Kothi Khokhar

هڪ ڳوٺ ۾ ٻاراڻي دور جون حسين يادگيريون دل جي ڪنڊن ۾ اڃا به زنده آهن، خاص طور تي عيد جي تياريون ته ڄڻ ته زندگيءَ جو سڀ کان خوبصورت وقت هو. عيد اچڻ کان ويهه ڏينهن اڳ ئي ڳوٺ جا سڀ ٻار پيا ڏينهن ڳڻڻ شروع ڪندا هئا. هر صبح هڪ نئين اميد ۽ خوشيءَ سان اٿي چوندا هئا، "هاڻي عيد ويجهي آهي!" ڪپڙا سلائڻ، چوڙين ۽ مهيندي جو خيال، ۽ پراڻين رسم رواج جي بحاليءَ ۾ جيڪو مزو هو، اهو لفظن ۾ بيان ڪرڻ ڏکيو آهي.

اها عيد، جيڪا صرف هڪ ڏينهن نه هئي، پر هفتن تائين هلندڙ جشن هئي. ڳوٺ جي گلين ۾ ٻارن جي کل ڀوڳ، هر گهر ۾ خوشبوئن جا مٽ ۽ اوطاقن ۾ وڏي جوڙ جو ماحول، اهي سڀ اڄ به ذهن ۾ زنده آهن. عيد جي ڏينهن، جڏهن هر ڪو نوان ڪپڙا پائي پنهنجي هم عمرن سان گڏ خوشيون ورهائي رهيو هو، ان وقت جو جوش ۽ محبت بي مثال هئي. هر گهر مان خوشبوءِ ايندي هئي ۽ هر ماڻهو هڪ ٻئي کي عيد مبارڪ چوڻ لاءِ تيار هو.

اهو وقت ته ڄڻ دلين کي ڳنڍيندڙ پل هو. ڳوٺ جا وڏا ۽ ننڍا گڏ ٿي، عيد جي نماز کان پوءِ هڪ ٻئي سان ملندا هئا، ۽ محبتون ورهائيندا هئا. گڏيل طعام، کل ڀوڳ، ۽ وڏڙن جا شفقت ڀريا هٿ ٻارن جي مٿن تي، انهن سڀني پلن کي ڪيئن وساري سگهجي ٿو؟

اڄ جڏهن انهن پلن کي ياد ڪريون ٿا، ته دل ۾ هڪ خاليت محسوس ٿئي ٿي. زندگي جي مصروفيتن اسان کان اهي پل ڇني ڇڏيا آهن. اهو ساڳيو ڳوٺ، اهي ساڳيا گهر، پر اڄ اهي ڏينهن وڃائي چڪا آهيون، ۽ عيد جي خوشي به شايد ان جوش سان محسوس نٿي ٿئي. ڪڏهن ڪڏهن دل چوي ٿي ته وقت کي پوئتي ورائي وٺون، انهن پلن کي ٻيهر جيئون، انهن ڏينهن جي خوشبوءَ کي ٻيهر محسوس ڪريون.

اهي ڳوٺاڻا پل ۽ عيد جا اهي حسين ڏينهن، شايد زندگيءَ جي سڀ کان خوبصورت يادگار آهن، جيڪي دل کي هميشه ڳوڙها ڪري ڇڏين ٿا.

1 year ago | [YT] | 1