The Official Sobhagya Jayasekara Youtube Channel
Sobhagya Jayasekara
එකින් එක කවි ලියා ඇමිණූ මල් වැලක් සේ එතෙන්න,නොහැක නුඹ හට බිඳුණු හදවත සිනහවෙන් යළි තබන්න....ඉතිරි වී ඇත කවි සිතක් මට නුඹේ නමටම පුදන්න......හැකිද දවසක හදේ රිදවුම් හාදුවක් දී මකන්න..........🌸
1 year ago | [YT] | 0
View 0 replies
නිහඬ ආදර මතක ළය මත කණ තැබූ විට හුදෙකලාවේ...හඬන හදකින් ඇසුණු කඳුලැල්ගඟක හඬ තව ඇසිය හැකිවේ...නිවුණු ස්වරයෙන් ගලා ආ පෙම් උල්පතකි නුඹෙ වදන් ලැසියේ... ජීවිතේ සොඳුරුම දවස් ගැන මතක දෙනෙතට කඳුළු නැගුවේ... අසාගෙන තව ටිකක් නැඹුරුව මගේ ළය පාරවා හැඬුණේ,නුඹේ පපුවට බරව සිටි ඒ කාලයයි මගෙ නෙතට දැනුණේ... වෙලාවකදී මහා හයියෙන් සිනහ මල් වැසි වැහැපු පාරේ... නැඟූ හසරැලි දුක් සුසුම් වී නිහඬ වී මහ පාර තෙමුවේ....මහා කන්දක් වගේ නිහඬව සිනහවෙන් මුව රවට ගන්තේ,මහා පර්වත වගේ හයියට පෙනුන ගැහැණුයි රෑට හැඬුවේ...නිහඬ ගැඹුරක ,නපුරු රිදුමක වේදනා හරි බරට තිබුණේ...අහෝ හිතවත,මගේ හදවත ගලකි දැන් නම්, නුඹට කිව්වේ... !කඳුළු හංඟා සිනහා රන්ඳා,අවසනව මා උඹව ඉම්ඹේ, බිඳුණු හදකට , රිදුණු රිදුමටහේතුවයි මං වැලඳ සින්ඳේ............
2 years ago | [YT] | 1
View 2 replies
බැඳීම් වලින් හෙම්බත්ව සියල්ල කලකිරී ඇති මිනිස්සුන් ගැන අසා ඇත්තෙමි. ඒ හැඟීම මෙයැයි වටහා ගත හැකි කිසිඳු විග්රහයක් නොමැති බවත්, සියළු භාෂා ගොළුවන ගැඹුරු හැඟීමක් බව පමණක් දැන සිටියෙමි." ඔයා තාමත් හිතනවද අපි අතර ඒ වගේ දෙයක් තියනවා කියලා ?"ප්රේමය අහිමි වුණ මිනිසුන් ගැන ඕනෑ තරම් අහලා තිබුණත් ඒ තමයි මාව නොමරා මරපු වචන ටික...මහ ගොඩක් අඬපු මළකඳක් , හිනා වුණ මළකඳක් , එදිනෙදා වැඩ කරපු මළකඳක් මූණ බලන හැම වෙලාවකම මම කණ්ණාඩියෙන් දැක්කා.... මොන තරම් කර්කශ මිනිහෙක් වුණත් ඒ පපුව, උරහිස ගිණි ගන්න මාව නිව්වා... හැමදාම වගේ මුණගැහෙන බලාපොරොත්තුවෙන් මඟ බලන් ඉද්දි මගෙ පපුව වේගයෙන් ගැහෙන බව දැනුණා.... අංශු මාත්රික ප්රේමයක් නොහඳුනන පපුවකට අධි මාත්රිකව ප්රේම කිරීමේ චිත්ත වේදනාව ජීවිත කාලයටම බදා ගත්තා....ප්රේමය මට දැනුණෙ අරුම පුදුම නිමේෂයන් වල...,හීනියට කළ ස්පර්ෂ වල, ගොළුවී හෙලපු සුසුම් වල, දඩබ්බර හාදු වල .... උරිස්සට බරට වැටුණු වැහි බිංදු වල,.... හීතලම වෙලාවක තට්ට තනියෙම හදන කෝපි කෝප්පෙක සුවඳ එක්ක අපේ මතක චිත්රපටියක් වගේ මගේ ඔලුවෙ ප්ලේ වෙද්දි මගේ ඇස් වලින් මට නොදැනිම කඳුළු වැටෙන තැන් වල....ඒ මට ප්රේමය දැනුණු තැන් කිහිපයක් පමණයි !ප්රේමය තුළ මාගේ සුවිසල්ම ඇබ්බැහිය ප්රේමයමැයි මා සිතමි. ප්රේමයේ පූර්ණයේ සීමාව මෙතෙකැයි කීමට නොදන්නා නමුත් විශ්වාසය , එකිනෙකා අතර වන දැනීම්, ජීවිතයේ සියළු බෙදා ගැනීම්, අවිනිශ්චිත බදා ගැනීම් හා හදිසි සිප ගැනීම් තුළ මා ප්රේමය දකිමි.දැන් මගෙ හදවත දුකින් බරය. එනමුත් නිහඬය. පිටතට පෙන්වන කෝපය පිටුපස ඇති වේදනාව මහ මෙරක් ය. වේදනාව නෑසුණ පමණින් මා තුටින් සිටිනවා යැයි විනිශ්චය කිරීමටද කිසිවෙක් ඉක්මන් වීම පුදුමය!
2 years ago | [YT] | 0
ජීවිතේ බරපතළ සිදුවීමක් සිදු නොවීම, මිනිහෙක්ගෙ ඇස් කඳුළු වලින් බර වීම, ඒ සංවේදී වීම මම දකින්නෙ මනුස්ස ජීවිතේක මිනිහෙක්ට නොලැබිය යුතුම දෙයක් විදිහටයි. ආදරෙන් පැරදුණු , රැවටුනු, ආදරේ මොනම හේතුවකින් හෝ මඟ ඇරුණු මනුස්ස ඇස් වල කඳුළු පිටට නොපෙන්නා සඟවන්න පුළුවන් වුණාට පුංචි පුංචි සිද්ධි වලින්, පුංචි සංගීතයකින්, පොතක ජේදයකින් හදවතේ රිද්මය පවා වෙනස් කර, උගුර හිර හිරවෙන , පපුවට දැනෙන නොදැන සියුම් යැයි කියන දරුණුතම වේදනාව විඳින මිනිස් හිතක ස්වභාවය කවදා විග්රහ කොට අවසන් කළ හැකි දැයි නොදනිමි. ආදරය කියන්නෙ හරියට පුංචි ගහකට කොළකට අවශ්ය සාත්තුවක් වගේ... ඒ සාත්තුව , වතුර ටික , පොහොර ටික නැති උනාම? මං දන්නවා සමහරෙක්ට හිතෙන දේ.. ඇත්ත !සාත්තුවක් නැතුවමත් හැදෙන ගස් තියනවා ,.. මං කියන්නෙ ඒ ගස් කොච්චර දඩබ්බර ද? ඒ විතරක් නෙවෙයි මට කියන්න ඕන වුණේ මිනිස්සු කියන්නෙ ගස්ම නෙවෙයි ...මිනිහෙක්ට පුළුවන් ඇතුලතින් මැරෙන්න.... එහෙම වෙලත් පිටතින් හිනාවෙන්න... මිනිහෙක්ට පුළුවන් තවත් මිනිහෙක් ඇතුලතින් මරන්න.. දරුණුවට තුවාල කරන්න... කෙනෙක් ට පුළුවන් ආදරෙන් තුරුලට අරං හිටි හැටියෙම ඈතට විසි කරලා දාලා මිනිහෙක්ව ඇතුලතින් මරලා දාන්න. බෙහෙත් පෙති සිය ගානක් බිව්වත් සුව නොවෙන තුවාල ඇති කරන්න ..දන්නවද ආදරේ කියන්නෙ සෙල්ලමක් නෙවෙයි .... ලැබිල අහිමි උනාම දරාගන්න බැරි දෙයක් .... දාර්ශනික කතා, බණ කතා,ආගමික වචන, අධ්යාත්මික විග්රහ, අත් හැරීම් ගැන ගැඹුරු විග්රහ, කලා නිර්මාණ වල මොන කතා තිබ්බත් ඇත්ත ජීවිතේදී ආදරේ කියන්නෙ සෙල්ලමක් නෙවෙයි . ඕන උනහම ලං කරගන්නත් , එපා උනාම වීසි කරන්නත්, පාවිච්චි කරලා ඇතියි හිතුණම අහක් කරන්නත් පුළුවන් සෙල්ලමක්, භාණ්ඩයක් නෙවෙයි . මිනිහෙක්ගෙ හිතක් එක්ක සෙල්ලං කරලා ජීවිතේ ම සල්ලං කරලා අත් ඇරියම වෙන ඇතුලාන්ත කඩා වැටීම මරණය ට වඩා එහා ගිය එකක්... මැරුණා කියන්නෙ මැරුණා... ඒත් ජීවත් වෙලා වගේ පෙන්නන ඇතුළතින් මැරුණු මිනිහෙක්? ආදරේම කරපු ආදරේ ම හොයපු මිනිස් හිතක් කොහොම නම් දරා ගන්නද ඒ වගේ වේදනාවක්?
Sobhagya Jayasekara
එකින් එක කවි ලියා ඇමිණූ මල් වැලක් සේ එතෙන්න,
නොහැක නුඹ හට බිඳුණු හදවත සිනහවෙන් යළි තබන්න....
ඉතිරි වී ඇත කවි සිතක් මට නුඹේ නමටම පුදන්න......
හැකිද දවසක හදේ රිදවුම් හාදුවක් දී මකන්න..........🌸
1 year ago | [YT] | 0
View 0 replies
Sobhagya Jayasekara
නිහඬ ආදර මතක ළය මත
කණ තැබූ විට හුදෙකලාවේ...
හඬන හදකින් ඇසුණු කඳුලැල්
ගඟක හඬ තව ඇසිය හැකිවේ...
නිවුණු ස්වරයෙන් ගලා ආ පෙම්
උල්පතකි නුඹෙ වදන් ලැසියේ...
ජීවිතේ සොඳුරුම දවස් ගැන
මතක දෙනෙතට කඳුළු නැගුවේ...
අසාගෙන තව ටිකක් නැඹුරුව
මගේ ළය පාරවා හැඬුණේ,
නුඹේ පපුවට බරව සිටි ඒ
කාලයයි මගෙ නෙතට දැනුණේ...
වෙලාවකදී මහා හයියෙන්
සිනහ මල් වැසි වැහැපු පාරේ...
නැඟූ හසරැලි දුක් සුසුම් වී
නිහඬ වී මහ පාර තෙමුවේ....
මහා කන්දක් වගේ නිහඬව
සිනහවෙන් මුව රවට ගන්තේ,
මහා පර්වත වගේ හයියට
පෙනුන ගැහැණුයි රෑට හැඬුවේ...
නිහඬ ගැඹුරක ,නපුරු රිදුමක
වේදනා හරි බරට තිබුණේ...
අහෝ හිතවත,
මගේ හදවත ගලකි දැන් නම්,
නුඹට කිව්වේ... !
කඳුළු හංඟා සිනහා රන්ඳා,
අවසනව මා උඹව ඉම්ඹේ,
බිඳුණු හදකට , රිදුණු රිදුමට
හේතුවයි මං වැලඳ සින්ඳේ............
2 years ago | [YT] | 1
View 2 replies
Sobhagya Jayasekara
බැඳීම් වලින් හෙම්බත්ව සියල්ල කලකිරී ඇති මිනිස්සුන් ගැන අසා ඇත්තෙමි.
ඒ හැඟීම මෙයැයි වටහා ගත හැකි කිසිඳු විග්රහයක් නොමැති බවත්, සියළු භාෂා ගොළුවන ගැඹුරු හැඟීමක් බව පමණක් දැන සිටියෙමි.
" ඔයා තාමත් හිතනවද අපි අතර ඒ වගේ දෙයක් තියනවා කියලා ?"
ප්රේමය අහිමි වුණ මිනිසුන් ගැන ඕනෑ තරම් අහලා තිබුණත් ඒ තමයි මාව නොමරා මරපු වචන ටික...
මහ ගොඩක් අඬපු මළකඳක් , හිනා වුණ මළකඳක් , එදිනෙදා වැඩ කරපු මළකඳක් මූණ බලන හැම වෙලාවකම මම කණ්ණාඩියෙන් දැක්කා....
මොන තරම් කර්කශ මිනිහෙක් වුණත් ඒ පපුව, උරහිස ගිණි ගන්න මාව නිව්වා...
හැමදාම වගේ මුණගැහෙන බලාපොරොත්තුවෙන් මඟ බලන් ඉද්දි මගෙ පපුව වේගයෙන් ගැහෙන බව දැනුණා....
අංශු මාත්රික ප්රේමයක් නොහඳුනන පපුවකට අධි මාත්රිකව ප්රේම කිරීමේ චිත්ත වේදනාව ජීවිත කාලයටම බදා ගත්තා....
ප්රේමය මට දැනුණෙ අරුම පුදුම නිමේෂයන් වල...,
හීනියට කළ ස්පර්ෂ වල,
ගොළුවී හෙලපු සුසුම් වල,
දඩබ්බර හාදු වල ....
උරිස්සට බරට වැටුණු වැහි බිංදු වල,....
හීතලම වෙලාවක තට්ට තනියෙම හදන කෝපි කෝප්පෙක සුවඳ එක්ක අපේ මතක චිත්රපටියක් වගේ මගේ ඔලුවෙ ප්ලේ වෙද්දි මගේ ඇස් වලින් මට නොදැනිම කඳුළු වැටෙන තැන් වල....
ඒ මට ප්රේමය දැනුණු තැන් කිහිපයක් පමණයි !
ප්රේමය තුළ මාගේ සුවිසල්ම ඇබ්බැහිය ප්රේමයමැයි මා සිතමි.
ප්රේමයේ පූර්ණයේ සීමාව මෙතෙකැයි කීමට නොදන්නා නමුත් විශ්වාසය , එකිනෙකා අතර වන දැනීම්, ජීවිතයේ සියළු බෙදා ගැනීම්, අවිනිශ්චිත බදා ගැනීම් හා හදිසි සිප ගැනීම් තුළ මා ප්රේමය දකිමි.
දැන් මගෙ හදවත දුකින් බරය.
එනමුත් නිහඬය.
පිටතට පෙන්වන කෝපය පිටුපස ඇති වේදනාව මහ මෙරක් ය.
වේදනාව නෑසුණ පමණින් මා තුටින් සිටිනවා යැයි විනිශ්චය කිරීමටද කිසිවෙක් ඉක්මන් වීම පුදුමය!
2 years ago | [YT] | 0
View 0 replies
Sobhagya Jayasekara
ජීවිතේ බරපතළ සිදුවීමක් සිදු නොවීම, මිනිහෙක්ගෙ ඇස් කඳුළු වලින් බර වීම,
ඒ සංවේදී වීම මම දකින්නෙ මනුස්ස ජීවිතේක මිනිහෙක්ට නොලැබිය යුතුම දෙයක් විදිහටයි.
ආදරෙන් පැරදුණු , රැවටුනු, ආදරේ මොනම හේතුවකින් හෝ මඟ ඇරුණු මනුස්ස ඇස් වල කඳුළු පිටට නොපෙන්නා සඟවන්න පුළුවන් වුණාට පුංචි පුංචි සිද්ධි වලින්, පුංචි සංගීතයකින්, පොතක ජේදයකින් හදවතේ රිද්මය පවා වෙනස් කර, උගුර හිර හිරවෙන , පපුවට දැනෙන නොදැන සියුම් යැයි කියන දරුණුතම වේදනාව විඳින මිනිස් හිතක ස්වභාවය කවදා විග්රහ කොට අවසන් කළ හැකි දැයි නොදනිමි.
ආදරය කියන්නෙ හරියට පුංචි ගහකට කොළකට අවශ්ය සාත්තුවක් වගේ...
ඒ සාත්තුව , වතුර ටික , පොහොර ටික නැති උනාම?
මං දන්නවා සමහරෙක්ට හිතෙන දේ..
ඇත්ත !
සාත්තුවක් නැතුවමත් හැදෙන ගස් තියනවා ,..
මං කියන්නෙ ඒ ගස් කොච්චර දඩබ්බර ද?
ඒ විතරක් නෙවෙයි මට කියන්න ඕන වුණේ මිනිස්සු කියන්නෙ ගස්ම නෙවෙයි ...
මිනිහෙක්ට පුළුවන් ඇතුලතින් මැරෙන්න....
එහෙම වෙලත් පිටතින් හිනාවෙන්න...
මිනිහෙක්ට පුළුවන් තවත් මිනිහෙක් ඇතුලතින් මරන්න..
දරුණුවට තුවාල කරන්න...
කෙනෙක් ට පුළුවන් ආදරෙන් තුරුලට අරං හිටි හැටියෙම ඈතට විසි කරලා දාලා මිනිහෙක්ව ඇතුලතින් මරලා දාන්න. බෙහෙත් පෙති සිය ගානක් බිව්වත් සුව නොවෙන තුවාල ඇති කරන්න ..
දන්නවද ආදරේ කියන්නෙ සෙල්ලමක් නෙවෙයි ....
ලැබිල අහිමි උනාම දරාගන්න බැරි දෙයක් ....
දාර්ශනික කතා, බණ කතා,ආගමික වචන, අධ්යාත්මික විග්රහ, අත් හැරීම් ගැන ගැඹුරු විග්රහ, කලා නිර්මාණ වල මොන කතා තිබ්බත් ඇත්ත ජීවිතේදී ආදරේ කියන්නෙ සෙල්ලමක් නෙවෙයි .
ඕන උනහම ලං කරගන්නත් , එපා උනාම වීසි කරන්නත්, පාවිච්චි කරලා ඇතියි හිතුණම අහක් කරන්නත් පුළුවන් සෙල්ලමක්, භාණ්ඩයක් නෙවෙයි .
මිනිහෙක්ගෙ හිතක් එක්ක සෙල්ලං කරලා ජීවිතේ ම සල්ලං කරලා අත් ඇරියම වෙන ඇතුලාන්ත කඩා වැටීම මරණය ට වඩා එහා ගිය එකක්...
මැරුණා කියන්නෙ මැරුණා...
ඒත් ජීවත් වෙලා වගේ පෙන්නන ඇතුළතින් මැරුණු මිනිහෙක්?
ආදරේම කරපු ආදරේ ම හොයපු මිනිස් හිතක් කොහොම නම් දරා ගන්නද ඒ වගේ වේදනාවක්?
2 years ago | [YT] | 0
View 0 replies