Prayanam

*22 ജനുവരി 2026*

*സുവിശേഷം : മാര്‍ക്കോ 3:7-12 : അശുദ്ധാത്മാക്കള്‍ ‘അങ്ങു ദൈവപുത്രനാണ്’ എന്നു പറഞ്ഞിരുന്നു. എന്നാല്‍ താന്‍ ആരെന്ന് വെളിപ്പെടുത്തരുതെന്ന് അവിടുന്ന് അവര്‍ക്കു കര്‍ശനമായ താക്കീത് നല്കി.*

"നീ ദൈവപുത്രനാണ്" എന്ന് അശുദ്ധാത്മാക്കൾ വിളിച്ചുപറയുമ്പോൾ, അത് ആരോടും പറയരുത് എന്ന് യേശു അവരെ വിലക്കുന്ന വിചിത്രമെന്നു തോന്നാവുന്ന ഒരു രംഗമാണ് നാം ഇവിടെ കാണുന്നത്.

*യഥാർത്ഥ സ്വത്വം വെളിപ്പെടുന്നത് എപ്പോൾ?*

നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ നാം ആരാണെന്ന് ലോകം തിരിച്ചറിയുന്നതും, നാം നമ്മെത്തന്നെ തിരിച്ചറിയുന്നതും തമ്മിൽ വലിയ വ്യത്യാസമുണ്ട്.

ഇതിനെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുമ്പോൾ തായ്‌ലൻഡിലെ പ്രശസ്തമായ ആ "സുവർണ്ണ ബുദ്ധവിഗ്രഹത്തിന്റെ" (The Golden Buddha) കഥ ഓർക്കുന്നത് നന്നായിരിക്കും.
നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപ്, സയാമീസ് സൈന്യം തായ്‌ലൻഡ് ആക്രമിക്കാൻ വരുമെന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ, അവിടുത്തെ സന്യാസിമാർ തങ്ങളുടെ പക്കലുണ്ടായിരുന്ന അമൂല്യമായ ഒരു സ്വർണ്ണ ബുദ്ധവിഗ്രഹത്തെ രക്ഷിക്കാൻ ഒരു വഴി കണ്ടെത്തി. അവർ ആ വിഗ്രഹത്തിന്മേൽ കളിമണ്ണും ചെളിയും തേച്ചുപിടിപ്പിച്ചു. വെറുമൊരു മൺവിഗ്രഹമാണെന്ന് ശത്രുക്കൾ കരുതാനായിരുന്നു ഇത്.
വർഷങ്ങൾ കടന്നുപോയി. പടയോട്ടത്തിനിടയിൽ ആ സന്യാസിമാർ കൊല്ലപ്പെട്ടു. ആ വിഗ്രഹം വെറുമൊരു കളിമൺ പ്രതിമയായി എല്ലാവരും കരുതി. ഒടുവിൽ 1950-കളിൽ ബാങ്കോക്കിലെ ഒരു ആശ്രമത്തിലേക്ക് ഇത് മാറ്റുന്നതിനിടയിൽ കനത്ത മഴ പെയ്യുകയും കളിമണ്ണിൽ ചെറിയ വിള്ളലുകൾ വീഴുകയും ചെയ്തു. ഒരു സന്യാസി ടോർച്ചടിച്ചു നോക്കിയപ്പോൾ ആ വിള്ളലിനുള്ളിലൂടെ അതിശയിപ്പിക്കുന്ന ഒരു തിളക്കം കണ്ടു. അദ്ദേഹം മണ്ണു നീക്കി നോക്കിയപ്പോൾ അത് ശുദ്ധമായ തങ്കത്താൽ നിർമ്മിച്ച വിഗ്രഹമാണെന്ന് ലോകം തിരിച്ചറിഞ്ഞു. പുറമെയുള്ള മണ്ണും അഴുക്കും നീങ്ങിയപ്പോൾ മാത്രമാണ് അതിന്റെ യഥാർത്ഥ മൂല്യം വെളിപ്പെട്ടത്.

നമ്മുടെ ആത്മീയ ജീവിതവും ഇതുപോലെയാണ്. പാപത്തിന്റെയും അശുദ്ധാത്മാക്കളുടെയും "കളിമണ്ണും" ബഹളങ്ങളും നമ്മുടെ ഉള്ളിലെ ദൈവപുത്രന്റെ സാന്നിധ്യത്തെ പലപ്പോഴും വികൃതമായിട്ടാണ് ചിത്രീകരിക്കുന്നത്.

*അശുദ്ധാത്മാക്കളുടെ സാക്ഷ്യവും യേശുവിന്റെ മൗനവും*

സുവിശേഷത്തിൽ അശുദ്ധാത്മാക്കൾ യേശുവിനെ "ദൈവപുത്രൻ" എന്ന് വിളിക്കുന്നുണ്ട്. പിശാചിന് യേശുവിനെ അറിയാം, പക്ഷേ അവന് യേശുവിനെ 'സ്നേഹിക്കാൻ' കഴിയില്ല. സ്നേഹമില്ലാത്ത അറിവ് അപകടകരമാണ്. പ്രശസ്തനായ ലിയോ പതിമൂന്നാമൻ പാപ്പ ഒരിക്കൽ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു:

"സത്യം പ്രഘോഷിക്കപ്പെടുന്നത് അത് വിശ്വസിക്കുന്നവരിൽ നിന്നായിരിക്കണം, അല്ലാതെ ഭയം കൊണ്ട് വിറയ്ക്കുന്നവരിൽ നിന്നല്ല."

സത്യം വെളിപ്പെടുത്താൻ യേശു തിരഞ്ഞെടുത്തത് അശുദ്ധാത്മാക്കളെ ആയിരുന്നില്ല, മറിച്ച് കഷ്ടപ്പാടുകളിലൂടെയും കുരിശിലൂടെയും അവനെ അനുഗമിക്കാൻ തയ്യാറായ ശിഷ്യന്മാരെയാണ്.

പിശാച് സത്യം പറയുന്നത് യേശുവിനെ മഹത്വപ്പെടുത്താനല്ല, മറിച്ച് യേശുവിന്റെ ദൗത്യത്തെ വഴിതിരിച്ചുവിടാനാണ്. കുരിശില്ലാത്ത ഒരു മിശിഹായെയാണ് പിശാച് ലോകത്തിന് കാട്ടിക്കൊടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചത്. അതുകൊണ്ടാണ് "നീ ദൈവപുത്രനാണ്" എന്ന അവരുടെ വിളംബരത്തെ യേശു വിലക്കിയത്.
ആൾക്കൂട്ടവും ശിഷ്യത്വവും
സുവിശേഷത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ വലിയൊരു ജനക്കൂട്ടം യേശുവിനെ പിന്തുടരുന്നതായി നാം കാണുന്നു. ഗലീലിയയിൽ നിന്നും യൂദയായിൽ നിന്നും ടയിർ, സിദോൻ തുടങ്ങിയ വിജാതീയ പ്രദേശങ്ങളിൽ നിന്നുപോലും ജനങ്ങൾ വരുന്നു. എന്തിനാണ് അവർ വരുന്നത്? തങ്ങളുടെ രോഗങ്ങൾ മാറാനും അത്ഭുതങ്ങൾ കാണാനും വേണ്ടിയാണ്.
എന്നാൽ യേശു ആഗ്രഹിക്കുന്നത് കേവലം ഒരു 'അത്ഭുതപ്രവർത്തകൻ' എന്ന ലേബലല്ല. അവൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് തന്റെ സ്നേഹത്തിൽ ആഴപ്പെട്ട ശിഷ്യന്മാരെയാണ്.

ആൾക്കൂട്ടത്തിന് യേശുവിനെ ഒരു ആവശ്യമാണ്, എന്നാൽ ശിഷ്യന്മാർക്ക് യേശുവിനെ ഒരു ജീവിതമാണ്.
നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലേക്കുള്ള പാഠങ്ങൾ
ഈ സുവിശേഷ ഭാഗം നമ്മോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നത്:

*ആഴത്തിലുള്ള തിരിച്ചറിവ്:*
നമ്മുടെ ഉള്ളിലും കളിമണ്ണു മൂടിയ സ്വർണ്ണ വിഗ്രഹം പോലെ ദൈവചൈതന്യമുണ്ട്. ലോകത്തിന്റെ ബഹളങ്ങളും അശുദ്ധ ചിന്തകളും ആ ചൈതന്യത്തെ മൂടിക്കളയാം. ഈ കളിമണ്ണ് നീക്കം ചെയ്യണമെങ്കിൽ പ്രാർത്ഥനയുടെയും വചനത്തിന്റെയും "മഴ" നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ പെയ്യണം.

*ശരിയായ സാക്ഷ്യം:*
നാം ക്രിസ്ത്യാനികളാണെന്ന് അധരങ്ങൾ കൊണ്ട് പറയുന്നതിലല്ല കാര്യം. അശുദ്ധാത്മാക്കൾ പോലും യേശുവിനെ "ദൈവപുത്രൻ" എന്ന് വിളിച്ചു. പക്ഷേ അത് അവരെ രക്ഷിച്ചില്ല. ക്രിസ്തുവിനെ പ്രഘോഷിക്കേണ്ടത് നമ്മുടെ പ്രവൃത്തികളിലൂടെയും സ്നേഹത്തിലൂടെയുമാണ്. ലിയോ പതിമൂന്നാമൻ പാപ്പ പഠിപ്പിച്ചതുപോലെ, സഭയുടെ ശക്തി അതിന്റെ അംഗങ്ങളുടെ വിശുദ്ധിയിലാണ്, അവരുടെ വാക്കുകളിലല്ല.

*കുരിശിന്റെ വഴി:*
യേശു തന്റെ സ്വത്വം വെളിപ്പെടുത്താൻ കുരിശുമരണം വരെ കാത്തിരുന്നു. കുരിശിലെ മരണത്തിന് ശേഷം മാത്രമാണ് ശതാധിപൻ "സത്യമായും ഇദ്ദേഹം ദൈവപുത്രനായിരുന്നു" എന്ന് ഏറ്റുപറയുന്നത്. കഷ്ടപ്പാടുകളില്ലാത്ത ക്രിസ്തുമതം പിശാചിന്റെ പ്രലോഭനമാണ്. നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ സഹനങ്ങളെ ക്രിസ്തുവിനോട് ചേർത്തു വെക്കുമ്പോഴാണ് നാം യഥാർത്ഥത്തിൽ അവനെ തിരിച്ചറിയുന്നത്.

കളിമണ്ണിനാൽ പൊതിയപ്പെട്ട ആ ബുദ്ധവിഗ്രഹം പോലെയാണ് പലപ്പോഴും നമ്മുടെ വിശ്വാസം. ലോകത്തിന്റെ ആഡംബരങ്ങളും, അശുദ്ധാത്മാക്കളുടെ കപടമായ പുകഴ്ത്തലുകളും നമ്മെ ദൈവത്തിൽ നിന്ന് അകറ്റാം. എന്നാൽ കഷ്ടപ്പാടുകളുടെ മഴ പെയ്യുമ്പോൾ, ജീവിതത്തിൽ പ്രതിസന്ധികൾ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ ആ കളിമണ്ണ് ഇളകിമാറുകയും നമ്മുടെ ഉള്ളിലെ ദൈവവിശ്വാസം പ്രകാശിക്കുകയും ചെയ്യും.
അശുദ്ധാത്മാക്കളുടെ നിലവിളികളെയല്ല, മറിച്ച് യേശുവിന്റെ ശാന്തമായ സ്വരത്തെ ശ്രവിക്കാൻ നമുക്ക് ശ്രമിക്കാം. അവൻ നമ്മോട് പറയുന്നത് "നിശബ്ദനായിരിക്കുക, എന്നെ അനുഗമിക്കുക" എന്നാണ്. നമ്മുടെ ജീവിതം കൊണ്ട് നമുക്ക് ലോകത്തോട് വിളിച്ചുപറയാം: "അവിടുന്ന് എന്റെ കർത്താവും എന്റെ ദൈവവുമാണ്."
ദൈവം നമ്മെ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ.

https://chat.whatsapp.com/K7rnd8KvryJ36pgDoHmV0U

*അനുദിനമുള്ള വചന വിചിന്തനങ്ങളും വീഡിയോയും* ലഭിക്കുന്നതിന് താല്പര്യമുള്ളവർ മുകളിലുള്ള ലിങ്ക് വഴി *പ്രയാണം വാട്സാപ്പ് കമ്മ്യൂണിറ്റിയിൽ* അംഗങ്ങളാവുക.

യൂട്യൂബ് ചാനല്‍:
youtube.com/channel/UCalz3aZF...

14 hours ago | [YT] | 1

Prayanam

*21 ജനുവരി 2026*

*വിശുദ്ധ ആഗ്നസിന്റെ തിരുനാൾ*

*മത്തായി 13:44-46*

അമൂല്യനിധിക്കായി സർവ്വവും സമർപ്പിച്ച വിശുദ്ധ ആഗ്നസ്

വിശുദ്ധ മത്തായിയുടെ സുവിശേഷം 13-ാം അധ്യായം 44 മുതൽ 46 വരെയുള്ള വാക്യങ്ങൾ സ്വർഗ്ഗരാജ്യത്തെ രണ്ട് മനോഹരമായ ഉപമകളിലൂടെയാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്: വയലിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന നിധിയും വിലയേറിയ മുത്തും. ഈ രണ്ട് ഉപമകളിലെയും പൊതുവായ ഒരു വശം, ആ നിധി കണ്ടെത്തുന്ന വ്യക്തി തനിക്കുള്ളതെല്ലാം വിറ്റ് അത് സ്വന്തമാക്കുന്നു എന്നതാണ്. ഈ സുവിശേഷ സത്യത്തിന്റെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ ആവിഷ്കാരമാണ് കന്യകയും രക്തസാക്ഷിയുമായ വിശുദ്ധ ആഗ്നസ്.

വിശുദ്ധ ആഗ്നസിന്റെ ജീവിതകഥ

റോമിലെ ഒരു പ്രഭു കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ച ആഗ്നസ് അതീവ സുന്ദരിയായിരുന്നു. റോമിലെ പ്രമുഖനായ ഗവർണറുടെ മകൻ ഉൾപ്പെടെ പലരും അവളെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. എന്നാൽ പന്ത്രണ്ടോ പതിമൂന്നോ വയസ്സ് മാത്രം പ്രായമുണ്ടായിരുന്ന ആഗ്നസ് തന്റെ ഹൃദയം സ്വർഗ്ഗീയ മണവാളനായ ക്രിസ്തുവിന് സമർപ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. താൻ കണ്ടെത്തിയ 'അമൂല്യ മുത്ത്' ക്രിസ്തുവാണെന്ന് അവൾ ലോകത്തോട് വിളിച്ചുപറഞ്ഞു.
വിവാഹാഭ്യർത്ഥനകൾ നിരസിച്ചതിന്റെ പേരിൽ അവൾ ക്രൂരമായ പീഡനങ്ങൾക്ക് ഇരയായി. അവളെ അപമാനിക്കാനായി വസ്ത്രങ്ങൾ ഉരിഞ്ഞ് വേശ്യാലയത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയപ്പോൾ, അവളുടെ മുടി അത്ഭുതകരമായി വളർന്ന് ശരീരത്തെ മൂടുകയും ഒരദൃശ്യ പ്രകാശം അവളെ പൊതിയുകയും ചെയ്തു. അവളെ സ്പർശിക്കാൻ ശ്രമിച്ചവർ അന്ധരായിത്തീർന്നു. സ്വർഗ്ഗീയ നിധി കാത്തുസൂക്ഷിക്കാൻ ദൈവം അവളെ കാത്തുപരിപാലിച്ചു.
ഒടുവിൽ അവളെ അഗ്നിക്കിരയാക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും തീജ്വാലകൾ അവളെ തൊട്ടില്ല. പ്രകോപിതനായ ഭരണാധികാരി വാളുകൊണ്ട് അവളെ ശിരച്ഛേദം ചെയ്യാൻ ഉത്തരവിട്ടു. മരണത്തിന് മുൻപിൽ ഭയപ്പെടാതെ, തന്റെ മണവാളനെ കാണാനുള്ള സന്തോഷത്തോടെ അവൾ കഴുത്ത് നീട്ടിക്കൊടുത്തു. തനിക്കുള്ളതെല്ലാം (യൗവനം, സമ്പത്ത്, ജീവൻ) വിറ്റ് അവൾ ക്രിസ്തുവാകുന്ന അമൂല്യനിധി സ്വന്തമാക്കി.

ബെനഡിക്ട് പതിനാറാമൻ പാപ്പ പറയുന്നു:

"വിശുദ്ധ ആഗ്നസ് കാണിച്ചുതരുന്നത്, പ്രായം വിശ്വാസത്തിന് ഒരു തടസ്സമല്ല എന്നാണ്. പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടെ ദൈവത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നവർക്ക് ലോകത്തിന്റെ പ്രലോഭനങ്ങളെ അതിജീവിക്കാൻ കഴിയും. അവൾ ക്രിസ്തുവിലുള്ള തന്റെ നിധി കണ്ടെത്തി, അത് കാത്തുസൂക്ഷിച്ചു."

സുവിശേഷത്തിന്റെ ആഴമേറിയ ചിന്തകൾ
എന്താണ് ഈ 'അമൂല്യനിധി'?

സ്വർഗ്ഗരാജ്യം എന്നത് ഭാവിയിൽ ലഭിക്കാനിരിക്കുന്ന ഒരു സമ്മാനം മാത്രമല്ല, മറിച്ച് ഈ ഭൂമിയിൽ വെച്ച് തന്നെ നാം കണ്ടെത്തേണ്ട ദൈവാനുഭവമാണ്. ഒരു മനുഷ്യൻ തന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ സന്തോഷം കണ്ടെത്തുന്നത് ക്രിസ്തുവിലാണെന്ന് തിരിച്ചറിയുമ്പോൾ, ലോകം നൽകുന്ന മറ്റെല്ലാ നേട്ടങ്ങളും അവന് നിസ്സാരമായി തോന്നും. ആഗ്നസിന് തന്റെ പ്രഭുത്വത്തേക്കാളും സുഖസൗകര്യങ്ങളേക്കാളും വലുതായിരുന്നു ക്രിസ്തുവുമായുള്ള ബന്ധം.

*സന്തോഷത്തോടെയുള്ള സമർപ്പണം:*

സുവിശേഷത്തിലെ കച്ചവടക്കാരൻ "സന്തോഷത്തോടെ പോയി" തന്റെ സമ്പാദ്യം വിൽക്കുന്നു എന്നാണ് നാം വായിക്കുന്നത്. ക്രിസ്തീയ പരിത്യാഗം എന്നത് നഷ്ടബോധത്തോടെയുള്ള ഒന്നല്ല, മറിച്ച് വലിയൊരു ലാഭത്തിന് വേണ്ടിയുള്ളതാണ്. വിശുദ്ധ ആഗ്നസ് മരണം വരിച്ചതും ആ സ്വർഗ്ഗീയ സന്തോഷത്തോടെയായിരുന്നു.

വിശുദ്ധ ആഗ്നസിന്റെ തിരുനാൾ നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത്, സ്വർഗ്ഗരാജ്യത്തിനായി നമ്മുടെ ജീവിതം മാറ്റിവെക്കാൻ നാം തയ്യാറാകണം എന്നാണ്. വിലകുറഞ്ഞ ഈ ലോക സുഖങ്ങൾക്കായി ക്രിസ്തുവാകുന്ന അമൂല്യനിധിയെ നഷ്ടപ്പെടുത്തരുത്. ആഗ്നസിനെപ്പോലെ ക്രിസ്തുവിനോട് ചേർന്നുനിൽക്കാൻ നമുക്കും പരിശ്രമിക്കാം.

"ക്രിസ്തുവിനെ നേടാൻ ലോകത്തെ ഉപേക്ഷിക്കുക." അമൂല്യനിധിക്കായി സർവ്വവും വിറ്റ കച്ചവടക്കാരനെപ്പോലെ, ക്രിസ്തുവാകുന്ന മുത്തിന് വേണ്ടി വിശുദ്ധ ആഗ്നസ് തന്റെ ജീവൻ നൽകി. പ്രതിസന്ധികളിൽ പതറാതെ സ്വർഗ്ഗീയ ലക്ഷ്യത്തിനായി എല്ലാം സമർപ്പിക്കാൻ അവളുടെ ജീവിതം നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു. ദൈവരാജ്യമാണ് നമ്മുടെ യഥാർത്ഥ സമ്പത്ത്.

1 day ago | [YT] | 17

Prayanam

1 day ago | [YT] | 9

Prayanam

♥️ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹം...

2 days ago | [YT] | 4

Prayanam

*20 ജനുവരി 2026*

*വിശുദ്ധ സെബാസ്റ്റ്യനോസിന്റെ തിരുനാൾ*

*മത്തായി 10:28-33*

*മരണത്തെ ഭയപ്പെടാത്ത വിശ്വാസം: വിശുദ്ധ സെബാസ്റ്റ്യനോസും സുവിശേഷ ധീരതയും*

വിശുദ്ധ മത്തായിയുടെ സുവിശേഷം 10-ാം അധ്യായം 28 മുതൽ 33 വരെയുള്ള വാക്യങ്ങൾ ക്രിസ്തീയ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ വെല്ലുവിളിയെയും വാഗ്ദാനത്തെയും കുറിച്ചാണ് സംസാരിക്കുന്നത്. "ശരീരത്തെ കൊല്ലുന്നവരെ നിങ്ങൾ ഭയപ്പെടേണ്ട; ആത്മാവിനെ കൊല്ലാൻ അവർക്ക് സാധിക്കില്ല" എന്ന യേശുവിന്റെ വാക്കുകൾ നൂറ്റാണ്ടുകളായി വിശ്വാസികൾക്ക് പീഡനങ്ങളുടെ നടുവിൽ കരുത്തേകുന്നു. ഈ വചനത്തിന്റെ ജീവിക്കുന്ന സാക്ഷ്യമാണ് വിശുദ്ധ സെബാസ്റ്റ്യനോസ്.

*ഭയത്തിന്മേലുള്ള വിജയം*

ലോകം ഭയത്തെ ആയുധമാക്കുമ്പോൾ, യേശു നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നത് ദൈവത്തിലുള്ള ശരണത്തെക്കുറിച്ചാണ്. തലയിലെ മുടിയിഴകൾ പോലും എണ്ണപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെന്നും അവിടുത്തെ അറിവില്ലാതെ ഒരു കുരുവി പോലും നിലംപതിക്കില്ലെന്നും യേശു ഉറപ്പുനൽകുന്നു. നാം ദൈവത്തിന് എത്രമാത്രം വിലപ്പെട്ടവരാണെന്ന് ഈ വചനം ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. ക്രിസ്തുവിനെ പരസ്യമായി ഏറ്റുപറയുന്നവർക്ക് സ്വർഗ്ഗരാജ്യത്തിൽ ലഭിക്കുന്ന അംഗീകാരമാണ് നമ്മുടെ ആത്യന്തികമായ ലക്ഷ്യം.

*വിശുദ്ധ സെബാസ്റ്റ്യനോസ്: രണ്ടുതവണ മരണം വരിച്ച രക്തസാക്ഷി*

ക്രിസ്തുവിന്റെ വാക്കുകൾ സ്വന്തം ജീവിതത്തിൽ അന്വർത്ഥമാക്കിയ രക്തസാക്ഷിയാണ് വിശുദ്ധ സെബാസ്റ്റ്യനോസ്. എ.ഡി. മൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ റോമൻ ചക്രവർത്തിയായിരുന്ന ഡയോക്ലീഷ്യന്റെ സൈന്യത്തിലെ ഉന്നത ഉദ്യോഗസ്ഥനായിരുന്നു അദ്ദേഹം. എന്നാൽ സൈനിക വസ്ത്രത്തിനുള്ളിൽ അദ്ദേഹം ക്രിസ്തുവിന്റെ യഥാർത്ഥ പോരാളിയായിരുന്നു.
അദ്ദേഹം ഒരു ക്രിസ്ത്യാനിയാണെന്ന് അറിഞ്ഞ ചക്രവർത്തി, സെബാസ്റ്റ്യനോസിനെ മരത്തിൽ കെട്ടിയിട്ട് അമ്പെയ്തു കൊല്ലാൻ ഉത്തരവിട്ടു. ശരീരമാസകലം അമ്പുകൾ തുളച്ചുകയറി, മരിച്ചുവെന്ന് കരുതി പടയാളികൾ അദ്ദേഹത്തെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോയി. എന്നാൽ ഐറിൻ എന്ന ഭക്തയായ സ്ത്രീ അദ്ദേഹത്തെ ശുശ്രൂഷിക്കുകയും അത്ഭുതകരമായി അദ്ദേഹം ജീവിതത്തിലേക്ക് തിരിച്ചുവരികയും ചെയ്തു.

ജീവൻ തിരിച്ചു കിട്ടിയപ്പോൾ രഹസ്യമായി രക്ഷപ്പെടാനല്ല അദ്ദേഹം ശ്രമിച്ചത്. മറിച്ച്, മത്തായി 10:32-ൽ പറയുന്നതുപോലെ മനുഷ്യരുടെ മുൻപിൽ ക്രിസ്തുവിനെ ഏറ്റുപറയാൻ അദ്ദേഹം വീണ്ടും ചക്രവർത്തിയുടെ അടുത്തേക്ക് തന്നെ പോയി. തന്റെ ക്രൂരതകളെക്കുറിച്ച് ചക്രവർത്തിയെ ശകാരിക്കുകയും ക്രിസ്തുവിനെ പ്രഘോഷിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇത്തവണ പ്രകോപിതനായ ചക്രവർത്തി അദ്ദേഹത്തെ വടികൊണ്ട് അടിച്ചു കൊല്ലാൻ ഉത്തരവിട്ടു. അങ്ങനെ രണ്ടുതവണ മരണം വരിച്ചുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം സ്വർഗ്ഗീയ കിരീടം ചൂടി.

വിശുദ്ധ സെബാസ്റ്റ്യനോസിനെക്കുറിച്ചും രക്തസാക്ഷിത്വത്തെക്കുറിച്ചും പീയൂസ് പന്ത്രണ്ടാമൻ പാപ്പ ഇപ്രകാരം പറയുന്നു:

"സെബാസ്റ്റ്യനോസ് ക്രിസ്തുവിന്റെ മഹാനായ സൈനികനായിരുന്നു. തന്റെ ശരീരത്തെ അമ്പുകൾക്ക് വിട്ടുകൊടുത്തപ്പോഴും, തന്റെ ആത്മാവിനെ ദൈവകരങ്ങളിൽ ഉറപ്പിച്ചു നിർത്തിയതിലൂടെ അദ്ദേഹം ലോകത്തെ തോൽപ്പിച്ചു. ഭയത്തെ സ്നേഹം കൊണ്ട് കീഴടക്കിയവനാണ് രക്തസാക്ഷി."

ഫ്രാൻസിസ് പാപ്പ ഇപ്രകാരം പറയുന്നു:

"വിശുദ്ധ സെബാസ്റ്റ്യനോസിനെപ്പോലെയുള്ള രക്തസാക്ഷികൾ നമുക്ക് കാണിച്ചുതരുന്നത്, സുവിശേഷം വെറുമൊരു വാക്കല്ല, മറിച്ച് ജീവൻ നൽകാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന ശക്തിയാണെന്നാണ്. പീഡനങ്ങളുടെ നടുവിലും ക്രിസ്തുവിനെ ഏറ്റുപറയാനുള്ള കരുത്ത് അവരിൽ നിന്നു നാം പഠിക്കണം."

രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധകാലത്ത് ഒരു ജയിലിൽ നടന്ന സംഭവമാണിത്. ഒരു വിശ്വാസിയെ ക്രിസ്തുവിനെ തള്ളിപ്പറയാൻ നിർബന്ധിച്ചുകൊണ്ട് ഭടന്മാർ പീഡിപ്പിച്ചു. അവർ പറഞ്ഞു, "നീ നിന്റെ ദൈവത്തെ തള്ളിക്കളഞ്ഞാൽ നിന്നെ ഞങ്ങൾ വിട്ടയയ്ക്കാം, അല്ലെങ്കിൽ നിന്റെ ശരീരം ഞങ്ങൾ തകർക്കും."
ആ മനുഷ്യൻ ശാന്തനായി മറുപടി നൽകി: "നിങ്ങൾക്ക് എന്റെ ശരീരത്തെ തകർക്കാം, പക്ഷേ എന്റെ ഉള്ളിലുള്ള ക്രിസ്തുവിനെ നിങ്ങൾക്ക് തൊടാനാകില്ല. എന്റെ ശരീരം നിങ്ങൾക്കുള്ളതാണ്, പക്ഷേ എന്റെ ആത്മാവ് എന്റെ ദൈവത്തിനുള്ളതാണ്."

സെബാസ്റ്റ്യനോസ് ചെയ്തതും ഇതുതന്നെയാണ്. അമ്പുകൾ തുളച്ചുകയറിയപ്പോഴും ആവർത്തിച്ചുള്ള പീഡനങ്ങളിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആത്മാവ് ദൈവത്തിൽ നങ്കൂരമിട്ടിരുന്നു.
സുവിശേഷത്തിന്റെ ആഴമേറിയ അർത്ഥം
എന്തുകൊണ്ടാണ് നാം ഭയപ്പെടേണ്ടത്?
ദൈവപരിപാലനയിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവന് മരണത്തെ ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല. യേശു പറയുന്നു, നാം പല കുരുവികളെക്കാളും വിലപ്പെട്ടവരാണ്. ലോകത്തിന്റെ മുൻപിൽ തോറ്റുപോയെന്ന് തോന്നുന്ന നിമിഷങ്ങളാണ് ദൈവത്തിന്റെ മുൻപിൽ വിജയത്തിന്റേതാകുന്നത്.

ഒരിക്കൽ മരണം തടസ്സമായി നിന്നിട്ടും വീണ്ടും അതേ പ്രഘോഷണ വഴിയിലേക്ക് പോയ സെബാസ്റ്റ്യനോസ് നമ്മോട് ചോദിക്കുന്നത് ഇതാണ്: "നമുക്ക് എത്രമാത്രം ക്രിസ്തുവിനെ സ്നേഹിക്കാനാവുന്നു?" സുഖസൗകര്യങ്ങൾക്കു വേണ്ടി വിശ്വാസത്തെ ബലികഴിക്കുന്നവർക്ക് സെബാസ്റ്റ്യനോസിന്റെ ജീവിതം ഒരു താക്കീതാണ്.

വിശുദ്ധ സെബാസ്റ്റ്യനോസിന്റെ തിരുനാൾ ആഘോഷിക്കുമ്പോൾ, നാം കേവലം ആചാരങ്ങളിൽ ഒതുങ്ങരുത്. ശരീരത്തെ കൊല്ലുന്നവരെയല്ല, ആത്മാവിനെ നശിപ്പിക്കുന്ന തിന്മകളെയാണ് നാം ഭയപ്പെടേണ്ടത്. നമ്മുടെ വാക്കുകളിലൂടെയും പ്രവൃത്തികളിലൂടെയും ലോകത്തിന്റെ മുൻപിൽ യേശുവിനെ ഏറ്റുപറയാൻ നമുക്ക് കഴിയണം.
സെബാസ്റ്റ്യനോസിനെപ്പോലെ ആത്മീയ പോരാളികളാകാൻ നമുക്ക് പരിശ്രമിക്കാം.

വിശുദ്ധ സെബസ്ത്യാനോസിന്റെ തിരുനാൾ ആശംസകൾ...

https://chat.whatsapp.com/K7rnd8KvryJ36pgDoHmV0U

*അനുദിനമുള്ള വചന വിചിന്തനങ്ങളും വീഡിയോയും* ലഭിക്കുന്നതിന് താല്പര്യമുള്ളവർ മുകളിലുള്ള ലിങ്ക് വഴി *പ്രയാണം വാട്സാപ്പ് കമ്മ്യൂണിറ്റിയിൽ* അംഗങ്ങളാവുക.

യൂട്യൂബ് ചാനല്‍:
youtube.com/channel/UCalz3aZF...

2 days ago | [YT] | 3

Prayanam

*19 ജനുവരി 2026*

*സുവിശേഷം: മാര്‍ക്കോസ് 2:18-22 : മണവാളന്‍ അവരോടുകൂടെ ഉണ്ട്.*

*പുതിയ വീഞ്ഞും പഴയ തോൽക്കുടവും: ക്രിസ്തീയ ജീവിതത്തിലെ പുതുമയുടെ വിപ്ലവം*

വിശുദ്ധ മര്‍ക്കോസിന്റെ സുവിശേഷം രണ്ടാം അധ്യായം 18 മുതൽ 22 വരെയുള്ള വാക്യങ്ങൾ സുവിശേഷത്തിലെ ഏറ്റവും വിപ്ലവാത്മകമായ ചിന്തകളിൽ ഒന്നാണ്. ഉപവാസത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തർക്കത്തിലൂടെ ആരംഭിച്ച്, "പുതിയ വീഞ്ഞും പഴയ തോൽക്കുടവും" എന്ന മനോഹരമായ ഉപമയിൽ അവസാനിക്കുന്ന ഈ ഭാഗം, ക്രിസ്തു പഠിപ്പിച്ച പുതിയ നിയമത്തിന്റെ സാരമാണ് വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്.

*ഉപവാസത്തിന്റെ അർത്ഥം മാറുന്നു*

സ്നാപക യോഹന്നാന്റെ ശിഷ്യന്മാരും ഫരിസേയരും ഉപവസിക്കുമ്പോൾ യേശുവിന്റെ ശിഷ്യന്മാർ എന്തുകൊണ്ട് ഉപവസിക്കുന്നില്ല എന്ന ചോദ്യമാണ് ഈ വചനഭാഗത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലം. പഴയ നിയമത്തിലെ കർക്കശമായ നിയമവാഴ്ചയിൽ തളച്ചിടപ്പെട്ടവർക്ക്, ദൈവത്തോടൊപ്പമുള്ള സന്തോഷം അനുഭവിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല. എന്നാൽ യേശു നൽകുന്ന മറുപടി ശ്രദ്ധേയമാണ്: "മണവാളൻ കൂടെയുള്ളപ്പോൾ മണവറതോഴർക്ക് ഉപവസിക്കാൻ കഴിയുമോ?"
യേശു ഇവിടെ തന്നെത്തന്നെ മണവാളനായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു. ക്രിസ്തീയ ജീവിതം എന്നത് കേവലം സങ്കടത്തിന്റെയോ പരിത്യാഗത്തിന്റെയോ പാതയല്ല, മറിച്ച് മണവാളനായ ദൈവത്തോടൊപ്പമുള്ള ആഘോഷമാണ്.

*പുതിയ വീഞ്ഞും പുതിയ തോൽക്കുടവും*

യേശു രണ്ട് ഉദാഹരണങ്ങൾ നൽകുന്നു:

● പഴയ വസ്ത്രത്തിൽ പുതിയ തുണിപ്പൊട്ടു തുന്നിച്ചേർക്കരുത്.

● പുതിയ വീഞ്ഞ് പഴയ തോൽക്കുടത്തിൽ പകരരുത്.

പഴയ തോൽക്കുടം എന്നത് യഹൂദ നിയമങ്ങളുടെയും ആചാരങ്ങളുടെയും ബാഹ്യമായ ചട്ടക്കൂടാണ്. പുതിയ വീഞ്ഞ് എന്നത് യേശു കൊണ്ടുവന്ന സ്നേഹത്തിന്റെ സുവിശേഷമാണ്. സ്നേഹത്തിന്റെ ഈ പുതിയ വീഞ്ഞ് ഉൾക്കൊള്ളാൻ പഴയ വിദ്വേഷത്തിന്റെയും മുൻവിധികളുടെയും തോൽക്കുടങ്ങൾ മതിയാവില്ല. അത് വീഞ്ഞിന്റെ വീര്യത്താൽ പൊട്ടിപ്പോകും. നമ്മുടെ ഹൃദയമാകുന്ന തോൽക്കുടം പുതുക്കപ്പെടണം.

ഈ സുവിശേഷ ഭാഗത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുമ്പോൾ രണ്ട് പാപ്പമാരുടെ പ്രബോധനങ്ങൾ നമുക്ക് പ്രചോദനമേകുന്നു:

ഫ്രാൻസിസ് പാപ്പ:

"ക്രിസ്ത്യാനികൾ ഒരിക്കലും ദുഃഖിതരായിരിക്കരുത്. സുവിശേഷത്തിന്റെ പുതുമ നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളെയും ജീവിതങ്ങളെയും മാറ്റിമറിക്കണം. പഴയ ശീലങ്ങളിൽ തളച്ചിടപ്പെടാതെ, പരിശുദ്ധാത്മാവ് നൽകുന്ന പുതുമയിലേക്ക് നാം തുറവിയുള്ളവരാകണം. പഴയ തോൽക്കുടങ്ങൾ മാറ്റിവെച്ച് പുതിയ വീഞ്ഞിനെ സ്വീകരിക്കാം."

ബെനഡിക്ട് പതിനാറാമൻ പാപ്പ:

"ദൈവവുമായുള്ള കൂടിക്കാഴ്ച കേവലം ഒരു ധാർമ്മിക തീരുമാനമോ ഉയർന്ന ആശയമോ അല്ല, മറിച്ച് ഒരു വ്യക്തിയുമായുള്ള സമാഗമമാണ്. ആ സമാഗമം ജീവിതത്തിന് പുതിയൊരു ചക്രവാളവും നിർണ്ണായകമായ ദിശാബോധവും നൽകുന്നു."

ഒരിക്കൽ ഒരു ശില്പി വലിയൊരു പാറക്കല്ല് ചെത്തി മിനുക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. വഴിയെ പോയ ഒരാൾ ചോദിച്ചു, "നിങ്ങൾ എന്തിനാണ് ഈ കല്ലിനെ ഇങ്ങനെ വേദനിപ്പിക്കുന്നത്?"

ശില്പി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, "ഞാൻ കല്ലിനെ വേദനിപ്പിക്കുകയല്ല, മറിച്ച് ഈ കല്ലിനുള്ളിൽ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്ന മനോഹരമായ ഒരു രൂപത്തെ പുറത്തെടുക്കാൻ അതിന് ആവശ്യമില്ലാത്ത ഭാഗങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുകയാണ്."

നമ്മുടെ ജീവിതവും ഇതുപോലെയാണ്. പഴയ ശീലങ്ങൾ, അഹങ്കാരം, നിയമങ്ങളോടുള്ള അന്ധമായ ആവേശം എന്നിവയാകുന്ന അനാവശ്യ ഭാഗങ്ങൾ ചെത്തിമാറ്റിയാൽ മാത്രമേ ക്രിസ്തുവാകുന്ന മനോഹരമായ രൂപം നമ്മിൽ തെളിയുകയുള്ളൂ.

പഴയ തോൽക്കുടം ഉടയുമ്പോഴാണ് പുതിയ വീഞ്ഞിന് അവിടെ ഇടം ലഭിക്കുന്നത്.

യേശുവിനെ അനുഗമിക്കുക എന്നത് ചില നിയമങ്ങൾ പാലിക്കലല്ല, മറിച്ച് ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്നേഹത്തിൽ ആഴപ്പെടലാണ്. പുതിയ വീഞ്ഞ് ആനന്ദത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്. കാനായിലെ വിവാഹവിരുന്നിൽ യേശു നൽകിയ വീഞ്ഞ് ആ കുടുംബത്തിന് പുതിയ ജീവൻ നൽകി. അതുപോലെ, നമ്മുടെ ആത്മീയ ജീവിതം വിരസമാകുന്നത് നാം നിയമങ്ങളിൽ മാത്രം ശ്രദ്ധിക്കുമ്പോഴാണ്. എന്നാൽ സുവിശേഷത്തിന്റെ സത്ത ഉൾക്കൊള്ളുമ്പോൾ ജീവിതം പ്രകാശമാനമാകുന്നു.

എന്താണ് 'പഴയ തോൽക്കുടം'?

നമ്മുടെ പഴയ ചിന്താഗതികൾ, മറ്റുള്ളവരെ വിധിക്കാനുള്ള പ്രവണത, ആചാരങ്ങളിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങിനിൽക്കുന്ന ഭക്തി എന്നിവയാണ് പഴയ തോൽക്കുടങ്ങൾ. ഇവ മാറ്റാതെ ദൈവകൃപയുടെ പുതിയ വീഞ്ഞ് ഉൾക്കൊള്ളാൻ നമുക്ക് കഴിയില്ല. ഇലാസ്തികത നഷ്ടപ്പെട്ട തോൽക്കുടം പോലെ നമ്മുടെ ഹൃദയം കഠിനമായാൽ ദൈവിക രഹസ്യങ്ങളെ ഉൾക്കൊള്ളാൻ നമുക്ക് സാധിക്കാതെ വരും.

മര്‍ക്കോസ് 2:18-22 നമ്മെ ക്ഷണിക്കുന്നത് ഒരു നവീകരണത്തിലേക്കാണ്. ക്രിസ്തു നമ്മോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നത് വെറും ബാഹ്യമായ മാറ്റമല്ല, മറിച്ച് ഹൃദയത്തിന്റെ ആഴത്തിലുള്ള പരിവർത്തനമാണ്. ഉപവാസം പോലും ദൈവത്തോടുള്ള സ്നേഹത്തിന്റെ ഭാഗമാകണം, അല്ലാതെ മറ്റുള്ളവരെ കാണിക്കാനുള്ള പ്രകടനമാകരുത്. നാം ഓരോരുത്തരും പുതിയ വീഞ്ഞ് ഉൾക്കൊള്ളാൻ തക്കവിധം ഹൃദയത്തെ പുതിയ തോൽക്കുടങ്ങളാക്കി മാറ്റാം.
ഈ സുവിശേഷം നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത് ഇതാണ്: ക്രിസ്തുവിനോടൊപ്പമുള്ള ജീവിതം ഒരു ആഘോഷമാണ്. ആ ആഘോഷത്തിൽ പങ്കുചേരാൻ പഴയതിന്റെ തടവറകളിൽ നിന്ന് നാം പുറത്തുവരേണ്ടതുണ്ട്.

https://chat.whatsapp.com/K7rnd8KvryJ36pgDoHmV0U

*അനുദിനമുള്ള വചന വിചിന്തനങ്ങളും വീഡിയോയും* ലഭിക്കുന്നതിന് താല്പര്യമുള്ളവർ മുകളിലുള്ള ലിങ്ക് വഴി *പ്രയാണം വാട്സാപ്പ് കമ്മ്യൂണിറ്റിയിൽ* അംഗങ്ങളാവുക.

യൂട്യൂബ് ചാനല്‍:
youtube.com/channel/UCalz3aZF...

3 days ago | [YT] | 4

Prayanam

*18 ജനുവരി 2026*


സാധാരണ കാലത്തിന്റെ രണ്ടാം ഞായറാഴ്ചയിലേക്ക് നാം പ്രവേശിച്ചിരിക്കുകയാണ്. "ഇതാ, ലോകത്തിന്റെ പാപം നീക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാട്" എന്ന സ്നാപക യോഹന്നാന്റെ സാക്ഷ്യം നമ്മുടെ വിശ്വാസജീവിതത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനശിലയാണ്. ഈ ലോകത്തിന് ഏറ്റവും ആവശ്യമുള്ള രണ്ട് കാര്യങ്ങളാണ് ഇന്ന് നാം ധ്യാനിക്കുന്നത്: ക്രിസ്തുവിന്റെ കുഞ്ഞാടിനെപ്പോലെയുള്ള ശാന്തതയും, അവിടുന്ന് നൽകുന്ന ലോകത്തിന്റെ പ്രകാശവും.

ഒന്നാം വായനയിൽ ഏശയ്യാ പ്രവാചകൻ വിവരിക്കുന്ന 'ദൈവദാസൻ' പിതാവായ ദൈവത്തിന്റെ ഇഷ്ടം പൂർത്തിയാക്കാൻ സ്വയം സമർപ്പിച്ചവനാണ്. സങ്കീർത്തകൻ പാടുന്നത് പോലെ, "എന്റെ ദൈവമേ, അങ്ങേ ഹിതം നിറവേറ്റുകയാണെന്റെ സന്തോഷം." ഈ ദൈവഹിതം എന്താണെന്ന് ഏറ്റവും മനോഹരമായി ജീവിച്ചു കാണിച്ചവരാണ് വിശുദ്ധ ഫ്രാൻസിസ് അസീസിയും വിശുദ്ധ ക്ലാരയും.

വിശുദ്ധ ഫ്രാൻസിസ് അസീസി ഒരിക്കൽ തന്റെ പ്രാർത്ഥനയിൽ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു:

"കർത്താവേ, അങ്ങയുടെ പ്രകാശത്താൽ എന്റെ ഹൃദയത്തിലെ അന്ധകാരത്തെ നീക്കണമേ. അങ്ങയുടെ പാവനവും സത്യവുമായ ഹിതം ഞാൻ നിറവേറ്റേണ്ടതിനായി എനിക്ക് ശരിയായ വിശ്വാസവും അചഞ്ചലമായ പ്രത്യാശയും പൂർണ്ണമായ സ്നേഹവും നൽകണമേ."

തന്റെ സമ്പത്തും പദവികളും ഉപേക്ഷിച്ച് ക്രിസ്തുവിനെ അനുഗമിച്ച ഫ്രാൻസിസ് അസീസിക്ക്, ദൈവഹിതം നിറവേറ്റുക എന്നതായിരുന്നു ഏറ്റവും വലിയ സന്തോഷം. അതുപോലെ തന്നെ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആത്മീയ പുത്രിയായ വിശുദ്ധ ക്ലാര ഇപ്രകാരം നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു:

"ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹം ഒരിക്കലും നഷ്ടപ്പെടാത്ത നിധിയാണ്. ആ സ്നേഹത്തിൽ വസിക്കുന്നവർ ലോകത്തിന്റെ പ്രകാശമായി മാറും. നമ്മുടെ ജീവിതം ക്രിസ്തുവാകുന്ന കണ്ണാടിയുടെ പ്രതിഫലനമായിരിക്കണം."

ഈ രണ്ട് വിശുദ്ധരും നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നത് ക്രിസ്തുവാകുന്ന കുഞ്ഞാടിന്റെ പിന്നാലെ നടക്കാൻ നമ്മുടെ അഹന്ത ഉപേക്ഷിക്കണമെന്നാണ്.

യോഹന്നാൻ യേശുവിനെ 'കുഞ്ഞാട്' എന്ന് വിളിക്കുമ്പോൾ ലോകത്തിന്റെ അധികാര സങ്കല്പങ്ങളെയാണ് അവിടുന്ന് തിരുത്തുന്നത്. കുഞ്ഞാട് നിശബ്ദതയുടെയും വിനയത്തിന്റെയും അടയാളമാണ്. ബലി കഴിക്കപ്പെടാൻ കൊണ്ടുപോകുമ്പോഴും കുഞ്ഞാട് ആക്രോശിക്കുന്നില്ല. യേശു ലോകത്തിന്റെ പാപങ്ങൾ നീക്കിയത് ആയുധങ്ങൾ കൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് തന്റെ സ്നേഹബലി കൊണ്ടാണ്.
നാം പലപ്പോഴും പ്രതികാരം ചെയ്യാനും അധികാരമുപയോഗിച്ച് മറ്റുള്ളവരെ അടിച്ചമർത്താനും ആഗ്രഹിക്കുന്നവരാണ്. എന്നാൽ ക്രിസ്തു പഠിപ്പിക്കുന്നത് 'കുഞ്ഞാടാകാനാണ്'. മറ്റുള്ളവരുടെ തെറ്റുകൾ ക്ഷമിക്കാനും സ്നേഹം കൊണ്ട് ലോകത്തെ ജയിക്കാനും നമുക്ക് കഴിയണം. "തന്നെ സ്വീകരിച്ചവർക്കെല്ലാം ദൈവമക്കളാകാൻ അവൻ കഴിവ് നൽകി" എന്ന് സുവിശേഷ പ്രഘോഷണവാക്യം നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.

2013 നവംബറിൽ വത്തിക്കാനിലെ സെന്റ് പീറ്റേഴ്സ് സ്ക്വയറിൽ നടന്ന ഒരു പൊതുദർശന വേള. പതിനായിരക്കണക്കിന് ആളുകൾ പാപ്പയെ കാണാൻ കാത്തുനിൽക്കുന്നു. ജനക്കൂട്ടത്തിനിടയിലൂടെ നടന്നു നീങ്ങുകയായിരുന്ന പാപ്പയുടെ കണ്ണുകൾ ഒരാളിൽ ഉടക്കി. അത് വിനീഷ്യോ റിവ എന്ന മനുഷ്യനായിരുന്നു. അപൂർവ്വമായ ഒരു ജനിതക രോഗം ബാധിച്ച് ശരീരം മുഴുവൻ മുഴകൾ വന്ന് വികൃതമായ അവസ്ഥയിലായിരുന്നു അദ്ദേഹം. മുഖം പോലും തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാത്ത വിധം മുഴകളാൽ നിറഞ്ഞ അദ്ദേഹത്തെ നോക്കാൻ പോലും പലരും ഭയപ്പെട്ടിരുന്നു.
​എന്നാൽ ഫ്രാൻസിസ് പാപ്പ ചെയ്തത് ലോകത്തെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി. അദ്ദേഹം ഒരു നിമിഷം പോലും മടിക്കാതെ വിനീഷ്യോയുടെ അടുത്തുചെന്നു. അദ്ദേഹത്തെ ഗാഢമായി ആലിംഗനം ചെയ്തു. വികൃതമായ ആ മുഖത്ത് പാപ്പ ചുംബിച്ചു. എന്നിട്ട് കണ്ണുകൾ അടച്ച് കുറച്ചുനേരം അദ്ദേഹത്തിന് വേണ്ടി പ്രാർത്ഥിച്ചു.

​വിനീഷ്യോ പിന്നീട് മാധ്യമങ്ങളോട് പറഞ്ഞത് ഇതാണ്: "പാപ്പ എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചപ്പോൾ എനിക്ക് സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എത്തിയത് പോലെ തോന്നി. എന്റെ രോഗം പടരുമോ എന്നോ, എന്നെ തൊടാൻ അറപ്പോ അദ്ദേഹം കാണിച്ചില്ല. ആ സ്പർശനത്തിൽ ഞാൻ ആദ്യമായി ഒരു മനുഷ്യനായി പരിഗണിക്കപ്പെട്ടു."

ക്രിസ്തു നമ്മുടെ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കുമ്പോൾ നമ്മളും പുതിയ മനുഷ്യരായി മാറുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.

രണ്ടാം വായനയിൽ വിശുദ്ധ പൗലോസ് അപ്പസ്തോലൻ കോറിന്തോസിലെ വിശ്വാസികളെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നത് "യേശുക്രിസ്തുവിൽ വിശുദ്ധരായവർക്കും വിശുദ്ധരാകാൻ വിളിക്കപ്പെട്ടവർക്കും" എന്നാണ്. ഇത് നമുക്ക് ഓരോരുത്തർക്കുമുള്ള വിളിയാണ്. നാം ജീവിക്കുന്ന ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ വിശുദ്ധരാകുക എന്നാൽ എന്ത് അർത്ഥമാണുള്ളത്?
ഫ്രാൻസിസ് അസീസി പഠിപ്പിച്ചതുപോലെ, പ്രകൃതിയെയും സഹജീവികളെയും സ്നേഹിക്കുക, ക്ലാര പുണ്യവതി പഠിപ്പിച്ചതുപോലെ ക്രിസ്തുവിനെ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുക - ഇതാണ് വിശുദ്ധിയുടെ വഴി. സ്നാപക യോഹന്നാൻ ക്രിസ്തുവിന് വഴി ഒരുക്കിയതുപോലെ, നമ്മുടെ ജീവിതം വഴി മറ്റുള്ളവർക്ക് ക്രിസ്തുവിലേക്കുള്ള വഴി കാട്ടിക്കൊടുക്കാൻ നമുക്ക് സാധിക്കണം.

യേശുവിന്റെ ജ്ഞാനസ്നാന വേളയിൽ പരിശുദ്ധാത്മാവ് പ്രാവിന്റെ രൂപത്തിൽ ഇറങ്ങിവന്നത് യോഹന്നാൻ കണ്ടു. "ഇവൻ ദൈവപുത്രനാണ്" എന്ന് അദ്ദേഹം സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തി. സ്നാപക യോഹന്നാൻ ഒരു ദർശകനായിരുന്നു. സാധാരണ മനുഷ്യർ യേശുവിൽ ഒരു ആശാരിയുടെ മകനെ കണ്ടപ്പോൾ, യോഹന്നാൻ അവനിൽ ലോകത്തിന്റെ പാപം നീക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാടിനെ കണ്ടു.
നമ്മുടെ കണ്ണുകൾക്ക് ഈ കാഴ്ചയുണ്ടോ? നമ്മുടെ സഹോദരങ്ങളിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് വേദനിക്കുന്നവരിൽ ക്രിസ്തുവിനെ കാണാൻ നമുക്ക് സാധിക്കുന്നുണ്ടോ? പരിശുദ്ധാത്മാവ് നമ്മെ നയിക്കുമ്പോൾ മാത്രമേ നമുക്ക് ഈ ആത്മീയ ദർശനം ലഭിക്കുകയുള്ളൂ.

ഇന്നത്തെ വായനകൾ നൽകുന്ന പ്രധാന പാഠങ്ങൾ ഇവയാണ്:

*സാക്ഷ്യം നൽകുക:* നമ്മുടെ വാക്കുകളേക്കാൾ പ്രവർത്തികൾ കൊണ്ട് ക്രിസ്തുവിന് സാക്ഷ്യം നൽകാം.

*വിനയം ധരിക്കുക:* അസീസിയിലെ ഫ്രാൻസിസിനെപ്പോലെ ലളിതമായ ജീവിതത്തിലൂടെയും വിനയത്തിലൂടെയും ദൈവത്തോട് അടുക്കാം.

*ദൈവഹിതത്തിന് കീഴ്‌പ്പെടുക:* നമ്മുടെ പ്ലാനുകൾ നടക്കാതെ വരുമ്പോൾ നിരാശപ്പെടാതെ, "അങ്ങേ ഹിതം നിറവേറ്റാൻ ഇതാ ഞാൻ വരുന്നു" എന്ന് സങ്കീർത്തകനോടൊപ്പം ഏറ്റുപറയാം.

ഓരോ വിശുദ്ധ കുർബാനയിലും നാം ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാടിനെ അൾത്താരയിൽ കണ്ടുമുട്ടുന്നു. "ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാടേ, ഞങ്ങൾക്ക് സമാധാനം നൽകണമേ" എന്ന് നാം പ്രാർത്ഥിക്കാറുണ്ട്. ക്രിസ്തു നൽകുന്ന ആ സമാധാനം നാം ലോകത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകണം.
വിശുദ്ധ ഫ്രാൻസിസ് അസീസി പ്രാർത്ഥിച്ചതുപോലെ, നമ്മെ അങ്ങയുടെ സമാധാനത്തിന്റെ ഉപകരണങ്ങളാക്കി മാറ്റണമേ. ഇരുട്ടുള്ളിടത്ത് പ്രകാശമായും, വിദ്വേഷമുള്ളിടത്ത് സ്നേഹമായും മാറാൻ ഈ ഞായറാഴ്ചയിലെ വചനങ്ങൾ നമ്മെ സഹായിക്കട്ടെ.

സ്നാപക യോഹന്നാൻ യേശുവിനെ നോക്കി നിന്നതുപോലെ, നമുക്കും അവിടുത്തെ സ്നേഹത്തിലേക്ക് നോക്കാം. ആ സ്നേഹം നമ്മുടെ സകല പാപക്കറകളെയും കഴുകി വിശുദ്ധീകരിക്കട്ടെ.
നല്ല ദൈവം നമ്മെ ഏവരെയും സമൃദ്ധമായി അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ. ആമേൻ.

https://chat.whatsapp.com/K7rnd8KvryJ36pgDoHmV0U

*അനുദിനമുള്ള വചന വിചിന്തനങ്ങളും വീഡിയോയും* ലഭിക്കുന്നതിന് താല്പര്യമുള്ളവർ മുകളിലുള്ള ലിങ്ക് വഴി *പ്രയാണം വാട്സാപ്പ് കമ്മ്യൂണിറ്റിയിൽ* അംഗങ്ങളാവുക.

യൂട്യൂബ് ചാനല്‍:
youtube.com/channel/UCalz3aZF...

4 days ago | [YT] | 1

Prayanam

അനുരഞ്ജനത്തിന്റെ കൂദാശ: സഭാനിയമപരമായ ഗൗരവവും ആത്മീയ പ്രാധാന്യവും

ദൈവിക കാരുണ്യത്തിന്റെ പ്രകാശനം എന്നാണ് പരിശുദ്ധ കുമ്പസാരത്തെ ലെയോ പാപ്പ വിശേഷിപ്പിച്ചത്. പാപം വഴി നഷ്ടപ്പെട്ട ദൈവകൃപ തിരികെ ലഭിക്കുന്നതിനും സഭയുമായി വീണ്ടും ഐക്യപ്പെടുന്നതിനും ക്രിസ്തു സ്ഥാപിച്ച മാർഗ്ഗമാണ് അനുരഞ്ജന കൂദാശ. വിശ്വാസികൾ തങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ ദൈവത്തോട് ഏറ്റുപറയുന്നതിനും മാപ്പ് സ്വീകരിക്കുന്നതിനും ഈ കൂദാശ അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്.

ദൈവശാസ്ത്രപരമായ പ്രാധാന്യം

സഭയുടെ മതബോധന ഗ്രന്ഥം കുമ്പസാരത്തെ 'ആത്മീയ സൗഖ്യത്തിന്റെ കൂദാശ' എന്നാണ് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്.

"അനുരഞ്ജന കൂദാശയുടെ പൂർണ്ണശക്തി നമ്മെ ദൈവകൃപയിലേക്ക് തിരികെ കൊണ്ടുവരുന്നതിലും അവനുമായി അഗാധമായ സൗഹൃദത്തിൽ ചേർക്കുന്നതിലുമാണ് അടങ്ങിയിരിക്കുന്നത്" (CCC 1468).
( "The whole power of the sacrament of Penance consists in restoring us to God's grace and joining us with him in an intimate friendship" (CCC 1468).

മാമ്മോദീസയ്ക്ക് ശേഷം ചെയ്യുന്ന പാപങ്ങൾക്കുള്ള ഏക പരിഹാര മാർഗ്ഗമായി സഭ ഇതിനെ കാണുന്നു.

"പാപം എല്ലാറ്റിനുമുപരി ദൈവത്തോടുള്ള ലംഘനവും അവനുമായുള്ള ഐക്യത്തിന്റെ തകർച്ചയുമാണ്. അതേസമയം തന്നെ അത് സഭയുമായുള്ള ബന്ധത്തെയും മുറിപ്പെടുത്തുന്നു" (CCC 1440).
("Sin is before all else an offense against God, a rupture of communion with him. At the same time it damages communion with the Church" (CCC 1440).

സഭാനിയമപരമായ നിർദ്ദേശങ്ങൾ
(Code of Canon Law)

കുമ്പസാരത്തെക്കുറിച്ച് സഭാനിയമത്തിൽ നൽകിയിരിക്കുന്ന പ്രധാന നിബന്ധനകൾ ഇവയാണ്:
* വാർഷിക കടമ: സഭാനിയമം "Can. 989" അനുസരിച്ച്:വിവേകബുദ്ധിയുള്ള (പ്രായപൂർത്തിയായ) ഓരോ വിശ്വാസിയും വർഷത്തിൽ ഒരിക്കലെങ്കിലും തങ്ങളുടെ ഗൗരവമുള്ള പാപങ്ങൾ ഏറ്റുപറഞ്ഞിരിക്കണം (Can. 989). ("After having reached the age of discretion, each member of the faithful is bound by an obligation faithfully to confess serious sins at least once a year.") അതായത്, വിവേകബുദ്ധിയുള്ള ഓരോ വിശ്വാസിയും വർഷത്തിൽ ഒരിക്കലെങ്കിലും ഗൗരവമുള്ള പാപങ്ങൾ ഏറ്റുപറഞ്ഞിരിക്കണം.

* പാപങ്ങൾ ഏറ്റുപറയൽ: ഗൗരവമുള്ള എല്ലാ പാപങ്ങളും കുമ്പസാരത്തിൽ വ്യക്തമാക്കേണ്ടതുണ്ട്. സഭാനിയമം

ആത്മശോധനയ്ക്ക് ശേഷം ബോധ്യമുള്ള എല്ലാ ഗൗരവമുള്ള പാപങ്ങളും അവയുടെ എണ്ണവും തരവും വ്യക്തമാക്കി ഏറ്റുപറയാൻ വിശ്വാസി ബാധ്യസ്ഥനാണ് (Can. 988 §1). "Can. 988 §1" പ്രകാരം: ("A member of the Christian faithful is obliged to confess in kind and number all grave sins committed after baptism of which he or she has knowledge after a diligent self-examination.")

* ഏക മാർഗ്ഗം: ഗൗരവമുള്ള പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് വിമുക്തി നേടാൻ വ്യക്തിപരമായ കുമ്പസാരം തന്നെ വേണമെന്ന് സഭാനിയമം ഗൗരവമുള്ള പാപങ്ങൾ ചെയ്ത ഒരാൾക്ക് ദൈവവുമായും സഭയുമായും അനുരഞ്ജനപ്പെടാനുള്ള ഏക സാധാരണ മാർഗ്ഗം വ്യക്തിപരമായ കുമ്പസാരമാണ് (Can. 960).("Can. 960" പഠിപ്പിക്കുന്നു: "Individual and integral confession and absolution constitute the only ordinary means by which a member of the faithful conscious of grave sin is reconciled with God and the Church.")

കുമ്പസാര രഹസ്യം (Seal of Confession)

സഭാനിയമത്തിലെ ഏറ്റവും കർശനമായ നിയമങ്ങളിൽ ഒന്നാണിത്. ഒരു വൈദികനും കുമ്പസാരത്തിൽ കേട്ട കാര്യങ്ങൾ പുറത്തുപറയാൻ പാടില്ല. സഭാനിയമം "Can. 983 §1" വ്യക്തമാക്കുന്നു: "കൂദാശപരമായ രഹസ്യം ലംഘിക്കപ്പെടാൻ പാടില്ലാത്തതാണ്. അതിനാൽ ഒരു വൈദികൻ വാക്കാലോ മറ്റേതെങ്കിലും വിധത്തിലോ യാതൊരു കാരണവശാലും പാപിയെ ഒറ്റിക്കൊടുക്കാൻ പാടില്ല" (Can. 983 §1).("The sacramental seal is inviolable; therefore it is absolutely forbidden for a confessor to betray in any way a penitent in words or in any manner and for any reason.") ഇതിന്റെ ലംഘനം വൈദികനെ സഭയിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കുന്ന (Excommunication) ശിക്ഷയ്ക്ക് അർഹമാക്കുന്നു.

കുമ്പസാരം എന്നത് ഒരു ശിക്ഷയല്ല, മറിച്ച് ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹത്തിലേക്കുള്ള മടക്കയാത്രയാണ്. പാപഭാരത്താൽ തളർന്ന ആത്മാക്കൾക്ക് പുത്തൻ ഉണർവ് നൽകുന്ന ഈ കൂദാശയിൽ പതിവായി സംബന്ധിക്കുന്നത് ക്രൈസ്തവ ജീവിതത്തിന്റെ വിശുദ്ധി നിലനിർത്താൻ സഹായിക്കും. ലെയോ പാപ്പ ഓർമ്മിപ്പിച്ചത് പോലെ, ദൈവത്തിന്റെ കാരുണ്യം അനന്തമാണ്, അത് സ്വീകരിക്കാൻ നാം മനസ്സ് കാണിക്കണമെന്ന് മാത്രം.

5 days ago | [YT] | 12

Prayanam

*17 ജനുവരി 2026*

*മാര്‍ക്കോ 2:13-17: നീതിമാന്മാരെയല്ല, പാപികളെ വിളിക്കാനാണ് ഞാന്‍ വന്നത്.*

വിശുദ്ധ മർക്കോസിന്റെ സുവിശേഷം നമ്മെ കൊണ്ടുപോകുന്നത് ലേവി എന്ന ചുങ്കക്കാരന്റെ വിളിയെക്കുറിച്ചുള്ള മനോഹരമായ ചിന്തകളിലേക്കാണ്. സഭയുടെ നിയമങ്ങളും അക്കാലത്തെ സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥിതികളും പാപിയെന്ന് മുദ്രകുത്തി മാറ്റിനിർത്തിയ ഒരു മനുഷ്യനെ, തന്റെ രക്ഷാകര ദൗത്യത്തിന്റെ മുൻനിരയിലേക്ക് യേശു ക്ഷണിക്കുന്ന വിപ്ലവാത്മകമായ രംഗമാണിത്. "നീതിമാന്മാരെയല്ല, പാപികളെ വിളിക്കാനാണ് ഞാൻ വന്നത്" എന്ന ക്രിസ്തുവിന്റെ വചനം ക്രൈസ്തവ വിശ്വാസത്തിന്റെ അന്തസ്സത്ത വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.

*ചുങ്കസ്ഥലത്തെ ദൈവവിളി*

ലേവി തന്റെ ചുങ്കസ്ഥലത്ത് ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. റോമൻ ഗവൺമെന്റിന് വേണ്ടി നികുതി പിരിക്കുന്ന ചുങ്കക്കാർ അക്കാലത്ത് സ്വജനദ്രോഹികളും പാപികളുമായിട്ടാണ് കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്. ആരും അവരെ സ്നേഹപൂർവ്വം നോക്കിയിരുന്നില്ല. എന്നാൽ യേശു ആ വഴി കടന്നുപോയപ്പോൾ ലേവിയെ നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ വിദ്വേഷമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് കരുണയായിരുന്നു. "എന്നെ അനുഗമിക്കുക" എന്ന രണ്ടേ രണ്ട് വാക്കുകൾ കൊണ്ട് യേശു അവനെ വിളിച്ചു.
ഇവിടെ ശ്രദ്ധേയമായ കാര്യം, ലേവി ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല എന്നതാണ്. അവൻ ഉടനെ എഴുന്നേറ്റ് യേശുവിനെ അനുഗമിച്ചു. തന്റെ പണവും പദവിയും സുരക്ഷിതത്വവും ഉപേക്ഷിക്കാൻ അവന് സെക്കൻഡുകൾ പോലും വേണ്ടി വന്നില്ല. കാരണം, ക്രിസ്തുവിന്റെ വിളിയിൽ അവൻ തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ അർത്ഥം കണ്ടെത്തിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

സഭയുടെ പ്രഗത്ഭനായ പണ്ഡിതൻ വിശുദ്ധ ആഗസ്തീനോസ് ഈ മാറ്റത്തെക്കുറിച്ച് ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു:
"ദൈവം നമ്മെ സ്നേഹിക്കുന്നത് നാം നീതിമാന്മാരായതുകൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് അവിടുന്ന് നമ്മെ സ്നേഹിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ് നാം നീതിമാന്മാരായി മാറുന്നത്. അവിടുത്തെ സ്നേഹം ഒരു വൈദ്യനെപ്പോലെയാണ്; അത് മുറിവുകളെ സുഖപ്പെടുത്തുന്നു."

നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ നാം പലപ്പോഴും നമ്മെത്തന്നെ അയോഗ്യരായി കരുതാറുണ്ട്. എന്നാൽ ക്രിസ്തുവിന് വേണ്ടത് നമ്മുടെ യോഗ്യതയല്ല, മറിച്ച് നമ്മുടെ ഹൃദയമാണ്.

*പാപികളോടൊപ്പമുള്ള വിരുന്ന്*

യേശു ലേവിയുടെ വീട്ടിൽ ഭക്ഷണത്തിന് ഇരുന്നു. കൂടെ അനേകം ചുങ്കക്കാരും പാപികളും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇത് കണ്ട നിയമജ്ഞരും ഫരിസേയരും പിറുപിറുത്തു: "അവൻ പാപികളോടും ചുങ്കക്കാരോടും കൂടെ ഭക്ഷിക്കുന്നതെന്ത്?" ഈ ചോദ്യത്തിന് യേശു നൽകിയ മറുപടി ഇന്നും പ്രസക്തമാണ്: "ആരോഗ്യമുള്ളവർക്കല്ല, രോഗികൾക്കാണ് വൈദ്യനെക്കൊണ്ട് ആവശ്യം."
യേശു പാപികളോടൊപ്പം ഇരുന്നത് അവരുടെ പാപത്തെ അംഗീകരിക്കാനല്ല, മറിച്ച് അവരെ ആ പാപത്തിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കാനാണ്. ക്രിസ്തുവിന്റെ സാന്നിധ്യം ആ വിരുന്നിനെ ഒരു മാനസാന്തരത്തിന്റെ വേദിയാക്കി മാറ്റി.

ആധുനിക കാലത്തെ സ്നേഹത്തിന്റെ അപ്പസ്തോലയായ വിശുദ്ധ മദർ തെരേസ ഒരിക്കൽ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു: "നീ മറ്റുള്ളവരെ വിധിക്കുകയാണെങ്കിൽ, അവരെ സ്നേഹിക്കാൻ നിനക്ക് സമയം ലഭിക്കില്ല."

ഫരിസേയർ വിധിക്കാനാണ് സമയം കണ്ടെത്തിയത്, എന്നാൽ യേശു സ്നേഹിക്കാനാണ് സമയം കണ്ടെത്തിയത്. വിധിക്കുന്നവൻ അകലം പാലിക്കുന്നു, എന്നാൽ സ്നേഹിക്കുന്നവൻ കൂടെയിരിക്കുന്നു.

വിഖ്യാത എഴുത്തുകാരൻ പൗലോ കൊയ്‌ലോയുടെ ഒരു കഥ ഇവിടെ പങ്കുവെക്കാം.

ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ വളരെ വൃത്തിയുള്ള ഒരു മനുഷ്യനുണ്ടായിരുന്നു. അയാൾ മറ്റുള്ളവരെല്ലാം അഴുക്കുള്ളവരാണെന്ന് കരുതി ആരോടും അടുത്തിരുന്നില്ല. ഒരു ദിവസം അയാൾക്ക് ഒരു സ്വപ്നം ഉണ്ടായി. സ്വർഗ്ഗവാതിൽക്കൽ എത്തിയപ്പോൾ ദൈവം അയാളോട് തന്റെ കൈകൾ കാണിക്കാൻ പറഞ്ഞു. അയാൾ അഭിമാനത്തോടെ തന്റെ വെളുത്ത, വൃത്തിയുള്ള കൈകൾ കാണിച്ചു. അപ്പോൾ ദൈവം ദുഃഖത്തോടെ പറഞ്ഞു: "നിന്റെ കൈകൾ വെളുത്തതാണ്, പക്ഷേ അവ ശൂന്യമാണ്. വീണുപോയ ഒരു സഹോദരനെപ്പോലും പിടിച്ചെഴുന്നേൽപ്പിക്കാത്ത കൈകൾ എനിക്ക് എന്തിനാണ്? മുറിവേറ്റവരെ ശുശ്രൂഷിച്ചവരുടെ കൈകൾ മുഷിഞ്ഞതായിരിക്കാം, പക്ഷേ അവ സ്നേഹം കൊണ്ട് നിറഞ്ഞതാണ്."

ഈ കഥ ഫരിസേയരുടെ ചിന്താഗതിയെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. അവരുടെ ആത്മീയത മറ്റുള്ളവരിൽ നിന്ന് അകന്നുനിൽക്കുന്നതായിരുന്നു. എന്നാൽ ക്രിസ്തു തന്റെ കൈകൾ പാപികളുടെയും രോഗികളുടെയും ഇടയിൽ മുഷിപ്പിച്ചു. കാരണം, അവിടുത്തേക്ക് വേണ്ടത് ആത്മീയമായ വൃത്തിയല്ല, മറിച്ച് ആത്മീയമായ കരുണയാണ്.

*മത്തായിയായി മാറിയ ലേവി*

ലേവി പിന്നീട് വിശുദ്ധ മത്തായി എന്നറിയപ്പെട്ടു. ഒരു ചുങ്കക്കാരൻ സുവിശേഷകനായി മാറി. തന്റെ മുൻപിൽ പണം വച്ചിരുന്ന മേശയ്ക്ക് പകരം വചനം വച്ചിരിക്കുന്ന പീഠം അവൻ തിരഞ്ഞെടുത്തു. യോഹന്നാൻ അപ്പസ്തോലൻ ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്നേഹത്തെക്കുറിച്ച് എഴുതിയതുപോലെ, മത്തായി ക്രിസ്തുവിന്റെ കരുണയെക്കുറിച്ച് ലോകത്തോട് സംസാരിച്ചു.
"നീതിമാന്മാരെയല്ല, പാപികളെ വിളിക്കാനാണ് ഞാൻ വന്നത്" എന്ന് ക്രിസ്തു പറയുമ്പോൾ, സ്വയം നീതിമാന്മാരെന്ന് ചമയുന്നവരുടെ അഹങ്കാരത്തെയാണ് അവിടുന്ന് തിരുത്തുന്നത്. നാം പാപികളാണെന്ന് സമ്മതിക്കുമ്പോൾ മാത്രമേ നമുക്ക് ഒരു 'വൈദ്യന്റെ' സഹായം തേടാൻ കഴിയൂ.

മറ്റുള്ളവരെ വിധിക്കാതിരിക്കുക: ആരെയും പാപിയെന്ന് മുദ്രകുത്തി അകറ്റി നിർത്തരുത്. ലേവിയിൽ ഒരു അപ്പസ്തോലനെ കണ്ട ക്രിസ്തുവിനെപ്പോലെ, എല്ലാവരിലും ഒരു നന്മ കാണാൻ നമുക്ക് ശ്രമിക്കാം.

ദൈവവിളിക്ക് പ്രത്യുത്തരം നൽകുക: ലേവിയെപ്പോലെ, ക്രിസ്തു വിളിക്കുമ്പോൾ നമ്മുടെ 'ചുങ്കസ്ഥലങ്ങൾ' (സ്വാർത്ഥത, പണം, പദവി) ഉപേക്ഷിക്കാൻ നമുക്ക് സാധിക്കണം.

കാരുണ്യത്തിന്റെ വിരുന്നൊരുക്കുക: നമ്മുടെ വീടുകളും ഹൃദയങ്ങളും മറ്റുള്ളവർക്ക് ആശ്വാസം നൽകുന്ന ഇടങ്ങളായി മാറട്ടെ.

ഇന്നും ക്രിസ്തു നമ്മുടെ ജീവിതത്തിന്റെ വഴിത്താരകളിലൂടെ കടന്നുപോകുന്നുണ്ട്. അവിടുന്ന് നമ്മെ നോക്കി "എന്നെ അനുഗമിക്കുക" എന്ന് പറയുന്നു. നാം എത്ര വലിയ പാപികളാണെങ്കിലും ക്രിസ്തുവിന് നമ്മെ മാറ്റാൻ കഴിയും.

വിശുദ്ധ ആഗസ്തീനോസ് പറഞ്ഞതുപോലെ, "ഓരോ വിശുദ്ധനും ഒരു ഭൂതകാലമുണ്ട്, ഓരോ പാപിക്കും ഒരു ഭാവികാലവുമുണ്ട്."
ആ ഭാവി ക്രിസ്തുവിനോടൊപ്പം ചേർന്ന് സുന്ദരമാക്കാൻ നമുക്ക് ശ്രമിക്കാം.
നീതിമാന്മാരെയല്ല, നമ്മെപ്പോലെയുള്ള സാധാരണക്കാരെയും പാപികളെയും സ്നേഹിക്കുന്ന ആ ദൈവത്തിന്റെ സന്നിധിയിൽ നമുക്ക് വിനയത്തോടെ നിൽക്കാം. ക്രിസ്തുവിന്റെ വിളി നമ്മുടെ ജീവിതത്തെയും മത്തായിയുടേതെന്ന പോലെ ധന്യമാക്കട്ടെ.
നല്ല ദൈവം നമ്മെ ഏവരെയും അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ. ആമേൻ.

https://chat.whatsapp.com/K7rnd8KvryJ36pgDoHmV0U

*അനുദിനമുള്ള വചന വിചിന്തനങ്ങളും വീഡിയോയും* ലഭിക്കുന്നതിന് താല്പര്യമുള്ളവർ മുകളിലുള്ള ലിങ്ക് വഴി *പ്രയാണം വാട്സാപ്പ് കമ്മ്യൂണിറ്റിയിൽ* അംഗങ്ങളാവുക.

യൂട്യൂബ് ചാനല്‍:
youtube.com/channel/UCalz3aZF...

5 days ago | [YT] | 4

Prayanam

1917 ഒക്ടോബറിൽ, ഇറ്റലിക്കാരെ ന്യൂയോർക്കിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയിക്കൊണ്ടിരുന്ന ഒരു കുടിയേറ്റ യാത്രാ കപ്പൽ ഒരു ശക്തമായ അറ്റ്ലാന്റിക് കൊടുങ്കാറ്റിൽ അകപ്പെട്ടു. ഇരുപത്തിയെട്ട് വയസ്സുള്ള മരപ്പണിക്കാരനായ അന്റോണിയോ റുസ്സോയും അഞ്ച് വയസ്സുള്ള മകൾ മരിയയും അതിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. രണ്ട് വർഷം മുമ്പ് അന്റോണിയോയുടെ ഭാര്യ പ്രസവസമയത്ത് മരിച്ചിരുന്നു. യുദ്ധക്കെടുതികൾ മൂലം വന്ന ദാരിദ്ര്യത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാനും അക്കാലത്ത് മകൾക്ക് ഇറ്റലിക്ക് നൽകാൻ കഴിയാത്ത ഒരു ഭാവി നൽകാനും അമേരിക്കയായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ അവസാന പ്രതീക്ഷ.

പുലർച്ചെ 2:00 ന്, ഉയർന്ന തിരമാലകൾ ഡെക്കുകളിൽ ആഞ്ഞടിച്ചു. മൂന്നാം ക്ലാസ് യാത്രക്കാർ ഉറങ്ങുന്ന താഴത്തെ കമ്പാർട്ടുമെന്റുകളിൽ വെള്ളം കയറി. കപ്പൽ പെട്ടെന്ന് ലിഫ്റ്റിംഗ് ആരംഭിച്ചു. ആളുകൾ പരിഭ്രാന്തരായി പടികളിലേക്ക് കുതിച്ചുകയറുമ്പോൾ ഇടനാഴികളിൽ നിലവിളികൾ നിറഞ്ഞു. അന്റോണിയോ മരിയയെ അവരുടെ ബങ്കിൽ നിന്ന് ഉയർത്തി മുന്നോട്ട് പോരാടി, ഉയർന്നുവരുന്ന വെള്ളത്തിന് മുകളിൽ പിടിച്ചു. പക്ഷേ ജനക്കൂട്ടം വളരെ ഇടതൂർന്നതായിരുന്നു, വെള്ളപ്പൊക്കം വളരെ വേഗത്തിലായിരുന്നു, കപ്പലിന്റെ ചരിവ് വളരെ കുത്തനെയുള്ളതായിരുന്നു.

അന്റോണിയോയ്ക്ക് ഭയാനകമായ സത്യം മനസ്സിലായി: അവർക്ക് ലൈഫ് ബോട്ടുകളിൽ എത്താൻ കഴിയില്ല.

മിനിറ്റുകൾ അവശേഷിച്ചു.

കുഴപ്പങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ, കൊടുങ്കാറ്റിൽ തകർന്ന ഒരു തകർന്ന ദ്വാരത്തിൽ അദ്ദേഹം എത്തി. ഒരു കുട്ടിക്ക് ഉൾക്കൊള്ളാൻ പോലും ആ വലിപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അതിനപ്പുറം കറുത്ത, തണുത്തുറഞ്ഞ അറ്റ്ലാന്റിക് സമുദ്രം കിടന്നു. അകലെ, അന്റോണിയോയ്ക്ക് വെള്ളം തൂത്തുവാരുന്ന സെർച്ച് ലൈറ്റുകൾ കാണാൻ കഴിഞ്ഞു - രക്ഷാ ബോട്ടുകൾ വരുന്നത്.

അയാൾ മരിയയെ നോക്കി - ഭയന്ന്, അമ്മയെ തേടി കരഞ്ഞുകൊണ്ട്, തന്നോട് പറ്റിപ്പിടിച്ചു.

എന്നിട്ട് തന്റെ ജീവിതം നിർവചിക്കുന്ന തിരഞ്ഞെടുപ്പ് അദ്ദേഹം നടത്തി.

അന്റോണിയോ തന്റെ മകളെ പോർട്ടുഹോളിലൂടെ തള്ളി.

അവൾ സമുദ്രത്തിലേക്ക് വീഴുമ്പോൾ മരിയ നിലവിളിച്ചു. അന്റോണിയോ അവളുടെ പിന്നാലെ വിളിച്ചു, അവന്റെ ശബ്ദം കൊടുങ്കാറ്റിനെ മുറിച്ചു:

“നീന്തുക, മരിയ! വെളിച്ചത്തിലേക്ക് നീന്തുക! കപ്പലുകൾ വരുന്നു! നീന്തുക!”

അവൾക്ക് ഒരു അവസരമുണ്ടെന്ന് അവനറിയാമായിരുന്നു.
താൻ അങ്ങനെ ചെയ്തിട്ടില്ലെന്ന് അദ്ദേഹത്തിനറിയാമായിരുന്നു.

ഏഴ് മിനിറ്റിനുശേഷം കപ്പൽ മുങ്ങി. ഡെക്കുകൾക്ക് താഴെ കുടുങ്ങിയ മറ്റ് 117 മൂന്നാം ക്ലാസ് യാത്രക്കാരോടൊപ്പം അന്റോണിയോ റുസ്സോ മുങ്ങിമരിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മൃതദേഹം ഒരിക്കലും വീണ്ടെടുക്കാനായില്ല.

നാൽപ്പത്തിയഞ്ച് മിനിറ്റിനുശേഷം മരിയ റുസ്സോയെ വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തെടുത്തു, കഠിനമായ ഹൈപ്പോഥെർമിയയും മുങ്ങിമരണവുമായി കഷ്ടപ്പെട്ടു - പക്ഷേ ജീവനോടെ. അവളെ പുതപ്പുകളിൽ പൊതിഞ്ഞ് ആശുപത്രി കപ്പലിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. അവൾക്ക് അഞ്ച് വയസ്സായിരുന്നു, അനാഥയായി, ആഘാതമേറ്റിരുന്നു, വിദേശത്ത്, ഇംഗ്ലീഷ് സംസാരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

അവളുടെ പിതാവിന്റെ അവസാന വാക്കുകൾ മാത്രമേ അവൾ ഓർത്തുള്ളൂ:
“വെളിച്ചത്തിലേക്ക് നീന്തുക.”

മരിയയെ ന്യൂയോർക്കിലെ ഒരു അനാഥാലയത്തിൽ പാർപ്പിച്ചു. വർഷങ്ങളോളം, അവളുടെ പിതാവ് ഇപ്പോഴും ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ടാകുമെന്ന് അവൾ വിശ്വസിച്ചു. അന്റോണിയോ റുസ്സോയ്ക്ക് എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്ന് ആർക്കും അവളോട് പറയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. കാലം കടന്നുപോകുമ്പോൾ, പ്രതീക്ഷ ആശയക്കുഴപ്പമായി മാറി... പിന്നെ വേദനയായി. അചിന്തനീയമായത് അവൾ വിശ്വസിക്കാൻ തുടങ്ങി - അവളുടെ പിതാവ് തന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചു, അവളെ സമുദ്രത്തിലേക്ക് എറിഞ്ഞാൽ അയാൾക്ക് അവളെ വേണ്ടായിരുന്നു എന്ന്.

ഇരുപത്തിയഞ്ച് വർഷം അവൾ ആ വിശ്വാസത്തോടെ ജീവിച്ചു.

മുപ്പത് വയസ്സ് വരെ സത്യം അവളിലേക്ക് എത്തിയില്ല. 1917 ലെ കപ്പൽച്ചേതത്തിൽ നിന്നുള്ള യാത്രക്കാരുടെ രേഖകൾ അവലോകനം ചെയ്ത ഒരു ഗവേഷകൻ, മരിച്ചവരുടെ ഇടയിൽ അന്റോണിയോ റുസ്സോയുടെ പേര് കണ്ടെത്തി. അപ്പോഴാണ് മരിയ തന്റെ പിതാവ് എന്താണ് ചെയ്തതെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയത് - തനിക്ക് ജീവിക്കാൻ വേണ്ടി അദ്ദേഹം സ്വയം ത്യാഗം ചെയ്തു.

മരിയ റുസ്സോ 2004 വരെ ജീവിച്ചു, തൊണ്ണൂറ്റിരണ്ടാം വയസ്സിൽ മരിച്ചു.

1995-ൽ, എൺപത്തിമൂന്ന് വയസ്സുള്ളപ്പോൾ, കപ്പൽച്ചേതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു അഭിമുഖത്തിനിടെ അവൾ തന്റെ കഥ പറഞ്ഞു:

"എന്റെ അച്ഛൻ എന്നെ കൊല്ലുകയാണെന്ന് ഞാൻ കരുതി. അവൻ എന്നെ രക്ഷിക്കുകയാണെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല. വർഷങ്ങളോളം അവൻ എന്നെ വലിച്ചെറിഞ്ഞുവെന്ന് ഞാൻ കരുതി. സത്യം പറഞ്ഞാൽ അവൻ എന്നെ ജീവിതത്തിലേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞു എന്നതാണ്."

മരിയ തുടർന്നു. വിവാഹം കഴിച്ചു. അവർക്ക് നാല് കുട്ടികളും ഒമ്പത് പേരക്കുട്ടികളും ആറ് പേരക്കുട്ടികളും ഉണ്ടായിരുന്നു - ഇരുണ്ട അറ്റ്ലാന്റിക്കിൽ ഒരു മനുഷ്യൻ അസാധ്യമായ ഒരു തിരഞ്ഞെടുപ്പ് നടത്തിയതിനാൽ മുപ്പത്തിയൊന്ന് പിൻഗാമികൾ നിലനിന്നു.

"എന്റെ ജീവിതത്തിലെ എല്ലാ നല്ല നിമിഷങ്ങളും നിലനിൽക്കുന്നത് എന്റെ അച്ഛൻ എന്നെ സ്വയം തിരഞ്ഞെടുത്തതുകൊണ്ടാണ്. എല്ലാ രാത്രിയും ആ പോർട്ടഹോളിൽ ഞാൻ അവന്റെ മുഖം കാണുന്നു. 'വെളിച്ചത്തിലേക്ക് നീന്തുക' എന്ന് അവൻ നിലവിളിക്കുന്നത് ഞാൻ കേൾക്കുന്നു. എഴുപത്തിയെട്ട് വർഷമായി ഞാൻ വെളിച്ചത്തിലേക്ക് നീന്തുകയാണ്. ഞാൻ എന്റെ പിതാവിനെ അഭിമാനിപ്പിച്ചുവെന്ന് ഞാൻ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു."

അന്റോണിയോ റുസ്സോയെക്കുറിച്ചുള്ള അവളുടെ അവസാന വാക്കുകൾ ലളിതമായിരുന്നു:

"നന്ദി, പപ്പാ. എന്നെ ജീവിതത്തിലേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞതിന് നന്ദി. "തി ആമോ." ഗ്രാസ്സിയേ...മിയ്.. പപ്പാ..

ചില സ്നേഹപ്രവൃത്തികൾ ജീവിതത്തേക്കാൾ നീണ്ടുനിൽക്കും...!!

5 days ago | [YT] | 2