Yeni ülkeler bulamayacaksın, başka denizler bulamayacaksın. Bu şehir peşini bırakmayacak. Aynı sokaklarda dolaşacaksın, aynı mahallede yaşlanacaksın, aynı evlerde kır düşecek saçlarına. Bu şehirdir gidip gideceğin yer...
Dışarıdan sakin ve düzenli görünen hayatın içinde, insan kendi iç dünyasında büyük çatışmalar yaşayabilir. Bir yanda beklentiler, sorumluluklar ve zorunluluklar; diğer yanda hissettikleri, bastırdığı duygular ve taşıdığı yükler bulunur. Bu karşıtlıklar arasında sürekli bir çekişme yaşanır. Bu çekişme, ruhun derinliklerinde kopan sessiz bir fırtınadır. Bazen bir seçim, bazen bir vazgeçiş, çoğu zaman da kendini anlama çabasıdır. İçimizdeki bu savaş, neyin doğru neyin yanlış olduğunu değil, neyin bize ait olduğunu keşfetme mücadelesidir. Her çatışma, bir parçamızın özgürleşmesi için verdiğimiz bir direniştir. Çünkü ruh, ancak bu gerilimlerle kendi sınırlarını genişletir. Tıpkı bir nehrin kayalıklara çarpa çarpa yolunu bulması gibi, insan da içindeki çelişkilerle mücadele ederek kendi yolunu yaratır. Bu yolculukta kaybolmak değil, kaybettiklerimizle yeniden doğmak esastır.
Doktorum Gayya kuyusuna inmek istemem Bana bir ip uzat,yağmurlar istemem Aynaları kırarım,suretimi istemem Mevsimler dönedursun,bu dünyayı istemem Ben Allah'ı isterim. Ben yalnız Allah'ı isterim.
Yüreğinin sahibi sensin, sana ait o taşıdığın yürek. O'nu kırmalarına asla izin verme. Yürümesini bilmeyenin, yüreğini yıpratmasına izin verme. Gün gelip utanacağın işler için kimseye eyvallah deme. Utanmamak için kalbine, aklına, nefsine mukayyet ol kendine herkesten iyi bak. Bırak giden gitsin, sen yolun güzel tarafında kal...
"Neyi seversen, o olursun. Sevgi simyadır. Asla yanlış şeyi sevme çünkü seni dönüştürecektir. Hiçbir şey sevgi kadar dönüştürücü değildir. Seni daha yükseklere, doruklara çıkarabilecek bir şeyi sev. Senin ötende bir şeyi sev." Der Osho. Farketiyseniz zamanla sevdiğimiz şeylere benzeriz. Bilinçli veya bilinçsiz, bir şekilde gerçekleşir bu. Bir noktaya gelinir ki; yürüyüşünüzden tutun konuşmanıza ve hatta giyiminize kadar "başkalarına özenen" sürüye dahil olursunuz. Madem sevdiğimiz, hayran olduğumuz şeylere benziyoruz o zaman Osho'nun da dediği gibi bizim ötemizde bir şey sevmeliyiz ki bizi mükemmel bir insana dönüştürsün. Bunun ne olacağını da biz belirlemeliyiz. Benim daha iyi bir insan olmamı sağlayacak ve beni şahikalara taşıyacak bir şey...
40 yaşıma kadar hep intiharı düşündüm, ama 40 yaşımdan itibaren insanların intihar etmeye değmeyeceklerini düşünmeye başladım. Bana göre intihar, geride kalanlara yönelik ağır bir suçlamadır. Bu mesajı verebileceğin kıymette insan olmadığını düşününce de intihar etmiyorsun. Bir tür nihilizm değil mi bu? Tam tersine, değer yüklediğin şey bunlar değil. Allah'tan başka hiçbir şeye değer vermemek var bunun arkasında. 40 yaşına kadar ne vardı peki? Aynı şey. Bir çıkış sağlayacağını umduğun bir insanla, bir imkanla karşılaşacağını düşündüğün için her gün erteliyorsun intiharını. Daha sonra da, bu çıkışı insanlardan beklemenin saçmalığını kavrayıp yine intihar etmiyorsun.
Kaç Haziran gördün? Yani Kaç yaşındasın? . Üzerinde uzun uzun düşünülmesi gereken bir soru.. kaç Haziran gördün? Durup düşününce bir daha 2024 Haziranı göremeyeceğimi, bir daha 19 yaşımda olaraktan yazı karşılamayacağımı ve belki de bu ayın son haziran olduğunu görebiliyorum. Ömür dediğimiz şey o kadar değerli ki... Her bir saniyesini servet bilip yaşamak gerekirken "amaç vakit öldürmek" gibi kelimeler kullanıyoruz. Dünya da okunmayı bekleyen binlerce kitap, dinlenilmeyi bekleyen muazzam melodiler, keşfedilmemiş güzellikler ve daha nice olunmamış şeyler varken bu rahatlık bize dert olmalı, dert olmalı ki yarınlar değil bugünler güzelleşsin. Yaşayacağımız her bir ânın bir daha tekrarlanmayacağının idrakına varılsın..🍃
İnsan, kalabalık ortamda kendi ruhundan ve benliğinden uzaklaşabiliyor. Bu tür durumlarda ne istediğini ve kim olduğunu sorgularken bocalayabiliyor. Bir tatlı bakış, kalbe nüfuz eden hoş bir melodi, suyun akışı, kâinatın sesi ve kitaplar; insana ruhunun yollarını açabilir. Ama bunlar kısa süreli çözümlerdir. İhtiyacımız olan şey; kendi benliğimize yönelmek, ruhumuza iyi gelecek şeyler yapmak. Nasıl ki; bedenimizin ihtiyaç duyduğu şeyleri temin edemezsek bu bizim sağlığımız için riskli olur, aynı şekilde ruhun da belli ihtiyaçları vardır. Beden gibi somut bir şekilde -görünür vaziyette- tepki vermediğinden ihmal edebiliyoruz. Oysaki ruh tepkisini bedenle ortaya koyar. Bedenimiz bu dünyaya ait, ruhumuz ise başka bir aleme. Bu bilinçte olan biri ruha önem verir. Bir müslüman bunu namaz kılarak destekler. Bilir ki namaz kıldığı zaman ruhu beslenir, ruh feyiz aldığından bedeni de sağlıklı olur. Karşılıklı alışveriş de diyebiliriz buna. Ve kanaatimce Müslümanlara verilen en güzel hediye namazdır.🌿
Size de oluyor mu? Hevesle koştuğunuz bir şey zamanla anlamını yitiriyor. Yitirdiği anda size İhsan ediliyor. Bu dünyanın dolamaçlarından, girdaplarından kırtulmaya çalışırken bilmeden sarpa sarıyor her şey. Birbirine geçen düğümler gibi açamıyorsunuz, çözemiyorsunuz. Sonra hayat dedikleri şey bu olsa gerek diyip kenara çekiliyorsunuz. Her şey zıddıyla var olur diyor ama zıddına tahammül edemiyorsunuz. Kaç gece oldu saydınız mı? Bu kaçıncı gece cevaplandırmaya çalıştığınız sorular beyninizi kemiriyor. . . Karıncadan nem kapmış gibi haliniz var. Beyninizin içi yeraltı şehri.. Siz de Kapadokya..
Kamer Şimşek
Yeni ülkeler bulamayacaksın, başka denizler bulamayacaksın.
Bu şehir peşini bırakmayacak. Aynı sokaklarda dolaşacaksın, aynı mahallede yaşlanacaksın,
aynı evlerde kır düşecek saçlarına.
Bu şehirdir gidip gideceğin yer...
-Kavafis
8 months ago | [YT] | 4
View 0 replies
Kamer Şimşek
Dışarıdan sakin ve düzenli görünen hayatın içinde, insan kendi iç dünyasında büyük çatışmalar yaşayabilir. Bir yanda beklentiler, sorumluluklar ve zorunluluklar; diğer yanda hissettikleri, bastırdığı duygular ve taşıdığı yükler bulunur. Bu karşıtlıklar arasında sürekli bir çekişme yaşanır. Bu çekişme, ruhun derinliklerinde kopan sessiz bir fırtınadır. Bazen bir seçim, bazen bir vazgeçiş, çoğu zaman da kendini anlama çabasıdır. İçimizdeki bu savaş, neyin doğru neyin yanlış olduğunu değil, neyin bize ait olduğunu keşfetme mücadelesidir. Her çatışma, bir parçamızın özgürleşmesi için verdiğimiz bir direniştir. Çünkü ruh, ancak bu gerilimlerle kendi sınırlarını genişletir. Tıpkı bir nehrin kayalıklara çarpa çarpa yolunu bulması gibi, insan da içindeki çelişkilerle mücadele ederek kendi yolunu yaratır. Bu yolculukta kaybolmak değil, kaybettiklerimizle yeniden doğmak esastır.
Halil Cibran 'Ermiş'
11 months ago | [YT] | 5
View 0 replies
Kamer Şimşek
https://youtu.be/yM2kkst0sfA?si=z2MnD...
1 year ago | [YT] | 5
View 0 replies
Kamer Şimşek
Doktorum
Gayya kuyusuna inmek istemem
Bana bir ip uzat,yağmurlar istemem
Aynaları kırarım,suretimi istemem
Mevsimler dönedursun,bu dünyayı istemem
Ben Allah'ı isterim.
Ben yalnız Allah'ı isterim.
|Kemal Sayar
1 year ago | [YT] | 5
View 0 replies
Kamer Şimşek
Yüreğinin sahibi sensin, sana ait o taşıdığın yürek.
O'nu kırmalarına asla izin verme. Yürümesini bilmeyenin, yüreğini yıpratmasına izin verme.
Gün gelip utanacağın işler için kimseye eyvallah deme.
Utanmamak için kalbine, aklına, nefsine mukayyet ol kendine herkesten iyi bak. Bırak giden gitsin, sen yolun güzel tarafında kal...
|Hikmet Anıl Öztekin
1 year ago | [YT] | 7
View 0 replies
Kamer Şimşek
"Neyi seversen, o olursun.
Sevgi simyadır.
Asla yanlış şeyi sevme çünkü seni dönüştürecektir.
Hiçbir şey sevgi kadar dönüştürücü değildir.
Seni daha yükseklere, doruklara çıkarabilecek bir şeyi sev.
Senin ötende bir şeyi sev." Der Osho.
Farketiyseniz zamanla sevdiğimiz şeylere benzeriz. Bilinçli veya bilinçsiz, bir şekilde gerçekleşir bu. Bir noktaya gelinir ki; yürüyüşünüzden tutun konuşmanıza ve hatta giyiminize kadar "başkalarına özenen" sürüye dahil olursunuz. Madem sevdiğimiz, hayran olduğumuz şeylere benziyoruz o zaman Osho'nun da dediği gibi bizim ötemizde bir şey sevmeliyiz ki bizi mükemmel bir insana dönüştürsün. Bunun ne olacağını da biz belirlemeliyiz.
Benim daha iyi bir insan olmamı sağlayacak ve beni şahikalara taşıyacak bir şey...
1 year ago | [YT] | 10
View 0 replies
Kamer Şimşek
40 yaşıma kadar hep intiharı düşündüm, ama 40 yaşımdan itibaren insanların intihar etmeye değmeyeceklerini düşünmeye başladım. Bana göre intihar, geride kalanlara yönelik ağır bir suçlamadır. Bu mesajı verebileceğin kıymette insan olmadığını düşününce de intihar etmiyorsun.
Bir tür nihilizm değil mi bu?
Tam tersine, değer yüklediğin şey bunlar değil. Allah'tan başka hiçbir şeye değer vermemek var bunun arkasında.
40 yaşına kadar ne vardı peki?
Aynı şey. Bir çıkış sağlayacağını umduğun bir insanla, bir imkanla karşılaşacağını düşündüğün için her gün erteliyorsun intiharını. Daha sonra da, bu çıkışı insanlardan beklemenin saçmalığını kavrayıp yine intihar etmiyorsun.
İsmet Özel
1 year ago | [YT] | 10
View 1 reply
Kamer Şimşek
Kaç Haziran gördün?
Yani Kaç yaşındasın?
.
Üzerinde uzun uzun düşünülmesi gereken bir soru.. kaç Haziran gördün?
Durup düşününce bir daha 2024 Haziranı göremeyeceğimi, bir daha 19 yaşımda olaraktan yazı karşılamayacağımı ve belki de bu ayın son haziran olduğunu görebiliyorum.
Ömür dediğimiz şey o kadar değerli ki...
Her bir saniyesini servet bilip yaşamak gerekirken "amaç vakit öldürmek" gibi kelimeler kullanıyoruz. Dünya da okunmayı bekleyen binlerce kitap, dinlenilmeyi bekleyen muazzam melodiler, keşfedilmemiş güzellikler ve daha nice olunmamış şeyler varken bu rahatlık bize dert olmalı, dert olmalı ki yarınlar değil bugünler güzelleşsin. Yaşayacağımız her bir ânın bir daha tekrarlanmayacağının idrakına varılsın..🍃
1 year ago | [YT] | 11
View 0 replies
Kamer Şimşek
İnsan, kalabalık ortamda kendi ruhundan ve benliğinden uzaklaşabiliyor. Bu tür durumlarda ne istediğini ve kim olduğunu sorgularken bocalayabiliyor.
Bir tatlı bakış, kalbe nüfuz eden hoş bir melodi, suyun akışı, kâinatın sesi ve kitaplar; insana ruhunun yollarını açabilir. Ama bunlar kısa süreli çözümlerdir.
İhtiyacımız olan şey; kendi benliğimize yönelmek, ruhumuza iyi gelecek şeyler yapmak. Nasıl ki; bedenimizin ihtiyaç duyduğu şeyleri temin edemezsek bu bizim sağlığımız için riskli olur, aynı şekilde ruhun da belli ihtiyaçları vardır. Beden gibi somut bir şekilde -görünür vaziyette- tepki vermediğinden ihmal edebiliyoruz. Oysaki ruh tepkisini bedenle ortaya koyar.
Bedenimiz bu dünyaya ait, ruhumuz ise başka bir aleme.
Bu bilinçte olan biri ruha önem verir. Bir müslüman bunu namaz kılarak destekler. Bilir ki namaz kıldığı zaman ruhu beslenir, ruh feyiz aldığından bedeni de sağlıklı olur.
Karşılıklı alışveriş de diyebiliriz buna. Ve kanaatimce Müslümanlara verilen en güzel hediye namazdır.🌿
1 year ago | [YT] | 13
View 0 replies
Kamer Şimşek
Size de oluyor mu?
Hevesle koştuğunuz bir şey zamanla anlamını yitiriyor. Yitirdiği anda size İhsan ediliyor. Bu dünyanın dolamaçlarından, girdaplarından kırtulmaya çalışırken bilmeden sarpa sarıyor her şey. Birbirine geçen düğümler gibi açamıyorsunuz, çözemiyorsunuz. Sonra hayat dedikleri şey bu olsa gerek diyip kenara çekiliyorsunuz. Her şey zıddıyla var olur diyor ama zıddına tahammül edemiyorsunuz. Kaç gece oldu saydınız mı? Bu kaçıncı gece cevaplandırmaya çalıştığınız sorular beyninizi kemiriyor.
.
.
Karıncadan nem kapmış gibi haliniz var. Beyninizin içi yeraltı şehri..
Siz de Kapadokya..
1 year ago (edited) | [YT] | 11
View 0 replies
Load more