દર વર્ષે ગણેશ વિસર્જન પછી મુંબઈમાં હજારો મૂર્તિઓ તૂટીને વિખેરાઈ જાય છે અને તેની પાછળ રહી જાય છે પ્લાસ્ટર ઓફ પેરિસ (POP) નો મોટો કચરો. 2025માં મુંબઈમાં લગભગ 1.97 લાખ ગણપતિ મૂર્તિઓનું વિસર્જન થયું હતું અને BMC દ્વારા 1982 ટન POP નો કચરો એકઠો કરવામાં આવ્યો હતો.
પણ શું થાય, જો આ જ વેસ્ટને કોઈ બાળકના ભવિષ્યનો આધાર બનાવી દેવામાં આવે?
મુંબઈના મલ્હાર કળંબે, જેઓ વર્ષોથી પોતાના ક્લીનઅપ ડ્રાઇવ દરમિયાન વિસર્જન પછી તૂટેલી POP ની મૂર્તિઓ જોતા આવ્યા હતા, તેમના મનમાં આ જ સવાલ આવ્યો!
માત્ર સફાઈ કરવાને બદલે, આ મૂર્તિઓનો પુનઃઉપયોગ કરવાનો રસ્તો કેમ ન શોધવો?
આ જ વિચાર સાથે તેમણે Beach Please India દ્વારા આ કાર્યની શરૂઆત કરી અને ગુજરાતના Dr. Binesh Desai સાથે જોડાયા, જેઓ 2018થી પોતાની ‘Murticycle’ ટેકનોલોજી દ્વારા મૂર્તિઓ અને POP વેસ્ટને રિસાઇકલ કરી રહ્યા છે.
બંનેએ મળીને 2024 માં POP Ganesh Recycling Initiative ની શરૂઆત કરી.
તૂટેલી મૂર્તિઓને એકઠી કરવામાં આવી, તેમાંથી POP અલગ કરવામાં આવ્યું અને પ્રોસેસિંગ પછી તેમાંથી નવી નવી વસ્તુઓ તૈયાર કરવામાં આવી. અનેક પ્રયોગો પછી 12થી વધુ પ્રકારની પ્રોડક્ટ્સ બનાવવામાં આવી અને આ જ રિસાઇકલ્ડ POP માંથી એક મજબૂત Study Table પણ તૈયાર કરવામાં આવ્યું!
છેલ્લાં બે વર્ષમાં 760 સ્ટડી ટેબલ્સ બનાવવામાં આવ્યા છે અને લગભગ 3200+ કિલો POP રિસાઇકલ કરવામાં આવ્યું છે.
આ ટેબલ્સને મહારાષ્ટ્રની એવી શાળાઓ સુધી પહોંચાડવામાં આવી રહ્યા છે, જ્યાં બાળકોને અભ્યાસ માટે યોગ્ય સુવિધાઓ નથી મળી શકતી.
શ્રદ્ધા, પર્યાવરણ અને શિક્ષણનો આ સુંદર સંગમ ખરેખર વંદનીય છે!
[Ganesh idol POP waste recycling in Mumbai, POP Ganesh idols recycled into study tables, Ganpati idol Visarjan, turning idol into study tables]
આ છે 81 વર્ષીય ENT સર્જન, ડૉ. નંદલાલ માનસેતા. મોંઘી થતી મેડિકલ સિસ્ટમ વચ્ચે ડૉ. માનસેતાનું ક્લિનિક આશાનું એક સાચું કિરણ છે. તેમના ક્લિનિક બહાર મુકેલા એક બોર્ડ પર સ્પષ્ટ લખેલું છે કે દર્દી પોતાની કમાણી મુજબ ફી આપી શકે છે:
👉 આવક ₹0, તો ફી ₹0
👉 આવક ₹1000 તો ફી ₹10
👉 આવક ₹100000 તો ફી ₹1000
અને સૌથી સારી વાત એ છે કે ડૉક્ટર સાહેબ કોઈની પાસે આવકનું પ્રમાણપત્ર નથી માગતા. તેઓ માત્ર પોતાના દર્દીઓની પ્રામાણિકતા પર વિશ્વાસ રાખે છે. ક્લિનિકમાં બસ એક નાનું દાનપાત્ર રાખેલું છે, જેમાં લોકો પોતાની યથાશક્તિ અને ખુશીથી ફી મૂકી દે છે.
પણ આ નેક પહેલની શરૂઆત કેવી રીતે થઈ? એની પાછળની વાર્તા ખૂબ જ ભાવુક કરી દે તેવી છે. વાસ્તવમાં ડૉ. માનસેતાનું માનવું છે કે આજે તેઓ જે સ્થાને છે, તેમાં સમાજનો બહુ મોટો હાથ છે. તેમણે સરકારની મદદથી માત્ર ₹300 ની વાર્ષિક ફી અને Stipend ના સહારે પોતાનો MBBSનો અભ્યાસ પૂરો કર્યો હતો.
આજે જ્યારે તેમનાં બાળકો પોતપોતાની જિંદગીમાં સેટલ થઈ ચૂક્યાં છે, ત્યારે તેમણે નિર્ણય લીધો કે જે સમાજ અને સરકારના સહયોગથી તેમને આગળ વધવાની તક મળી, હવે તેઓ પોતાનું આખું જીવન એ જ સમાજનું ઋણ ચૂકવવામાં લગાવી દેશે.
81 વર્ષની ઉંમરે પણ થાક્યા વગર, અટક્યા વગર દર્દીઓના ચહેરા પર સ્મિત લાવનારા ડૉ. માનસેતા આપણા સૌ માટે એક બહુ મોટી પ્રેરણા છે. ડૉક્ટર સાહેબના આ નિઃસ્વાર્થ જુસ્સાને આપણા દિલથી સલામ!
શું તમે પણ તમારી આસપાસ આવા કોઈ નિઃસ્વાર્થ ડૉક્ટરને જોયા છે? કમેન્ટ્સમાં તેમના વિશે જરૂર જણાવો!
[Zero Fee Doctor In Ahmedabad Dr Nandlal Manseta, Inspiring Story Free Medical Treatment In Gujarat, Selfless Service To Society]
“આ 80ના દાયકા જેવી દેખાતી AI દ્વારા બનાવવામાં આવેલી કોઈ નકલી કે કાલ્પનિક તસવીર નથી. આ 90ના દાયકાની મારી અસલી તસવીર છે—એ સમયની, જ્યારે મેં ગણિત ભણાવવાનું શરૂ કર્યું હતું. ત્રણ દાયકાથી વધુ સમય વીતી ગયો; સમય બદલાયો, ટેકનોલોજી બદલાઈ, દુનિયા બદલાઈ, પણ ગણિત ભણાવવાનો અને બાળકોને ગણિત પ્રત્યે પ્રેમ કરાવવાનો સિલસિલો આજે પણ ચાલુ છે.”
— આનંદ કુમાર (Super 30)
કોપી (Caption/Details) -
ગણિત પ્રત્યેના પોતાના અદમ્ય જુસ્સાના કારણે તેમણે 1992માં 'Ramanujan School of Mathematics' ની શરૂઆત કરી હતી. શરૂઆતમાં આ ક્લાસનો હેતુ એવા લોકોને ગણિત શીખવવાનો હતો જેમને આ વિષયમાં રસ હોય. આ ક્લાસની ફી ખૂબ જ નજીવી હતી, તેથી ધીમે ધીમે અહીં ભણતા વિદ્યાર્થીઓની સંખ્યા વધવા લાગી.
1994માં તેમને વિશ્વપ્રસિદ્ધ Cambridge University માં આગળ અભ્યાસ કરવાની તક મળી. પરંતુ આર્થિક તંગીના કારણે તેઓ ત્યાં જઈ ન શક્યા. પોતાના સપનાને અધવચ્ચે અટકાવવું પડ્યું, પણ કદાચ આ જ મુશ્કેલીએ તેમના જીવનની દિશા બદલી નાખી!
તેમણે અનુભવ્યું કે જો પૈસાની કમી તેમના જેવા પ્રતિભાશાળી વિદ્યાર્થીનું સપનું રોકી શકતી હોય, તો દેશમાં એવા કેટલાય બાળકો હશે જે માત્ર આર્થિક મજબૂરીના કારણે પાછળ રહી જતા હશે! બસ, અહીંથી જ તેમની વિચારસરણી બદલાઈ અને ગરીબ પ્રતિભાશાળી વિદ્યાર્થીઓને મફત શિક્ષણ આપવાનો સંકલ્પ વધુ મજબૂત થયો.
આગળ જતાં તેમણે 'Super 30' ની શરૂઆત કરી અને આર્થિક રીતે અત્યંત નબળા 30 વિદ્યાર્થીઓને IIT-JEE ની તૈયારી માટે મફત શિક્ષણ, રહેવા અને જમવાની સુવિધા આપી. જે માણસ પાસે એક સમયે પોતાના અભ્યાસ માટે પૈસા નહોતા, તેણે આગળ જતાં સેંકડો બાળકો માટે શિક્ષણને પૈસાની દીવાલમાંથી બહાર કાઢવાનો સફળ પ્રયાસ કર્યો!
અને આ લાંબી સફરને 2023માં એક બહુ મોટું સન્માન મળ્યું—શિક્ષણ ક્ષેત્રે અદ્ભુત યોગદાન માટે આનંદ કુમારજીને 'પદ્મશ્રી' થી સન્માનિત કરવામાં આવ્યા.
એક નાનકડા રૂમથી શરૂ થયેલી આ સફર આપણને યાદ અપાવે છે કે—શરૂઆત નાની હોઈ શકે છે, સાધનો ઓછા હોઈ શકે છે, પણ જો ઈરાદો મજબૂત હોય તો એ જ નાનકડી શરૂઆત કોઈ બીજાના મોટા સપનાનો આધાર બની શકે છે!
આ પહેલનો હેતુ માત્ર પ્લાસ્ટિક એકઠું કરવાનો નથી, પરંતુ પદયાત્રા દરમિયાન લોકોને કચરો ઓછો કરવા અને Reusable વસ્તુઓ અપનાવવા માટે પ્રેરિત કરવાનો છે.
આ ઉપરાંત, રસ્તામાં લગભગ 300 કેમ્પ લગાવવામાં આવશે, જ્યાં કંપોસ્ટેબલ બેગ્સ પણ વહેંચવામાં આવશે.
ગયા વર્ષે અંબાજી પદયાત્રા દરમિયાન ૭૦ ટનથી વધુ કચરો એકઠો થયો હતો.
GPCB 2011 થી પદયાત્રાના રસ્તાઓ પર વેસ્ટ મેનેજમેન્ટ માટે કામ કરી રહ્યું છે અને હવે આ પહેલ દ્વારા પ્લાસ્ટિકનો વપરાશ ઘટાડવાની સાથે લોકોના વર્તનમાં સકારાત્મક બદલાવ લાવવા પર પણ ભાર મૂકવામાં આવી રહ્યો છે.
એક બોટલ બદલવાથી કદાચ મોટો બદલાવ ન લાગે, પણ લાખો પગલાંઓની આ યાત્રામાં આવી નાની પહેલ ખૂબ મોટો પ્રભાવ પાડી શકે છે!
શું તમને લાગે છે કે આવા 'Bottle-Exchange' અભિયાનો દેશના અન્ય મોટા ઉત્સવો અને આયોજનોમાં પણ શરૂ કરવા જોઈએ? કમેન્ટમાં તમારો અભિપ્રાય જરૂર જણાવો!
[Gujarat Plastic Waste Management, Gujarat Eco-Friendly Initiative, Plastic Bottle Recycling India, Sustainable Padyatra Initiative, Waste Reduction In Gujarat]
ઉત્તર પ્રદેશના એટા જિલ્લાના એક નાના એવા ગામડાના કાચા રસ્તાઓથી શરૂ થયેલી એક ભાઈ-બહેનની સફર આજે ભારતીય સેના સુધી પહોંચી ચૂકી છે!
બાળપણમાં માનસી અને પ્રિયાંશુ દીક્ષિત 15 કિલોમીટર પગપાળા ચાલીને શાળાએ જતા હતા. કદાચ ત્યારે કોઈએ વિચાર્યું પણ નહીં હોય કે આ જ બંને બાળકો એક દિવસ પોતાના ગામના સૌથી પહેલા આર્મી ઓફિસર બનશે!
પરંતુ તેમના પિતા વિજેન્દ્ર બહાદુર દીક્ષિતે એક સપનું જરૂર જોયું હતું. તેઓ પોતે ડિફેન્સ ફોર્સમાં જોડાવા માગતા હતા, પરંતુ મેડિકલ કારણોસર તેમનું આ સપનું અધૂરું રહી ગયું હતું. તેમણે પોતાનું આ અધૂરું સપનું બાળકો પર લાદ્યું નહીં, પરંતુ તેમને શિસ્ત, સખત મહેનત અને દેશસેવાનો સાચો માર્ગ બતાવ્યો.
સોશિયલ મીડિયા કે અન્ય આકર્ષણોથી દૂર રાખીને, સવારે 4 વાગ્યે ઉઠીને બાળકોને ટ્રેનિંગ આપવી, તેમને મુશ્કેલીઓ માટે તૈયાર કરવા અને તેમની અંદર ક્યારેય હાર ન માનવાનો જુસ્સો પેદા કરવો—એ જ પિતાની રોજેરોજની મહેનત હતી.
ચેન્નઈ સ્થિત Officers Training Academy (OTA) ની પાસિંગ આઉટ પરેડમાં માનસી અને પ્રિયાંશુએ એકસાથે કદમતાલ કરી અને એકસાથે Lieutenant બનીને ભારતીય સેનામાં સામેલ થયાં!
25 વર્ષની માનસીએ દિલ્હી યુનિવર્સિટીમાંથી LLB કર્યું છે અને તે આર્મીની Aviation Regiment માં જોડાઈ છે. જ્યારે 23 વર્ષનો પ્રિયાંશુ Sikh Regiment નો ભાગ બન્યો છે.
પરંતુ તેમના માટે આ મંઝિલ એટલી આસાનીથી નહોતી મળી. માનસીએ સેનામાં જોડાવાના પ્રયાસોમાં પાંચ વાર રિજેક્શનનો સામનો કરવો પડ્યો હતો. દર વખતે પરિણામ નિરાશાજનક આવતું, પણ તેનું સપનું ન બદલાયું. આખરે છઠ્ઠા પ્રયાસમાં તે પોતાના નાના ભાઈ સાથે જ OTA પહોંચી અને બંને એક જ કોર્સમાં સાથે ટ્રેનિંગ લેનારા 'કોર્સમેટ્સ' બની ગયાં!
જે પિતાને વર્દી પહેરવાનો મોકો ન મળ્યો, આજે તેમનાં બંને બાળકો એ જ વર્દીમાં દેશની સેવા કરવા જઈ રહ્યાં છે.
મંઝિલ ગમે તેટલી દૂર હોય, જો ઘરમાંથી મળતો આત્મવિશ્વાસ અને પોતાના લક્ષ્ય પરનો વિશ્વાસ મજબૂત હોય, તો ગામડાના ધૂળિયા રસ્તાઓ પણ તમને સફળતાના શિખર સુધી પહોંચાડી શકે છે!
[Indian Brother And Sister Joining The Indian Army Together, Uttar Pradesh Siblings Becoming Indian Army Officers Together, Inspiring Story Of Army Officer Siblings From A Village, Brother Sister Fulfilling Their Father’s Dream Of Joining The Army]
એક તરફ જંગલ, પથરાળ રસ્તા અને હિંસક જંગલી પ્રાણીઓનો ડર… બીજી તરફ એક નાનકડી બાળકી, જે શાળામાં પોતાના શિક્ષકની રાહ જુએ છે!
મહારાષ્ટ્રના કોલ્હાપુર જિલ્લાના 'કવલટેક ધંગરવાડા' ના 55 વર્ષીય શિક્ષક જીવન મિથારી છેલ્લા13 વર્ષથી દરરોજ લગભગ 5 કિલોમીટરની પગપાળા યાત્રા કરે છે. ઘાટા જંગલો અને પહાડી રસ્તાઓ પરથી પસાર થઈને તેઓ એ સરકારી પ્રાથમિક શાળામાં પહોંચે છે, જ્યાં અત્યારે માત્ર ત્રીજા ધોરણમાં ભણતી એક જ વિદ્યાર્થીની—સ્વરા બોડકે અભ્યાસ કરે છે.
આ શાળા સુધી પહોંચવા માટે કોઈ પાકો રસ્તો નથી અને ગામમાં વીજળીની સુવિધા પણ નથી. રસ્તામાં જંગલી ભેંસ અને દીપડા જેવા જંગલી જાનવરોનો સામનો પણ થઈ ચૂક્યો છે. ભારે વરસાદ અને મુશ્કેલ રસ્તાઓ તેમની રોજેરોજની યાત્રાનો એક હિસ્સો બની ગયા છે.
આમ છતાં, જીવન મિથારીએ 2013માં આ દુર્ગમ વિસ્તારની શાળામાં પોતાની પોસ્ટિંગ પસંદ કરી હતી. કારણ કે તેમનું માનવું છે કે બાળકોની સંખ્યા ઓછી હોવાથી એક શિક્ષકની જવાબદારી ઓછી નથી થઈ જતી!
નાનકડી સ્વરા માટે પણ શાળાએ પહોંચવા માટે કોઈ સરળ વિકલ્પ નથી. નજીકની બીજી શાળા લગભગ 5.5 કિલોમીટર દૂર છે. તેથી જો શિક્ષક શાળાએ ન આવે, તો તેની ભણતર અટકી શકે છે.
મે 2029માં પોતાની નિવૃત્તિ સુધી આ જ રીતે ભણાવતા રહેવાનો સંકલ્પ લઈને નીકળતા જીવન મિથારી દરરોજ માત્ર એક શાળાએ નથી જતા, પરંતુ એ બાળકીને એ વિશ્વાસ અપાવવા જાય છે કે—તેની ક્લાસરૂમમાં ભલે તે એકલી હોય, પણ તેનાં સપનાઓની કિંમત તેનાથી જરાય ઓછી નથી થતી!
[Jivan Mithari Teacher Story, Maharashtra teacher walks 5 km daily, Teacher walks through forest to teach one student, Teacher teaching single student in remote village, inspirational teacher stories from India]
રાજકોટના એક નાના ગામથી શરૂ થયેલી સફર... આજે ગ્લોબલ ફેશન વર્લ્ડ સુધી પહોંચી!
જામનગરના નાવી મોટી ભાગેડી ગામના એક ખેડૂત પરિવારમાં જન્મેલા મીનાબેન પટેલનું સ્વપ્ન હંમેશાં કંઈક મોટું કરવાનું હતું. બાયોકેમિસ્ટ્રીમાં અભ્યાસ કર્યા પછી, તેમણે તેમના પતિના એક્સપોર્ટ બિઝનેસમાં કામ કરીને ઇન્ટરનેશનલ માર્કેટની બારીકાઈઓ સમજી.
પણ તેમની જીવનનો ટર્નિંગ પોઇન્ટ 2013માં આવ્યો. પોતાના નાના બાળક માટે હાથથી બનેલા બૂટીઝ શોધતી વખતે, તેમને ખ્યાલ આવ્યો કે આજુબાજુની ઘણી ગૃહિણીઓ પાસે હસ્તકળાનું અદ્ભુત કૌશલ્ય છે, પણ તેમની પાસે યોગ્ય તક નથી. બસ, અહીંથી જ મીનાબેનના મનમાં એક વિચાર આવ્યો—"જો આ મહિલાઓની શક્તિને એક તાંતણે બાંધવામાં આવે તો?"
પોતે ક્યારેય ક્રોશેટ કે ભરતકામ નહોતું શીખ્યું, પણ એક બિઝનેસવુમન તરીકે તેમણે માત્ર 3 મહિલાઓ સાથે 'સેલ્ફ હેલ્પ ગ્રુપ'ની શરૂઆત કરી. તેમણે ઇન્ટરનેટ દ્વારા વિદેશી બાયર્સ શોધ્યા અને વિદેશમાં પ્રોડક્ટ્સ એક્સપોર્ટ કરવાનું શરૂ કર્યું.
મુશ્કેલીઓ ઘણી આવી—ક્વોલિટી કંટ્રોલ જાળવવો, યોગ્ય ધાગા શોધવા અને મહિલાઓને ટ્રેનિંગ આપવી. પણ મીનાબેને હાર ન માની. તેમણે પોતે વિદેશી ગ્રાહકો સાથે વાત કરવા માટે 'ફ્રેન્ચ ભાષા' શીખી અને IIM બેંગલોરથી બિઝનેસ વર્કશોપ પણ પૂર્ણ કર્યો!
પરિણામ?
આજે રાજકોટની આસપાસના 200 કિલોમીટરના વિસ્તારમાં રહેતી 150થી વધુ મહિલાઓ તેમની સાથે જોડાયેલી છે. જે ગૃહિણીઓ ક્યારેય ઘરની બહાર નહોતી નીકળી, તે આજે ઘરે બેઠા મહિને ₹1000 થી લઈને ₹50000 સુધીની કમાણી કરીને આત્મનિર્ભર બની છે!
અને સફળતાનું શિખર ત્યારે આવ્યું જ્યારે તેમની ટીમ દ્વારા બનાવાયેલી ક્રોશેટ હેટ ગ્લોબલ સુપરમોડેલ Hailey Bieber એ પહેરી અને તે American Vogue ના કવર પેજ પર ચમકી અને ત્યારપછી આંતરરાષ્ટ્રીય બજારમાં તેની ડિમાન્ડનો પૂર આવ્યો! જે મહિલાઓ ક્યારેય ફેશન મેગેઝિન નથી જોઈ, આજે તેમની બનાવેલી પ્રોડક્ટ્સ અમેરિકા અને યુરોપના ઘર-ઘરમાં પહોંચી રહી છે.
વાર્ષિક ₹74 લાખનું ટર્નઓવર ધરાવતી મીનાબેનની આ સફર સાબિત કરે છે કે જો તમારી પાસે દ્રષ્ટિ, હિંમત અને બીજાને સાથે લઈને ચાલવાની ભાવના હોય, તો એક નાનો વિચાર પણ આખી દુનિયામાં પોતાની ઓળખ બનાવી શકે છે!
ધોરણ 10ના બે વિદ્યાર્થીઓએ પોતાના જીવની ચિંતા કર્યા વગર, કેનાલમાં કૂદેલી એક મહિલાનો જીવ બચાવી લીધો.
મહારાજગંજના નિચલૌલ વિસ્તારમાં શુક્રવારે સવારે એક મહિલાએ કેનાલમાં છલાંગ લગાવી દીધી. બરાબર એ જ સમયે ત્યાંથી પસાર થઈ રહેલા 'મસિહા સેવા આશ્રમ ઈન્ટર કોલેજ' ના 10મા ધોરણના વિદ્યાર્થીઓ—કૃષ્ણ ગુપ્તા અને સદ્દામ હુસેને એક પણ ક્ષણ ગુમાવ્યા વગર કેનાલમાં છલાંગ લગાવી દીધી.
બંનેએ અદ્ભુત સાહસ બતાવીને મહિલાને બહાર કાઢી અને તેનો જીવ બચાવી લીધો.
તેમની આ શૌર્યપૂર્ણ બહાદુરીની સમગ્ર વિસ્તારમાં પ્રશંસા થઈ રહી છે. પોલીસે બંને વિદ્યાર્થીઓને પ્રશંસપત્ર આપીને સન્માનિત કર્યા, જ્યારે શાળાની પ્રાર્થના સભામાં પણ તેમની આ હિંમતને બિરદાવવામાં આવી.
કૃષ્ણ અને સદ્દામે સાબિત કરી દીધું કે કોઈની મદદ કરવા માટે ઉંમરની નહીં, પણ હિંમત અને માનવતાની જરૂર હોય છે.
આ બંને બહાદુર વિદ્યાર્થીઓને સલામ! આવા નિઃસ્વાર્થ પગલાં જ સમાજમાં વિશ્વાસ અને માનવતાને જીવંત રાખે છે.
[Class 10 students Krishna Gupta and Saddam Hussain save woman from canal, Maharajganj students rescue woman from drowning, Brave school students save woman’s life in Uttar Pradesh]
ગણેશોત્સવ પછી જો ગણેશજીની મૂર્તિ નદીને પ્રદૂષિત કરવાના બદલે, માટીને વધુ ફળદ્રુપ બનાવે તો?
રાજસ્થાનના અલવરમાં RAS અધિકારી જિતેન્દ્ર સિંહ નરૂકા આ કરી બતાવી રહ્યા છે.
UIT અલવરમાં જમીન સંપાદન અધિકારી જિતેન્દ્ર સિંહે પૂરેપૂરી ગાયના છાણમાંથી 80 થી 100 ગણેશ મૂર્તિઓ પોતાના હાથે જ તૈયાર કરી છે. આ પછી તેમણે દરેક મૂર્તિને હાથેથી રંગીને એક સુંદર અને આકર્ષક રૂપ આપ્યું છે.
પરંતુ આ મૂર્તિઓની ખાસિયત માત્ર તેમને બનાવવામાં નથી, પણ પૂજા પછી તેમના વિસર્જનમાં પણ છે.
આ મૂર્તિઓને નદી કે તળાવમાં વિસર્જિત કરવાના બદલે છોડના કુંડામાં, ઘરના બગીચામાં કે કોઈ વૃક્ષની નીચે રાખી શકાય છે. ત્યાં આ મૂર્તિઓ ધીમે ધીમે માટીમાં ભળી જાય છે અને નદી-તળાવને પ્રદૂષિત કર્યા વિના જ માટીની ગુણવત્તા સુધારવામાં મદદ કરે છે.
જો આપણે આપણી ખુશીઓ ઉજવવાની થોડી વધુ સારી અને હરિયાળી રીત પસંદ કરી લઈએ, તો આપણી આવનારી પેઢીઓ માટે પણ આ કેટલું સુંદર સાબિત થઈ શકે, ખરું ને?
તે માસૂમ બાળકના રડવાનો અવાજ સાંભળીને મેં મારી જાતને સાંત્વના આપી.
"હું તેને કેવી રીતે રોકી શકું?" - જ્યારે કોઈ મુશ્કેલ સમયમાં આગળ વધવાની હિંમત એકઠી કરી શકતું ન હતું, ત્યારે એક સ્ત્રીના આ શબ્દો અને તેની અદમ્ય હિંમતે સાબિત કર્યું કે પ્રેમ અને માનવતાની તુલનામાં દરેક ભય ફિક્કો પડે છે.
રાજસ્થાનના ડુંગરપુરમાં એક દુ:ખદ અકસ્માત થયો જ્યારે એક કારે કાબુ ગુમાવ્યો અને સીધી 10 ફૂટ ઊંડા તળાવમાં ખાબકી ગઈ. એક દંપતી અને તેમનું 11 મહિનાનું બાળક અંદર હતા. કાર ઝડપથી ડૂબવા લાગી, અને અંદર ફસાયેલા પરિવારને શ્વાસ લેવામાં તકલીફ પડી.
નજીકમાં ઘણા લોકો ઉભા હતા, પરંતુ ઊંડા પાણી અને ડૂબતી કાર જોઈને કોઈ મદદ માટે આગળ આવ્યું નહીં. પછી ત્યાં રહેલી સુરતા પરમાર, એક પણ ક્ષણ બગાડ્યા વિના અને પોતાના જીવના ડર વિના, સીધી 10 ફૂટ ઊંડા પાણીમાં કૂદી ગઈ.
સુરતા ડૂબતી કાર પાસે તરીને ગઈ અને ઝડપથી બારીનો કાચ તોડી નાખ્યો. કારમાં પાણી ઝડપથી ભરાઈ રહ્યું હતું; તેણે પહેલા 11 મહિનાના બાળકને બચાવ્યું અને તેને કિનારે લાવ્યો. પછી તે તરત જ પાછી આવી અને બાળકના માતાપિતાને એક પછી એક ઊંડા પાણીમાંથી સલામત સ્થળે ખેંચી લીધા.
જ્યારે લોકોએ સૂરતાના અદમ્ય સાહસના વખાણ કર્યા, ત્યારે તેણે ખૂબ જ સરળ શબ્દોમાં કહ્યું - "હું મારી નજર સામે તે 11 મહિનાના માસૂમ બાળકને અનાથ કેવી રીતે થવા દઉં?"
જ્યારે લોકો ફક્ત પ્રેક્ષક બની રહ્યા, ત્યારે એક મહિલાએ, દેવદૂતની જેમ, આખા પરિવારને નવું જીવન આપ્યું. રાજસ્થાનની બહાદુર સુરતા પરમારની અદમ્ય હિંમત અને માનવતાને હૃદયપૂર્વક સલામ!
[Surta Parmar real hero, Rajasthan woman rescue operation, car plunged into 10 feet pond, baby saved from sinking car, extraordinary courage stories]
The Better India - Gujarati
દર વર્ષે ગણેશ વિસર્જન પછી મુંબઈમાં હજારો મૂર્તિઓ તૂટીને વિખેરાઈ જાય છે અને તેની પાછળ રહી જાય છે પ્લાસ્ટર ઓફ પેરિસ (POP) નો મોટો કચરો. 2025માં મુંબઈમાં લગભગ 1.97 લાખ ગણપતિ મૂર્તિઓનું વિસર્જન થયું હતું અને BMC દ્વારા 1982 ટન POP નો કચરો એકઠો કરવામાં આવ્યો હતો.
પણ શું થાય, જો આ જ વેસ્ટને કોઈ બાળકના ભવિષ્યનો આધાર બનાવી દેવામાં આવે?
મુંબઈના મલ્હાર કળંબે, જેઓ વર્ષોથી પોતાના ક્લીનઅપ ડ્રાઇવ દરમિયાન વિસર્જન પછી તૂટેલી POP ની મૂર્તિઓ જોતા આવ્યા હતા, તેમના મનમાં આ જ સવાલ આવ્યો!
માત્ર સફાઈ કરવાને બદલે, આ મૂર્તિઓનો પુનઃઉપયોગ કરવાનો રસ્તો કેમ ન શોધવો?
આ જ વિચાર સાથે તેમણે Beach Please India દ્વારા આ કાર્યની શરૂઆત કરી અને ગુજરાતના Dr. Binesh Desai સાથે જોડાયા, જેઓ 2018થી પોતાની ‘Murticycle’ ટેકનોલોજી દ્વારા મૂર્તિઓ અને POP વેસ્ટને રિસાઇકલ કરી રહ્યા છે.
બંનેએ મળીને 2024 માં POP Ganesh Recycling Initiative ની શરૂઆત કરી.
તૂટેલી મૂર્તિઓને એકઠી કરવામાં આવી, તેમાંથી POP અલગ કરવામાં આવ્યું અને પ્રોસેસિંગ પછી તેમાંથી નવી નવી વસ્તુઓ તૈયાર કરવામાં આવી. અનેક પ્રયોગો પછી 12થી વધુ પ્રકારની પ્રોડક્ટ્સ બનાવવામાં આવી અને આ જ રિસાઇકલ્ડ POP માંથી એક મજબૂત Study Table પણ તૈયાર કરવામાં આવ્યું!
છેલ્લાં બે વર્ષમાં 760 સ્ટડી ટેબલ્સ બનાવવામાં આવ્યા છે અને લગભગ 3200+ કિલો POP રિસાઇકલ કરવામાં આવ્યું છે.
આ ટેબલ્સને મહારાષ્ટ્રની એવી શાળાઓ સુધી પહોંચાડવામાં આવી રહ્યા છે, જ્યાં બાળકોને અભ્યાસ માટે યોગ્ય સુવિધાઓ નથી મળી શકતી.
શ્રદ્ધા, પર્યાવરણ અને શિક્ષણનો આ સુંદર સંગમ ખરેખર વંદનીય છે!
[Ganesh idol POP waste recycling in Mumbai, POP Ganesh idols recycled into study tables, Ganpati idol Visarjan, turning idol into study tables]
21 hours ago | [YT] | 0
View 0 replies
The Better India - Gujarati
આ છે 81 વર્ષીય ENT સર્જન, ડૉ. નંદલાલ માનસેતા. મોંઘી થતી મેડિકલ સિસ્ટમ વચ્ચે ડૉ. માનસેતાનું ક્લિનિક આશાનું એક સાચું કિરણ છે. તેમના ક્લિનિક બહાર મુકેલા એક બોર્ડ પર સ્પષ્ટ લખેલું છે કે દર્દી પોતાની કમાણી મુજબ ફી આપી શકે છે:
👉 આવક ₹0, તો ફી ₹0
👉 આવક ₹1000 તો ફી ₹10
👉 આવક ₹100000 તો ફી ₹1000
અને સૌથી સારી વાત એ છે કે ડૉક્ટર સાહેબ કોઈની પાસે આવકનું પ્રમાણપત્ર નથી માગતા. તેઓ માત્ર પોતાના દર્દીઓની પ્રામાણિકતા પર વિશ્વાસ રાખે છે. ક્લિનિકમાં બસ એક નાનું દાનપાત્ર રાખેલું છે, જેમાં લોકો પોતાની યથાશક્તિ અને ખુશીથી ફી મૂકી દે છે.
પણ આ નેક પહેલની શરૂઆત કેવી રીતે થઈ? એની પાછળની વાર્તા ખૂબ જ ભાવુક કરી દે તેવી છે. વાસ્તવમાં ડૉ. માનસેતાનું માનવું છે કે આજે તેઓ જે સ્થાને છે, તેમાં સમાજનો બહુ મોટો હાથ છે. તેમણે સરકારની મદદથી માત્ર ₹300 ની વાર્ષિક ફી અને Stipend ના સહારે પોતાનો MBBSનો અભ્યાસ પૂરો કર્યો હતો.
આજે જ્યારે તેમનાં બાળકો પોતપોતાની જિંદગીમાં સેટલ થઈ ચૂક્યાં છે, ત્યારે તેમણે નિર્ણય લીધો કે જે સમાજ અને સરકારના સહયોગથી તેમને આગળ વધવાની તક મળી, હવે તેઓ પોતાનું આખું જીવન એ જ સમાજનું ઋણ ચૂકવવામાં લગાવી દેશે.
81 વર્ષની ઉંમરે પણ થાક્યા વગર, અટક્યા વગર દર્દીઓના ચહેરા પર સ્મિત લાવનારા ડૉ. માનસેતા આપણા સૌ માટે એક બહુ મોટી પ્રેરણા છે. ડૉક્ટર સાહેબના આ નિઃસ્વાર્થ જુસ્સાને આપણા દિલથી સલામ!
શું તમે પણ તમારી આસપાસ આવા કોઈ નિઃસ્વાર્થ ડૉક્ટરને જોયા છે? કમેન્ટ્સમાં તેમના વિશે જરૂર જણાવો!
[Zero Fee Doctor In Ahmedabad Dr Nandlal Manseta, Inspiring Story Free Medical Treatment In Gujarat, Selfless Service To Society]
1 day ago | [YT] | 0
View 0 replies
The Better India - Gujarati
“આ 80ના દાયકા જેવી દેખાતી AI દ્વારા બનાવવામાં આવેલી કોઈ નકલી કે કાલ્પનિક તસવીર નથી. આ 90ના દાયકાની મારી અસલી તસવીર છે—એ સમયની, જ્યારે મેં ગણિત ભણાવવાનું શરૂ કર્યું હતું. ત્રણ દાયકાથી વધુ સમય વીતી ગયો; સમય બદલાયો, ટેકનોલોજી બદલાઈ, દુનિયા બદલાઈ, પણ ગણિત ભણાવવાનો અને બાળકોને ગણિત પ્રત્યે પ્રેમ કરાવવાનો સિલસિલો આજે પણ ચાલુ છે.”
— આનંદ કુમાર (Super 30)
કોપી (Caption/Details) -
ગણિત પ્રત્યેના પોતાના અદમ્ય જુસ્સાના કારણે તેમણે 1992માં 'Ramanujan School of Mathematics' ની શરૂઆત કરી હતી. શરૂઆતમાં આ ક્લાસનો હેતુ એવા લોકોને ગણિત શીખવવાનો હતો જેમને આ વિષયમાં રસ હોય. આ ક્લાસની ફી ખૂબ જ નજીવી હતી, તેથી ધીમે ધીમે અહીં ભણતા વિદ્યાર્થીઓની સંખ્યા વધવા લાગી.
1994માં તેમને વિશ્વપ્રસિદ્ધ Cambridge University માં આગળ અભ્યાસ કરવાની તક મળી. પરંતુ આર્થિક તંગીના કારણે તેઓ ત્યાં જઈ ન શક્યા. પોતાના સપનાને અધવચ્ચે અટકાવવું પડ્યું, પણ કદાચ આ જ મુશ્કેલીએ તેમના જીવનની દિશા બદલી નાખી!
તેમણે અનુભવ્યું કે જો પૈસાની કમી તેમના જેવા પ્રતિભાશાળી વિદ્યાર્થીનું સપનું રોકી શકતી હોય, તો દેશમાં એવા કેટલાય બાળકો હશે જે માત્ર આર્થિક મજબૂરીના કારણે પાછળ રહી જતા હશે! બસ, અહીંથી જ તેમની વિચારસરણી બદલાઈ અને ગરીબ પ્રતિભાશાળી વિદ્યાર્થીઓને મફત શિક્ષણ આપવાનો સંકલ્પ વધુ મજબૂત થયો.
આગળ જતાં તેમણે 'Super 30' ની શરૂઆત કરી અને આર્થિક રીતે અત્યંત નબળા 30 વિદ્યાર્થીઓને IIT-JEE ની તૈયારી માટે મફત શિક્ષણ, રહેવા અને જમવાની સુવિધા આપી. જે માણસ પાસે એક સમયે પોતાના અભ્યાસ માટે પૈસા નહોતા, તેણે આગળ જતાં સેંકડો બાળકો માટે શિક્ષણને પૈસાની દીવાલમાંથી બહાર કાઢવાનો સફળ પ્રયાસ કર્યો!
અને આ લાંબી સફરને 2023માં એક બહુ મોટું સન્માન મળ્યું—શિક્ષણ ક્ષેત્રે અદ્ભુત યોગદાન માટે આનંદ કુમારજીને 'પદ્મશ્રી' થી સન્માનિત કરવામાં આવ્યા.
એક નાનકડા રૂમથી શરૂ થયેલી આ સફર આપણને યાદ અપાવે છે કે—શરૂઆત નાની હોઈ શકે છે, સાધનો ઓછા હોઈ શકે છે, પણ જો ઈરાદો મજબૂત હોય તો એ જ નાનકડી શરૂઆત કોઈ બીજાના મોટા સપનાનો આધાર બની શકે છે!
#AnandKumar #Super30 #PadmaShri #EducationForAll #InspiringIndia
Anand Kumar Super 30 story, free education for underprivileged students, Anand Kumar Padma Shri award, IIT JEE free coaching Super 30, inspiring Indian education changemaker
1 day ago | [YT] | 1
View 0 replies
The Better India - Gujarati
10 પ્લાસ્ટિક બોટલ જમા કરો અને મેળવો 1 સ્ટીલની બોટલ!
અંબાજી પદયાત્રામાં 'ગુજરાત પ્રદૂષણ નિયંત્રણ બોર્ડ' (GPCB) એ પ્લાસ્ટિક કચરો ઓછો કરવા માટે એક અનોખી પહેલ શરૂ કરી છે.
આ વર્ષે 2 લાખ વપરાયેલી પ્લાસ્ટિક બોટલો એકઠી કરવાનો અને લગભગ 20 હજાર Reusable સ્ટીલ બોટલો વહેંચવાનો લક્ષ્યાંક રાખવામાં આવ્યો છે.
પદયાત્રીઓ 10 વપરાયેલી પ્લાસ્ટિક બોટલો જમા કરાવીને 750 મિલીની સ્ટીલ બોટલ મેળવી શકશે.
આ પહેલનો હેતુ માત્ર પ્લાસ્ટિક એકઠું કરવાનો નથી, પરંતુ પદયાત્રા દરમિયાન લોકોને કચરો ઓછો કરવા અને Reusable વસ્તુઓ અપનાવવા માટે પ્રેરિત કરવાનો છે.
આ ઉપરાંત, રસ્તામાં લગભગ 300 કેમ્પ લગાવવામાં આવશે, જ્યાં કંપોસ્ટેબલ બેગ્સ પણ વહેંચવામાં આવશે.
ગયા વર્ષે અંબાજી પદયાત્રા દરમિયાન ૭૦ ટનથી વધુ કચરો એકઠો થયો હતો.
GPCB 2011 થી પદયાત્રાના રસ્તાઓ પર વેસ્ટ મેનેજમેન્ટ માટે કામ કરી રહ્યું છે અને હવે આ પહેલ દ્વારા પ્લાસ્ટિકનો વપરાશ ઘટાડવાની સાથે લોકોના વર્તનમાં સકારાત્મક બદલાવ લાવવા પર પણ ભાર મૂકવામાં આવી રહ્યો છે.
એક બોટલ બદલવાથી કદાચ મોટો બદલાવ ન લાગે, પણ લાખો પગલાંઓની આ યાત્રામાં આવી નાની પહેલ ખૂબ મોટો પ્રભાવ પાડી શકે છે!
શું તમને લાગે છે કે આવા 'Bottle-Exchange' અભિયાનો દેશના અન્ય મોટા ઉત્સવો અને આયોજનોમાં પણ શરૂ કરવા જોઈએ? કમેન્ટમાં તમારો અભિપ્રાય જરૂર જણાવો!
[Gujarat Plastic Waste Management, Gujarat Eco-Friendly Initiative, Plastic Bottle Recycling India, Sustainable Padyatra Initiative, Waste Reduction In Gujarat]
2 days ago | [YT] | 2
View 0 replies
The Better India - Gujarati
ઉત્તર પ્રદેશના એટા જિલ્લાના એક નાના એવા ગામડાના કાચા રસ્તાઓથી શરૂ થયેલી એક ભાઈ-બહેનની સફર આજે ભારતીય સેના સુધી પહોંચી ચૂકી છે!
બાળપણમાં માનસી અને પ્રિયાંશુ દીક્ષિત 15 કિલોમીટર પગપાળા ચાલીને શાળાએ જતા હતા. કદાચ ત્યારે કોઈએ વિચાર્યું પણ નહીં હોય કે આ જ બંને બાળકો એક દિવસ પોતાના ગામના સૌથી પહેલા આર્મી ઓફિસર બનશે!
પરંતુ તેમના પિતા વિજેન્દ્ર બહાદુર દીક્ષિતે એક સપનું જરૂર જોયું હતું. તેઓ પોતે ડિફેન્સ ફોર્સમાં જોડાવા માગતા હતા, પરંતુ મેડિકલ કારણોસર તેમનું આ સપનું અધૂરું રહી ગયું હતું. તેમણે પોતાનું આ અધૂરું સપનું બાળકો પર લાદ્યું નહીં, પરંતુ તેમને શિસ્ત, સખત મહેનત અને દેશસેવાનો સાચો માર્ગ બતાવ્યો.
સોશિયલ મીડિયા કે અન્ય આકર્ષણોથી દૂર રાખીને, સવારે 4 વાગ્યે ઉઠીને બાળકોને ટ્રેનિંગ આપવી, તેમને મુશ્કેલીઓ માટે તૈયાર કરવા અને તેમની અંદર ક્યારેય હાર ન માનવાનો જુસ્સો પેદા કરવો—એ જ પિતાની રોજેરોજની મહેનત હતી.
ચેન્નઈ સ્થિત Officers Training Academy (OTA) ની પાસિંગ આઉટ પરેડમાં માનસી અને પ્રિયાંશુએ એકસાથે કદમતાલ કરી અને એકસાથે Lieutenant બનીને ભારતીય સેનામાં સામેલ થયાં!
25 વર્ષની માનસીએ દિલ્હી યુનિવર્સિટીમાંથી LLB કર્યું છે અને તે આર્મીની Aviation Regiment માં જોડાઈ છે. જ્યારે 23 વર્ષનો પ્રિયાંશુ Sikh Regiment નો ભાગ બન્યો છે.
પરંતુ તેમના માટે આ મંઝિલ એટલી આસાનીથી નહોતી મળી. માનસીએ સેનામાં જોડાવાના પ્રયાસોમાં પાંચ વાર રિજેક્શનનો સામનો કરવો પડ્યો હતો. દર વખતે પરિણામ નિરાશાજનક આવતું, પણ તેનું સપનું ન બદલાયું. આખરે છઠ્ઠા પ્રયાસમાં તે પોતાના નાના ભાઈ સાથે જ OTA પહોંચી અને બંને એક જ કોર્સમાં સાથે ટ્રેનિંગ લેનારા 'કોર્સમેટ્સ' બની ગયાં!
જે પિતાને વર્દી પહેરવાનો મોકો ન મળ્યો, આજે તેમનાં બંને બાળકો એ જ વર્દીમાં દેશની સેવા કરવા જઈ રહ્યાં છે.
મંઝિલ ગમે તેટલી દૂર હોય, જો ઘરમાંથી મળતો આત્મવિશ્વાસ અને પોતાના લક્ષ્ય પરનો વિશ્વાસ મજબૂત હોય, તો ગામડાના ધૂળિયા રસ્તાઓ પણ તમને સફળતાના શિખર સુધી પહોંચાડી શકે છે!
[Indian Brother And Sister Joining The Indian Army Together, Uttar Pradesh Siblings Becoming Indian Army Officers Together, Inspiring Story Of Army Officer Siblings From A Village, Brother Sister Fulfilling Their Father’s Dream Of Joining The Army]
2 days ago | [YT] | 0
View 0 replies
The Better India - Gujarati
એક તરફ જંગલ, પથરાળ રસ્તા અને હિંસક જંગલી પ્રાણીઓનો ડર… બીજી તરફ એક નાનકડી બાળકી, જે શાળામાં પોતાના શિક્ષકની રાહ જુએ છે!
મહારાષ્ટ્રના કોલ્હાપુર જિલ્લાના 'કવલટેક ધંગરવાડા' ના 55 વર્ષીય શિક્ષક જીવન મિથારી છેલ્લા13 વર્ષથી દરરોજ લગભગ 5 કિલોમીટરની પગપાળા યાત્રા કરે છે. ઘાટા જંગલો અને પહાડી રસ્તાઓ પરથી પસાર થઈને તેઓ એ સરકારી પ્રાથમિક શાળામાં પહોંચે છે, જ્યાં અત્યારે માત્ર ત્રીજા ધોરણમાં ભણતી એક જ વિદ્યાર્થીની—સ્વરા બોડકે અભ્યાસ કરે છે.
આ શાળા સુધી પહોંચવા માટે કોઈ પાકો રસ્તો નથી અને ગામમાં વીજળીની સુવિધા પણ નથી. રસ્તામાં જંગલી ભેંસ અને દીપડા જેવા જંગલી જાનવરોનો સામનો પણ થઈ ચૂક્યો છે. ભારે વરસાદ અને મુશ્કેલ રસ્તાઓ તેમની રોજેરોજની યાત્રાનો એક હિસ્સો બની ગયા છે.
આમ છતાં, જીવન મિથારીએ 2013માં આ દુર્ગમ વિસ્તારની શાળામાં પોતાની પોસ્ટિંગ પસંદ કરી હતી. કારણ કે તેમનું માનવું છે કે બાળકોની સંખ્યા ઓછી હોવાથી એક શિક્ષકની જવાબદારી ઓછી નથી થઈ જતી!
નાનકડી સ્વરા માટે પણ શાળાએ પહોંચવા માટે કોઈ સરળ વિકલ્પ નથી. નજીકની બીજી શાળા લગભગ 5.5 કિલોમીટર દૂર છે. તેથી જો શિક્ષક શાળાએ ન આવે, તો તેની ભણતર અટકી શકે છે.
મે 2029માં પોતાની નિવૃત્તિ સુધી આ જ રીતે ભણાવતા રહેવાનો સંકલ્પ લઈને નીકળતા જીવન મિથારી દરરોજ માત્ર એક શાળાએ નથી જતા, પરંતુ એ બાળકીને એ વિશ્વાસ અપાવવા જાય છે કે—તેની ક્લાસરૂમમાં ભલે તે એકલી હોય, પણ તેનાં સપનાઓની કિંમત તેનાથી જરાય ઓછી નથી થતી!
#JivanMithari #InspiringTeacher #EducationForAll #InspirationalIndia #Maharashtra
[Jivan Mithari Teacher Story, Maharashtra teacher walks 5 km daily, Teacher walks through forest to teach one student, Teacher teaching single student in remote village, inspirational teacher stories from India]
5 days ago | [YT] | 1
View 0 replies
The Better India - Gujarati
રાજકોટના એક નાના ગામથી શરૂ થયેલી સફર... આજે ગ્લોબલ ફેશન વર્લ્ડ સુધી પહોંચી!
જામનગરના નાવી મોટી ભાગેડી ગામના એક ખેડૂત પરિવારમાં જન્મેલા મીનાબેન પટેલનું સ્વપ્ન હંમેશાં કંઈક મોટું કરવાનું હતું. બાયોકેમિસ્ટ્રીમાં અભ્યાસ કર્યા પછી, તેમણે તેમના પતિના એક્સપોર્ટ બિઝનેસમાં કામ કરીને ઇન્ટરનેશનલ માર્કેટની બારીકાઈઓ સમજી.
પણ તેમની જીવનનો ટર્નિંગ પોઇન્ટ 2013માં આવ્યો. પોતાના નાના બાળક માટે હાથથી બનેલા બૂટીઝ શોધતી વખતે, તેમને ખ્યાલ આવ્યો કે આજુબાજુની ઘણી ગૃહિણીઓ પાસે હસ્તકળાનું અદ્ભુત કૌશલ્ય છે, પણ તેમની પાસે યોગ્ય તક નથી. બસ, અહીંથી જ મીનાબેનના મનમાં એક વિચાર આવ્યો—"જો આ મહિલાઓની શક્તિને એક તાંતણે બાંધવામાં આવે તો?"
પોતે ક્યારેય ક્રોશેટ કે ભરતકામ નહોતું શીખ્યું, પણ એક બિઝનેસવુમન તરીકે તેમણે માત્ર 3 મહિલાઓ સાથે 'સેલ્ફ હેલ્પ ગ્રુપ'ની શરૂઆત કરી. તેમણે ઇન્ટરનેટ દ્વારા વિદેશી બાયર્સ શોધ્યા અને વિદેશમાં પ્રોડક્ટ્સ એક્સપોર્ટ કરવાનું શરૂ કર્યું.
મુશ્કેલીઓ ઘણી આવી—ક્વોલિટી કંટ્રોલ જાળવવો, યોગ્ય ધાગા શોધવા અને મહિલાઓને ટ્રેનિંગ આપવી. પણ મીનાબેને હાર ન માની. તેમણે પોતે વિદેશી ગ્રાહકો સાથે વાત કરવા માટે 'ફ્રેન્ચ ભાષા' શીખી અને IIM બેંગલોરથી બિઝનેસ વર્કશોપ પણ પૂર્ણ કર્યો!
પરિણામ?
આજે રાજકોટની આસપાસના 200 કિલોમીટરના વિસ્તારમાં રહેતી 150થી વધુ મહિલાઓ તેમની સાથે જોડાયેલી છે. જે ગૃહિણીઓ ક્યારેય ઘરની બહાર નહોતી નીકળી, તે આજે ઘરે બેઠા મહિને ₹1000 થી લઈને ₹50000 સુધીની કમાણી કરીને આત્મનિર્ભર બની છે!
અને સફળતાનું શિખર ત્યારે આવ્યું જ્યારે તેમની ટીમ દ્વારા બનાવાયેલી ક્રોશેટ હેટ ગ્લોબલ સુપરમોડેલ Hailey Bieber એ પહેરી અને તે American Vogue ના કવર પેજ પર ચમકી અને ત્યારપછી આંતરરાષ્ટ્રીય બજારમાં તેની ડિમાન્ડનો પૂર આવ્યો! જે મહિલાઓ ક્યારેય ફેશન મેગેઝિન નથી જોઈ, આજે તેમની બનાવેલી પ્રોડક્ટ્સ અમેરિકા અને યુરોપના ઘર-ઘરમાં પહોંચી રહી છે.
વાર્ષિક ₹74 લાખનું ટર્નઓવર ધરાવતી મીનાબેનની આ સફર સાબિત કરે છે કે જો તમારી પાસે દ્રષ્ટિ, હિંમત અને બીજાને સાથે લઈને ચાલવાની ભાવના હોય, તો એક નાનો વિચાર પણ આખી દુનિયામાં પોતાની ઓળખ બનાવી શકે છે!
#Rajkot #MinaPatel #HaileyBieber #VogueCover #CrochetHat #WomenEmpowerment
[Minaben Patel Rajkot Jyotirmay Overseas success story, Rajkot crochet cluster, Hailey Bieber Vogue cover hat, Women entrepreneurs of Gujarat, Rajkot artisans American Vogue cover feature story]
6 days ago | [YT] | 3
View 0 replies
The Better India - Gujarati
ધોરણ 10ના બે વિદ્યાર્થીઓએ પોતાના જીવની ચિંતા કર્યા વગર, કેનાલમાં કૂદેલી એક મહિલાનો જીવ બચાવી લીધો.
મહારાજગંજના નિચલૌલ વિસ્તારમાં શુક્રવારે સવારે એક મહિલાએ કેનાલમાં છલાંગ લગાવી દીધી. બરાબર એ જ સમયે ત્યાંથી પસાર થઈ રહેલા 'મસિહા સેવા આશ્રમ ઈન્ટર કોલેજ' ના 10મા ધોરણના વિદ્યાર્થીઓ—કૃષ્ણ ગુપ્તા અને સદ્દામ હુસેને એક પણ ક્ષણ ગુમાવ્યા વગર કેનાલમાં છલાંગ લગાવી દીધી.
બંનેએ અદ્ભુત સાહસ બતાવીને મહિલાને બહાર કાઢી અને તેનો જીવ બચાવી લીધો.
તેમની આ શૌર્યપૂર્ણ બહાદુરીની સમગ્ર વિસ્તારમાં પ્રશંસા થઈ રહી છે. પોલીસે બંને વિદ્યાર્થીઓને પ્રશંસપત્ર આપીને સન્માનિત કર્યા, જ્યારે શાળાની પ્રાર્થના સભામાં પણ તેમની આ હિંમતને બિરદાવવામાં આવી.
કૃષ્ણ અને સદ્દામે સાબિત કરી દીધું કે કોઈની મદદ કરવા માટે ઉંમરની નહીં, પણ હિંમત અને માનવતાની જરૂર હોય છે.
આ બંને બહાદુર વિદ્યાર્થીઓને સલામ! આવા નિઃસ્વાર્થ પગલાં જ સમાજમાં વિશ્વાસ અને માનવતાને જીવંત રાખે છે.
[Class 10 students Krishna Gupta and Saddam Hussain save woman from canal, Maharajganj students rescue woman from drowning, Brave school students save woman’s life in Uttar Pradesh]
1 week ago | [YT] | 1
View 0 replies
The Better India - Gujarati
ગણેશોત્સવ પછી જો ગણેશજીની મૂર્તિ નદીને પ્રદૂષિત કરવાના બદલે, માટીને વધુ ફળદ્રુપ બનાવે તો?
રાજસ્થાનના અલવરમાં RAS અધિકારી જિતેન્દ્ર સિંહ નરૂકા આ કરી બતાવી રહ્યા છે.
UIT અલવરમાં જમીન સંપાદન અધિકારી જિતેન્દ્ર સિંહે પૂરેપૂરી ગાયના છાણમાંથી 80 થી 100 ગણેશ મૂર્તિઓ પોતાના હાથે જ તૈયાર કરી છે. આ પછી તેમણે દરેક મૂર્તિને હાથેથી રંગીને એક સુંદર અને આકર્ષક રૂપ આપ્યું છે.
પરંતુ આ મૂર્તિઓની ખાસિયત માત્ર તેમને બનાવવામાં નથી, પણ પૂજા પછી તેમના વિસર્જનમાં પણ છે.
આ મૂર્તિઓને નદી કે તળાવમાં વિસર્જિત કરવાના બદલે છોડના કુંડામાં, ઘરના બગીચામાં કે કોઈ વૃક્ષની નીચે રાખી શકાય છે. ત્યાં આ મૂર્તિઓ ધીમે ધીમે માટીમાં ભળી જાય છે અને નદી-તળાવને પ્રદૂષિત કર્યા વિના જ માટીની ગુણવત્તા સુધારવામાં મદદ કરે છે.
જો આપણે આપણી ખુશીઓ ઉજવવાની થોડી વધુ સારી અને હરિયાળી રીત પસંદ કરી લઈએ, તો આપણી આવનારી પેઢીઓ માટે પણ આ કેટલું સુંદર સાબિત થઈ શકે, ખરું ને?
#EcoFriendlyCelebration #GaneshChaturthi #SustainableIndia #GreenFestivals #EnvironmentalConservation
1 week ago | [YT] | 0
View 0 replies
The Better India - Gujarati
તે માસૂમ બાળકના રડવાનો અવાજ સાંભળીને મેં મારી જાતને સાંત્વના આપી.
"હું તેને કેવી રીતે રોકી શકું?" - જ્યારે કોઈ મુશ્કેલ સમયમાં આગળ વધવાની હિંમત એકઠી કરી શકતું ન હતું, ત્યારે એક સ્ત્રીના આ શબ્દો અને તેની અદમ્ય હિંમતે સાબિત કર્યું કે પ્રેમ અને માનવતાની તુલનામાં દરેક ભય ફિક્કો પડે છે.
રાજસ્થાનના ડુંગરપુરમાં એક દુ:ખદ અકસ્માત થયો જ્યારે એક કારે કાબુ ગુમાવ્યો અને સીધી 10 ફૂટ ઊંડા તળાવમાં ખાબકી ગઈ. એક દંપતી અને તેમનું 11 મહિનાનું બાળક અંદર હતા. કાર ઝડપથી ડૂબવા લાગી, અને અંદર ફસાયેલા પરિવારને શ્વાસ લેવામાં તકલીફ પડી.
નજીકમાં ઘણા લોકો ઉભા હતા, પરંતુ ઊંડા પાણી અને ડૂબતી કાર જોઈને કોઈ મદદ માટે આગળ આવ્યું નહીં. પછી ત્યાં રહેલી સુરતા પરમાર, એક પણ ક્ષણ બગાડ્યા વિના અને પોતાના જીવના ડર વિના, સીધી 10 ફૂટ ઊંડા પાણીમાં કૂદી ગઈ.
સુરતા ડૂબતી કાર પાસે તરીને ગઈ અને ઝડપથી બારીનો કાચ તોડી નાખ્યો. કારમાં પાણી ઝડપથી ભરાઈ રહ્યું હતું; તેણે પહેલા 11 મહિનાના બાળકને બચાવ્યું અને તેને કિનારે લાવ્યો. પછી તે તરત જ પાછી આવી અને બાળકના માતાપિતાને એક પછી એક ઊંડા પાણીમાંથી સલામત સ્થળે ખેંચી લીધા.
જ્યારે લોકોએ સૂરતાના અદમ્ય સાહસના વખાણ કર્યા, ત્યારે તેણે ખૂબ જ સરળ શબ્દોમાં કહ્યું - "હું મારી નજર સામે તે 11 મહિનાના માસૂમ બાળકને અનાથ કેવી રીતે થવા દઉં?"
જ્યારે લોકો ફક્ત પ્રેક્ષક બની રહ્યા, ત્યારે એક મહિલાએ, દેવદૂતની જેમ, આખા પરિવારને નવું જીવન આપ્યું. રાજસ્થાનની બહાદુર સુરતા પરમારની અદમ્ય હિંમત અને માનવતાને હૃદયપૂર્વક સલામ!
[Surta Parmar real hero, Rajasthan woman rescue operation, car plunged into 10 feet pond, baby saved from sinking car, extraordinary courage stories]
1 week ago | [YT] | 6
View 0 replies
Load more