Paulines Multimedia

Mabuting Balita l Setyembre 9, 2026 – Miyerkules, Ika-23 Linggo sa Karaniwang Panahon
Kapistahan ni San Pedro Claver, pari
Unang Pagbasa: 1 Corinto 7, 25-31 | Salmong Tugunan: Salmo 45
#MabutingBalita #DaughtersOfStPaul #Paulines

Ebanghelyo: Lucas 6: 20-26
Tumingala si Jesus sa kanyang mga alagad at sinabi: “Mapapalad kayong mga dukha sapagkat sa inyo ang Kaharian ng Diyos. Mapapalad kayong mga nagugutom ngayon, sapagkat bubusugin kayo. Mapapalad kayong mga umiiyak ngayon, sapagkat tatawa kayo. Mapapalad kayo kapag kinapopootan kayo ng mga tao at itinatakwil at iniinsulto, at sinisiraang-puri dahil sa akin. Magsaya kayo at lubos na magalak sa araw na iyon sapagkat malaki ang inyong gantimpalang nasa Diyos; gayundin ang ginawa ng kanilang mga ninuno sa Mga Propeta. Ngunit sawimpalad kayong mayayaman sapagkat tinatamasa na ninyo ang inyong ginhawa! Sawimpalad kayong mga busog ngayon, sapagkat magugutom kayo. Sawimpalad kayong humahalakhak ngayon sapagkat magluluksa kayo at iiyak! Sawimapad kayo kapag pinag-uusapan kayo nang mabuti ng lahat ng tao dahil ganoon din ang ginawa ng kanilang mga ninuno sa mga bulaang propeta.”
Pagninilay:
Sa Ebanghelyo ngayon, ipinapakita ni Jesus ang tunay na sukatan ng pagpapala. Sa mata ng mundo, pinagpapala ang mayaman, makapangyarihan, at laging masaya. Ngunit sa mata ng Diyos, pinagpapala ang mga dukha, nagugutom, umiiyak at inuusig dahil sa Kanya. Hindi ibig sabihin na ang kahirapan o pagdurusa ay mabuti sa sarili nito.
Ang ipinapaalaala ni Jesus na ang pusong lubos na nagtitiwala sa Diyos sa gitna ng kakulangan at pagsubok ang tunay na pinagpala. Hindi nawawalan ng pag-asa ang taong kumakapit sa Panginoon, sapagkat alam niyang ang Diyos ang kanyang tunay na kayamanan. Huwag sanang maging dahilan ang kayamanan upang makalimot tayo sa Diyos at maging manhid sa pangangailangan ng kapwa.
Mga kapanalig, suriin natin ang ating mga puso. Ano ang nagbibigay sa atin ng tunay sa seguridad? Ang ating mga ari-arian ba, tagumpay, at papuri ng tao, o ang ating matatag na relasyon sa Diyos? Hindi nakasalalay ang tunay na kaligayahan sa dami ng ating tinatamasa, kundi sa lalim ng ating pagtitiwala sa Panginoon.
-Sr. Edith Ledda, FSP | Daughters of St. Paul

1 day ago | [YT] | 97

Paulines Multimedia

Mabuting Balita l Setyembre 8, 2026 – Martes, Ika-23 Linggo sa Karaniwang Panahon
Kapistahan ng Pagsilang ng Mahal na Birheng Maria
Unang Pagbasa: Mikas 5, 1-4a o kaya Roma 8, 28-30 | Salmong Tugunan: Salmo 13
#MabutingBalita #DaughtersOfStPaul #Paulines

Ebanghelyo: Mateo 1: 1-16. 18-23 o kaya Mateo 1: 18-23
Ito ang pangyayaring napaloob sa kapanganakan ni Jesucristo. Ipinagkasundo na kay Jose ang kanyang inang si Maria pero bago sila nagsama bilang mag-asawa, nagdalantao na siya gawa ng Espiritu Santo.
Kaya binalak ni Jose na hiwalayan nang lihim ang kanyang asawa. Matuwid nga siya at ayaw niya itong mapahiya.
Habang iniisip-isip niya ito, nagpakita sa kanya sa panaginip ang Anghel ng Panginoon at sinabi: “Jose anak ni David, huwag kang matakot na tanggapin si Maria bilang iyong asawa. Gawa ng Espiritu Santo kaya siya naglihi, at manganganak siya ng isang sanggol na lalaki, na pangangalanan mong Jesus sapagkat siya ang magliligtas sa kanyang sambayanan mula sa kanilang mga kasalanan.”
Nangyari ang lahat ng ito para matupad ang sinabi ng Panginoon sa pamamagitan ng Propeta: “Maglilihi ang isang birhen at magsisilang ng isang sanggol na lalaki at tatawagin nila siyang Emmanuel na ibig sabihi’y ‘Nasa-atin-ang-Diyos.’
Pagninilay:
Ano ba ang pag-asang dala ng buhay mo? Kapag may ipinanganak na bata, hindi pa natin alam kung ano ang magiging kuwento ng kanyang buhay. Pero sa bawat pagsilang, may bagong pag-asa – isang buhay na maaaring maging pagpapala sa mundo.
Ngayong araw, ipinagdiriwang natin ang pagsilang ng Mahal na Birheng Maria. Sa unang tingin, isang ordinaryong pagsilang lamang ito. Ngunit ang simpleng buhay na ito ay magiging bahagi ng napakalaking plano ng Diyos.
Makikita natin ito sa Ebanghelyo. Si Maria ay nagdadalang-tao kay Jesus, at sinabi ng anghel kay Jose na ang batang isisilang ay tatawaging Emmanuel, na ang ibig sabihin ay “Kasama natin ang Diyos.” ... Sa pamamagitan ni Maria, dumating si Jesus, ang ating Tagapagligtas. Kaya ang pagsilang ni Maria ay naging pasimula ng isang bagong pag-asa para sa buong sangkatauhan.
Minsan, iniisip natin na ordinaryo lamang ang buhay natin. Ordinaryo ang trabaho, ang pamilya, ang paglilingkod, at ang mga ginagawa natin araw-araw. Pero sino ang nakakaalam kung paano ginagamit ng Diyos ang ating simpleng buhay para maging pagpapala sa iba? Kaya sa bawat kaarawan, hindi lamang natin dapat itanong, “Ilang taon na ako?” Mas mahalagang itanong: “Ano ba ang pag-asang dala ng buhay ko?” Kanino ako nagiging pagpapala? Sino ang napapalakas ko? Sino ang nakakaranas ng pagmamahal ng Diyos dahil sa buhay ko?”
Tulad ni Maria, nawa’y maging bukas tayo sa plano ng Diyos. Sapagkat ang buhay na ipinagkakatiwala sa Diyos ay maaaring maging daan upang maranasan ng iba ang presensya ng Emmanuel – ang Diyos na kasama natin.
–Fr. Ronel Delos Reyes, SSP | Society of St. Paul

2 days ago | [YT] | 94

Paulines Multimedia

Mabuting Balita l Setyembre 7, 2026 – Lunes, Ika-23 Linggo sa Karaniwang
Kapistahan ni San Clodualdo
Unang Pagbasa: 1 Corinto 5, 1-8 | Salmong Tugunan: Salmo 5
#MabutingBalita #DaughtersOfStPaul #Paulines

Ebanghelyo: Lucas 6: 6-11
Sa iba namang Araw ng Pahinga, pumasok si Jesus sa sinagoga at nagturo. May isang lalaki na hindi maigalaw ang kanang kamay. Pinagmamasdan siya ng mga guro ng Batas at mga Pariseo, at baka pagalingin ito ni Jesus sa Araw ng Pahinga at nang maisakdal nila siya. Ngunit alam ni Jesus ang kanilang iniisip kaya sinabi niya sa lalaking hindi maigalaw ang kamay: “Tumindig ka’t tumayo sa gitna.” Tumindig nga ito at tumayo roon. Sinabi ni Jesus sa kanila: “Matanong ko nga kayo: ano ang ipinahihintulot sa Araw ng Pahinga, gumawa ng mabuti o gumawa ng masama, magligtas ng buhay o pumatay?” Tiningnan niya silang lahat sa paligid at sinabi sa tao: “Iunat mo ang iyong kamay.” Ginawa niya ito at gumaling ang kanyang kamay. Galit na galit naman sila at magkakasamang nag-usap-usap kung ano ang magagawa nila kay Jesus.
Pagninilay:
Sa Mabuting Balita ngayon, dalawang uri ng tao ang makikita natin. Una, ang lalaking tuyot ang kamay. At ikalawa, ang mga Pariseong tila tuyot ang puso. Habang naghihintay ng kagalingan ang lalaki, abala ang mga Pariseo sa paghahanap ng pagkakamali. Nakatingin sila kay Jesus, hindi upang matuto kundi upang humatol. Nakita nila ang himala, ngunit hindi nila nakita ang habag ng Diyos.
Sa bisperas ng Kapanganakan ng Mahal na Birheng Maria, inaanyayahan tayong tingnan ang buhay ni Maria. Kung may pusong sarado ang mga Pariseo, pusong bukas naman ang taglay ng Mahal na Birheng Maria. Bukas sa Salita ng Diyos, bukas sa kalooban ng Panginoon, at bukas sa pangangailangan ng kapwa. Ang kanyang "Opo" sa Diyos ang naging daan upang makatanggap ng Tagapagligtas ang mundo. Marahil hindi na pisikal ang "tuyot na kamay" sa ating panahon. Marahil pusong hindi na marunong magpatawad, relasyong matagal nang naputol, pananampalatayang unti-unting nanlamig, o buhay na nawalan ng sigla dahil sa mga sugat at kabiguan. May mga tao ring tila buo ang katawan ngunit tuyot sa malasakit, pag-asa, at pagmamahal.
Sinabi ni Jesus sa lalaki, "Iunat mo ang iyong kamay." Hindi gumaling ang lalaki hangga't hindi siya tumugon. Ganoon din po ang karanasan natin. Laging handang magpagaling ang Diyos ngunit inaanyayahan Niya tayong gumawa ng hakbang ng pananampalataya. Marahil kailangan nating "iunat" ang ating kamay upang makipag-kasundo, tumulong, humingi ng tawad, o muling magtiwala sa Diyos. Mga kapanalig, sa pagsalubong natin sa kaarawan ng Mahal na Birheng Maria, hilingin natin ang kanyang pusong mapagpakumbaba at mapagmalasakit. Nawa'y hindi tayo maging abala sa pagpuna tulad ng mga Pariseo, kundi maging mga taong nagdadala ng paghilom. Sapagkat ang tunay na debosyon kay Maria ay makikita hindi lamang sa ating mga panalangin, kundi sa ating kakayahang maging mga kamay ni Jesus na nagbibigay-buhay, pag-asa, at pagmamahal sa mga taong sugatan, laging bukas sa Diyos at laging handang magmahal sa kapwa.
Sr. Deedee Alarcon, FSP | Daughters of St. Paul

3 days ago | [YT] | 108

Paulines Multimedia

Mabuting Balita l Setyembre 6, 2026 – Ika-23 Linggo sa Karaniwang Panahon
Unang Pagbasa: Ezekiel 33, 7-9 | Salmong Tugunan: Salmo 94
Ikalawang Pagbasa: Roma 13, 8-10
#MabutingBalita #DaughtersOfStPaul #Paulines
Ebanghelyo: Mateo 18: 15-20
Sinabi ni Jesus sa kanyang mga alagad: Kung nagkasala sa iyo ang iyong kapatid, puntahan mo siya at kausapin nang sarilinan; at kung makinig siya sa iyo, tinubo mo na ang iyong kapatid. Kung hindi naman siya makinig sa iyo, magsama ka ng dalawa o tatlo.
Para lutasin ang kaso sa pagsaksi ng dalawa o tatlo. Kung tatanggi siyang makinig sa kanila, sabihin ito sa Iglesya; at kung hindi pa rin s’ya makikinig sa Iglesya, ituring siyang pagano o publikano. Talagang sinasabi ko sa inyo: ang talian n’yo sa lupa ay matatali rin sa Langit, at ang kalagan n’yo dito sa lupa ay kakalagan din sa Langit. Sinasabi ko rin sa inyo: kung dito sa lupa ay may dalawa sa inyo nagkakaisang humihingi ng anuman, gagawin ito para sa kanila ng aking Amang nasa Langit. Sapagkat kung saan may dalawa o tatlong nagkakatipon sa Pangalan ko, kapiling nila ako.”
Pagninilay:
Sa maraming bagay natin pwedeng makilala kung anong uri ng pagkakaibigan o samahan ang mayroon tayo. May samahan para sa trabaho, may samahan para sa pag-aaral, sa paglilingkod, samahan ng kaibigan sa hirap o ginhawa. Ilan lamang ito sa mga samahan o buklod na mayroon tayo. Ngunit, mayaman din ang mayroong mga kasama na tutuwid sa iyong mga gawain at maglalapit sa iyo sa Diyos.
Inihaharap sa atin ng mga pagbasa sa Linggong ito ang isang uri ng pagsasama o pagkakaibigan na mayroon tayo: ang pagsasama para magtama, ang pagsasama para magdasal. Ito sana ang isang samahan na mayroon tayo, mga taong tutulong sa ating ituwid ang ating mga baluktot na gawain at mga tao na sasamahan din tayong tumawag sa langit kapag nananalangin.
Ito ang mga mahigpit na tagubilin ng Diyos sa atin: sabihin ang mga bagay na dapat para lumalim ang pananagutan; samahan din ang bawat isa para lumalim ang pananampalataya. Hindi ginagamit ang pagsasama para makasira. Hindi tayo binubuklod para may buhay na hamakin. Hindi tayo tinawag na magkakaibigan para pagtulungan ang isang inosenteng buhay. Binubuo tayo ng Diyos at pinagtitipan sa bawat isa upang sa gayon, maitama ang mali at tulungan tayong tumingala sa langit.
Tignan po natin ang mga samahan o pagbubuklod na mayroon tayo: tumatama ba ito ng masama? Naglalapit ba ito sa Diyos? Kung sakaling hindi, dito tayo ninanais dalhin ng Diyos: sa mga kasamang may pananagutan, sa mga kasamang may matibay magkapit-dalanginan.
Fr. Vicente Gabriel “Viel” Bautista | Vice Rector, Manila Cathedral

4 days ago | [YT] | 99

Paulines Multimedia

Mabuting Balita l Setyembre 5, 2026 – Sabado, Ika-22 Linggo sa Karaniwang Panahon
Kapistahan ni Santa Teresa ng Calcutta.
Unang Pagbasa: Ezekiel 33, 7-9 | Salmong Tugunan: Salmo 95
Ikalawang Pagbasa: Roma 13, 8-10
#MabutingBalita #DaughtersOfStPaul #Paulines

Ebanghelyo: Lucas 6: 1-5
Isang Araw ng Pahinga, naglalakad si Jesus sa bukirin ng trigo. Nangyari na hinimay ng kanyang mga alagad ang mga butil sa pagkiskis sa kanilang mga kamay, at kinain ang mga ito. Sinabi ng ilang Pariseo: “Bakit n’yo ginagawa ang ipinagbabawal sa Araw ng Pahinga?” Ngunit nagsalita si Jesus at sinabi niya sa kanila: “Hindi ba n’yo nabasa ang ginawa ni David nang magutom siya at kanyang mga kasama? Pumasok siya sa Bahay ng Diyos, kinuha ang tinapay na inihain para sa Diyos, kinain ito at binigyan pa ang kanyang mga kasamahan, gayong bawal itong kainin ninuman liban sa mga pari.” At sinabi pa niya sa kanila: “Panginoon ng Araw ng Pahinga ang Anak ng Tao.”
Pagninilay:
Ano ba talaga ang ibig sabihin ng Sabat o araw ng pamamahinga? Sa pang-unawa ng mga Judio noon, inilalaan ang Sabat para sa Diyos, para mas mapalapit tayo sa Kanya. Pero nang lumipas ang panahon, naging sobrang mahigpit ang interpretasyon nito: bawal na kahit magluto, bawal pumitas ng pagkain, kahit gutom ka na. Pero hindi 'yun ang kalooban ng Diyos. Kaya nang "nilabag" umano ni Jesus at ng mga alagad niya ang Sabat, ipinaliwanag niya na hindi naman talaga sila lumalabag sa Diyos, kundi sa maling pagkaunawa sa Batas. At higit pa rito, sinabi niyang siya mismo ang Panginoon ng Sabat. Ibig sabihin, ang tunay na kapahingahan na hinahanap natin, ay makakamit lang natin kay Jesus.
Siya mismo ang nagsabi, "Lumapit kayo sa akin, kayong lahat na napapagod at lubhang nabibigatan, at kayo'y bibigyan ko ng kapahingahan." Kung susunod tayo sa Kanyang gabay, kung matututo tayo sa Kanya na mapagpakumbaba at maamo, matatagpuan natin ang kapahingahan ng ating kaluluwa.
Ginugunita ng Simbahan ngayon si Santa Teresa ng Calcutta, isang taong tunay na "baliw" para kay Kristo, kung baga. Baliw sa mata ng mundo, dahil sa sobrang radikal na pagbibigay niya ng buong sarili kay Kristo. Hinayaan niyang si Kristo ang maging liwanag niya, at ang uhaw ni Jesus ay naging sariling uhaw din niya. Saan nanggaling ang "kabaliwang" 'to ni Santa Teresa? Sa Eukaristiya. Doon niya kinuha ang lakas, ang karunungan, at ang pag-ibig na dala-dala niya bilang misyonera sa buong mundo. Sabi niya, para maging tunay na sakripisyo ng pag-ibig ang buhay natin, kailangan nating isabuhay ang diwa ng Banal na Eukaristiya: ihandog ang sarili kasama ni Kristo, para mahati at maibigay sa pinakamahirap sa mahihirap, simula sa mga taong kapiling natin araw-araw. Matibay ang paniniwala niya sa tunay na presensya ni Jesus sa Eukaristiya. Sabi niya: "Kapag naitatak sa puso mo na si Jesus ay narito sa tabernakulo, natural lang lalapit ka sa Kanya; wala nang iba." Doon niya kinuha ang tapang para maging "baliw" sa paglilingkod.
Kaya, mga kapanalig, dalawa ang hamon sa atin ngayon. Una, huwag nating hayaang maging pabigat ang relihiyon natin na parang batas lang na kailangan lang sundin. Matatagpuan ang tunay na kabanalan at pahinga kay Kristo lamang kapag hinayaan nating Siya mismo ang mamuno sa buhay natin, hindi ang ating sarili.
Pangalawa, tularan natin si Santa Teresa: tumigil tayo, kahit ilang minuto lang ngayong araw, sa harap ng Banal na Sakramento. O kung wala tayong access dun, sa panalangin: pakinggan natin ang uhaw ni Jesus. Pagkatapos, lumabas tayo, at hanapin natin ang "pinakamahirap sa mahihirap" sa ating paligid: maaaring kapitbahay, katrabaho, o kapamilya na kailangan lang ng kaunting oras at pansin natin. Doon, mararanasan din natin ang totoong kapahingahan na ipinangako ni Jesus, na matatagpuan lang sa Kanya.
Sr. Rose Agtarap, FSP | Daughters of St. Paul

5 days ago | [YT] | 93

Paulines Multimedia

Mabuting Balita l Setyembre 4, 2026 – Biyernes, Ika-22 Linggo sa Karaniwang Panahon
Kapistahan ni Sta. Rosa ng Viterbo.
Unang Pagbasa: 1 Corinto 4, 1-5 | Salmong Tugunan: Salmo 37
#MabutingBalita #DaughtersOfStPaul #Paulines

Ebanghelyo: Lucas 5: 33-39
Sinabi ng mga Pariseo at mga guro ng Batas kay Jesus: “Madalas mag-ayuno at may mga panalangin ang mga alagad ni Juan, at gayon din naman ang mga alagad ng Pariseo; kumakain naman at umiinom ang mga iyon.” Kaya sinabi ni Jesus sa kanila: “Hindi n’yo mapag-aayuno ang mga abay sa kasalan habang kasama pa nila ang nobyo, di ba? Ngunit darating ang panahon na aagawin sa kanila ang nobyo at sa araw na iyon sila mag-aayuno.” Sinabi pa ni Jesus sa kanila ang isang talinghaga: “Walang pumuputol ng panagpi mula sa bagong damit at itinatagpi sa lumang damit. Kung hindi’y napupunit na ang mga bago at hindi pa magiging bagay sa lumang damit ang tagping mula sa bago. At wala ring naglalagay ng bagong alak sa mga lumang sisidlan. Kung hindi’y sisirain ng bagong alak ang mga lumang sisidlan kaya matatapon ang alak at masisira pati mga sisidlan. Sa halip ay sa mga bagong sisidlan dapat ilagay ang bagong alak. Hindi naman humihingi ng bagong alak ang umiinom ng luma, sinasabi nga niya: ‘Ang luma ang siyang mabuti.’”
Pagninilay:
Tinanong si Jesus ng mga Pariseo: “Bakit nag-aayuno ang mga alagad ni Juan, ang sa iyo ay kumakain at umiinom?” Ang sagot ni Jesus, “Bakit sila mag-aayuno sa oras ng kasalan?” Sino ba ang ikinasal? Ang Diyos at ang sangkatauhan. Dumating na si Jesus – ang Manliligtas. Sa kanyang katauhan, sa kanyang sakripisyo sa krus, nabuo ulit ang ugnayan ng Diyos at ng tao na winasak ng kasalanan nina Adan at Eba. Dumating siya upang magpatawad, hindi magparusa. Ito ang magandang balita. Kaya, panahon na ng selebrasyon! Hindi isinantabi ni Jesus ang pag-aayuno. Ipinangaral niya ito. Ngunit iginiit niya sa mga alagad na sa pag-aayuno, maghilamos ng mukha, magsuklay ng buhok, at huwag magmukhang malungkot tulad ng mga Pariseo na ipinapakita sa lahat ang kanilang pagkadeboto upang maturing na mga banal.
Ang panlabas na debosyon ay dapat nakaugat sa pagmamahal sa Diyos, kaya dapat masaya. Hindi tutol si Jesus sa mga external practices of devotion. Ang binibigyan diin niya ay ang kalinisang panloob at pagmamahal. Huwag nating gawing pakitang-tao lang ang debosyon o kabutihan. Applicable din ito sa ating pagsunod sa mga utos ng Simbahan. Mahalaga ang mga rules and regulations, kailangan natin itong tupdin. Ngunit kailangang suriin kung ginagawa natin ito dahil sa pagmamahal sa Diyos at kung nagbubunga ito ng pagmamahal sa kapwa, hindi ng pagmamalaki at panghuhusga sa iba. Ito ang bagong alak na dala ni Kristo Jesus. Kapanalig: kaya mo bang tanggapin ang bagong alak ni Jesus, ang maging mapagmahal, mapagpatawad at maunawain?
Sr. Vangie Canag, FSP | Daughters of St. Paul

6 days ago | [YT] | 110

Paulines Multimedia

Mabuting Balita l Setyembre 3, 2026 – Huwebes, Ika-22 Linggo sa Karaniwang Panahon
Kapistahan ni San Gregorio Magno, papa, pantas ng simbahan.
Unang Pagbasa: 1 Corinto 3, 18-23 | Salmong Tugunan: Salmo 24
#MabutingBalita #DaughtersOfStPaul #Paulines

Ebanghelyo: Lucas 5: 1-11
Dinagsa si Jesus ng napakaraming taong nakikinig sa Salita ng Diyos at nakatayo naman siya sa baybayin ng Lawa ng Genesaret. Nakita niya noon ang dalawang bangka sa baybay. Kabababa pa lamang ng mga mangingisda mula sa mga ito para hugasan ang mga lambat. Kaya sumakay siya sa isa rito na pag-aari ni Simon at hiniling dito na lumayo ng kaunti mula sa dalampasigan. Umupo siya at mula sa bangka’y sinimulang turuan ang maraming tao. Matapos siyang magsalita, sinabi niya kay Simon: “Pumalaot ka at ihulog ninyo ang inyong mga lambat para humuli.” “Guro, buong magdamag kaming nagpagod at wala kaming nakuha pero dahil sinabi mo, ihuhulog ko ang mga lambat.”
At nang gawin nila ito, nakahuli sila ng napakaraming isda kaya halos magkandasira ang kanilang mga lambat. Kaya kinawayan nila ang kanilang mga kasamahang nasa kabilang bangka para lumapit at tulungan sila. Dumating nga ang mga ito at pinuno nila ang dalawang bangka hanggang halos lumubog ang mga iyon.
Nang makita ito ni Simon Pedro, nagpatirapa siya sa harap ni Jesus at sinabi: “Lumayo ka sa akin, Panginoon, sapagkat taong makasalanan lamang ako.” Talaga ngang nasindak siya at ang lahat niyang kasama dahil sa huli ng mga isda na nakuha nila. Gayundin naman ang mga anak ni Zebedeo na sina Jaime at Juan na mga kasama ni Simon. Ngunit sinabi ni Jesus kay Simon: “Huwag kang matakot; mula ngayo’y mga tao ang huhulihin mo.” Kayat nang madala na nila ang mga bangka sa lupa, iniwan nila ang lahat at sumunod sa kanya.
Pagninilay:
Kapag may biyaya kang natatanggap, saan ka nakatingin: sa biyaya lang ba, o dun sa nagbigay nito?
Sa Mabuting Balita ngayong araw, nakamit na ni Pedro ang pangarap ng lahat ng mangingisda. Ang makahuli ng napakaraming isda, na sa sobrang dami ay halos mapunit na ang kanilang mga lambat.
Kung siguro ibang tao ang nandoon, baka ang una nilang maisip ay: “Lord, bukas ulit ha. Dito mismo. Same time.” Dahil natural sa atin yan—kapag natikman mo ang tagumpay, gusto mo pa itong maulit. Kapag nakamit mo ang iyong pangarap, hindi mo ito bibitawan. Kapag napuno ang lambat, gusto mong punuin ulit ito.
Pero iba si Pedro. Sa pagkakataong nakamit niya ang pinakamalaking huli ng kanyang buhay, ay saka naman niya iniwan ang lahat ng ito—para sumunod kay Jesus.
Hindi dahil ayaw na niya sa isda. Hindi dahil hindi niya gusto ang tagumpay. Pero dahil sa likod ng punong lambat, may mas mahalaga siyang nakita: ang Diyos na nagpuno nito.
Ganito rin sa buhay natin. Kapag pinagpala tayo—sa trabaho, sa negosyo, sa pamilya, sa mga pangarap na natupad—may dalawang puwedeng mangyari. Puwede tayong mabulag sa biyaya at makalimutan ang Nagbigay. O puwede nating hayaan ang tagumpay na lalo tayong mailapit sa Diyos.
Si Pedro ay hindi kumapit sa biyaya. Kumapit siya sa Pinagmulan ng biyaya. Sana tayo rin.
Kaya marahil ang tanong ay hindi lang, “Ano ang nakuha ko?” kundi, “Mas nakilala ko ba ang Diyos dahil sa natanggap ko?”
- Fr. Albert Garong, SSP l Society of St. Paul

1 week ago | [YT] | 101

Paulines Multimedia

Mabuting Balita l Setyembre 2, 2026 – Miyerkules, Ika-22 Linggo sa Karaniwang Panahon
Kapistahan ni Santa Ingrid
Unang Pagbasa: 1 Corinto 3, 1-9 | Salmong Tugunan: Salmo 33
#MabutingBalita #DaughtersOfStPaul #Paulines

Ebanghelyo: Lucas 4:38:44
Pag-alis ni Jesus sa sinagoga, nagpunta siya sa bahay ni Simon. Inaapoy ng lagnat ang biyenang babae ni Simon. Kayat pinakiusapan nila siya tungkol sa kanya. Pagkayuko ni Jesus sa kanya, inutusan niya ang lagnat at nilisan siya nito. Kaagad siyang tumindig para maglingkod sa kanila.
Paglubog ng araw, dinala naman sa kanya ng lahat ng tao ang kasama nilang mga may sakit ng iba’t ibang karamdaman. Ipinatong niya ang kanyang mga kamay sa bawat isa sa kanila at pinagaling sila. Lumabas ang mga demonyo mula sa maraming tao at pasigaw na sinabi ng mga ito: “Ikaw ang Anak ng Diyos!” Ngunit pinatatahimik niya sila at di pinahihintulutang magsalita dahil alam ng mga ito na siya ang Mesiyas. Nang mag-uumaga na, lumabas si Jesus at pumunta sa isang ilang na lugar. Ngunit pinaghahanap siya ng maraming tao, at nang matagpuan siya’y sinikap nilang hadlangan na makaalis pa siya sa kanila. Pero sinabi niya sa kanila: “Dapat ko ring ipahayag ang mabuting balita ng paghahari ng Diyos sa iba pang mga bayan; ito ang dahilan kung bakit ako isinugo.” At nagpatuloy siyang mangaral sa mga sinagoga ng Judea.
Pagninilay:
Narinig natin sa Mabuting Balita ang pagkakasakit ng biyenan ni Simon Pedro. Agad nila itong ipinagkatiwala kay Hesus at hiniling na pagalingin siya. At hindi naman ito ipinagkait ni Hesus. Ipinapaalala sa atin ng Gospel verse na ito na may pananagutan tayo sa isa't isa. Ang tunay na pagmamahal sa kapwa ay nagtutulak sa atin na ipanalangin hindi lamang ang sarili nating mga pangangailangan kundi pati ang pangangailangan ng iba, lalo na ang mga may sakit, nanghihina, o may mabibigat na pinagdaraanan sa buhay. Ang pananalangin para sa isa't isa ay isang konkretong pagpapakita ng pagmamahal at patunay na tayo ay tunay na magkakapatid kay Kristo.
Nakikita ni Jesus ang higit pa sa ating panlabas na kalagayan. Alam niya ang laman ng ating puso at pinakikinggan niya ang bawat panalanging iniaalay nang may pananampalataya. Ang kanyang pagpapagaling sa mga taong lumalapit sa kanya ay hindi lamang para sa karamdaman ng katawan kundi pati sa mga sugat ng ating kalooban: takot, sama ng loob, kalungkutan, panghihina ng loob, at espirituwal na pagkauhaw. Ayon nga sa aming founder na si Blessed James Alberione, "Si Jesus na Guro ang siyang Daan, ang Katotohanan, at ang Buhay." Kapag inilalapit natin sa kanya ang ating sarili at ang ating kapwa, binabago at pinalalakas niya tayo upang muling makatayo at maglingkod nang may bagong sigla, tulad ng biyenan ni Simon Pedro matapos siyang pagalingin ni Jesus.
Kapanalig, hinahamon tayo ng Mabuting Balita na maging mga taong laging nananalangin para sa kapwa at nagdadala ng kanilang mga pasanin sa Panginoon. Tulad ng sinabi ni San Pablo sa mga taga Galacia, "Magtulungan kayo sa pagbubuhat ng pasanin ng isa't isa, at sa gayon ay matutupad ninyo ang kautusan ni Kristo" (6:2). Magtiwala tayo na naririnig ni Jesus ang bawat taimtim na panalangin. Ipagkatiwala natin sa kanya ang mga may sakit, ang mga pagod na, at ang lahat ng nangangailangan ng healing, sapagkat ang kanyang mahabaging puso na puno ng pag-ibig ay patuloy na nagbibigay ng bagong buhay at pag-asa.
Sr. Pinky Barrientos, FSP | Daughters od St. Paul

1 week ago | [YT] | 106

Paulines Multimedia

Mabuting Balita l Setyembre 1, 2026 – Martes, Ika-22 Linggo sa Karaniwang Panahon
Kapistahan ni San Gil
Unang Pagbasa: 1 Corinto 2, 10b-16 | Salmong Tugunan: Salmo 145
#MabutingBalita #DaughtersOfStPaul #Paulines
Ebanghelyo: Lucas 4:31-37
Bumaba si Jesus sa Capernaum na isang bayan ng Galilea, kung saan niya nakaugaliang magturo tuwing Araw ng Pahinga. At nagulat ang mga tao sa kanyang aral dahil nagtuturo siya nang may kapangyarihan. May isang tao sa sinagoga na inaalihan ng maruming demonyo, na sumigaw nang malakas. “Ah, ano ang pakialam mo sa amin, Jesus na taga-Nazaret? Para ipahamak kami kaya ka dumating. Alam ko kung sino ka, ang Banal ng Diyos!”, “Tumahimik ka at lumabas sa kanya!” Pagkatapos ibulagta ng demonyo ang tao sa gitna nila, lumabas ito mula sa kanya nang hindi sinasaktan. Pagtataka ang sumalahat at nag-usap-usap sila: “Ano ito? Nakapag-uutos siya sa maruruming espiritu nang may kapangyarihan at lakas, at lumalabas sila!” Kayat kumalat ang usap-usapan tungkol sa kanya sa lahat ng lugar sa kabayanan.
Pagninilay:
Gaano mo na ba kakilala si Jesus, kapanalig? Sa Mabuting Balita ngayon, tila mas kilala pa si Jesus ng demonyo kaysa sa mga taong nakapaligid sa kanya na nakasaksi ng kanyang mga nakamamanghang ginawa. Natakot ang mga tao matapos palayasin ni Jesus ang demonyong sumanib sa tao. Sabi sa verse 36, “Silang lahat ay natakot at nag-usap-usap. Ano kaya ang pananalitang ito?” Samantalang sumigaw naman ang demonyo bago ito pinalayas ni Jesus, “Anong pakialam mo sa amin, Jesus na taga-Nazaret? Nababatid kong ikaw ang Banal ng Diyos.” What an irony! Tumpak ang kanyang sinabi ukol kay Jesus. Pero alam natin na kahit kilala ng demonyo si Jesus, hindi naman ito sumasampalataya at sumusunod sa kanya. Hala! Ganito pala ang demonyo. Tayo kaya, kapanalig! Sumasalamin ba sa ating pananampalataya ang ating mga kilos at pananalita? O baka, hindi tayo nalalayo sa ugali ng demonyo? Kilala nga si Jesus, pero hindi naman sumusunod sa mga mabubuting aral at halimbawa ni Jesus. Kapanalig, hinahamon tayo ng Mabuting Balita ngayon na maglaan ng panahon upang higit pang mapalalim ang pagkakakilala at pakikipag-ugnayan kay Jesus. Ang pag-aaral ng salita ng Diyos, pagsisimba regularly, at pakikinig sa Mabuting Balita ay ilan lang sa mga paraan upang higit nating makilala at matularan si Jesus.
Sr. Lou Ranara, FSP | Daughters of St. Paul

1 week ago | [YT] | 91

Paulines Multimedia

𝐌𝐚𝐛𝐮𝐭𝐢𝐧𝐠 𝐁𝐚𝐥𝐢𝐭𝐚 𝐥 𝐀𝐠𝐨𝐬𝐭𝐨 31, 2026 – 𝐋𝐮𝐧𝐞𝐬, 𝐈𝐤𝐚-22 𝐋𝐢𝐧𝐠𝐠𝐨 𝐬𝐚 𝐊𝐚𝐫𝐚𝐧𝐢𝐰𝐚𝐧𝐠 𝐏𝐚𝐧𝐚𝐡𝐨𝐧
Kapistahan ni San Ramon Nonato
Unang Pagbasa: 1 Corinto 2, 1-5 | Salmong Tugunan: Salmo 119
#MabutingBalita #DaughtersOfStPaul #Paulines

Ebanghelyo: Lucas 4:16-30
Pagdating ni Jesus sa Nazaret, kung saan siya lumaki, pumasok siya sa sinagoga sa Araw ng Pahinga ayon sa kanyang kinaugalian. Tumindig siya para bumasa ng Kasulatan, at iniabot sa kanya ang aklat ni Propeta Isaias.
Sa paglaladlad niya sa rolyo, natagpuan niya ang lugar kung saan nasusulat: “Sumasaakin ang Espiritu ng Panginoon kayat pinahiran niya ako upang ihatid ang Mabuting Balita sa mga dukha. Sinugo niya ako upang ipahayag ang paglaya sa mga bilanggo, sa mga bulag ang pagkabawi ng paningin, upang bigyang-ginhawa ang mga api, at ipahayag ang taon ng kabutihang-loob ng Panginoon.” Binilot ni Jesus ang aklat, ibinigay ito sa tagapaglingkod at naupo.
At nakatuon sa kanya ang mga mata ng lahat ng nasa sinagoga. Sinimulan niyang magsalita sa kanila: “Isinakatuparan ang Kasulatang ito ngayon habang nakikinig kayo.” At sumang-ayon silang lahat sa kanya habang nagtataka sa gayong pagpapahayag ng kabutihang-loob ng Diyos na nanggaling sa kanyang bibig.
At sinabi nila: “Hindi ba’t ito ang anak ni Jose?” Sinabi ni Jesus sa kanila: “Tiyak na babanggitin ninyo sa akin ang kasabihang: ‘Manggagamot, pagalingin mo ang iyong sarili! Gawin mo rin dito sa iyong bayan ang mga bagay na narinig naming ginawa mo sa Capernaum’.” “Talagang sinasabi ko: walang propetang katanggap-tanggap sa sarili niyang bayan.
Tinitiyak ko sa inyo na maraming maraming balo noon sa kapanahunan ni Elias nang sarhan ang Langit sa loob ng tatlo’t kalahating taon at nagkaroon ng matinding taggutom sa buong lupain. Gayon pa ma’y hindi ipinadala si Elias sa isa man sa kanila kundi sa babaeng balo ng Serepta sa may Sidon.
Marami ring may ketong sa Israel sa kapanahunan ni propeta Eliseo pero wala sa kanilang pinagaling kundi ang Siriong si Naaman.” Napuno ng galit ang lahat sa sinagoga pagkarinig dito, tumindig sila at ipinagtulakan siya sa labas ng bayan. Dinala nila siya sa gilid ng burol na kinatatayuan ng kanilang bayan upang ihulog. Ngunit dumaan siya sa gitna nila at umalis.
Pagninilay:
Nakakapagtaka ang naging reaksyon ng mga kababayan ni Hesus sa Mabuting Balita ngayon. Sa v. 22 “pinuri siya ng lahat at humanga sila sa kanyang napakahusay na pananalita.” Hindi makapaniwala ang mga taga-Nazaret sa husay niyang magsalita kaya’t humanga sila’t pinuri siya. Pero ilang talata lamang, sa v. 28, nagalit ang lahat at itinaboy siyang palabas sa sinagoga para ihulog sa bangin. Ano’ng nangyari? Sa isang iglap, gusto na nilang patayin yung hinahangaan nila? Bakit? Kasi, sinabi ni Hesus na tulad nila propeta Elias at Eliseo ang kaligtasang hatid niya ay para sa lahat ng mga bansa; hindi lang ito para sa Israel. ‘Yon ang ikinagalit nila. Gusto nila, sila lang ang maligtas, dahil sila ang piniling bayan ng Diyos. Hindi nila matanggap na ang Mabuting Balita ay para sa lahat. Kapanalig, Sino ang hindi mo matanggap? Ano ang nagiging balakid para tanggapin mo si Hesus sa iyong kapwa nang buong puso’t kalooban?
Sr. Rose Agtarap, FSP | Daughters of St. Paul

1 week ago | [YT] | 82