412 r. – początek większej fali pogromów i prześladowań Żydów 418 r. – sobór w Kartaginie zapoczątkował chrzest niemowląt stwierdzając, że „dzieci zmarłe bez chrztu przynależą do szatana” 431 r. – sobór w Efezie z matki Chrystusa zrobił Matkę Bożą ( Bogarodzicę ), co dało początek kultu Marii - nie przypadkowo, gdyż Efez był w tym czasie ośrodkiem kultu Królowej Niebios – Artemidy – poganie stawiali jej kapliczki przy drogach, a jej wizerunki umieszczali w domach na długo zanim zwyczaje te powiązano z kultem Maryi; upowszechnienie pojęcia "Maryja-pośredniczka łask" zapoczątkowało modlitwy do niej 444 r. - edykt papieża Leona I przy wsparciu cezara według którego biskup Rzymu posiada zwierzchnictwo nad kościołami prowincjonalnymi 451 r. – sobór chalcedoński przyjął formułę, że Jezus współistotny Ojcu co do Bóstwa ( gr. ὁμοούσιον τῷ πατρὶ κατὰ τὴν θεότητα ; łac. consubstantialem Patri secundum deitatem ) i współistotny nam co do człowieczeństwa, przed wiekami zrodzony z Ojca według Boskości, urodzony jako człowiek z Maryi Dziewicy - Bożej Rodzicielki ma dwie natury : Boską i ludzką 449 r. – papież Leon I występuje z tezą o prymacie biskupa Rzymu jako biskupa powszechnego całego kościoła zachodniego i wschodniego, powołując się na wywyższenie Piotra i na sukcesję apostolską; Rzym papieski jest określany jako Stolica Apostolska 463 r. ‑ dekret papieża Hilarego usuwający wszelkie wzmianki o Imieniu Bożym z oficjalnej literatury kościelnej 494 r. – papież Gelazy I poucza cesarza Anastazjusza I o wyższości władzy papieskiej nad władzą świecką 498 r. – panowanie papieża Symmacha i Wawrzyńca - jednoczesny rządy dwóch papieży 500 r. – prezbiterzy i episkopat jako t.zw. duchowieństwo ( łac. clerus ) jako kapłani zaczynają nosić wyróżniające ich stroje 526 r. – ostatnie namaszczenie 527 r. – cesarzem zostaje katolik - Justynian 529 r. – zamknięcie słynnej Akademii Platońskiej i zamiast niej założenie pierwszego zakonu benedyktynów sprawującego kontrolę nad edukacją; cesarz Justynian polecił opracować Corpus Juris Civilis ( zbiór praw rzymskich ), prace nad tym dziełem, zwanym "Kodeksem Justyniana" zakończone zostały w 534 r. Kodeks stanowił odtąd podstawę prawną zabezpieczającą pozycję i władzę kleru mając wielki wpływ na późniejsze prawodawstwo europejskie. Ludzie mający odmienne poglądy religijne zostali wyjęci spod prawa. Justynian wyraźnie włączył katolicką doktrynę trynitarną, do rzymskiego prawa państwowego. W księdze 1, zatytułowanej "De Trinitate et Fide catholica", rozdział 1 uznaje katolicki trynitaryzm jako oficjalną religię państwową i zabrania jakiegokolwiek krytycznego wyrażania myśli pod karą spalenia na stosie. W sekcji 5 Justynian definiuje trynitaryzm według credo nicejskiego, a każda próba odejścia od tej wiary powinna być karana. 530 r. – panowanie papieża Bonifacego II i Dioskura - jednoczesny rządy dwóch papieży 539 r. – dekret cesarza Justyniana, który powołując się na sukcesję apostolską postawił biskupa Rzymu ponad innymi biskupami, co oficjalnie dało początek instytucji papiestwa 547 r. – ustanowienie 40-dniowego Wielkiego Postu 550 r. – ostatnie namaszczenie chorego 565 r. – próba wprowadzenia przymusowego celibatu wszystkich kandydatów na biskupów ( Novella CXXXVII ) 593 r. – papież Grzegorz I wymyślił doktrynę o istnieniu czyśćca 600 r. – nakaz papieża Grzegorza I aby w modlitwach i na nabożeństwach używany był wyłącznie język łaciński; wprowadzenie tzw. "godzinek do M.B." 607 r. – przyznanie kościołowi rzymsko-katolickiemu zwierzchnictwa nad wszystkimi kościołami chrześcijańskimi, poprzez uznanie papieża za „Biskupa Powszechnego” tytuł został nadany przez cesarza Fokasa papieżowi Bonifacemu III 610 r. – wprowadzenie święta Wszystkich Świętych ( łac. sollemnitas omnium sanctorum) obchodzone 1 listopada 638 r. – na szóstym soborze w Toledo nakazano przymusowe chrzczenie wszystkich Żydów zamieszkałych w Hiszpanii 680 r. – zaczęto używać krzyża jako godło 681 r. – sobór konstantynopolitański III ustala, że Jezus miał dwie wole 694 r. – na siedemnastym synodzie toledańskim uznano wszystkich Żydów za niewolników, ich kapitały zostały konfiskowane i rozpoczęto im odbierać dzieci od siódmego roku życia wzwyż 709 r. – wprowadzenie całowania stopy papieża przez papieża Konstantyna 715 r. – wprowadzenie modlitw do świętych 726 r. – w Rzymie zaczęto czcić obrazy 730 r. – uniezależnienie się papiestwa od cesarza wschodniorzymskiego 765 r. – utworzenie Państwa Kościelnego - papiestwo sprytnie posłużyło się sfałszowanymi dokumentami t.zw. Dekretaliami Izydora. Druga część Dekretaliów obejmuje sfałszowany dokument zwany Darowizną Konstantyna ( Constitututium Donatio Constantini Imperatoris ), który stwierdzał, że cesarz Konstantyn w dowód wdzięczności za wyleczenie z trądu przekazał biskupowi Sylwestrowi pałac laterański, miasto Rzym z jego prowincjami, dystryktami i pozostałymi miastami Italii oraz wszystkie regiony Zachodu, w tym też wyspy. Odtąd kapłani są jako " familiares Dei " - " spirituales " ( duchowymi ), a laicy ( świeccy ) są " carnales " ( cieleśni ). Kto grzeszy przeciw nim - grzeszy przeciwko samemu Bogu. Nie podlegają oni żadnym ziemskim trybunałom i odpowiedzialni są tylko przed Bogiem, który wyznaczył ich na sędziów ludzkich. Rzym jako Stolica Apostolska jest źródłem wszelkiej władzy. Bez zgody papieża, żaden biskup nie może być usunięty i żaden sobór nie może być zwołany. Swą władzę ugruntowali papieże nieco później, kiedy papież Hadrian I przedstawił Karolowi Wielkiemu sfałszowany dokument z „donacją Konstantyna"787 r. – II Sobór w Nicei zaakceptował kult krzyża, relikwii i t.zw. obrazów świętych. Kult obrazów ( ikon ) pokłony przed nimi, palenie świec i kadzidła uznano za prawowierne 801 r. – wprowadzenie t.zw. Dni Krzyżowych ustanowionych przez Leona III 813 r. – ustanowiono święto Wniebowzięcia NMP 844 r. – panowanie papieża Sergiusza II i w tym czasie wybór drugiego papieża Jana 850 r. – wprowadzenie święconej wody zmieszanej ze szczyptą soli i błogosławionej przez księdza 897 r. – synod trupi - papież Stefana VII wykopuje z grobu jednego z ze swoich poprzedników (z którym rywalizował o papiestwo) i urządza mu kilkudniowy proces 988 r. – opat z Cluny – Odilon de Mercœur wprowadził w klasztorach kluniackich dzień modlitw za dusze zmarłych czyli t.zw Zaduszki; 993 r. – kanonizacja zmarłych świętych zapoczątkowana przez papieża Jana XV 998 r. – post piątkowy w czasie t.zw.Wielkiego Postu 1012 r. – panowanie papieża Benedykta VIII i Grzegorza - jednoczesne rządy dwóch papieży 1033-1045 r. – papieżem został Benedykta IX. Miał 12-lat, gdy rodzice kupili mu papieski tron. Otrzymał on tiarę papieską po swoich stryjach, papieżach - Benedykcie VIII i Janie XIX 1049-1054 r. – panowanie papieża Leona IX., który zatwierdza pseudo-izydorskie dekretalia 1077 r. – ogłoszenie przez papieża Grzegorza VII w „Dictatus Papae” m.in. że : tylko rzymski pontifex może być prawnie nazwany uniwersalnym ; jemu wolno nie tylko biskupów składać z godności, ale i władcami rozporządzać, a więc i cesarzy z tronu składać; przez nikogo nie może być on sądzony; kościół rzymski nigdy nie pobłądził i po wszystkie czasy, nigdy nie pobłądzi 1080 r. - rządy dwóch papieży jednocześnie - Grzegorza VII i Klemensa III 1090 r. – wynalezienie różańca przez Piotra z Amiens ( Eremitę ) - francuskiego zakonnika i organizatora I krucjaty w 1096 r. - początek krucjat 1095 r. – papież Urban II wezwał rycerzy Europy do zjednoczenia i marszu na Jerozolimę inicjując w ten sposób pierwsza wyprawę krzyżową; udzielił „odpustu” uczestnikom pierwszej wyprawy krzyżowej; 1096 r. – pierwsza wyprawa ludowa - pod wpływem przemówienia Piotra z Amiens ( Eremity ) oraz papieża Urbana II cala rzesza chłopów i mieszczan głównie z Niemiec i Południowej Francji wyruszyła na krucjatę. Po drodze urządzano pogromy Żydów w Spirze, Wormacji, Moguncji, Kolonii, w Trewirze, Metz, Neuss, Eller, Wawelinghofen i Xanten
Wszystkich tych, którzy wraz z upadłym moralnie klerem pozostaną w tej strefie spotka zagłada - Iz. 13:19; 52:11; Ap.19:1-3. Aby wyjść z Babilonu Wielkiego trzeba wpierw odrzucić wszelkie niebiblijne praktyki i doktryny, które zwiodły wielu ludzi - Iz. 50 : 6-8. Listę ich powstawania można prześledzić poniżej:
Początek II wieku – odcięcie się od tradycji hebrajskiej; tłumaczenie hebrajskich pojęć biblijnych poprzez pojęcia helleńskie, pogańskie; utożsamienie logosu biblijnego z logosem helleńskim
ok. 120 r. – pierwsze wzmianki o używaniu wody święconej do "wypędzania duchów" nieczystych.
ok. 157 r. – po raz pierwszy zastosowano formy pokuty
ok. 167 r. – precedens kultu zmarłych i relikwii dotyczący początkowo kilkunastu osób - ale po męczeńskiej śmierci biskupa Polikarpa i jedenastu wiernych z kościoła w Smyrnie zainicjowano praktykę czczenia zmarłych "świętych"
ok. 170 r. – wprowadzenie kultu relikwii
ok. 190 r. – zmiana w Rzymie zwyczaju obchodzenia Ostatniej Wieczerzy z dnia Paschy na dzień pogańskiej Wielkanocy;
200 r. – ustanowiono stan duchowny przez wprowadzenie ordynacji oraz podział na duchownych i laików - przedtem wszyscy byli na równi, jednocześnie będąc braćmi i kapłanami przed Bogiem.
220 r. – przyjęto dogmat o konieczności pewnych czynności kościelnych, niezbędnych do zbawienia
220 - 230 r. – biskup rzymski Urban I przekształca proste spotkania modlitewne w ceremoniał mszy i zaleca używanie podczas tej ceremonii kielichów wykonanych ze złota lub srebra
250 r. – wprowadzono naukę o wiecznych mękach.
ok. 300 r. – błędna doktryna o współistotności Ojca i Syna t.zw. homoousios przyjęta w Aleksandrii i w Rzymie pod wpływem gnostyków; wprowadzenie filozofii do interpretacji biblijnej dotyczącej hipostazy oraz istoty ( gr. ousia ); początek modlitw za umarłych; wprowadzenie znaku krzyża
313 r. – edykt mediolański nadaje równouprawnienia wszystkim religiom, ale kler współpracujący z cezarem otrzymuje immunitet nietykalności, zostaje też zwolniony od prac publicznych, a majątki kościelne stają się wolne od podatku
314 r. – synod w Arles pod przewodnictwem biskupa Rzymu uchwala ekskomunikę na wszystkich dezerterów odmawiających służby w armii co jest jawnym zaprzeczeniem dotychczasowego stanowiska kościoła, który dotąd zabraniał zabijać nawet w obronie koniecznej
316-320 r. – w wyniku zdrady wiary chrześcijańskiej w Afryce Pn., gdy doszło do prześladowań tamtejszych chrześcijan przez władze rzymskie synod biskupów numidyjskich zwołany przez Sekundusa z Tignis unieważnił wybór samozwańczego biskupa Cecyliana wybranego w 312 r. na biskupa Kartaginy przez Filipa z Aptungii uważanego za zdrajcę. Zwolennicy Cecyliana odwołali się wtedy do biskupa rzymskiego, u którego szukali protekcji. Ten zaś zwołał synod w Rzymie 15 lutego 314 r. i chcąc mieć za sobą odwołujących się do niego biskupów uznał Cecyliana za prawowitego biskupa. Decyzji synodu nie uznali oczywiście zwolennicy biskupa Donata wybranego na miejsce samozwańczego Cecyliana, gdyż nie uznawali władzy biskupa rzymskiego. Wtedy biskup rzymski zwołał kolejny synod w Arles 1 lipca 314 r., na którym był obecny cezar i na którym potępiono donatystów. Ponieważ w tym okresie kler rzymski współpracował już z władzą świecką zwrócono się do cesarza Konstantyna, który w listopadzie 316 r. decyduje się użyć siły. Po raz pierwszy w historii użyto miecza w imię Chrystusowe. W wyniku tego doszło do prześladowań donatystów trwających przez wiele lat.
320 r. – wprowadzenie zwyczaju zapalania woskowych świec
321 r. – wprowadzenie Dies Solis ( czyli niedzieli ) edyktem cezara Konstantyna wywyższającym pogańskie święto solarne jako dzień wolny od pracy, który uległy cezarowi kler uznał za dzień święty, dzień Pański
325 r. – na soborze nicejskim rzucenie „klątwy kościelnej” na obchodzących Ostatnią Wieczerzę w dniu Paschy ( później potwierdzone przez papieża Jana VII w 878 r.); wprowadzenie niebiblijnego wyznania wiary t.zw. credo nicejskiego, według którego Jezus jest współistotny ( homoousios ) Ojcu
339 r. – wprowadzenie przez Ambrożego biskupa Mediolanu liturgii zamiast praktykowanych spotkań na wspólną modlitwę; powstaje forma nabożeństw ze śpiewem i koncelebracją, przez co zgromadzenie przekształca się w multimedialne widowisko opierające się w dużej części na obrządkach mitralnych
340 r. – powstanie pierwszego klasztoru żeńskiego, założonego przez siostrę Egipcjanina Pachomiusza, Marię
355 r. – panowanie papieża Feliksa II w miejsce wygnanego Liberiusza początek dwuwładzy papieskiej
360 r. – wprowadzenie zwyczaju czczenia aniołów - powstaje nowa "nauka" - angelologia
ok.366 r. – wprowadzenie świąt t.zw. Bożego Narodzenia
366 r. – wybór dwóch biskupów Rzymu przez dwie różne frakcje : Damazego i Ursyna ; ale Damazy zdobywa tron biskupi w Rzymie w wyniku krwawych walk z konkurentem w wyniku czego zginęło 137 ludzi
375 r. – oddawanie czci aniołom, zmarłym świętym, wprowadzenie wizerunków, początek kultu obrazów, wypaczenie chrztu przez „pokropienie”
378 r. – Damazy biskup rzymski powołuje się na sukcesję apostolską i przechwytuje tytuł pontifex maximus, którego zrzekł się cezar ; państwo w związku z uznaną władzą biskupów udziela pomocy do wykonywania wyroków kościelnych; przyznanie zwierzchności biskupa rzymskiego nad wszystkimi metropoliami Zachodu; biskup rzymski błędnie uznany następcą Piotra i błędnie utożsamiony z Opoką; Rzym nazwany - Stolicą Piotrową
380 r. – narzucenie wszystkim mieszkańcom Imperium doktryny trynitarnej edyktem cesarskim cunctos populos wyznawanej przez Damazego - biskupa Rzymu; katolicyzm staje się jedyną uznawaną religią państwową - odtąd ścisła współpraca władz kościelnych z władzą cezara - co według Biblii jest duchowym nierządem; koniec tolerancji wszystkich którzy się z tym nie zgadzają i początek represji wobec osób o innych poglądach; cesarz Teodozjusz I wydaje - Codex Theodosianus XVI.1.2 ( "De fide Catholica" ), na którego podstawie wszyscy nie-katolicy uznani są za przestępców w świetle prawa rzymskiego
381 r. – sobór w Konstantynopolu - wprowadzenie niebiblijnego dogmatu trynitarnego ujętego w wyznaniu wiary w t.zw. credo nicejsko-konstantynopolitańskim;
384 r. – biskup rzymski Syrycjusz oficjalnie tytułuje siebie - papieżem; powstanie kancelarii papieskiej
387 r. – biskup Jan Chryzostom wygłasza w Antiochii swoich osiem kazań przeciwko Żydom ( Adversus Judaeos ). Kazania te były antysemickie i nawoływały do odcinania się od Żydów
388 r. – cesarz Teodozjusz I z inspiracji papieża Syrycjusza zakazuje wszelkich publicznych dysput odnośnie natury Boga i pozostałych zagadnień teologicznych lub religijnych co znajduje oddźwięk w Kodeksie Prawnym zwanym Codex Theodosianus XVI.4.2. Od tej pory o Bogu można rozmawiać jedynie w kościołach
391 - 392 r. – edykty anty-pogańskie zapoczątkowały falę niszczenia kultury antycznej oraz palenie bibliotek; wiele świątyń pogańskich przekształcono na kościoły, a posągi bogów greckich i rzymskich - na świętych : kara śmierci z inspiracji biskupa Ambrożego i za aprobatą papieża Syrycjusza dla wszystkich, którzy nie poddadzą się rozporządzeniom cesarskim
393 r. – zniesienie Igrzysk Olimpijskich
394 r. – codzienne odprawianie mszy
408 r. – usprawiedliwienie przez Augustyna - ( katolickiego świętego ) zabijania w obronie wiary
"Wiemy, że jesteśmy z Boga, a cały świat tkwi w niegodziwości. A wiemy, że Syn Boży przyszedł i dał nam rozum, abyśmy poznali prawdziwego Boga, i jesteśmy w tym prawdziwym, to jest w jego Synu, Jezusie Chrystusie. On jest prawdziwym Bogiem i życiem wiecznym. Dzieci, wystrzegajcie się bożków. Amen."
W trwających od dziesięciu lat badaniach tego obiektu zawsze wydawane były pozytywne dla niego opinie. Naukowcy gremialnie stwierdzali, że ma starożytny rodowód i że jest prawdziwym całunem pogrzebowym Pana Jezusa. Jakoś nikt nie wpadł w tym czasie na to, że opinie te wydają ludzie związani z Kościołem Katolickim lub ogólnie z chrześcijaństwem i to, co mówią nie powinno być traktowane obiektywnie i rzetelnie.
Ewidentnym przykładem wydawania ekspertyzy na zamówienie jest np. opinia, jaką o 'cudzie eucharystycznym' z 2013 roku w Legnicy wydała po dwóch latach badania pani kardiolog dr Ewa Engel. W imieniu swego Zakładu Medycyny Sądowej w Szczecinie stwierdziła: "W obrazie histopatologicznym stwierdzono fragmenty tkankowe zawierające pofragmentowane części mięśnia poprzecznie prążkowanego. [...] Całość obrazu [...] jest najbardziej podobna do mięśnia sercowego" [...] ze zmianami, które "często towarzyszą agonii".
Pani doktor jest aktywną córką Kościoła Katolickiego. Gdy otrzymała zlecenie zbadania opłatka od biskupa legnickiego dobrze wiedziała, co ma zrobić. Z tego względu, że wcześniej naukowcy z Wrocławia nie wydali jednoznacznej opinii o cudzie więc istniała pilna potrzeba ruszenia całej sprawy z miejsca w oczekiwanym przez kościół kierunku. Z zadania tego wywiązała się wyśmienicie i stwierdziła w czerwonej plamce (1,5 cm x 0,5 cm) moczonej przez dwa tygodnie w wodzie istnienie czegoś, co w niej nie było.
Jej ekspertyzie sprzeciwił się prof. Tadeusz Dobosz, kierownik Zakładu Technik Molekularnych Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu i podał ku temu ważne argumenty, których do dziś nie podważono. Czerwona plamka to bakteria Serratia marcescens. Pani Martyna Franczuk, ekspertka w dziedzinie biotechnologii, wsparła tę opinię: "Trudno mi uwierzyć, aby doświadczony histopatolog mógł pomylić komórki bakterii Serratia marcescens z bardzo charakterystycznymi komórkami ludzkimi, które są na dodatek o wiele większe". Prawda wyszła na jaw.
Podobnie rzecz miała miejsce z 'cudem eucharystycznym' w Sokółce z 2008 roku. Czerwoną plamkę na opłatku dwoje naukowców Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku oceniło jako fragment ludzkiego mięśnia sercowego i to w stanie agonalnym. Natychmiast zakwestionował to prof. Lech Chyczewski, szef Zakładu Patomorfologii tej samej uczelni, wykazując, że za czerwony ślad na hostii odpowiada zwykła bakteria pałeczki krwawej, wspomniana już Serratia marcescens. Jednak z tego względu, że kościół zaczął silnie lansować opinie tych dwóch naukowców świat nie dowiedział się o bezstronnej ekspertyzie prof. Chyczewskiego, patomorfologa z wieloletnim doświadczeniem.
A jak się ma sprawa z Całunem Turyńskim? Kto byłby na tyle bezstronny, aby można było przyjąć jego eksperyzę o nim za wiarygodną? Agnostycy, ateiści i osoby uprzedzone do kościoła na pewno znalazłyby się wśród naukowców, ale później można byłoby im zarzucić, że z powodu swego nastawienia nie wydali godnej wiary opinii. Patowa sytuacja trwała przez dziesiątki lat. Kościół Katolicki zdawał sobie sprawę z tego, że naukowcy popierający Całun Turyński to zwykli klakierzy, więc nigdy nie uznał go za grobową szatę Jezusa. Akurat w tym względzie okazał się on uczciwy.
Płynący czas dostarczył wielu nowych odkryć w kwestii sposobów badania materii. Wynaleziono aparaty i przyrządy, które potrafią same szybko analizować to, z czym ma się do czynienia. Przykładem tego jest badanie podejrzanych substancji znalezionych w bagażach pasażerów na lotniskach. W pamięci takich narzędzi pomiarowych jest zapisane ponad 500 różnych substancji. Wystarczy przyłożyć ich sondę do podejrzanego obiektu, aby w ciągu kilkunastu sekund otrzymać rezultat. To bardzo usprawnia pracę na lotniskach, przejściach granicznych i na poczcie.
W Brazyli jest obecnie szybki zanik katolicyzmu. Już za chwilę członkami tego kościoła będzie tam mniej niż 50% społeczeństwa. Całkowita populacja tego kraju liczy aż 213,6 miliona ludzi. To sprawia, że nie tylko otwarcie odrzuca się doktryny tej religii jako fałszywe i niebiblijne, ale też jest większa odwaga w kwestionowaniu, wykorzystywanych przez papiestwo świętych przedmiotów i relikwii.
Jak 23 stycznia 2026 roku podał 'Komputer Świat' Cicero Moraes, brazylijski ekspert od grafiki cyfrowej i rekonstrukcji, wykorzystał skan 3D i sztuczną inteligencję (AI), by zbadać raz jeszcze Całun Turyński. Tym razem sprawdzając, czy do jego wytworzenia mogła posłużyć np. płaskorzeźba. Zamiast polegać na tradycyjnych metodach, Moraes wykorzystał darmowe narzędzia open-source, takie jak MakeHuman (do tworzenia wirtualnych modeli ludzkiego ciała), Blender (program do modelowania 3D, używany nawet w Hollywood do tworzenia efektów specjalnych) i CloudCompare (do porównywania chmur punktów, czyli zbiorów danych 3D).
Wyjaśnijmy to prosto: wyobraź sobie, że chcesz sprawdzić, jak tkanina układa się na ciele. W realnym świecie to trudne, bo całun jest delikatny i nie można go "przymierzyć". Dlatego Moraes stworzył wirtualne symulacje. Najpierw zbudował cyfrowy model ludzkiego ciała w 3D. Potem "owinął" go wirtualną tkaniną, opartą na skanie całunu, symulując, jak materiał opada i tworzy fałdy. Ale to nie wszystko: AI w Blenderze i algorytmy uczenia maszynowego pomogły analizować, jak światło i cień tworzą obraz na tkaninie. To jak rentgen, ale dla pikseli – AI skanuje każdy milimetr, szukając wzorców, które ludzkie oko mogłoby przeoczyć.
Moraes porównał dwa scenariusze: 1) Tkanina owinięta wokół pełnego, trójwymiarowego ciała (jak w przypadku autentycznego pochówku). 2) Tkanina naciągnięta na płaskorzeźbę. AI przetworzyło tysiące punktów danych, obliczając deformacje tkaniny z precyzją matematyczną. Wyniki symulacji AI pokazały coś zaskakującego: wizerunek na Całunie Turyńskim nie pasuje do owinięcia wokół pełnego ciała. Zamiast tego idealnie odpowiada deformacjom, jakie powstają, gdy tkanina jest naciągnięta na relatywnie płaską płaskorzeźbę. Wyobraź sobie: artysta w średniowieczu rzeźbi płytką formę twarzy i ciała, potem naciąga na nią lnianą płachtę i jakoś odciska obraz – może to zrobić za pomocą wysokiej temperatury, kwasów czy pigmentów.
Sztuczna inteligencja jednoznacznie wykazała, że fałdy i cienie na całunie są zbyt "płaskie", by mogły być wykonane z użyciem prawdziwego ciała. To podważa tezę o autentyczności całunu, ponieważ powinien pokazywać pełną głębię 3D. AI pokazuje wprost: deformacje są za małe, zaledwie na kilka milimetrów głębokości. Moraes w swoim badaniu, opublikowanym w czasopiśmie Archaeometry, podkreśla: "Symulacje wskazują na płaskorzeźbę jako źródło odbitki, co wyjaśnia, dlaczego obraz wygląda tak enigmatycznie". AI nie tylko podważa (lub przynajmniej kwestionuje) świętość relikwii, ale pokazuje, jak współczesne narzędzia mogą rozwiązywać historyczne zagadki bez niszczenia oryginału.
Nikt nie może zarzucić stronniczości modelowaniu 3D i analizie dokonanej przez AI. Mimo tego w świecie naukowców, którzy są sympatykami starożytności Całunu i Kościoła Katolickiego, pojawiły się głosy, że AI mogło nie uwzględnić wszystkich czynników, jak starzenie się tkaniny czy nieznane procesy chemiczne. Ciekawe, że prócz tych słów nie przedstawiono żadnych dowodów naukowych. Stało się tak chyba z tego względu, że osoby te zrozumiały, że pomysł o starzeniu się tkaniny i niszczącym działaniu 'nieznanych' środków chemicznych uderza w samą ideę Całunu jako starożytnej pamiątki. Udowadnianie tego zabrało by wiarygodność dotychczas przeprowadzonym badaniom. Nic dziwnego, że w ciągu ponad pół roku od zdemaskowania Całunu nikt nie zechciał stanąć w jego obronie. Nikt nie podcina gałęzi, na której siedzi. Turyńska relikwia jest średniowiecznym fałszerstwem. Nic dziwnego, że wspomina się o niej dopiero od XIV wieku.
"Bo z całą oczywistością ujawnia się wielka tajemnica pobożności: Objawił się nam jako człowiek, Duch go potwierdził, ukazał się aniołom, ogłoszony został narodom, świat w Niego wierzy, do nieba został wzięty w chwale."
Czy wiesz, że końcówka hebrajskiej Ewangelii Mateusza z dzieła Szem Toba nie zawiera popularnych słów „w imię Ojca i Syna, i Ducha Swiętego"? Czy wiesz, że Euzebiusz z Cezarei, żyjący w czasach Konstantyna, w swoich pismach nawiązywał do końcówki Ewangelii Mateusza, ale bez słów „w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego"? Hebrajska Ewangelia Mateusza (Szem Toba): W XIV-wiecznym dziele polemicznym Ewen Bohan (Kamień Wypróbowany), spisanym przez hiszpańskiego rabina Szem Toba ben Izaaka, zachował się kompletny hebrajski tekst Ewangelii Mateusza. W zakończeniu tej wersji (Mt 28:19) nie pojawia się formuła trynitarna ("w imię Ojca i Syna, i Ducha Swiętego"). Zamiast tego tekst brzmi krócej: "Idźcie i nauczajcie ich przestrzegać wszystkich rzeczy, które wam przykazałem na wieki". • Świadectwo Euzebiusza z Cezarei: Biskup ten, żyjący na przełomie III i IV wieku, cytował Wielki Nakaz Misyjny z Mt 28:19 w swoich pismach (np. w dziełach Demonstratio Evangelica czy Historia Kościelna) aż 18 razy. Zanim zacytował ten fragment, jego zdanie zazwyczaj brzmiało: "Idźcie i czyńcie uczniami wszystkie narody w imię moje", pomijając nakaz chrzczenia w imię Trójcy Swiętej. Dopiero w pismach z późniejszego okresu, po Soborze Nicejskim (325 r.), zaczął cytować tę frazę w jej obecnej, trynitarnej wersji znanej z kanonicznych Biblii.
Listy Pawła mówią wyłącznie o chrzcie w imię Jezusa: Piotr w dniu Pięćdziesiątnicy wzywa: Niech każdy z was ochrzci się w imię Jezusa Chrystusa” Dz 2,38 Samarytanie Byli ochrzczeni jedynie „w imię Pana Jezusa” Dz 8,16 Korneliusz i jego dom Piotr nakazał ochrzcić ich „w imię Jezusa Chrystusa” Dz10-48 Uczniowie w Efezie: Gdy dowiedzieli się o Jezusie, przyjęli chrzest „w imię Pana Jezusa” Dz 19,5 Listy Apostolskie: Paweł pyta Rzymian: „Czyż nie wiecie, że my wszyscy, którzyśmy zostali ochrzczeni w Chrystusa Jezusa...” Rz 6,3; zobacz Ga 3,27 BW Bo wszyscy, którzy zostaliście w Chrystusie ochrzczeni, przyoblekliście się w Chrystusa.
Formuła chrztu: Poziom pewności: Dość pewny „chrzcząc ich w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego” Słowa te, znane jako „trynitarna formuła chrztu”, pojawiają się we wszystkich współczesnych tłumaczeniach Biblii, ale istnieje realne prawdopodobieństwo, że są późniejszym dodatkiem. Chociaż występują we wszystkich zachowanych rękopisach, dowody historyczne sugerują, że oryginalny tekst mógł po prostu brzmieć „w moje imię”. Obecne we wszystkich głównych tłumaczeniach, choć uczeni podnoszą istotne wątpliwości co do jego autentyczności.
Dowody: Brakuje we wszystkich równoległych opisach chrztu w Nowym Testamencie (Dz 2,38; 8,15-16; 10,48; 19,5; Rz 6,3; Ga 3,27). Brakuje w równoległych opisach ostatnich instrukcji Jezusa (Łk 24,47; Dz 1,8). Euzebiusz, biskup z IV wieku, cytował ten werset 18 razy bez formuły przed Soborem Nicejskim, ale nagle dodał go później. Równoległy opis w Ewangelii Łukasza 24,47 wspomina jedynie o głoszeniu „w Jego imieniu”. Każdy inny chrzest odnotowany w Nowym Testamencie jest udzielany wyłącznie „w imię Jezusa”. Nie zachowały się żadne rękopisy tego wersetu sprzed IV wieku n.e.
W kilku innych Bibliach 1 Jana 5:7-8 brzmi: „Trzej są, którzy dają świadectwo w niebie: Ojciec, Syn i Duch Święty, a ci trzej są jednym”. Jednak słowa te nie występują w żadnym starożytnym rękopisie greckim, aramejskim, syryjskim, słowiańskim, gruzińskim, koptyjskim i arabskim. W rzeczywistości nie pojawiają się w żadnym greckim rękopisie Biblii aż do XIV lub XV wieku – około 1400 lat po napisaniu tej księgi biblijnej przez Apostoła! Występuje on w jednym greckim rękopisie z X wieku, ale najwyraźniej został dodany przez kogoś później, prawdopodobnie w XIX wieku. Co więcej, same słowa występują w trzech istotnych wariantach, typowych dla fałszywego dodatku do Biblii. Co więcej, Ojcowie Kościoła nie wspomnieli o tym wersecie, nawet gdy zbierali wersety, które ich zdaniem wspierały doktrynę Trójcy. Klemens Aleksandryjski zacytował te wersety, ale nie dodał tych słów. Można je znaleźć w dokumencie z IV wieku, ale nie jest to rękopis biblijny – to homilia zatytułowana „Liber Apologeticus” autorstwa pisarza o nazwisku Pryscylian z Ávili. Jak więc te słowa trafiły do Biblii? Otóż słowa te zostały pierwotnie celowo dodane do łacińskiego przekładu Wulgaty przez osoby pracujące dla Kościoła katolickiego. Przenieśli je z notatki na marginesie do głównego tekstu. Pozostał on tam, jako jedyny wśród Biblii, aż do ostatnich stuleci. Jednak nawet wtedy brakuje ich w dwóch najstarszych rękopisach Wulgaty, Kodeksie Fuldensis i Kodeksie Amiatinus. Sugeruje to, że Hieronim, pierwotny twórca łacińskiej Wulgaty, nie rozpoznał tych słów. Istnieje jeden jego cytat, który rzekomo o tym wspomina, ale obecnie uważa się, że pochodzi on od pseudo-Hieronima – późniejszego oszusta. Dziś jest to z pewnością najbardziej znany fałszywy werset w Biblii. Napisano o nim całe księgi. Nawet kilka katolickich Biblii pomija ten „werset”, w tym Biblia Jerozolimska i Nowa Amerykańska Biblia, obie sponsorowane przez Watykan. Jakby tego było mało, nawet kontekst pokazuje, że słowa te nie mają tu zastosowania. W 5. rozdziale Ewangelii Jana mowa jest o trzech świadkach Jezusa: Wodzie (chrzcie), Duchu Świętym (po grecku pneuma – tchnienie), Jego przelanej krwi. Dlatego dodanie słów wspominających o „Ojcu, Synu i Duchu Świętym” sprawia, że reszta tego, co napisał Jan, staje się nielogiczna, ponieważ nie o tym mówił. Uczeni nazywają ten fałszywy werset przecinkiem Janowym.
Większość nazw dnia siódmego wywodzi się od hebrajskiego słowa šabbat (odpoczynek), które przez grekę i łacinę (sabbatum) trafiło do Europy.
Hiszpański: Sábado
Włoski: Sabato
Francuski: Samedi
Rosyjski: Суббота (Subbota)
Czeski: Sobota
Ciekawe dlaczego... ☺️
Dobrej Soboty!
------------ "Szabat już nie obowiązuje"
ci którzy tak twierdzą mówią jesteśmy w nowym przymierzu Jezus zniósł prawo i dał nam nowe przykazania. Szabat był dla Żydów nas nie obowiązuje.
Dlaczego niektórzy ignorują fakt, że sabat Boga został ustanowiony "na zawsze", jako „przymierze wieczyste"? Dlaczego tak wielu uważa, że dotyczy on jedynie Izraelitów? (Oczywiście wiemy już, iż nawróceni Poganie są Duchowym Izraelem, oraz że Izraelitom nakazano zachowywać sabat "przez wszystkie ich pokolenia"). „Przez wszystkie pokolenia” rozumiemy „wiecznie i na zawsze”. Na zawsze - to na zawsze, przez wszystkie pokolenia i jak opierając się na tych słowach popartych autorytetem Boga mówię wam, że każdy Poganin może swobodnie "przyłączyć się do ludu Bożego". W gruncie rzeczy jeżeli Poganie chcą widzieć ku swemu zbawieniu objawionego Chrystusa, nie wolno im twierdzić, że są wyłączeni spod Bożego Prawa Sabatu, które nakazuje NIE pogwałcanie go! Wszyscy ludzie bowiem, czy to Żyd, czy Poganin, będą sadzeni według tego samego Prawa!
Zajrzyjmy do wersetów Biblijnych i zobaczmy kto jest Żydem i co oznacza miłość do Boga.
Galacjan 3:26-29 SNP Wszyscy bowiem jesteście synami Boga dzięki wierze w Jezusa Chrystusa. Bo wszyscy, którzy zostaliście ochrzczeni w Chrystusa, w Niego też się odzialiście. Nie ma już znaczenia, czy ktoś jest Żydem, czy Grekiem, niewolnikiem czy wolnym, mężczyzną czy kobietą — wszyscy jesteście jednością w Jezusie Chrystusie. A jeśli zawieracie się w Chrystusie, to jesteście potomstwem Abrahama, dziedzicami — według obietnicy.
Co mówią przykazania które Jezus nam przekazał Pierwsze i najważniejsze
„Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą swoją duszą i całym swoim umystem".
Na czym więc polega miłość do Boga ? Nie możemy kochać Boga i nie przestrzegać Jego przykazáń. Jeśli kochamy Boga to wyznajemy otwarcie posłuszeństwo Bożym przykazaniom.
1 List św. Jana 5-2,3 Po tym poznajemy, iż dzieci Boże miłujemy, jeżeli Boga miłujemy i przykazania jego spełniamy. Na tym bowiem polega miłość ku Bogu, że się przestrzega przykazań jego, a przykazania jego nie są uciążliwe.
Jeśli mnie miłujecie, zachowujcie moje przykazania. Jana 14:15
Kto ma moje przykazania i zachowuje je, ten mnie miłuje. A kto mnie miłuje, będzie go też miłował mój Ojciec i ja go będę miłował, i objawię mu samego siebie. Jana 14:21
A co mówi Jezus o przykazaniach Mt 5,17-37 Nie sądźcie, że przyszedłem znieść Prawo albo Proroków. Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić*. Zaprawdę. bowiem powiadam wam: Dopóki niebo i ziemia nie przeminą, ani jedna jota, ani jedna kreska nie zmieni się w Prawie, aż się wszystko spełni. Ktokolwiek więc zniósłby jedno z tych przykazań, choćby najmniejszych, i uczyłby tak ludzi, ten będzie najmniejszy w królestwie niebieskim. A kto je wypełnia i uczy wypełniać, ten będzie wielki w królestwie niebieskim. Bo powiadam wam: Jeśli wasza sprawiedliwość nie będzie większa niż uczonych w Piśmie i faryzeuszów, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego.
Bo kto zachowuje jego przykazania, mieszka w nim, a on w nim. A wiemy, że w nas mieszka, przez Ducha, którego nam dał. I Jana 3:24
Nigdy nie zapomnę twoich przykazań, bo nimi mnie ożywiłeś. Psalmów 119:93
Człowiek mądrego serca przyjmuje przykazania, a gadatliwy głupiec upadnie. Przysłów 10:8
Bojaźń PANA jest początkiem mądrości; prawdziwego rozumu nabywają wszyscy, którzy wypełniają jego przykazania; jego chwała trwa na wieki. Psalmów 111:10
Alleluja. Błogosławiony człowiek, który boi się PANA i ma upodobanie w jego przykazaniach. Psalmów 112:1
Dlatego będziecie przestrzegać moich przykazań i wypełniać je. Ja jestem PAN. Kapłańska 22:31
Wysłuchaj podsumowania wszystkiego: Bój się Boga i przestrzegaj jego przykazań. Ponieważ to jest cały obowiązek człowieka. Kaznodziei 12:13
Jan Kubiak
Historia zwiedzenia cz.2
412 r. – początek większej fali pogromów i prześladowań Żydów
418 r. – sobór w Kartaginie zapoczątkował chrzest niemowląt stwierdzając, że „dzieci zmarłe bez chrztu przynależą do szatana”
431 r. – sobór w Efezie z matki Chrystusa zrobił Matkę Bożą ( Bogarodzicę ), co dało początek kultu Marii - nie przypadkowo, gdyż Efez był w tym czasie ośrodkiem kultu Królowej Niebios – Artemidy – poganie stawiali jej kapliczki przy drogach, a jej wizerunki umieszczali w domach na długo zanim zwyczaje te powiązano z kultem Maryi; upowszechnienie pojęcia "Maryja-pośredniczka łask" zapoczątkowało modlitwy do niej
444 r. - edykt papieża Leona I przy wsparciu cezara według którego biskup Rzymu posiada zwierzchnictwo nad kościołami prowincjonalnymi
451 r. – sobór chalcedoński przyjął formułę, że Jezus współistotny Ojcu co do Bóstwa ( gr. ὁμοούσιον τῷ πατρὶ κατὰ τὴν θεότητα ; łac. consubstantialem Patri secundum deitatem ) i współistotny nam co do człowieczeństwa, przed wiekami zrodzony z Ojca według Boskości, urodzony jako człowiek z Maryi Dziewicy - Bożej Rodzicielki ma dwie natury : Boską i ludzką
449 r. – papież Leon I występuje z tezą o prymacie biskupa Rzymu jako biskupa powszechnego całego kościoła zachodniego i wschodniego, powołując się na wywyższenie Piotra i na sukcesję apostolską; Rzym papieski jest określany jako Stolica Apostolska
463 r. ‑ dekret papieża Hilarego usuwający wszelkie wzmianki o Imieniu Bożym z oficjalnej literatury kościelnej
494 r. – papież Gelazy I poucza cesarza Anastazjusza I o wyższości władzy papieskiej nad władzą świecką
498 r. – panowanie papieża Symmacha i Wawrzyńca - jednoczesny rządy dwóch papieży
500 r. – prezbiterzy i episkopat jako t.zw. duchowieństwo ( łac. clerus ) jako kapłani zaczynają nosić wyróżniające ich stroje
526 r. – ostatnie namaszczenie
527 r. – cesarzem zostaje katolik - Justynian
529 r. – zamknięcie słynnej Akademii Platońskiej i zamiast niej założenie pierwszego zakonu benedyktynów sprawującego kontrolę nad edukacją; cesarz Justynian polecił opracować Corpus Juris Civilis ( zbiór praw rzymskich ), prace nad tym dziełem, zwanym "Kodeksem Justyniana" zakończone zostały w 534 r. Kodeks stanowił odtąd podstawę prawną zabezpieczającą pozycję i władzę kleru mając wielki wpływ na późniejsze prawodawstwo europejskie. Ludzie mający odmienne poglądy religijne zostali wyjęci spod prawa. Justynian wyraźnie włączył katolicką doktrynę trynitarną, do rzymskiego prawa państwowego. W księdze 1, zatytułowanej "De Trinitate et Fide catholica", rozdział 1 uznaje katolicki trynitaryzm jako oficjalną religię państwową i zabrania jakiegokolwiek krytycznego wyrażania myśli pod karą spalenia na stosie. W sekcji 5 Justynian definiuje trynitaryzm według credo nicejskiego, a każda próba odejścia od tej wiary powinna być karana.
530 r. – panowanie papieża Bonifacego II i Dioskura - jednoczesny rządy dwóch papieży
539 r. – dekret cesarza Justyniana, który powołując się na sukcesję apostolską postawił biskupa Rzymu ponad innymi biskupami, co oficjalnie dało początek instytucji papiestwa
547 r. – ustanowienie 40-dniowego Wielkiego Postu
550 r. – ostatnie namaszczenie chorego
565 r. – próba wprowadzenia przymusowego celibatu wszystkich kandydatów na biskupów ( Novella CXXXVII )
593 r. – papież Grzegorz I wymyślił doktrynę o istnieniu czyśćca
600 r. – nakaz papieża Grzegorza I aby w modlitwach i na nabożeństwach używany był wyłącznie język łaciński; wprowadzenie tzw. "godzinek do M.B."
607 r. – przyznanie kościołowi rzymsko-katolickiemu zwierzchnictwa nad wszystkimi kościołami chrześcijańskimi, poprzez uznanie papieża za „Biskupa Powszechnego” tytuł został nadany przez cesarza Fokasa papieżowi Bonifacemu III
610 r. – wprowadzenie święta Wszystkich Świętych ( łac. sollemnitas omnium sanctorum) obchodzone 1 listopada
638 r. – na szóstym soborze w Toledo nakazano przymusowe chrzczenie wszystkich Żydów zamieszkałych w Hiszpanii
680 r. – zaczęto używać krzyża jako godło
681 r. – sobór konstantynopolitański III ustala, że Jezus miał dwie wole
694 r. – na siedemnastym synodzie toledańskim uznano wszystkich Żydów za niewolników, ich kapitały zostały konfiskowane i rozpoczęto im odbierać dzieci od siódmego roku życia wzwyż
709 r. – wprowadzenie całowania stopy papieża przez papieża Konstantyna
715 r. – wprowadzenie modlitw do świętych
726 r. – w Rzymie zaczęto czcić obrazy
730 r. – uniezależnienie się papiestwa od cesarza wschodniorzymskiego
765 r. – utworzenie Państwa Kościelnego - papiestwo sprytnie posłużyło się sfałszowanymi dokumentami t.zw. Dekretaliami Izydora. Druga część Dekretaliów obejmuje sfałszowany dokument zwany Darowizną Konstantyna ( Constitututium Donatio Constantini Imperatoris ), który stwierdzał, że cesarz Konstantyn w dowód wdzięczności za wyleczenie z trądu przekazał biskupowi Sylwestrowi pałac laterański, miasto Rzym z jego prowincjami, dystryktami i pozostałymi miastami Italii oraz wszystkie regiony Zachodu, w tym też wyspy. Odtąd kapłani są jako " familiares Dei " - " spirituales " ( duchowymi ), a laicy ( świeccy ) są " carnales " ( cieleśni ). Kto grzeszy przeciw nim - grzeszy przeciwko samemu Bogu. Nie podlegają oni żadnym ziemskim trybunałom i odpowiedzialni są tylko przed Bogiem, który wyznaczył ich na sędziów ludzkich. Rzym jako Stolica Apostolska jest źródłem wszelkiej władzy. Bez zgody papieża, żaden biskup nie może być usunięty i żaden sobór nie może być zwołany. Swą władzę ugruntowali papieże nieco później, kiedy papież Hadrian I przedstawił Karolowi Wielkiemu sfałszowany dokument z „donacją Konstantyna"787 r. – II Sobór w Nicei zaakceptował kult krzyża, relikwii i t.zw. obrazów świętych. Kult obrazów ( ikon ) pokłony przed nimi, palenie świec i kadzidła uznano za prawowierne
801 r. – wprowadzenie t.zw. Dni Krzyżowych ustanowionych przez Leona III
813 r. – ustanowiono święto Wniebowzięcia NMP
844 r. – panowanie papieża Sergiusza II i w tym czasie wybór drugiego papieża Jana
850 r. – wprowadzenie święconej wody zmieszanej ze szczyptą soli i błogosławionej przez księdza
897 r. – synod trupi - papież Stefana VII wykopuje z grobu jednego z ze swoich poprzedników (z którym rywalizował o papiestwo) i urządza mu kilkudniowy proces
988 r. – opat z Cluny – Odilon de Mercœur wprowadził w klasztorach kluniackich dzień modlitw za dusze zmarłych czyli t.zw Zaduszki;
993 r. – kanonizacja zmarłych świętych zapoczątkowana przez papieża Jana XV
998 r. – post piątkowy w czasie t.zw.Wielkiego Postu
1012 r. – panowanie papieża Benedykta VIII i Grzegorza - jednoczesne rządy dwóch papieży
1033-1045 r. – papieżem został Benedykta IX. Miał 12-lat, gdy rodzice kupili mu papieski tron. Otrzymał on tiarę papieską po swoich stryjach, papieżach - Benedykcie VIII i Janie XIX
1049-1054 r. – panowanie papieża Leona IX., który zatwierdza pseudo-izydorskie dekretalia
1077 r. – ogłoszenie przez papieża Grzegorza VII w „Dictatus Papae” m.in. że : tylko rzymski pontifex może być prawnie nazwany uniwersalnym ; jemu wolno nie tylko biskupów składać z godności, ale i władcami rozporządzać, a więc i cesarzy z tronu składać; przez nikogo nie może być on sądzony; kościół rzymski nigdy nie pobłądził i po wszystkie czasy, nigdy nie pobłądzi
1080 r. - rządy dwóch papieży jednocześnie - Grzegorza VII i Klemensa III
1090 r. – wynalezienie różańca przez Piotra z Amiens ( Eremitę ) - francuskiego zakonnika i organizatora I krucjaty w 1096 r. - początek krucjat
1095 r. – papież Urban II wezwał rycerzy Europy do zjednoczenia i marszu na Jerozolimę inicjując w ten sposób pierwsza wyprawę krzyżową; udzielił „odpustu” uczestnikom pierwszej wyprawy krzyżowej;
1096 r. – pierwsza wyprawa ludowa - pod wpływem przemówienia Piotra z Amiens ( Eremity ) oraz papieża Urbana II cala rzesza chłopów i mieszczan głównie z Niemiec i Południowej Francji wyruszyła na krucjatę. Po drodze urządzano pogromy Żydów w Spirze, Wormacji, Moguncji, Kolonii, w Trewirze, Metz, Neuss, Eller, Wawelinghofen i Xanten
https://biblia-odchwaszczona.webnode.page/news/wyjd%C5%BAcie-z-niego-ludu-moj%2C-aby%C5%9Bcie-nie-byli-uczestnikami-jego-grzechow-i-aby-was-nie-dotkn%C4%99%C5%82y-plagi-na-niego-spadaj%C4%85ce-%21-ap-18-%3A-4/?fbclid=IwY2xjawTcBZ5wZG9mBWV4dG4DYWVtAjEwAGJyaWQRMHNXc1licXNiTTBjTFVkU2ZzcnRjBmFwcF9pZBAyMjIwMzkxNzg4MjAwODkyAAEe3I2DZdsZ33bOSkGuc-NWjK8xcPJ7e1jiC17cZ5lMowZnW85Ysa00l8Vzto4_aem_aqbiWEqbw1Yxq7utLAUz5A
2 days ago | [YT] | 58
View 3 replies
Jan Kubiak
Historia zwiedzenia cz.1
Wszystkich tych, którzy wraz z upadłym moralnie klerem pozostaną w tej strefie spotka zagłada - Iz. 13:19; 52:11; Ap.19:1-3. Aby wyjść z Babilonu Wielkiego trzeba wpierw odrzucić wszelkie niebiblijne praktyki i doktryny, które zwiodły wielu ludzi - Iz. 50 : 6-8. Listę ich powstawania można prześledzić poniżej:
Początek II wieku – odcięcie się od tradycji hebrajskiej; tłumaczenie hebrajskich pojęć biblijnych poprzez pojęcia helleńskie, pogańskie; utożsamienie logosu biblijnego z logosem helleńskim
ok. 120 r. – pierwsze wzmianki o używaniu wody święconej do "wypędzania duchów" nieczystych.
ok. 157 r. – po raz pierwszy zastosowano formy pokuty
ok. 167 r. – precedens kultu zmarłych i relikwii dotyczący początkowo kilkunastu osób - ale po męczeńskiej śmierci biskupa Polikarpa i jedenastu wiernych z kościoła w Smyrnie zainicjowano praktykę czczenia zmarłych "świętych"
ok. 170 r. – wprowadzenie kultu relikwii
ok. 190 r. – zmiana w Rzymie zwyczaju obchodzenia Ostatniej Wieczerzy z dnia Paschy na dzień pogańskiej Wielkanocy;
200 r. – ustanowiono stan duchowny przez wprowadzenie ordynacji oraz podział na duchownych i laików - przedtem wszyscy byli na równi, jednocześnie będąc braćmi i kapłanami przed Bogiem.
220 r. – przyjęto dogmat o konieczności pewnych czynności kościelnych, niezbędnych do zbawienia
220 - 230 r. – biskup rzymski Urban I przekształca proste spotkania modlitewne w ceremoniał mszy i zaleca używanie podczas tej ceremonii kielichów wykonanych ze złota lub srebra
250 r. – wprowadzono naukę o wiecznych mękach.
ok. 300 r. – błędna doktryna o współistotności Ojca i Syna t.zw. homoousios przyjęta w Aleksandrii i w Rzymie pod wpływem gnostyków; wprowadzenie filozofii do interpretacji biblijnej dotyczącej hipostazy oraz istoty ( gr. ousia ); początek modlitw za umarłych; wprowadzenie znaku krzyża
313 r. – edykt mediolański nadaje równouprawnienia wszystkim religiom, ale kler współpracujący z cezarem otrzymuje immunitet nietykalności, zostaje też zwolniony od prac publicznych, a majątki kościelne stają się wolne od podatku
314 r. – synod w Arles pod przewodnictwem biskupa Rzymu uchwala ekskomunikę na wszystkich dezerterów odmawiających służby w armii co jest jawnym zaprzeczeniem dotychczasowego stanowiska kościoła, który dotąd zabraniał zabijać nawet w obronie koniecznej
316-320 r. – w wyniku zdrady wiary chrześcijańskiej w Afryce Pn., gdy doszło do prześladowań tamtejszych chrześcijan przez władze rzymskie synod biskupów numidyjskich zwołany przez Sekundusa z Tignis unieważnił wybór samozwańczego biskupa Cecyliana wybranego w 312 r. na biskupa Kartaginy przez Filipa z Aptungii uważanego za zdrajcę. Zwolennicy Cecyliana odwołali się wtedy do biskupa rzymskiego, u którego szukali protekcji. Ten zaś zwołał synod w Rzymie 15 lutego 314 r. i chcąc mieć za sobą odwołujących się do niego biskupów uznał Cecyliana za prawowitego biskupa. Decyzji synodu nie uznali oczywiście zwolennicy biskupa Donata wybranego na miejsce samozwańczego Cecyliana, gdyż nie uznawali władzy biskupa rzymskiego. Wtedy biskup rzymski zwołał kolejny synod w Arles 1 lipca 314 r., na którym był obecny cezar i na którym potępiono donatystów. Ponieważ w tym okresie kler rzymski współpracował już z władzą świecką zwrócono się do cesarza Konstantyna, który w listopadzie 316 r. decyduje się użyć siły. Po raz pierwszy w historii użyto miecza w imię Chrystusowe. W wyniku tego doszło do prześladowań donatystów trwających przez wiele lat.
320 r. – wprowadzenie zwyczaju zapalania woskowych świec
321 r. – wprowadzenie Dies Solis ( czyli niedzieli ) edyktem cezara Konstantyna wywyższającym pogańskie święto solarne jako dzień wolny od pracy, który uległy cezarowi kler uznał za dzień święty, dzień Pański
325 r. – na soborze nicejskim rzucenie „klątwy kościelnej” na obchodzących Ostatnią Wieczerzę w dniu Paschy ( później potwierdzone przez papieża Jana VII w 878 r.); wprowadzenie niebiblijnego wyznania wiary t.zw. credo nicejskiego, według którego Jezus jest współistotny ( homoousios ) Ojcu
339 r. – wprowadzenie przez Ambrożego biskupa Mediolanu liturgii zamiast praktykowanych spotkań na wspólną modlitwę; powstaje forma nabożeństw ze śpiewem i koncelebracją, przez co zgromadzenie przekształca się w multimedialne widowisko opierające się w dużej części na obrządkach mitralnych
340 r. – powstanie pierwszego klasztoru żeńskiego, założonego przez siostrę Egipcjanina Pachomiusza, Marię
355 r. – panowanie papieża Feliksa II w miejsce wygnanego Liberiusza początek dwuwładzy papieskiej
360 r. – wprowadzenie zwyczaju czczenia aniołów - powstaje nowa "nauka" - angelologia
ok.366 r. – wprowadzenie świąt t.zw. Bożego Narodzenia
366 r. – wybór dwóch biskupów Rzymu przez dwie różne frakcje : Damazego i Ursyna ; ale Damazy zdobywa tron biskupi w Rzymie w wyniku krwawych walk z konkurentem w wyniku czego zginęło 137 ludzi
375 r. – oddawanie czci aniołom, zmarłym świętym, wprowadzenie wizerunków, początek kultu obrazów, wypaczenie chrztu przez „pokropienie”
378 r. – Damazy biskup rzymski powołuje się na sukcesję apostolską i przechwytuje tytuł pontifex maximus, którego zrzekł się cezar ; państwo w związku z uznaną władzą biskupów udziela pomocy do wykonywania wyroków kościelnych; przyznanie zwierzchności biskupa rzymskiego nad wszystkimi metropoliami Zachodu; biskup rzymski błędnie uznany następcą Piotra i błędnie utożsamiony z Opoką; Rzym nazwany - Stolicą Piotrową
380 r. – narzucenie wszystkim mieszkańcom Imperium doktryny trynitarnej edyktem cesarskim cunctos populos wyznawanej przez Damazego - biskupa Rzymu; katolicyzm staje się jedyną uznawaną religią państwową - odtąd ścisła współpraca władz kościelnych z władzą cezara - co według Biblii jest duchowym nierządem; koniec tolerancji wszystkich którzy się z tym nie zgadzają i początek represji wobec osób o innych poglądach; cesarz Teodozjusz I wydaje - Codex Theodosianus XVI.1.2 ( "De fide Catholica" ), na którego podstawie wszyscy nie-katolicy uznani są za przestępców w świetle prawa rzymskiego
381 r. – sobór w Konstantynopolu - wprowadzenie niebiblijnego dogmatu trynitarnego ujętego w wyznaniu wiary w t.zw. credo nicejsko-konstantynopolitańskim;
384 r. – biskup rzymski Syrycjusz oficjalnie tytułuje siebie - papieżem; powstanie kancelarii papieskiej
387 r. – biskup Jan Chryzostom wygłasza w Antiochii swoich osiem kazań przeciwko Żydom ( Adversus Judaeos ). Kazania te były antysemickie i nawoływały do odcinania się od Żydów
388 r. – cesarz Teodozjusz I z inspiracji papieża Syrycjusza zakazuje wszelkich publicznych dysput odnośnie natury Boga i pozostałych zagadnień teologicznych lub religijnych co znajduje oddźwięk w Kodeksie Prawnym zwanym Codex Theodosianus XVI.4.2. Od tej pory o Bogu można rozmawiać jedynie w kościołach
391 - 392 r. – edykty anty-pogańskie zapoczątkowały falę niszczenia kultury antycznej oraz palenie bibliotek; wiele świątyń pogańskich przekształcono na kościoły, a posągi bogów greckich i rzymskich - na świętych : kara śmierci z inspiracji biskupa Ambrożego i za aprobatą papieża Syrycjusza dla wszystkich, którzy nie poddadzą się rozporządzeniom cesarskim
393 r. – zniesienie Igrzysk Olimpijskich
394 r. – codzienne odprawianie mszy
408 r. – usprawiedliwienie przez Augustyna - ( katolickiego świętego ) zabijania w obronie wiary
https://biblia-odchwaszczona.webnode.page/news/wyjd%C5%BAcie-z-niego-ludu-moj%2C-aby%C5%9Bcie-nie-byli-uczestnikami-jego-grzechow-i-aby-was-nie-dotkn%C4%99%C5%82y-plagi-na-niego-spadaj%C4%85ce-%21-ap-18-%3A-4/?fbclid=IwY2xjawTcBZ5wZG9mBWV4dG4DYWVtAjEwAGJyaWQRMHNXc1licXNiTTBjTFVkU2ZzcnRjBmFwcF9pZBAyMjIwMzkxNzg4MjAwODkyAAEe3I2DZdsZ33bOSkGuc-NWjK8xcPJ7e1jiC17cZ5lMowZnW85Ysa00l8Vzto4_aem_aqbiWEqbw1Yxq7utLAUz5A
2 days ago | [YT] | 38
View 24 replies
Jan Kubiak
Prosta weryfikacja. A Ty, komu ufasz? #Powrót #Do #Chrystusa
2 days ago | [YT] | 182
View 73 replies
Jan Kubiak
"Wiemy, że jesteśmy z Boga, a cały świat tkwi w niegodziwości. A wiemy, że Syn Boży przyszedł i dał nam rozum, abyśmy poznali prawdziwego Boga, i jesteśmy w tym prawdziwym, to jest w jego Synu, Jezusie Chrystusie. On jest prawdziwym Bogiem i życiem wiecznym. Dzieci, wystrzegajcie się bożków. Amen."
I Jana 5:19-21
5 days ago | [YT] | 70
View 35 replies
Jan Kubiak
Tradycja to kłamstwo!
W trwających od dziesięciu lat badaniach tego obiektu zawsze wydawane były pozytywne dla niego opinie. Naukowcy gremialnie stwierdzali, że ma starożytny rodowód i że jest prawdziwym całunem pogrzebowym Pana Jezusa. Jakoś nikt nie wpadł w tym czasie na to, że opinie te wydają ludzie związani z Kościołem Katolickim lub ogólnie z chrześcijaństwem i to, co mówią nie powinno być traktowane obiektywnie i rzetelnie.
Ewidentnym przykładem wydawania ekspertyzy na zamówienie jest np. opinia, jaką o 'cudzie eucharystycznym' z 2013 roku w Legnicy wydała po dwóch latach badania pani kardiolog dr Ewa Engel. W imieniu swego Zakładu Medycyny Sądowej w Szczecinie stwierdziła: "W obrazie histopatologicznym stwierdzono fragmenty tkankowe zawierające pofragmentowane części mięśnia poprzecznie prążkowanego. [...] Całość obrazu [...] jest najbardziej podobna do mięśnia sercowego" [...] ze zmianami, które "często towarzyszą agonii".
Pani doktor jest aktywną córką Kościoła Katolickiego. Gdy otrzymała zlecenie zbadania opłatka od biskupa legnickiego dobrze wiedziała, co ma zrobić. Z tego względu, że wcześniej naukowcy z Wrocławia nie wydali jednoznacznej opinii o cudzie więc istniała pilna potrzeba ruszenia całej sprawy z miejsca w oczekiwanym przez kościół kierunku. Z zadania tego wywiązała się wyśmienicie i stwierdziła w czerwonej plamce (1,5 cm x 0,5 cm) moczonej przez dwa tygodnie w wodzie istnienie czegoś, co w niej nie było.
Jej ekspertyzie sprzeciwił się prof. Tadeusz Dobosz, kierownik Zakładu Technik Molekularnych Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu i podał ku temu ważne argumenty, których do dziś nie podważono. Czerwona plamka to bakteria Serratia marcescens. Pani Martyna Franczuk, ekspertka w dziedzinie biotechnologii, wsparła tę opinię: "Trudno mi uwierzyć, aby doświadczony histopatolog mógł pomylić komórki bakterii Serratia marcescens z bardzo charakterystycznymi komórkami ludzkimi, które są na dodatek o wiele większe". Prawda wyszła na jaw.
Podobnie rzecz miała miejsce z 'cudem eucharystycznym' w Sokółce z 2008 roku. Czerwoną plamkę na opłatku dwoje naukowców Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku oceniło jako fragment ludzkiego mięśnia sercowego i to w stanie agonalnym. Natychmiast zakwestionował to prof. Lech Chyczewski, szef Zakładu Patomorfologii tej samej uczelni, wykazując, że za czerwony ślad na hostii odpowiada zwykła bakteria pałeczki krwawej, wspomniana już Serratia marcescens. Jednak z tego względu, że kościół zaczął silnie lansować opinie tych dwóch naukowców świat nie dowiedział się o bezstronnej ekspertyzie prof. Chyczewskiego, patomorfologa z wieloletnim doświadczeniem.
A jak się ma sprawa z Całunem Turyńskim? Kto byłby na tyle bezstronny, aby można było przyjąć jego eksperyzę o nim za wiarygodną? Agnostycy, ateiści i osoby uprzedzone do kościoła na pewno znalazłyby się wśród naukowców, ale później można byłoby im zarzucić, że z powodu swego nastawienia nie wydali godnej wiary opinii. Patowa sytuacja trwała przez dziesiątki lat. Kościół Katolicki zdawał sobie sprawę z tego, że naukowcy popierający Całun Turyński to zwykli klakierzy, więc nigdy nie uznał go za grobową szatę Jezusa. Akurat w tym względzie okazał się on uczciwy.
Płynący czas dostarczył wielu nowych odkryć w kwestii sposobów badania materii. Wynaleziono aparaty i przyrządy, które potrafią same szybko analizować to, z czym ma się do czynienia. Przykładem tego jest badanie podejrzanych substancji znalezionych w bagażach pasażerów na lotniskach. W pamięci takich narzędzi pomiarowych jest zapisane ponad 500 różnych substancji. Wystarczy przyłożyć ich sondę do podejrzanego obiektu, aby w ciągu kilkunastu sekund otrzymać rezultat. To bardzo usprawnia pracę na lotniskach, przejściach granicznych i na poczcie.
W Brazyli jest obecnie szybki zanik katolicyzmu. Już za chwilę członkami tego kościoła będzie tam mniej niż 50% społeczeństwa. Całkowita populacja tego kraju liczy aż 213,6 miliona ludzi. To sprawia, że nie tylko otwarcie odrzuca się doktryny tej religii jako fałszywe i niebiblijne, ale też jest większa odwaga w kwestionowaniu, wykorzystywanych przez papiestwo świętych przedmiotów i relikwii.
Jak 23 stycznia 2026 roku podał 'Komputer Świat' Cicero Moraes, brazylijski ekspert od grafiki cyfrowej i rekonstrukcji, wykorzystał skan 3D i sztuczną inteligencję (AI), by zbadać raz jeszcze Całun Turyński. Tym razem sprawdzając, czy do jego wytworzenia mogła posłużyć np. płaskorzeźba. Zamiast polegać na tradycyjnych metodach, Moraes wykorzystał darmowe narzędzia open-source, takie jak MakeHuman (do tworzenia wirtualnych modeli ludzkiego ciała), Blender (program do modelowania 3D, używany nawet w Hollywood do tworzenia efektów specjalnych) i CloudCompare (do porównywania chmur punktów, czyli zbiorów danych 3D).
Wyjaśnijmy to prosto: wyobraź sobie, że chcesz sprawdzić, jak tkanina układa się na ciele. W realnym świecie to trudne, bo całun jest delikatny i nie można go "przymierzyć". Dlatego Moraes stworzył wirtualne symulacje. Najpierw zbudował cyfrowy model ludzkiego ciała w 3D. Potem "owinął" go wirtualną tkaniną, opartą na skanie całunu, symulując, jak materiał opada i tworzy fałdy. Ale to nie wszystko: AI w Blenderze i algorytmy uczenia maszynowego pomogły analizować, jak światło i cień tworzą obraz na tkaninie. To jak rentgen, ale dla pikseli – AI skanuje każdy milimetr, szukając wzorców, które ludzkie oko mogłoby przeoczyć.
Moraes porównał dwa scenariusze: 1) Tkanina owinięta wokół pełnego, trójwymiarowego ciała (jak w przypadku autentycznego pochówku). 2) Tkanina naciągnięta na płaskorzeźbę. AI przetworzyło tysiące punktów danych, obliczając deformacje tkaniny z precyzją matematyczną. Wyniki symulacji AI pokazały coś zaskakującego: wizerunek na Całunie Turyńskim nie pasuje do owinięcia wokół pełnego ciała. Zamiast tego idealnie odpowiada deformacjom, jakie powstają, gdy tkanina jest naciągnięta na relatywnie płaską płaskorzeźbę. Wyobraź sobie: artysta w średniowieczu rzeźbi płytką formę twarzy i ciała, potem naciąga na nią lnianą płachtę i jakoś odciska obraz – może to zrobić za pomocą wysokiej temperatury, kwasów czy pigmentów.
Sztuczna inteligencja jednoznacznie wykazała, że fałdy i cienie na całunie są zbyt "płaskie", by mogły być wykonane z użyciem prawdziwego ciała. To podważa tezę o autentyczności całunu, ponieważ powinien pokazywać pełną głębię 3D. AI pokazuje wprost: deformacje są za małe, zaledwie na kilka milimetrów głębokości. Moraes w swoim badaniu, opublikowanym w czasopiśmie Archaeometry, podkreśla: "Symulacje wskazują na płaskorzeźbę jako źródło odbitki, co wyjaśnia, dlaczego obraz wygląda tak enigmatycznie". AI nie tylko podważa (lub przynajmniej kwestionuje) świętość relikwii, ale pokazuje, jak współczesne narzędzia mogą rozwiązywać historyczne zagadki bez niszczenia oryginału.
Nikt nie może zarzucić stronniczości modelowaniu 3D i analizie dokonanej przez AI. Mimo tego w świecie naukowców, którzy są sympatykami starożytności Całunu i Kościoła Katolickiego, pojawiły się głosy, że AI mogło nie uwzględnić wszystkich czynników, jak starzenie się tkaniny czy nieznane procesy chemiczne. Ciekawe, że prócz tych słów nie przedstawiono żadnych dowodów naukowych. Stało się tak chyba z tego względu, że osoby te zrozumiały, że pomysł o starzeniu się tkaniny i niszczącym działaniu 'nieznanych' środków chemicznych uderza w samą ideę Całunu jako starożytnej pamiątki. Udowadnianie tego zabrało by wiarygodność dotychczas przeprowadzonym badaniom. Nic dziwnego, że w ciągu ponad pół roku od zdemaskowania Całunu nikt nie zechciał stanąć w jego obronie. Nikt nie podcina gałęzi, na której siedzi. Turyńska relikwia jest średniowiecznym fałszerstwem. Nic dziwnego, że wspomina się o niej dopiero od XIV wieku.
1 week ago (edited) | [YT] | 111
View 15 replies
Jan Kubiak
Ewangelia Mateusza w oryginalnym języku hebrajskim. W greckim przekładzie jest to rozdział 23.
1 week ago | [YT] | 74
View 2 replies
Jan Kubiak
"Bo z całą oczywistością ujawnia się wielka tajemnica pobożności: Objawił się nam jako człowiek, Duch go potwierdził, ukazał się aniołom, ogłoszony został narodom, świat w Niego wierzy, do nieba został wzięty w chwale."
1 List do Tymoteusza 3:16
1 week ago (edited) | [YT] | 67
View 3 replies
Jan Kubiak
Czy wiesz, że końcówka hebrajskiej Ewangelii Mateusza z dzieła Szem Toba nie zawiera popularnych słów „w imię Ojca i Syna, i Ducha Swiętego"?
Czy wiesz, że Euzebiusz z
Cezarei, żyjący w czasach Konstantyna, w swoich pismach nawiązywał do końcówki
Ewangelii Mateusza, ale bez słów „w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego"?
Hebrajska Ewangelia Mateusza (Szem Toba): W
XIV-wiecznym dziele polemicznym Ewen Bohan
(Kamień Wypróbowany), spisanym przez hiszpańskiego rabina Szem Toba ben Izaaka, zachował się kompletny hebrajski tekst Ewangelii Mateusza. W zakończeniu tej wersji (Mt 28:19) nie pojawia się formuła trynitarna ("w imię Ojca i Syna, i Ducha Swiętego"). Zamiast tego tekst brzmi krócej:
"Idźcie i nauczajcie ich przestrzegać wszystkich rzeczy, które wam przykazałem na wieki".
• Świadectwo Euzebiusza z Cezarei: Biskup ten,
żyjący na przełomie III i IV wieku, cytował Wielki Nakaz Misyjny z Mt 28:19 w swoich pismach (np. w dziełach Demonstratio Evangelica czy Historia Kościelna) aż 18 razy. Zanim zacytował ten fragment, jego zdanie zazwyczaj brzmiało: "Idźcie i czyńcie uczniami wszystkie narody w imię moje", pomijając nakaz chrzczenia w imię Trójcy Swiętej.
Dopiero w pismach z późniejszego okresu, po Soborze Nicejskim (325 r.), zaczął cytować tę frazę w jej obecnej, trynitarnej wersji znanej z kanonicznych Biblii.
Listy Pawła mówią wyłącznie o chrzcie w imię Jezusa:
Piotr w dniu Pięćdziesiątnicy wzywa:
Niech każdy z was ochrzci się w imię Jezusa Chrystusa” Dz 2,38
Samarytanie
Byli ochrzczeni jedynie „w imię Pana Jezusa”
Dz 8,16
Korneliusz i jego dom Piotr nakazał ochrzcić ich „w imię Jezusa Chrystusa” Dz10-48
Uczniowie w Efezie: Gdy dowiedzieli się o Jezusie, przyjęli chrzest „w imię Pana Jezusa”
Dz 19,5
Listy Apostolskie: Paweł pyta Rzymian: „Czyż nie wiecie, że my wszyscy, którzyśmy zostali ochrzczeni w Chrystusa Jezusa...” Rz 6,3;
zobacz
Ga 3,27 BW
Bo wszyscy, którzy zostaliście w Chrystusie ochrzczeni, przyoblekliście się w Chrystusa.
Formuła chrztu:
Poziom pewności: Dość pewny
„chrzcząc ich w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego”
Słowa te, znane jako „trynitarna formuła chrztu”, pojawiają się we wszystkich współczesnych tłumaczeniach Biblii, ale istnieje realne prawdopodobieństwo, że są późniejszym dodatkiem. Chociaż występują we wszystkich zachowanych rękopisach, dowody historyczne sugerują, że oryginalny tekst mógł po prostu brzmieć „w moje imię”.
Obecne we wszystkich głównych tłumaczeniach, choć uczeni podnoszą istotne wątpliwości co do jego autentyczności.
Dowody:
Brakuje we wszystkich równoległych opisach chrztu w Nowym Testamencie (Dz 2,38; 8,15-16; 10,48; 19,5; Rz 6,3; Ga 3,27).
Brakuje w równoległych opisach ostatnich instrukcji Jezusa (Łk 24,47; Dz 1,8).
Euzebiusz, biskup z IV wieku, cytował ten werset 18 razy bez formuły przed Soborem Nicejskim, ale nagle dodał go później.
Równoległy opis w Ewangelii Łukasza 24,47 wspomina jedynie o głoszeniu „w Jego imieniu”.
Każdy inny chrzest odnotowany w Nowym Testamencie jest udzielany wyłącznie „w imię Jezusa”.
Nie zachowały się żadne rękopisy tego wersetu sprzed IV wieku n.e.
1 week ago (edited) | [YT] | 80
View 8 replies
Jan Kubiak
1 Jana 5:7-8 – „ci trzej są jednym”
W kilku innych Bibliach 1 Jana 5:7-8 brzmi:
„Trzej są, którzy dają świadectwo w niebie: Ojciec, Syn i Duch Święty, a ci trzej są jednym”.
Jednak słowa te nie występują w żadnym starożytnym rękopisie greckim, aramejskim, syryjskim, słowiańskim, gruzińskim, koptyjskim i arabskim. W rzeczywistości nie pojawiają się w żadnym greckim rękopisie Biblii aż do XIV lub XV wieku – około 1400 lat po napisaniu tej księgi biblijnej przez Apostoła!
Występuje on w jednym greckim rękopisie z X wieku, ale najwyraźniej został dodany przez kogoś później, prawdopodobnie w XIX wieku. Co więcej, same słowa występują w trzech istotnych wariantach, typowych dla fałszywego dodatku do Biblii.
Co więcej, Ojcowie Kościoła nie wspomnieli o tym wersecie, nawet gdy zbierali wersety, które ich zdaniem wspierały doktrynę Trójcy. Klemens Aleksandryjski zacytował te wersety, ale nie dodał tych słów.
Można je znaleźć w dokumencie z IV wieku, ale nie jest to rękopis biblijny – to homilia zatytułowana „Liber Apologeticus” autorstwa pisarza o nazwisku Pryscylian z Ávili.
Jak więc te słowa trafiły do Biblii? Otóż słowa te zostały pierwotnie celowo dodane do łacińskiego przekładu Wulgaty przez osoby pracujące dla Kościoła katolickiego. Przenieśli je z notatki na marginesie do głównego tekstu. Pozostał on tam, jako jedyny wśród Biblii, aż do ostatnich stuleci. Jednak nawet wtedy brakuje ich w dwóch najstarszych rękopisach Wulgaty, Kodeksie Fuldensis i Kodeksie Amiatinus. Sugeruje to, że Hieronim, pierwotny twórca łacińskiej Wulgaty, nie rozpoznał tych słów. Istnieje jeden jego cytat, który rzekomo o tym wspomina, ale obecnie uważa się, że pochodzi on od pseudo-Hieronima – późniejszego oszusta.
Dziś jest to z pewnością najbardziej znany fałszywy werset w Biblii. Napisano o nim całe księgi. Nawet kilka katolickich Biblii pomija ten „werset”, w tym Biblia Jerozolimska i Nowa Amerykańska Biblia, obie sponsorowane przez Watykan.
Jakby tego było mało, nawet kontekst pokazuje, że słowa te nie mają tu zastosowania. W 5. rozdziale Ewangelii Jana mowa jest o trzech świadkach Jezusa:
Wodzie (chrzcie),
Duchu Świętym (po grecku pneuma – tchnienie),
Jego przelanej krwi.
Dlatego dodanie słów wspominających o „Ojcu, Synu i Duchu Świętym” sprawia, że reszta tego, co napisał Jan, staje się nielogiczna, ponieważ nie o tym mówił.
Uczeni nazywają ten fałszywy werset przecinkiem Janowym.
https://2001translation.org/articles/spurious-texts
1 week ago | [YT] | 53
View 15 replies
Jan Kubiak
Większość nazw dnia siódmego wywodzi się od hebrajskiego słowa šabbat (odpoczynek), które przez grekę i łacinę (sabbatum) trafiło do Europy.
Hiszpański: Sábado
Włoski: Sabato
Francuski: Samedi
Rosyjski: Суббота (Subbota)
Czeski: Sobota
Ciekawe dlaczego... ☺️
Dobrej Soboty!
------------
"Szabat już nie obowiązuje"
ci którzy tak
twierdzą mówią jesteśmy w nowym przymierzu Jezus zniósł prawo i dał nam nowe przykazania.
Szabat był dla Żydów nas nie obowiązuje.
Dlaczego niektórzy ignorują fakt, że sabat Boga został ustanowiony "na zawsze", jako „przymierze wieczyste"? Dlaczego tak wielu uważa, że dotyczy on jedynie Izraelitów? (Oczywiście wiemy już, iż nawróceni Poganie są Duchowym Izraelem, oraz że Izraelitom nakazano zachowywać sabat "przez wszystkie ich pokolenia"). „Przez wszystkie pokolenia” rozumiemy „wiecznie i na zawsze”. Na zawsze - to na zawsze, przez wszystkie pokolenia i jak opierając się na tych słowach popartych autorytetem Boga mówię wam, że każdy Poganin może swobodnie "przyłączyć się do ludu Bożego". W gruncie rzeczy jeżeli Poganie chcą widzieć ku swemu zbawieniu objawionego Chrystusa, nie wolno im twierdzić, że są wyłączeni spod Bożego Prawa Sabatu, które nakazuje NIE pogwałcanie go!
Wszyscy ludzie bowiem, czy to Żyd, czy Poganin, będą sadzeni według tego samego Prawa!
Zajrzyjmy do wersetów Biblijnych i zobaczmy kto jest Żydem i co oznacza miłość do Boga.
Galacjan 3:26-29 SNP
Wszyscy bowiem jesteście synami Boga dzięki wierze w Jezusa Chrystusa. Bo wszyscy, którzy zostaliście ochrzczeni w Chrystusa, w Niego też się odzialiście. Nie ma już znaczenia, czy ktoś jest Żydem, czy Grekiem, niewolnikiem czy wolnym, mężczyzną czy kobietą — wszyscy jesteście jednością w Jezusie Chrystusie. A jeśli zawieracie się w Chrystusie, to jesteście potomstwem Abrahama, dziedzicami — według obietnicy.
Co mówią
przykazania które
Jezus nam przekazał
Pierwsze i najważniejsze
„Będziesz miłował
Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą swoją duszą i całym swoim umystem".
Na czym więc polega miłość do Boga ?
Nie możemy kochać Boga i nie
przestrzegać Jego przykazáń.
Jeśli kochamy Boga to wyznajemy otwarcie posłuszeństwo
Bożym przykazaniom.
1 List św. Jana
5-2,3
Po tym poznajemy, iż dzieci Boże miłujemy, jeżeli Boga miłujemy i przykazania jego spełniamy.
Na tym bowiem polega
miłość ku Bogu, że się przestrzega przykazań jego, a przykazania jego nie są uciążliwe.
Jeśli mnie miłujecie, zachowujcie moje przykazania.
Jana 14:15
Kto ma moje
przykazania i zachowuje je, ten mnie miłuje. A kto mnie miłuje, będzie go też miłował mój Ojciec i ja go będę miłował, i objawię mu samego siebie.
Jana 14:21
A co mówi Jezus
o przykazaniach
Mt 5,17-37
Nie sądźcie, że przyszedłem znieść Prawo albo Proroków. Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić*. Zaprawdę. bowiem powiadam wam: Dopóki niebo i ziemia nie przeminą, ani jedna jota, ani jedna kreska nie zmieni się w Prawie, aż się wszystko spełni. Ktokolwiek więc zniósłby jedno z tych przykazań, choćby najmniejszych, i uczyłby tak ludzi, ten będzie najmniejszy w królestwie niebieskim. A kto je wypełnia i uczy wypełniać, ten będzie wielki w królestwie niebieskim. Bo powiadam wam: Jeśli wasza sprawiedliwość nie będzie większa niż uczonych w Piśmie i faryzeuszów, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego.
Bo kto zachowuje jego przykazania, mieszka w nim, a on w nim. A wiemy, że w nas mieszka, przez Ducha, którego nam dał.
I Jana 3:24
Nigdy nie zapomnę twoich przykazań, bo nimi mnie ożywiłeś.
Psalmów 119:93
Człowiek mądrego serca przyjmuje przykazania, a gadatliwy głupiec upadnie.
Przysłów 10:8
Bojaźń PANA jest początkiem mądrości; prawdziwego rozumu nabywają wszyscy, którzy wypełniają jego przykazania; jego chwała trwa na wieki.
Psalmów 111:10
Alleluja. Błogosławiony człowiek, który boi się PANA i ma upodobanie w jego przykazaniach.
Psalmów 112:1
Dlatego będziecie przestrzegać moich przykazań i wypełniać je. Ja jestem PAN.
Kapłańska 22:31
Wysłuchaj podsumowania wszystkiego:
Bój się Boga i przestrzegaj jego przykazań. Ponieważ to jest cały obowiązek człowieka.
Kaznodziei 12:13
1 week ago | [YT] | 52
View 29 replies
Load more