ΟΡΦΕΥΣ

# Ο Έρως

Ο Έρως είναι ο αρχαιότερος των θεών και ο μέγιστος ευεργέτης των ανθρώπων. Είναι η πρώτη αρχή που κινεί την ψυχή προς την αρετή και την ευδαιμονία, όσο αυτή ζει μέσα στο σώμα, αλλά και όταν πλέον το εγκαταλείψει.

Δεν είναι απλώς πάθος, αλλά μνήμη του νοητού, έλξη προς το αληθινό, νοσταλγία της αρχέγονης τάξης.

Ο Παυσανίας μάς διδάσκει ότι ο Έρως δεν είναι ένας. Και αφού δεν υπάρχει Αφροδίτη χωρίς Έρωτα, ούτε Έρωτας χωρίς Αφροδίτη, αναγκαστικά δύο είναι οι θεές και δύο οι Έρωτες.

Η μία, αρχαιότερη, είναι η Ουρανία Αφροδίτη, κόρη του Ουρανού χωρίς μητέρα· αμόλυντη, άχρονη, στραμμένη προς την αμεριστότητα, προς την αμέριστη ουσία, την αρσενική αρχή του Είναι.

Η άλλη, νεότερη, είναι η Πάνδημος, κόρη του Διός και της Διώνης, δεμένη με το γίγνεσθαι, με τη μεριστή, θηλυκή ουσία και με τη ροπή προς το σώμα.

Ο Έρως της Πανδήμου Αφροδίτης είναι κοινός και άτακτος. Στρέφεται προς οτιδήποτε τύχει, χωρίς διάκριση και χωρίς μέτρο. Δεν αγαπά την ψυχή, αλλά το σώμα· δεν αποβλέπει στο Καλόν, αλλά στην πράξη αυτή καθαυτή.

Είναι ο Έρως των κατωτέρων φύσεων, οι οποίες πράττουν είτε το καλό είτε το κακό χωρίς γνώση, επειδή ο τρόπος της πράξης τους στερείται νοῦ και τάξεως.

Ο άλλος όμως Έρως, ο Ουράνιος, είναι καθαρός, αρσενικός, αμέριστος. Δεν φέρει εντός του το θηλυκό στοιχείο, αλλά μόνον το αρσενικό, την αμέριστη ουσία. Είναι αρχαιότερος, απαλλαγμένος από την ασελγία, και στρέφει την ψυχή όχι προς το σώμα, αλλά προς τη δύναμη, τη φρόνηση και τον νοῦ.

Είναι ο Έρως ο παιδευτικός, ο ανυψωτικός, ο ιερός — εκείνος που οδηγεί τον άνθρωπο προς την αρετή, μέσω της έλξης προς το ανώτερο.

Και μέσα σε αυτόν τον Έρωτα γεννάται το Συμπόσιο.

Διότι το Συμπόσιο δεν είναι απλή συνάθροιση ανθρώπων, αλλά μυστηριακή πράξη της Αφροδίτης. Είναι κατάσταση Έρωτος.

Κάθε τόπος ενός Συμποσίου είναι, Ποσειδώνιος, ένας τόπος όπου αναδεύεται το ύδωρ του κεκραμένου οίνου, σύμβολο της μετουσίωσης του αισθητού σε νοητό.

Το κρασί, ενωμένο με το ύδωρ, παύει να είναι αμιγές· γίνεται ένα νέο κράμα. Και αυτή η ανάμειξη φανερώνει τη μετάβαση από το μεριστό στο ενιαίο, από το αισθητό προς το νοητό, από τη διαίρεση προς τη σύνθεση.

Το Συμπόσιο τελείται υπό τους νόμους του Ηλίου και της Σελήνης. Και η Πανσέληνος δεν είναι σύμπτωση, αλλά αναγκαία θύρα σε κάθε Συμπόσιο.

Διότι όταν ο Ήλιος και η Σελήνη βρίσκονται απέναντι, το φως του Ηλίου ολοκληρώνει τον κύκλο του επάνω στη Σελήνη. Η Σελήνη γίνεται πλήρης, φωτεινή και ορατή μέσα στη νύχτα.

Έτσι, το Συμπόσιο γίνεται εικόνα της ίδιας της κοσμικής τάξεως: του Ηλίου που παρέχει το φως, της Σελήνης που το δέχεται και του ύδατος που γίνεται φορέας της ενώσεως.

Ο Έρως είναι η δύναμη που συνάπτει τα διεστώτα.

Είναι εκείνος που οδηγεί το μεριστό προς την ενότητα, το αισθητό προς το νοητό και την ψυχή προς την ανάμνηση της αρχέγονης καταγωγής της.

Γι' αυτό ο αληθινός Έρως δεν είναι απλώς επιθυμία του άλλου. Είναι επιθυμία επιστροφής.

Και το Συμπόσιο, όταν τελείται υπό τον νόμο αυτού του Ουρανίου Έρωτος, γίνεται τόπος αναμνήσεως: ένας τόπος όπου η ψυχή, μέσα από τον λόγο, τον οίνο, το ύδωρ, το φως του Ηλίου και την πληρότητα της Σελήνης, στρέφεται εκ νέου προς εκείνο από το οποίο προήλθε.

20 hours ago | [YT] | 66

ΟΡΦΕΥΣ

# Οι τέσσερις ιδιοσυγκρασίες και η μουσική τους

Στην παλαιά φυσιολογία, ο άνθρωπος θεωρούνταν ένας μικρός κόσμος, μέσα στον οποίο τα τέσσερα στοιχεία και οι τέσσερις χυμοί συνυφαίνονταν σε μία ιδιαίτερη **κρᾶσιν**, δηλαδή σε μία συγκεκριμένη ανάμειξη και ισορροπία. Οι τέσσερις χυμοί ήταν το **αίμα, το φλέγμα, η ξανθή χολή και η μέλαινα χολή**. Η θεωρία αυτή αποδίδεται στην ιπποκρατική παράδοση και συνδέει την υγεία με την αρμονική ανάμειξη των χυμών.

Αργότερα, η παράδοση συνέδεσε τους χυμούς με τα τέσσερα στοιχεία και τις αντίστοιχες ιδιοσυγκρασίες. Ο Αγρίππας, στο *De Occulta Philosophia*, προχωρά ένα βήμα ακόμη και συνδέει αυτές τις τέσσερις φύσεις με τους αρχαίους μουσικούς τρόπους.

### Η φλεγματική ιδιοσυγκρασία

**Φλέγμα — Νερό — Δώριος**

Η φλεγματική φύση ανήκει στο νερό. Ο Αγρίππας αναφέρει ότι ο **Δώριος τρόπος** θεωρούνταν σύμφωνος με το νερό και το φλέγμα.
Είναι ο τρόπος της συγκράτησης, της ηρεμίας και του μέτρου· ένας ήχος που, μέσα στη συμβολική λογική της παλαιάς θεωρίας, συγγενεύει με τη φύση του νερού.

### Η χολερική ιδιοσυγκρασία

**Ξανθή χολή — Φωτιά — Φρύγιος**

Η χολερική φύση συνδέεται με τη φωτιά. Ο Αγρίππας αποδίδει στον **Φρύγιο τρόπο** τη χολή και το πυρ.
Είναι η θερμή και κινητική φύση· ο τρόπος της έντασης, της ορμής και της έξαρσης.

### Η αιματώδης ιδιοσυγκρασία

**Αίμα — Αέρας — Λύδιος**

Η αιματώδης φύση συνδέεται με τον αέρα. Ο **Λύδιος τρόπος**, σύμφωνα με τον Αγρίππα, αντιστοιχεί στο αίμα και στον αέρα.
Είναι η ελαφρότερη και ζωτικότερη φύση· εκεί όπου η κίνηση, η ροή και η ζωντάνια βρίσκουν τη μουσική τους έκφραση.

### Η μελαγχολική ιδιοσυγκρασία

**Μέλαινα χολή — Γη — Μιξολύδιος**

Η μελαγχολική φύση συνδέεται με τη γη. Ο Αγρίππας αποδίδει τον **Μιξολύδιο τρόπο** στη μελαγχολία και στη γη.
Είναι η βαρύτερη και βαθύτερη φύση· η μουσική της εσωτερικότητας, της σιωπής και της περισυλλογής.
---
Έτσι, σύμφωνα με την παράδοση που παραδίδει ο Αγρίππας, οι τέσσερις φύσεις του ανθρώπου αποκτούν τη δική τους μουσική συγγένεια:
**Φλέγμα — Νερό — Δώριος**
**Ξανθή χολή — Φωτιά — Φρύγιος**
**Αίμα — Αέρας — Λύδιος**
**Μέλαινα χολή — Γη — Μιξολύδιος**

Οι χυμοί γίνονται ποιότητες,
οι ποιότητες γίνονται στοιχεία,
τα στοιχεία γίνονται τρόποι,
και οι τρόποι γίνονται ήχος.
Έτσι η μουσική, για την παλαιά κοσμολογία, δεν ήταν απλώς τέχνη του ακούσματος. Ήταν ένας τρόπος να αναγνωρίζεται η **αρμονία ή η δυσαρμονία της ανθρώπινης φύσης**.

### Πηγές
**Heinrich Cornelius Agrippa**, *De Occulta Philosophia*, Β΄ Βιβλίο, Κεφάλαιο XXVI, «Concerning the agreement of them with the Celestial bodies, and what harmony and sound is correspondent of every Star».

3 weeks ago | [YT] | 76

ΟΡΦΕΥΣ

Η ΑΝΤΙΚΛΕΙΑ ΚΑΙ Ο ΛΑΕΡΤΗΣ

ΟΔΥΣΣΕΙΑ

Μητέρα του Οδυσσέα είναι η Αντίκλεια, ένα όνομα που συνδέεται ετυμολογικά με τα στοιχεία ἀντί + κλέος. Το κλέος σημαίνει δόξα, φήμη και ένδοξη αναγνώριση, ενώ το ἀντί, ως πρώτο συνθετικό, μπορεί να δηλώνει το απέναντι ή το αντίθετο, την ανταπόδοση και την αμοιβαιότητα, την αντικατάσταση, αλλά και την ισότητα ή την ομοιότητα.
Το όνομα της Αντίκλειας συνδέεται, επομένως, με την έννοια της ένδοξης και φημισμένης ύπαρξης. Σε συμβολικό επίπεδο, η Αντίκλεια εκφράζει τη δόξα, τη φήμη και την καταξίωση που έχει γνωρίσει και κατακτήσει η ψυχή.
Ωστόσο, μέσα στην πορεία του Οδυσσέα συμβαίνει μια μεγάλη εσωτερική μεταστροφή. Η Αντίκλεια έχει πεθάνει όσο εκείνος βρίσκεται μακριά από την Ιθάκη. Ο θάνατός της δεν εκφράζει μόνο ένα εξωτερικό γεγονός, αλλά συμβολίζει το τέλος μιας προηγούμενης ψυχικής κατάστασης.
Η ψυχή του Οδυσσέα έχει αρχίσει πλέον να απομακρύνεται από την ανάγκη της εξωτερικής αναγνώρισης. Η φήμη, η δόξα, η δημοσιότητα και οι τιμές παύουν να αποτελούν τον σκοπό της. Κατά τη διάρκεια των περιπλανήσεών του, ο Οδυσσέας αρνείται τις υλικές απολαύσεις και διατηρεί μέσα του έναν μόνο σταθερό πόθο: την επιστροφή στην Ιθάκη.
Η εξελιγμένη ψυχή δεν έχει πλέον ανάγκη να βρίσκεται μέσα στα «φώτα» της δημοσιότητας. Επιλέγει να εργάζεται σιωπηλά και να στρέφεται προς τον πνευματικό κόσμο. Απομακρύνεται από τα αισθητά φαινόμενα και αρχίζει να αναζητεί αυτό που βρίσκεται πίσω από αυτά: τις αόρατες αιτίες και την ουσία των πραγμάτων.
Το όνομα της Αντίκλειας παρουσιάζει επίσης συγγένεια με το όνομα της Ευρύκλειας, της τροφού του Οδυσσέα και αργότερα του Τηλέμαχου.
Η Ευρύκλεια προέρχεται από το εὐρύ + κλέος και σημαίνει εκείνη που έχει ευρύ κλέος, δηλαδή μεγάλη και εκτεταμένη φήμη και δόξα.
Συμβολικά, η Ευρύκλεια είναι η «υπηρετική» δύναμη της ψυχής. Όπως υπηρετεί μέσα στο παλάτι, έτσι και σε εσωτερικό επίπεδο εκφράζει εκείνη τη δύναμη που ωθεί την ψυχή προς τον εξωτερικό κόσμο, προς την κοινωνική αναγνώριση και την επιβεβαίωση της αξίας της.
Έρχεται όμως κάποια στιγμή κατά την οποία ο άνθρωπος αφυπνίζεται. Τότε αρχίζει να στρέφεται προς τη δική του ουσία και να απομακρύνεται από τον κόσμο των φαινομένων. Οι εξωτερικές τιμές χάνουν τη δύναμη που είχαν επάνω του και η ψυχή εγκαταλείπει σταδιακά την αναζήτηση της κοινωνικής επιβεβαίωσης.
Αρχίζει τότε η μεγάλη εσωτερική επιστροφή. Ο άνθρωπος αναζητεί τον αληθινό του εαυτό και στρέφεται προς εκείνο που βρίσκεται μέσα του και όχι προς εκείνο που του προσφέρει ο εξωτερικός κόσμος.
Αυτή τη μεγάλη μεταστροφή του Οδυσσέα παρουσιάζει και ο Πλάτων στον μύθο του Ηρός, στην Πολιτεία. Η ψυχή του Οδυσσέα, έχοντας γνωρίσει τους πόνους και τα βάσανα, έχει πλέον αποβάλει τη φιλοδοξία. Δεν επιθυμεί πια έναν βίο γεμάτο δόξα, εξουσία και μεγάλα έργα.
Αντίθετα, αναζητεί έναν απλό και ήσυχο τρόπο ζωής, ακόμη και αν αυτός ο βίος είναι περιφρονημένος από τις υπόλοιπες ψυχές. Η επιλογή αυτή φανερώνει ότι η ψυχή έχει υπερβεί την ανάγκη της εξωτερικής δόξας και έχει στραφεί προς μια διαφορετική μορφή ζωής.
Ο ΛΑΕΡΤΗΣ
Πατέρας του Οδυσσέα είναι ο Λαέρτης. Σύμφωνα με την ετυμολογία που παρουσιάζεται στο κείμενο, το όνομά του συνδέεται με το λαός και με το θέμα -ερ- του ρήματος ἐρέθω, που σημαίνει «ερεθίζω» ή «παρακινώ».
Ο Λαέρτης σημαίνει, επομένως, εκείνον που παρακινεί τον λαό προς τη μάχη.
Σε συμβολικό επίπεδο, ο Λαέρτης αντιπροσωπεύει τη μαχητική φύση της ψυχής. Είναι η εσωτερική δύναμη που κάνει τον Οδυσσέα να αγωνίζεται, να αντέχει, να υπομένει τους πόνους και τις δυσκολίες και να μην εγκαταλείπει ποτέ τον σκοπό του.
Η δύναμη αυτή διατηρεί ζωντανό μέσα του τον πόθο του νόστου, δηλαδή της επιστροφής στην αληθινή του πατρίδα.
Εδώ βρίσκεται και η βαθύτερη διαφορά ανάμεσα στους δύο γονείς του Οδυσσέα.
Η Αντίκλεια, που συμβολίζει τη δόξα, τη φήμη και την εξωτερική καταξίωση, έχει πεθάνει πριν από την επιστροφή του. Αυτό σημαίνει ότι η συγκεκριμένη ψυχική κατάσταση έχει ήδη ολοκληρωθεί και μεταμορφωθεί μέσα στον ήρωα. Ο θάνατός της συμβολίζει την αλλαγή κατάστασης και τη μεταμόρφωση.
Ο Οδυσσέας έχει πλέον εγκαταλείψει τις υλικές απολαύσεις και τις εξωτερικές τιμές. Ο νους και η επιθυμία του είναι στραμμένα αποκλειστικά προς την επιστροφή στην Ιθάκη.
Ο Λαέρτης, αντίθετα, παραμένει ζωντανός σε όλη τη διάρκεια του ταξιδιού. Αυτό συμβαίνει επειδή η δύναμη που συμβολίζει —η μαχητικότητα, η αντοχή και η επιμονή— είναι απαραίτητη μέχρι την ολοκλήρωση της πορείας.
Η ψυχή χρειάζεται τη δύναμη του Λαέρτη για να συνεχίσει τον αγώνα της μέχρι το τέλος και να ξεπεράσει όλα τα εμπόδια που τη χωρίζουν από την αληθινή της πατρίδα.

3 weeks ago | [YT] | 92

ΟΡΦΕΥΣ

**ΜΙΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ ΠΡΟΣ ΟΣΟΥΣ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΤΗ ΣΕΛΙΔΑ ΣΤΟ Facebook**

Τα ιερά κείμενα της αρχαίας ελληνικής γραμματείας, τα ομηρικά έπη, η μυθολογία, οι ύμνοι, οι φιλοσοφικές παραδόσεις και τα κείμενα των αρχαίων Ελλήνων **δεν είναι απλά αφηγήσεις που πρέπει να διαβάζονται κυριολεκτικά**.

Πίσω από τα πρόσωπα, τα γεγονότα, τους θεούς, τους ήρωες, τους πολέμους και τους μύθους υπάρχει ένας **βαθύς συμβολικός και φιλοσοφικός κώδικας**. Ένας κώδικας που διαμορφώθηκε σε μια εποχή με διαφορετικό τρόπο σκέψης από τον σημερινό και του οποίου τα βαθύτερα νοήματα δεν αποκαλύπτονται σε μια επιφανειακή ανάγνωση.

Τα «πέπλα» αυτών των κειμένων δεν σηκώνονται εύκολα. Απαιτούν κάθαρση, γνώση της αρχαίας γλώσσας, της φιλοσοφίας,της μουσικής, των αριθμών, της θεολογίας, της μυθολογικής παράδοσης και, κυρίως, γνώση των **αλληγορικών και συμβολικών τρόπων με τους οποίους οι ίδιοι οι αρχαίοι ερμήνευαν τα ιερά τους κείμενα**.

Γι’ αυτό, μια αυστηρή παράκληση:

**Εάν δεν γνωρίζετε το αντικείμενο, μην σπεύδετε να σχολιάσετε, να απορρίψετε ή να χαρακτηρίσετε ως «φαντασία» κάτι που δεν έχετε προηγουμένως μελετήσει.**

Το ότι ένας συμβολισμός δεν είναι άμεσα αντιληπτός από τον σύγχρονο αναγνώστη **δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει**.
Η άγνοια ενός ΚΩΔΙΚΑ (όπως μας έχει παραδοθεί) δεν αποτελεί απόδειξη της ανυπαρξίας του.

Η σελίδα αυτή δεν δημιουργήθηκε για επιφανειακές αντιπαραθέσεις, ούτε για να αποδεικνύει σε κάθε σχολιαστή αυτονόητα πράγματα. Δημιουργήθηκε για όσους έχουν τη διάθεση **να μελετήσουν για τον εαυτό τους και οχι για εγωική επίδειξη, αλλά να ερευνήσουν και να προχωρήσουν βαθύτερα**.

Πριν λοιπόν κρίνετε ένα κείμενο, βεβαιωθείτε ότι έχετε κατανοήσει **σε ποιο επίπεδο μιλάει**. (Ή απλά κρατήστε το οτιδήποτε για τον εαυτό σας.Εξάλλου, γι' αυτόν ψάχνετε.)

Στους αρχαίους μύθους δεν υπάρχει πάντοτε μόνο αυτό που φαίνεται.

**Υπάρχει και αυτό που κρύβεται πίσω από αυτό.**
Και πολλές φορές, το δεύτερο είναι το ουσιαστικότερο.

Εάν κάτι από όσα παρουσιάζονται στη σελίδα σας προκαλεί ιδιαίτερο ενδιαφέρον, σας δημιουργεί απορίες ή θέλετε να γνωρίσετε βαθύτερα την ερμηνεία του, **μην προχωράτε σε βιαστικά συμπεράσματα ή δημόσιες αντιπαραθέσεις.**
Μπορείτε να μου αποστείλετε **προσωπικό μήνυμα** και να ζητήσετε περισσότερες πληροφορίες, πηγές και αναλυτικές διευκρινίσεις.

orpheushymns@gmail.com

Η γνώση δεν εξαντλείται σε λίγες γραμμές ενός δημοσιεύματος. **Πολλά από τα νοήματα που παρουσιάζονται εδώ απαιτούν χρόνο, μελέτη και καθοδήγηση για να γίνουν πραγματικά κατανοητά.**

1 month ago | [YT] | 92

ΟΡΦΕΥΣ

Η βαθύτερη συμβολική ερμηνεία: Τροία και Ελλάδα

Ο Ερμείας ερμηνεύει συμβολικά την Ελένη, την Τροία και τον πόλεμο Ελλήνων και Τρώων.

Η Ίλιος/Τροία συμβολίζει την περιοχή της γένεσης και της ύλης.
Οι Τρώες συμβολίζουν τις μορφές που είναι δεμένες με την ύλη και τους τρόπους ζωής που περιστρέφονται γύρω από το σώμα.

Οι Έλληνες συμβολίζουν τις λογικές ψυχές, οι οποίες έρχονται από την Ελλάδα — δηλαδή, συμβολικά, από τον νοητό κόσμο — και κατέρχονται μέσα στην ύλη.
Γι’ αυτό οι Έλληνες ονομάζονται «επήλυδες», δηλαδή νεοφερμένοι, ενώ οι Τρώες παρουσιάζονται ως αυτόχθονες, επειδή οι ζωές που είναι δεμένες με το σώμα και οι άλογες ψυχές θεωρούν την ύλη ως κάτι οικείο προς αυτές.

Και ποια είναι η Ελένη;

Εδώ βρίσκεται ένα από τα πιο ενδιαφέροντα σημεία.

Η Ελένη συμβολίζει τη νοητή ομορφιά.

Το όνομά της συνδέεται από τον Ερμεία με την ιδέα εκείνου που έλκει τον νου προς τον εαυτό του.

Ένα «απόρρευμα» αυτής της νοητής ομορφιάς έχει δοθεί στην ύλη μέσω της Αφροδίτης.

Οι Έλληνες, λοιπόν, πολεμούν για αυτό το είδωλο της ομορφιάς σαν να πρόκειται για έναν άνθρωπο.

Και από εδώ προκύπτει η μεγάλη αλληγορία:

H ψυχή βρίσκεται σε πόλεμο με την ύλη για χάρη της ομορφιάς.
Κάποιες ψυχές κατορθώνουν να νικήσουν την ύλη και να επιστρέψουν στον νοητό κόσμο, την πραγματική τους πατρίδα.
Άλλες παραμένουν δεμένες μαζί της.
Αυτή είναι, σύμφωνα με τον Ερμεία, η ζωή των πολλών. . .
________________________________________
Ο δεκαετής πόλεμος και η επιστροφή

Όπως στην Πολιτεία ο μάντης αποκαλύπτει στις ψυχές τον τρόπο της ανόδου τους και μιλά για κύκλους χιλίων και δέκα χιλιάδων ετών, έτσι και εδώ ο Κάλχας προφητεύει την επιστροφή των Ελλήνων μετά από δέκα χρόνια.(Τετρακτύς κύκλος μυστηριακός - ζΩΔΙΑΚΟΣ)

Ο αριθμός δέκα έχει εδώ συμβολική σημασία: αποτελεί σημάδι μιας τέλειας περιόδου.

Και όπως διαφορετικές ψυχές ανυψώνονται μέσω διαφορετικών δρόμων — άλλες μέσω της φιλοσοφίας, άλλες μέσω του έρωτα, άλλες μέσω της βασιλικής ή πολεμικής αρετής — έτσι και οι Έλληνες επιστρέφουν με διαφορετικούς τρόπους.
Άλλοι μέσω της φρόνησης, άλλοι μέσω της πολεμικής αρετής και άλλοι μέσω του έρωτα.

Έτσι ο μύθος της Τροίας μετατρέπεται σε μια εικόνα της πορείας της ψυχής από την ύλη προς τον νοητό κόσμο.

1 month ago | [YT] | 62

ΟΡΦΕΥΣ

Όπως ακριβώς είναι αναγκαίο για τον γνήσιο γιατρό να γνωρίζει τη φύση των σωμάτων, αλλά και τη φύση των φαρμάκων, και επιπλέον από αυτά [να κατανοεί] τις ασθένειες (pathos),43 ώστε, χορηγώντας τα κατάλληλα φάρμακα (270B6–7) στα κατάλληλα σώματα και για τις κατάλληλες ασθένειες (pathêma), μπορεί να καταστήσει τον ασθενή υγιή.
Κατά τον ίδιο τρόπο, επειδή η ρητορική είναι μια γοητεία της ψυχής, ο ρήτορας πρέπει να γνωρίζει τόσο τη φύση της ψυχής (αν είναι σύνθετη οντότητα ή απλή), όσο και, έπειτα από αυτό, τα [διάφορα] είδη των λόγων, και επιπλέον αυτών τα διαφορετικά είδη των παθημάτων [της ψυχής].

Με αυτόν τον τρόπο, δίνοντας πάντοτε τους κατάλληλους λόγους στους κατάλληλους [ακροατές], θα πείθει άλλοτε και άλλοτε θα θεραπεύει, πραγματοποιώντας το καθένα στις αρμόζουσες περιστάσεις.
Αυτά είναι όσα έχει να πει σχετικά με την τέχνη των λόγων.
Στη συνέχεια εξετάζει, σε σχέση με τη συγγραφή αυτών των λόγων, για ποιους σκοπούς είναι αποδεκτό να γράφει κανείς και για ποιους σκοπούς δεν είναι αποδεκτό.

Είναι αποδεκτό όταν γίνεται ως παιχνίδι ή ως βοήθημα μνήμης απέναντι σε ένα γήρας λήθης, αλλά δεν είναι αποδεκτό όταν κάποιος παίρνει αυτά τα πράγματα στα σοβαρά, σαν να επρόκειτο για κάποιο μεγάλο αγαθό.
Διηγείται μια ιστορία που έχει ακούσει σχετικά με τον Θευθ και τον Άμμωνα, για το πώς ο Ερμής, εκτός από τις άλλες τέχνες, εφηύρε τη γραφή και θεώρησε ότι ήταν ένα φάρμακο για τη μνήμη και αιτία σοφίας (274E6).

Ο Θάμους, από την άλλη πλευρά, δεν είχε αυτή την άποψη, αλλά αντίθετα πίστευε ότι ήταν ένα μέσο λήθης, εξαιτίας της αμέλειας46 που προκαλείται επειδή τα πράγματα έχουν γραφτεί (διότι, στηριζόμενοι σε αυτά επειδή είναι γραμμένα, [οι άνθρωποι] παραμελούν την άσκηση (meletê) [της γνώσης τους] και χάνουν όσα έχουν μάθει),47 και επιπλέον ότι είναι πηγή υπερεκτίμησης της δικής τους σοφίας (doxosophia) (διότι, επειδή έχουν ακούσει πολλά, θα νομίζουν ότι γνωρίζουν πολλά· ενώ στην πραγματικότητα πάσχουν από την ασθένεια (nosein) της άγνοιας.
Έτσι, εξαιτίας αυτών και άλλων παρόμοιων σκέψεων, οι γραπτοί λόγοι δεν αξίζουν υπερβολικά σοβαρή προσοχή.

Αντίθετα, [αξίζουν προσοχή] μόνο εκείνοι οι λόγοι που έχουν γραφτεί μέσα στις ψυχές των ακροατών από τη γνώση του ανθρώπου που τους εκφέρει και τους γράφει μέσα στην ψυχή [του άλλου] (277E5 κ.ε.).

Hermias Plato Phaedrus μετάφρασμενο κείμενο

1 month ago | [YT] | 79

ΟΡΦΕΥΣ

1 month ago | [YT] | 116