Türkler

Bozkırın Altın Çocukları: Tarihimizin Derin Köklerine Yolculuk

Merhaba sevgili okurlarım!
Bugün sizlerle, gündelik hayatın koşuşturmacasından biraz sıyrılıp, zaman makinemize atlayarak binlerce yıl geriye, atalarımızın at koşturduğu uçsuz bucaksız bozkırlara gitmek istiyorum. Tarih kitaplarındaki o sıkıcı, sadece savaş tarihlerinden ibaret anlatımları bir kenara bırakın. Çünkü hikâyemiz sandığınızdan çok daha renkli, çok daha ışıltılı ve açıkçası biraz da “havalı”.
Biliyorsunuz, bizim tarihimiz öyle tek bir coğrafyaya sığmaz. Asya’dan Avrupa’ya, oradan Afrika’ya uzanan; Çin, Hint, Fars, Bizans ve Batı kültürleriyle hem çatışan hem de kucaklaşan, dört bin yıllık devasa bir serüvenden bahsediyoruz. Peki, bu kadar farklı kültürün içinde eriyip gitmeden, kendi “benliğini” korumak her babayiğidin harcı mıdır? İşte Türk tarihinin en merak edilen sırrı burada yatıyor.
Taşların ve Altının Dili
Eskiden tarihçilerimiz kalem kağıt ne yazdıysa ona bakardı. Çin günlükleri, Arap seyyahları... Ama asıl heyecan verici olan, toprağın altından çıkanlar! Rus arkeologların yaptığı kazılarda öyle şeyler bulundu ki, “Türkler göçebeydi, medeniyetten uzaktı” diyenlerin yüzü biraz kızardı desem yeridir.
Mesela Kazakistan’daki “Altın Elbiseli Adam”ı duymuşsunuzdur. M.Ö. 5. veya 4. yüzyıldan kalma bu genç prensin mezarından çıkan 4 bine yakın altın eşya, üzerindeki o ince işçilik, pars ve dağ keçisi figürleri... Bu sadece zenginlik değil, muazzam bir sanat zevki demek. Hele bir de Altay dağlarındaki Pazırık kurganlarından çıkan o meşhur halı yok mu? Dünyanın en eski düğümlü halısı! Motiflerindeki incelik, bugün bile tasarımcıları kıskandıracak cinsten. Yani atalarımız sadece kılıç sallamıyor, aynı zamanda ilmek ilmek sanat dokuyormuş.
Tarihin “Miladı”: Taşlara Kazınan Sözler
Şimdi gelelim işin en duygusal kısmına. Hani bazen “Söz uçar, yazı kalır” deriz ya, atalarımız bunu “Bengü Taşlar” (Ebedi Taşlar) ile yapmışlar. 1889’da Orhun Vadisi’nde bulunan Köl Tigin ve Bilge Kağan yazıtları, bizim tarihimiz için tam anlamıyla bir “milat”tır.
Düşünün, Danimarkalı dilbilimci Vilhelm Thomsen, 1893’te bu şifreyi çözene kadar, o taşların üzerinde ne yazdığını tam bilmiyorduk. Thomsen ve Rus bilim adamı Radloff sayesinde, Türklerin devlet anlayışını, millet sevgisini ve o zamanki dünyaya bakışını kendi ağızlarından okuma şansına eriştik,. Bu yazıtların okunması, sadece bir alfabe keşfi değil; Türklerin manevi ve maddi kültürünün dünyaya ilanıydı.
Nereden Geliyoruz?
Biraz daha geriye, en başa sararsak; tarihçiler Türklerin sahneye ilk çıkışını Asya’daki Köğmen Dağları’na ve M.Ö. 7. yüzyıldaki Tagar kültürüne dayandırıyor. Hatta bazı kaynaklar, Türk kültürünün temel unsuru olan “At”ın ilk görüldüğü Anav Kültürü’ne (M.Ö. 4000-1000) kadar uzanıyor. Yani insanlık tarihi kadar eski, köklü bir geçmişimiz var.
İşin özü şu dostlar; ister Altay dağlarının zirvesinde bir kurgan olsun, ister Orhun kıyısında bir yazıt; bu tarih, sadece savaşlardan ibaret değil. İçinde sanat var, estetik var, devlet felsefesi var.
Bir sonraki yazımda, “Neden Batılı tarihçiler bizi anlamakta zorlanıyor?” ve “Bizde neden Batı’daki gibi sınıflar yok?” gibi biraz daha zihin açıcı, sosyolojik sulara dalacağız. O zamana kadar, tarihin tozunu almaya devam edin!
Sevgilerle.

4 months ago | [YT] | 2