಗ ಅಮ್ಮನ ಜಗತ್ತಾಗುತ್ತಾನೆ. ಮಗನಿಗೂ ಅಮ್ಮನೇ ಮೊದಲ ಪ್ರಪಂಚ. ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೇ ಜನರು ಬಂದರೂ, ಎಷ್ಟೇ ಯಶಸ್ಸು ದೊರಕಿದರೂ, ತಾಯಿಯ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಯಾರೂ ತುಂಬಲಾರರು.
ಆದರೆ ಈ ಅಪಾರ ಪ್ರೀತಿಯ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ಮರೆತುಹೋಗುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬನಿದ್ದಾನೆ.
ಅವನೇ ಅಪ್ಪ.
ನಾವು ಚಿಕ್ಕವರಿದ್ದಾಗ ಯಾವುದಾದರೂ ಬೇಕಾದರೆ ನೇರವಾಗಿ ಅಪ್ಪನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅಮ್ಮನ ಮೂಲಕವೇ ಮಾತು ತಲುಪಿಸುತ್ತೇವೆ. ಅಪ್ಪ ಎಂದರೆ ಗದರಿಕೆ, ಶಿಸ್ತು, ನಿಯಮಗಳು, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಶಿಕ್ಷೆ. ಅಮ್ಮ ಎಂದರೆ ಮುದ್ದು, ಮಮತೆ ಮತ್ತು ಸಮಾಧಾನ.
ಅಪ್ಪ ಕೂಡ ಹೊಡೆಯಬಹುದು, ಅಮ್ಮ ಕೂಡ ಹೊಡೆಯಬಹುದು. ಆದರೆ ಅಮ್ಮ ಕೊಟ್ಟ ಹೊಡೆತದ ನಂತರ ಸಿಗುವ ಮುತ್ತು, ತಬ್ಬಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರೀತಿ, ಕೈಗೆ ಸಿಗುವ ಸಣ್ಣ ಉಡುಗೊರೆ ಮಾತ್ರ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಅಪ್ಪನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ನೆನಪಾಗುವುದು ಅವನ ಗದರಿಕೆಯೇ.
ಹೀಗಾಗಿ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿರವಾಗಿದ್ದರೆ, ಅಪ್ಪ ನಮ್ಮಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ ನಿಂತಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ.
ಆದರೆ ನಾವು ದೊಡ್ಡವರಾಗುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ ಒಂದು ಸತ್ಯ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ.
ಅಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿದರೆ, ಅಪ್ಪ ನಮ್ಮ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಯಾವ ಶಾಲೆಗೆ ಸೇರಬೇಕು, ಯಾವ ಕೋರ್ಸ್ ಓದಬೇಕು, ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಯಾವ ದಾರಿ ಹಿಡಿಯಬೇಕು ಎಂಬ ಮಹತ್ವದ ನಿರ್ಧಾರಗಳ ಹಿಂದೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಅಪ್ಪನ ಕೈ ಇರುತ್ತದೆ. ಅವನ ಪ್ರೀತಿ ಅಮ್ಮನಂತೆ ಪದಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಲ್ಲಿ, ಕಾಳಜಿಯಲ್ಲಿ, ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ತ್ಯಾಗದಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ.
ಅಮ್ಮ ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾಳೆ.
ಅಪ್ಪ ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಬದುಕುತ್ತಾನೆ.
ನಾವು ತಪ್ಪು ದಾರಿಗೆ ಹೋಗಬಾರದು ಎಂದು ಆತ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕಠಿಣನಾಗುತ್ತಾನೆ. ನಾವು ಬಲಿಷ್ಠರಾಗಬೇಕು ಎಂದು ಆತ ನಮ್ಮನ್ನು ಹೋರಾಡಲು ಕಲಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಾವು ಸ್ವಾವಲಂಬಿಗಳಾಗಬೇಕು ಎಂದು ಆತ ತನ್ನ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಬದಿಗಿಟ್ಟು ನಮ್ಮ ಕನಸುಗಳಿಗೆ ಬೆನ್ನೆಲುಬಾಗುತ್ತಾನೆ.
ದುಡಿದ ಹಣವನ್ನು ತನ್ನ ಸೌಕರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಅಲ್ಲ, ಮಕ್ಕಳ ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಉಳಿಸುವವನು ಅಪ್ಪ. ನಿವೃತ್ತಿಯಾದ ಮೇಲೂ ತನ್ನ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಮುಗಿಯಿತು ಎಂದುಕೊಳ್ಳದವನು ಅಪ್ಪ. ಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮ ಕಾಲ ಮೇಲೆ ನಿಂತ ನಂತರವೂ ಅವರ ಯಶಸ್ಸಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿರುವವನು ಅಪ್ಪ.
ಆದರೆ ಬದುಕಿನ ದೊಡ್ಡ ವ್ಯಂಗ್ಯವೇನೆಂದರೆ—
ಅಪ್ಪನನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ನಾವು ಸ್ವತಃ ಅಪ್ಪರಾಗಿರುತ್ತೇವೆ.
ಆಗ ಅವನ ಮೌನದ ಅರ್ಥ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ.
ಅವನ ಗದರಿಕೆಯ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದ ಕಾಳಜಿ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ.
ಅವನ ನಿರ್ಧಾರಗಳ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದ ಪ್ರೀತಿ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ.
ಅಮ್ಮನ ಪ್ರೀತಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ.
ಅಪ್ಪನ ಪ್ರೀತಿ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಆದರೆ ಮರದ ಬೇರುಗಳು ನೆಲದೊಳಗೆ ಕಾಣಿಸದಿದ್ದರೂ ಮರವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುವ ಶಕ್ತಿ ಅವುಗಳದ್ದೇ ಆಗಿರುವಂತೆ, ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ನಿಲ್ಲಿಸುವ ಅದೃಶ್ಯ ಶಕ್ತಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಅಪ್ಪನದ್ದೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ.
ಅವನು ಮನೆಯ ನಾಯಕನಾಗಿರಬಹುದು.
ಅವನು ಕುಟುಂಬದ ಹೊಣೆ ಹೊತ್ತವನಾಗಿರಬಹುದು.
ಆದರೆ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು ಅವನು ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳ ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಬದುಕುವ ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯ.
ಆದ್ದರಿಂದ ಇಂದು ಒಂದು ಕ್ಷಣ ನಿಲ್ಲಿ.
ನಿಮ್ಮ ಕೈ ಹಿಡಿದು ನಡೆಯಲು ಕಲಿಸಿದ,
ನಿಮ್ಮ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ತಿದ್ದಿದ,
ನಿಮ್ಮ ಯಶಸ್ಸಿಗಾಗಿ ಮೌನವಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸಿದ,
ನಿಮಗಾಗಿ ತನ್ನ ಕನಸುಗಳನ್ನೇ ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ.
ಅಪ್ಪನ ಪ್ರೀತಿ ಬಹಳ ಬಾರಿ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಕೇಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಆದರೆ ಬದುಕಿನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲೂ ಅದು ನಮ್ಮ ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.
ಇಂದು ಒಂದು "ಧನ್ಯವಾದ" ಹೇಳಿ.
ಒಂದು ಕರೆ ಮಾಡಿ.
ಒಮ್ಮೆ ತಬ್ಬಿಕೊಳ್ಳಿ.
ಏಕೆಂದರೆ ಕೆಲವು ಪ್ರೀತಿಗಳು ಹೇಳುವುದಕ್ಕಿಂತ ಅನುಭವಿಸುವುದಕ್ಕೇ ಹುಟ್ಟಿರುತ್ತವೆ.
Happy Father's Day! ❤️
3 months ago | [YT] | 9
View 4 replies
Jithesh Kumar
ಲೈಕು ಎಂಬ ಸೈಕು..!
ನಮ್ಮ ಪೋಸ್ಟ್ ಗಳಿಗೆ ಲೈಕ್ ಯಾಕೆ ಬರಲ್ಲ ಅನ್ನೋದು ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ.
ಇದನ್ನೇ ತುಸು ಉಲ್ಟಾ ಮಾಡಿ ಹೇಳೋದಾದ್ರೆ..ನಾವು ಬೇರೆಯವರ ಪೋಸ್ಟ್ ಗಳಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಲೈಕ್ ಅಥವಾ ಕಮೆಂಟ್ ಮಾಡ್ತೀವಿ ಅನ್ನೋದೂ ಇಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯ.
ನಾವು ಯಾರಿಗೂ ಲೈಕ್ ಮಾಡದೆ, ಸೆಲೆಬ್ರಿಟಿಗಳ ತರಹ ಫೋಸು ಕೊಟ್ರೆ ಇಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಮೂಸಲ್ಲ. ಎಲ್ರಿಗೂ ಅವರದ್ದೇ ಆದ ಸ್ವಾಭಿಮಾನ ಇರುತ್ತೆ. ಇದು ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣ. ಇಲ್ಲಿ ನಾವು ಮಾತ್ರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಹಾಕೋದು ಅಲ್ಲ..ಮಿಕ್ಕವರೂ ಹಾಕ್ತಾರೆ..
ಕೆಲವರು ಯಾವುದೋ ಪೋಸ್ಟ್ ಶೇರ್ ಮಾಡ್ತಾರೆ, ತಮ್ಮ pics ಹಾಕೋತಾರೆ, ರಾಜಕೀಯ ನಿಲುವು ಹಾಕ್ತಾರೆ, ಕೆಲವರು ಬರೇ meme share ಮಾಡ್ತಾರೆ, ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರು ಬರವಣಿಗೆ ಹಾಕ್ತಾರೆ.
ಈ ಬರವಣಿಗೆಗಾರರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ತಮ್ಮದನ್ನು ಬೇರೆಯವರು ಲೈಕ್ ಮಾಡ್ಬೇಕು ಅಂತ ಆ ಬರವಣಿಗೆ ಜೊತೆ ಹೆಣ್ಣಿನ ಅಂಗ ತೋರಿಸೋ pic ಹಾಕ್ತಾರೆ..post attention ಗೋಸ್ಕರ.
ಈ ಲೈಕ್ ಮಾಡುವವರು ಕೂಡಾ ತರಹೇವಾರಿ ಇರ್ತಾರೆ..ಕೆಲವರು ಪೋಸ್ಟ್ relate ಮಾಡಿ ಲೈಕ್ ಮಾಡ್ತಾರೆ, ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರು post ಇಷ್ಟ ಆದ್ರೂ ಅದನ್ನು ಹಾಕಿದವರು ಇಷ್ಟ ಇರಲ್ಲ ಅನ್ನೋ ಕಾರಣಕ್ಕಗಿ ಲೈಕ್ ಕೊಡಲ್ಲ. ಕೆಲವರು ಪೋಸ್ಟ್ ಇಷ್ಟ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಹಾಕಿದ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಮೇಲೆ ಇಷ್ಟ ಇರುತ್ತೆ ಹಾಗಾಗಿ ಪೋಸ್ಟ್ ಪೂರ್ತಿ ನೋಡದೆ ಲೈಕ್ ಒತ್ತಿ ಬಿಡ್ತಾರೆ.
ಹೆಣ್ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಲೈಕ್ಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳಿಂದ ಬರುತ್ತೆ... ಆದರೆ ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳು ಹಾಕೋ ಪೋಸ್ಟ್ ಗೆ ಲೈಕ್ ಬರೋದು ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ. ಇಲ್ಲೂ ಹೆಣ್ಮಕ್ಕಳದ್ದೇ ಮೇಲುಗೈ. ಕೆಲ ಹೆಣ್ಮಕ್ಕಳು ಈ ಫ಼ಾಲೋವರ್ ಮತ್ತು ಲೈಕ್ ಗೋಸ್ಕರ ಹುಡುಗರ ಫ಼್ರೆಂಡ್ ರಿಕ್ವೆಸ್ಟ್ accept ಮಾಡ್ಕೊಳ್ಳೋದು. ಈ ಹುಡುಗರು ಪಾಪ ಕಣ್ರೀ..ಅವಳು Friend request accept ಮಾಡಿದ್ಳು ಅಂತ ಲಲಲಾ ಲಲಾ ಅಂತ ಆ ಹುಡುಗಿಯ ಎಲ್ಲಾ ಫೋಟೋ..ಪೋಸ್ಟ್ಗಳಿಗೆ ಲೈಕ್ ಒತ್ತಿದ್ದೇ ಒತ್ತಿದ್ದು..ಪಾಪ ಅವನಿಗೇನು ಗೊತ್ತು ಅವನ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ಬಡಪಾಯಿ ಹುಡುಗರಿದ್ದಾರೆ ಅಂತ! ಆದ್ರೆ ಆ ಕಡೆಯಿಂದ ಲೈಕ್ ಬಿಡಿ..ಆ ಹುಡುಗಿ ಇವನನ್ನು ಮೂಸಿಯೂ ನೋಡಿರಲ್ಲ!
ಈ ಲೈಕ್ ಬೇಕು ಅನ್ನೋರಲ್ಲಿ ಬಹುಪಾಲು ಹುಡುಗಿಯರೇ..ಅವರು ಹಾಕಿದ ಫೋಟೋಗಳಿಗೆ ಲೈಕ್ ಬಂದಿಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ಮಾನಸಿಕ ತರ ಆಡ್ತಾರೆ..ಲೈಕ್ ಮಾಡಿ ಅಂತ ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಕೇಳ್ಕೋತಾರೆ! ಈ ಲೈಕ್ ಗೋಸ್ಕರ ತಾವೆಲ್ಲೇ ಹೋದ್ರು ಅದನ್ನು feeling blessed, awesome ಅಂತೆಲ್ಲಾ ಹಾಕಿ ಜಗಜ್ಜಾಹೀರು ಮಾಡಿಬಿಡ್ತಾರೆ. ಮೂವಿ ನೋಡೋಕೆ ಹೋದ್ರೆ ಅಲ್ಲೇ ಲಚಕ್ ಅಂತ ಫೋಟೋ ತೆಗೆದು Watching movie ಅಂತ post ಮಾಡಿ ಆಗಿರುತ್ತೆ! Single screen theatre ಆಗಲ್ಲ! PVR, Inox ಇದೇ ಬೇಕು..ಸಿನೆಮಾ ಬಗ್ಗೆ ವಿಮರ್ಶೆ ಒಂದು ಲೈನೂ ಇರಲ್ಲ ಬಡ್ಡೇತಾವುದು..
ಇನ್ನು ಎಲ್ಲಿಯಾದ್ರೂ ತಿರುಗಾಡೋಕೆ ಹೋದ್ರೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಕಥೆ ಮುಗೀತು! ಎದ್ದಿದ್ದು..ಕೂತಿದ್ದು..ಮಲಗಿದ್ದು..ತಿಂದಿದ್ದು.ಹೇತಿದ್ದು..ಎಲ್ಲಾ ರಪ್ ರಪ್ ಅಂತ Status, story ಗೆ ಹಾಕಿ ಆಗಿರುತ್ತೆ.. ಅದೂ ಒಂದಾ ಎರಡಾ..20-30 photo ಗಳು! ಹಾಕಿ ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡ್ತಾರಾ? ಆವಾಗಾವಾಗ ಓಪನ್ ಮಾಡಿ ಯಾರೆಲ್ಲಾ ನೋಡಿದ್ದಾರೆ..ಯಾರು ಯಾವ reaction ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ಅನ್ನೋದು ಬೇಕಿರುತ್ತೆ! ಯಾರಾದ್ರೂ nice pic ಅಂತ ಹಾಕಿದ್ರೆ ಖುಷಿಯೋ ಖುಶಿ! ಅದಕ್ಕೆ Thank you ❤ ಅನ್ನೋ reply!
ಇದೊಂಥರಾ ಹುಚ್ಚರ ಸಂತೆ! ಇನ್ನು Instagram, Snapchat ಕಥೆ ಕೇಳೋದೇ ಬೇಡ..ಅಲ್ಲಿ Followers ಅನ್ನೋ ದುಂಬಾಲು. ನಂದಿಷ್ಟು..ನಿಂದೆಷ್ಟು? ಇದೇ.. ಕೆಲ ಹುಡುಗಿಯರು ಯಾರಂತ ಗೊತ್ತಿರಲ್ಲ..ಅಚಾನಕ್ ಆಗಿ ಬಂದು follow ಮಾಡ್ತಾರೆ..ಅವರು ಫ಼ಾಲೋ ಮಾಡಿದ್ರು ಅಂತ ನೀವು ಫ಼ಾಲೋ ಮಾಡ್ತೀರಿ..ಅಷ್ಟೇ..ಆಮೇಲೆ ಅವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು unfollow ಮಾಡಿ ಆಗಿರುತ್ತೆ. ನಿಮ್ಮ ಬಾಯಿಗೆ ಲಡ್ಡು ಬಿದ್ದಿದ್ದಷ್ಟೇ.. ಅಗಿಯುವ ಅಂತೆನಿಸುವಾಗ ಆ ಲಡ್ಡು ಅಲ್ಲಿ ಇರೋದೇ ಇಲ್ಲ! ಇದೂ ಹೆಣ್ಮಕ್ಕಳ ಮಂಗ ಮಾಡೋ ಪ್ರಹಸನ! ಇನ್ನು YouTube Vlog ಕಥೆ ಯಪ್ಪಾ.. "ಹೆಲೋ ಗಯ್ಸ್..ಅಂತ ತಾವು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದು..ಏನೇನು ಮಾಡಿದ್ದು ಅವೆಲ್ಲಾ ಹೇಳಿ ಬಿಡ್ತಾರೆ! ಆ ಬಿಗ್ ಬಾಸ್ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಒಂದು ಮನೆಯೊಳಗೆ ಇದ್ರೆ ಇಲ್ಲಿ vlog ಹೆಸರಲ್ಲಿ ತಮ್ಮದೇ ಬಿಗ್ ಬಾಸ್ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಜನರಿಗೆ ನೀಡ್ತಾ ಇರ್ತಾರೆ! Views ಬರಬೇಕು ಅಂತ ಚೆಲ್ಲು ಚೆಲ್ಲಾಗಿ ಮಾತಾಡೋದು..ತಮ್ಮ ಬಡತನ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳೋದು..ಹುಷಾರಿಲ್ಲ ಅಂತ ಅನುಕಂಪ ಗಿಟ್ಟಿಸೋದು..ಒಂದಾ ಎರಡಾ.. ಈ ಮಂಗನಾಟ!! ಜನ ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬೈಕೋತಾ..ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡ್ತಾರೆ..ಅವರಿಗೇನು ಹುಚ್ಚಾ ಅಂತ ಮಾತಾಡ್ಕೋತಾರೆ..ಅಲ್ಲಿಗೆ Vlog ಗೆ views ಬಂದಿರುತ್ತೆ..ಇವರಿಗೆ ಖುಷಿ ಆಗಿರುತ್ತೆ..ಜನರಿಗೆ ಇದೇ ಬೇಕು ಅಂತ ಮತ್ತೊಂದು Vlog ರೆಡಿ ಆಗಿರುತ್ತೆ!! ದಯವಿಟ್ಟು Subscribe ಮಾಡಿ..ಬೆಲ್ ಐಕಾನ್ ಒತ್ತಿ ಅಂತ ದುಂಬಾಲು ಬಿದ್ದಾಗಿರುತ್ತೆ.
ಮುಂಚೆ ಎಲ್ಲಾ ಫೋಟೋ ತೆಗೆದರೆ ಅದು ನಮ್ಮ ನೆನಪಿಗಾಗಿ ಆಲ್ಬಂ ಮಾಡಿ ಇಟ್ಟಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು..ಆದರೆ ಇಂದು ನಾವು ಫೋಟೋ ತೆಗೆಯೋದೇ ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗಾಗಿ..ಅವರ ಲೈಕ್ ಗಾಗಿ.. ಅದೇನೋ ಲೈಕ್ ಬಂದಿಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ..ಅದ್ಯಾಕೆ ಲೈಕ್ ಮಾಡಿಲ್ಲ ಅನ್ನೋ ಚಿಂತೆಗಳು.
ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ನೋಡೋದಾದ್ರೆ...ನಮಗೆ ಲೈಕ್ ಬೇಕಾದ್ರೆ ನಾವೂ ಲೈಕ್ ಮಾಡಬೇಕು..ಇಲ್ಲಾ ಅಂದ್ರೆ ಯಾರೂ ಮೂಸಲ್ಲ ನೆನಪಿಡಿ.. ಎಲ್ಲರೂ ಸೆಲೆಬ್ರಿಟಿಗಳಾದರೆ ಲೈಕ್ ಮಾಡೋರ್ಯಾರು? ಅಲ್ವಾ..
ಸೋ..ಕೊನೆಗೆ..ಇಷ್ಟುದ್ದ ಬರೆದೆನಲ್ಲ...
ಇದಕ್ಕೊಂದು ಲೈಕ್ ಮಾಡಿ..ಕಮೆಂಟ್ ಹಾಕಿ..ಶೇರ್ ಮಾಡಿ ಆಯ್ತಾ.. ಯಾಕೆ ಅಂದ್ರೆ..ಈ ಲೈಕುಗಳ ಜಗತ್ತಲ್ಲಿ ನಾನೂ ಕೂಡಾ ನಿಮ್ಮ ಹಾಗೆ ಸೈಕು!
-ಜಿತೇಶ್ ಕುಮಾರ್
@highlight
3 months ago | [YT] | 11
View 4 replies
Jithesh Kumar
ಹೆಂಡ್ತಿ ಬಿಟ್ಟ ಮೋದಿಜೀ ಪ್ರಧಾನಿ ಆದರು
ಹೆಂಡ್ತಿ ಇಲ್ಲದ ವಾಜಪೇಯಿ ಪ್ರಧಾನಿ ಆದರು
ಹೆಂಡ್ತಿ ಇಲ್ಲದ ಅಬ್ದುಲ್ ಕಲಾಂ ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿ ಆದರು
ಹೆಂಡ್ತಿ ಇಲ್ಲದ ಯೋಗಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಆದರು
ಈವಾಗ ಹೆಂಡ್ತಿ ಬಿಟ್ಟ ವಿಜಯ್ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಆಗ್ತಾ ಇದ್ದಾರೆ...
ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿ...
ಶ್ರೀ ಶ್ರೀ ಶ್ರೀ ಹೆಂಡ್ತಿಬಿಟ್ಟಾನಂದ
4 months ago | [YT] | 7
View 4 replies
Jithesh Kumar
6 months ago | [YT] | 47
View 5 replies
Jithesh Kumar
7 months ago | [YT] | 12
View 2 replies
Jithesh Kumar
Hi everyone, welcome to my new YouTube Community. Now you can post on my channel too. To get started, tell me in a post what you'd like to see next on my channel.
Visit my Community: youtube.com/@JitheshKumar/community
7 months ago | [YT] | 33
View 4 replies
Jithesh Kumar
ದುರ್ಯೋಧನನಿಗೆ ದುಶ್ಯಾಸನ ಬೇಕಿತ್ತು ಹೆಣ್ಣನ್ನು ನಿರ್ವಸ್ತ್ರ ಗೊಳಿಸಲು
ಆದರೆ
ಈಗ ಆ ಕೆಲಸ ಹೆಣ್ಣು ಸ್ವಯಂ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದಾಳೆ !
ಅಂದು ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣ ಬಂದು ಸೀರೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ಮಾನ ಮುಚ್ಚಿಸೋಕೆ
ಇಂದು ಆ ರೀತಿ ಕೊಟ್ರೆ.. ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು, ಕಣ್ಣು, ಬೆಳೆಸಿದ ರೀತಿ ಸರಿ ಇಲ್ಲ ಅಂತಾರೆ !
-ಶ್ರೀ ಶ್ರೀ ಶ್ರೀ ನಿರ್ವಸ್ತ್ರಾನಂದ
7 months ago | [YT] | 9
View 2 replies
Load more