Delighted to have been a part of the Interactive Display Panel Training Session at Jyothis Central School, Kazhakoottam.
It was a truly enriching experience interacting with a wonderful team of enthusiastic educators whose passion for learning and openness to new technologies were remarkable. Their eagerness to explore the full potential of interactive panels and integrate technology into classroom teaching was both inspiring and motivating.
The energy, participation, and curiosity displayed throughout the session reaffirmed the importance of embracing innovation in education. Seeing teachers actively engage with new tools and discover creative ways to enhance learning was the highlight of the day.
A heartfelt thank you to the school management, principal, and the entire teaching community for their warm hospitality and active involvement.
Together, we are building smarter classrooms and creating meaningful learning experiences for the next generation. 🚀📚✨
I had the privilege of serving as the Quiz Master for Kanavu 2026, held on 13 June 2026 at St. Joseph's HSS, Thiruvananthapuram, near General Hospital Junction.
The quiz was organized by the Education Ministry of the Latin Archdiocese of Thiruvananthapuram under the banner of Kanavu 2026. This remarkable initiative is the result of the dedication, hard work, and commitment of many teachers, volunteers, and education leaders.
I sincerely appreciate the Diocese, the Education Ministry, and all the volunteer teachers for the sacrifices they make for the benefit of students. Preparing children today for the competitive examinations and challenges of tomorrow is a noble mission. The thoughtfully designed learning syllabus, engaging competitions, and encouraging rewards make this program both inspiring and beneficial for students.
A special note of gratitude to Rt. Rev. Dr. Christudas Rajappan for his vision, encouragement, and unwavering support for educational initiatives. My sincere thanks also go to the Director and all the executives of the Education Ministry of the Latin Archdiocese of Thiruvananthapuram for their leadership, dedication, and tireless efforts in making programs like Kanavu 2026 a reality.
It is truly heartening to see such efforts being taken to nurture knowledge, confidence, and a spirit of excellence among young learners.
My heartfelt gratitude for including me in this meaningful service. May your dedication continue to benefit every child in the Archdiocese of Thiruvananthapuram and inspire many more educational initiatives in the future.
Thank you to everyone who made Kanavu 2026 a memorable and successful event.
കനവ് 2026, ക്വിസ് മത്സരത്തിനു ക്വിസ് മാസ്റ്റർ ആയി എത്തി ചേരാൻ കഴിഞ്ഞു... 13/06/2026 ന് ജനറൽ ഹോസ്പിറ്റൽ ജംഗ്ഷന് അടുത്തുള്ള #stjosephhss St Joseph's HSS തിരുവനന്തപുരം സ്കൂളിൽ വച്ചു ആണ് സംഘടിപ്പിച്ചത്. തിരുവനന്തപുരം ലത്തീൻ രൂപതയുടെ എഡ്യൂക്കേഷൻ മിനിസ്ട്രി വിഭാഗമാണ് കനവ് 2026 എന്ന പേരിൽ ഒരു ക്വിസ് സംഘടിപ്പിച്ചത്.
വളരെ ഏറെ അധ്യാപകരുടെ കഠിനമായ അധ്വാനത്തിന്റെ ഫലമാണ് കനവ് 2026.
കുട്ടികൾക്ക് വേണ്ടി രൂപതയും, എഡ്യൂക്കേഷൻ മിനിസ്ട്രിയും,സന്നദ്ധ അധ്യാപകരും എടുക്കുന്ന ത്യാഗം വളരെ അഭിനന്ദനങ്ങൾ അർഹിക്കുന്നു.
ഭാവിയിൽ നേരിടാനുള്ള മത്സര പരീക്ഷകൾക്ക് വേണ്ടി കുട്ടികളെ ഇന്നേ ഒരുക്കുന്നതും, അവർക്ക് ആവശ്യമായ പഠന സിലബസ് ഒരുക്കി, വളരെ താത്പര്യം ജനിക്കത്തക്ക വിധം മത്സരങ്ങൾ സംഘടിപ്പിക്കുന്നതും, സമ്മാനങ്ങൾ നൽകുന്നതുമെല്ലാം കുട്ടികൾക്ക് വളരെ പ്രയോചനകരവും, പ്രചോദനകരവുമാണ്.
തിരുവനന്തപുരം ലത്തീൻ രൂപതയുടെ സഹായ മെത്രാൻ അഭിവന്ദ്യ ക്രിസ്തുദാസ് പിതാവിനും, എഡ്യൂക്കേഷൻ മിനിസ്ട്രിയുടെ ഭാഗമായ വൈദീകർക്കും, അദ്ധ്യാപകർക്കും നന്ദി.
ഈ നിങ്ങളുടെ ശുശ്രുഷയിൽ എന്നെയും ഉൾപെടുത്തിയതിനു വളരെ അധികം നന്ദി...
നിങ്ങളുടെ ത്യാഗം തിരുവനന്തപുരം രൂപതയിലെ എല്ലാ കുട്ടികൾക്കും പ്രയോചനകരമായി തീരട്ടെ...
എടാ നിന്റെ പ്രശ്നം മടി ഒന്നും അല്ല. കുട്ടികാലത്തു നീ കുറച്ചു പ്രശ്നങ്ങളിൽ കൂടി കടന്നു പോയിട്ടുണ്ട്. നിന്നെ ആരൊക്കെയോ ഭയപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്, വിരട്ടിയിട്ടുണ്ട്, നീ അതു ചെയ്താൽ ശെരിയാകില്ല എന്നു പറഞ്ഞു നിന്നെ മാറ്റി നിർത്തിയിട്ടുണ്ട്, മറ്റുള്ള കുട്ടികളെ കണ്ടു പഠിക്കു എന്നു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. നീ ചെയുന്ന കാര്യങ്ങൾ അത്ര ശെരിയാകില്ല എന്നു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകാം. മറ്റുള്ളവരുടെ മുമ്പിൽ വച്ചു തരം താഴ്ത്ത പെട്ട അവസ്ഥ ഉണ്ടായെന്നിരിക്കാം ഇതൊക്കെ ശരിയല്ലേ.
അതേ കുറെയൊക്കെ ശരിതന്നെയാണ്.
വളർന്നു വന്നപ്പോഴും നിനക്ക് വല്യ ആത്മവിശ്വാസം ഉണ്ടായെന്നു വരില്ല. എന്തെകിലും ചെയ്യാൻ ഇറങ്ങിയാൽ തന്നെ - ഇത് ഞാൻ ചെയ്താൽ ശരിയാകുമോ, മറ്റുള്ളവർക്ക് ഞാൻ പറയുന്നത് ഇഷ്ടപ്പെടുമോ, ഞാൻ പ്രസന്റ് ചെയ്യുന്നത് മറ്റുള്ളവർക്ക് മനസ്സിലാകുമോ, മറ്റുള്ളവർ എന്നെ അംഗീകരിക്കുമോ? ഞാൻ ചെയ്യുന്നത് പെർഫെക്ട് ആണോ? ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചിന്തിച്ചു നീ കാടുകയറുന്നുണ്ട്.
അതേ അതേ മിക്കപ്പോഴും അങ്ങനെ തന്നെ.
എടാ എന്തിനാ വെറുതെ, മറ്റുള്ളവർ എങ്ങനെ നിന്നെ കാണും പരിഗണിക്കും എന്നൊക്കെ ഓർത്തു വെറുതെ ഓവർ തിങ്ക് ചെയ്തു മനസ് മരവിപ്പിക്കിന്നത്.
മറ്റുള്ളവർ എന്തോ ചിന്തിച്ചോട്ടെ, നിന്നെ എങ്ങനെയോ കാണട്ടെ - നീ ജീവിക്കുന്നത് നിന്റെ ജീവിതമാണ്, നീ പോരാടുന്നത് നിന്നോടാണ്, നീ മറുപടി കൊടുക്കേണ്ടത് നിന്റെ തന്നെ മനസാക്ഷിയോടാണ്. നീ നിന്റെ ജീവിതം ജീവിക്കു... തെറ്റുകൾ സംഭവിക്കാം അതു മനുഷ്യ സഹജമാണ്, പക്ഷേ അതോർത്തു ഒന്നും ചെയ്യാതിരുന്നാൽ തുരുമ്പു പിടിക്കും അത്ര തന്നെ...
നിനക്ക് ഒരു വള്ളിച്ചെടി പോലെ ഏതെങ്കിലും മരത്തെ പറ്റിപ്പിടിച്ചു ജീവിക്കാം, ഒരു ഇത്തിൾ കണ്ണി പോലെ മറ്റു മരങ്ങളിൽ നിന്നും ധാധുലാവണങ്ങൾ ഔദാര്യമായി നുകർന്നു ജീവിക്കാം. നിനക്ക് തന്നെ ബലമുള്ള ഒരു വലിയ വൃക്ഷമായും ജീവിക്കാം. ഏത് വേണമെന്ന് നീ തന്നെ തീരുമാനിക്കു.
എടാ കാലം കാത്തുനിൽക്കില്ല, അതിവേഗം എല്ലാം മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കും, മറ്റുള്ളവരെ പ്രതി നീ ഒന്നും ചെയ്യാണ്ട് മനസ് മടുത്തു നിന്റെ ജീവിതം തന്നെ കളയണോ. അവസാനം ജീവിതത്തിൽ ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിഞ്ഞില്ലല്ലോ എന്നോർത്ത് വ്യാകുലപ്പെട്ട്, നീറി നീറി മരിക്കും.
ആരും പെർഫെക്ട് അല്ലടാ, നിനക്കുള്ള ഏറ്റവും നല്ലത് ഇനി വരാനിരിക്കുന്നതെ ഉള്ളു. പ്രതീക്ഷ കൈവെടിയാതെ മുന്നോട്ട് ജീവിക്കു. നമ്മുടെ കഴിവിന്റെ പരമാവധിയുടെ അപ്പുറത്താണ് ദൈവത്തിന്റെ കൈകൾ നമുക്ക് വേണ്ടി ചലിക്കുന്നത്. നീ എഴുന്നേറ്റു മുന്നോട്ടു തന്നെ പോകൂ, നിന്റെ വഴികൾ അവൻ ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ട്. നല്ലതേ വരു നിനക്ക്.
പഴയ ഒരു നീ ഇല്ലായിരുന്നോ ഉർജ്ജസ്വലനായ ഒരു നീ... ആ നീ പുറത്തു വരട്ടെ...
മടിയനാണല്ലേ... അപ്പോൾ കാര്യങ്ങൾ അത്ര എളുപ്പമാകില്ലല്ലോ.
ജീവിതം ഇത്തിരി ഇഴഞ്ഞു ഇഴഞ്ഞേ മുമ്പോട്ടു പോകൂ...
എല്ലാത്തിലും ഒരു നിസംഗത. ഏല്പിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ പോലും കൃത്യമായി പൂർത്തിയാക്കുന്നില്ല, really u r not at all fruitful.
ഏയ് അല്ല.
ഞാൻ കൃത്യമായി കാര്യങ്ങൾ പ്ലാൻ ചെയ്യുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ തുടങ്ങാൻ അങ്ങോട്ട് വല്യ താത്പര്യം കുറവ്. ആരോ പിന്നിൽ നിന്നും പിടിച്ചു വലിക്കും പോലെ, ഇപ്പോൾ പറ്റിയ സമയം അല്ല എന്ന ചിന്ത... ഉഴപ്പു പോലെ, പക്ഷേ ഞാൻ ഉഴപ്പൻ അല്ലല്ലോ...
പിന്നെ എന്താണ് ആകെ ഒരു താത്പര്യക്കുറവ് ?
മനസ്സ് ആകെ കുഴഞ്ഞു മറിയുന്ന അവസ്ഥ... കലുഷിതമാണ്... പ്രാരാബ്ദങ്ങൾ, കടങ്ങൾ അങ്ങനെ ജീവിതത്തിൽ ചെയ്തു തീർക്കാനുള്ള കടമകൾ ഉത്തരവാദിത്വങ്ങൾ ഒക്കെ ഓർക്കുമ്പോൾ തന്നെ.... ആഹ്...
അപ്പോൾ ഇങ്ങനെ നിർജീവനായിട്ടെന്തു കാര്യം?
ഏയ് ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങൾക്ക് ഒന്നും ഒരു അംഗീകാരം അങ്ങോട്ട് കിട്ടുന്നില്ല, ആരും മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല, അങ്ങനെ അത്ര അടുത്ത കൂട്ടുകാരും ഇല്ല... കൈവരുന്ന പണം ഏതൊക്കെയോ വഴിയിൽ ഒഴുകി പോകുന്നു... ചിന്തകൾ കാടുകയറുന്നു... ഒന്ന് തീരും മുമ്പ് അടുത്ത പ്രശ്നം ഇങ്ങ് വന്നു കഴിഞ്ഞു... ഓഹ്... എന്ത് പറയാൻ...
ദുഖവെള്ളിയുടെ പരാധീനതകളിൽ നിന്നും ഉയിർപ്പിന്റെ പ്രതീക്ഷകളിലേക്കുള്ള ദൂരം...
തകർച്ച - അതിജീവനം - ഉയിർപ്പ്
കൂടെ മേശയിൽ ഇരിക്കുന്നവർ ഒറ്റുകൊടുക്കുമ്പോഴും, തള്ളി പറയുമ്പോഴും, ഓശാന പാടി പുകഴ്ത്തിയവർ - പരിഹസിച്ചാർത്തു വിളിക്കുമ്പോഴും ഒന്നുമുരിയാടാതെ നിശബ്ദം സഹിച്ചവന്റെ അതിജീവനം...
കാലമേറെ കഴിഞ്ഞു
ഒറ്റ് കൊടുക്കുന്നവർ ഇന്നും അതു തന്നെ ചെയുന്നു.... അറിയില്ലെന്ന് തള്ളി പറഞ്ഞവർ ഇന്നും അതു തുടരുന്നു... മുഖത്ത് പരിഹാസവാചകങ്ങൾ കൊണ്ട് തുപ്പിയവരും, ഒറ്റപെടുത്തലിന്റെ ചാട്ടവാറടി തന്നവരും, എടുത്താൽ പൊങ്ങാത്ത ബാധ്യതകളുടെ കുരിശു ഏറ്റി വച്ചു തന്നവരും പിന്നെയും പിന്നെയും അതു തുടർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു...
പ്രിയമുള്ളവരേ Al foodie സൂരജിന്റെ പേജിൽ നിന്നും സ്ക്രീൻ ഷോട്ട് എടുത്ത കുറച്ചു ചിത്രങ്ങൾ ആണ് ഞാൻ ഇവിടെ ചേർത്തിട്ടുള്ളത്. (ചിത്രങ്ങളിലെ മുഖം blurr ചെയ്യണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്റെ ഫോണുപയോഗിച്ച് blurr ചെയ്യാൻ സാധിക്കാത്തത്തിൽ ഖേദിക്കുന്നു).
സൂരജിനെ പോലെ കുറച്ചു പേര് ഇത് പോലെ വീഡിയോ ചെയ്യുന്നുണ്ട്, ആരും ആശ്രയമില്ലാത്തവർക്ക് പണം നൽകുക, വസ്ത്രങ്ങളും, ഭക്ഷ്യസാധനങ്ങളും, പഠനോപകരണങ്ങളും, മരുന്നുകളും വിതരണം ചെയ്യുക, വീട് വച്ചു നൽകുക, ചികിത്സ സഹായം നൽകുക ഒക്കെ.
ഒരു വശത്തു അവർ ചെയ്യുന്ന നല്ല കാര്യങ്ങൾ ജനങ്ങൾ അംഗീകരിക്കുന്നത് പോലെ മറുവശത്തു ഒത്തിരി ആളുകൾ അവരെ ഒക്കെ കുറ്റം പറയുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്.
ഞാൻ ഇവിടെ പറയുന്ന കാര്യം മറ്റൊന്നാണ്. നമ്മുടെ ഇടയിൽ, വീടായും, ഭക്ഷണമായും, മരുന്നായും, ചികിത്സയായും, വസ്ത്രങ്ങളായും, ഒക്കെ സഹായം ആവശ്യം ഉള്ള എത്രയോ പേര് ഉണ്ട്. അതിലുപരി മാനസികമായി തകർന്നു പോയ എത്രയോ പേര്, പല പ്രശ്നങ്ങൾ കൊണ്ട് ജീവിതത്തിൽ ഉയരാൻ കഴിയാതെ പോകുന്ന എത്രയോ മനുഷ്യർ ഉണ്ടിവിടെ. അതിൽ കുറച്ചു പേരെ ഈ വ്ലോഗ്ഗാർമാർ തേടി പിടിച്ചു സഹായിക്കുന്നു, ആത്മ ബലം നൽകുന്നു.
എന്റെ ചോദ്യം അതല്ല... നമ്മുടെ ഒക്കെ അധികാരികൾ എവിടെ... നമ്മൾ വോട്ടിട്ടു ജയിപ്പിക്കുന്നവർ ഒക്കെ എവിടെ ആണ്, അവർ വലിയ റോഡുകൾ പണിയുന്നു, ഓഫീസ് സാമൂച്ചയങ്ങൾ പണിയുന്നു, സ്കൂൾ പണിയുന്നു, ആശുപത്രികൾ പണിയുന്നു, എല്ലാ സൗകര്യങ്ങളും പണിയുന്ന തിരക്കുകളിൽ ആണവർ. എന്നാൽ ഈ പണിയുന്നതിന്റെ ഒക്കെ ഉദ്ദേശം കൃത്യമായി അതു സാധരണ കാരനിലേക്ക് എത്തുന്നുണ്ടോ? ഇതിന്റെ ഒക്കെ ഫലം അനുഭവിക്കുന്നവർ ആര്?
ഇവിടെ ഒത്തിരി സംവിധനങ്ങളും, പ്രോജെക്ടുകളും, പോളിസികളും ഒക്കെ വരുന്നുണ്ട്, ചെയ്യുന്നുണ്ട് എന്നു പറയപ്പെടുന്നു, എന്നാൽ ഇതൊക്കെ ഒരു സാധരണക്കാരന് കിട്ടുന്നുണ്ടോ എന്നു മനസിലാക്കാൻ എന്തു സംവിധാനം ഉണ്ടിവിടെ. ഉദാഹരണമായി ആശുപത്രിയിൽ സൗജന്യ ചികിത്സ ഉണ്ട്, കുറച്ചു മരുന്നുകളും ഉണ്ട് പക്ഷേ എത്രയോ പ്രായമായവർ ആശുപത്രിയിൽ പോകാൻ സാധിക്കാതെ വീട്ടിൽ നരകയാതന അനുഭവിക്കുന്നവർ ഉണ്ട്, വീടുകൾ നൽകുന്ന പദ്ധതികൾ ഉണ്ട് - എന്നാൽ ഇന്നും ചായ്പ്പ മറച്ചു കെട്ടി ജീവിക്കുന്നവർ വരെ ഉണ്ട്, നല്ല വസ്ത്രങ്ങൾ ഇല്ലാത്തവർ, മാരകമായ രോഗമുണ്ടായിരുന്നിട്ടും കൃത്യമായ ചികിത്സ ലഭിക്കാത്തവർ, ആഹാരം ലഭിക്കാത്തവർ, പഠിക്കാൻ കഴിയാത്ത കുട്ടികൾ, അതിലുപരി അച്ഛനോ അമ്മയോ അതുമല്ലെങ്കിൽ മാതാപിതാക്കളെ നഷ്ടപ്പെട്ടു മാനസികമായി തകർന്നു ജീവിക്കുന്ന കുട്ടികൾ.
നമുക്ക് എല്ലാ സംവിധനങ്ങളും ഉണ്ട്, പക്ഷെ അതിന്റെ ഒക്കെ സേവനങ്ങൾ ഏത് അറ്റം വരെ എത്തുന്നു... ഇങ്ങ് താഴെ തട്ടിലുള്ള, എന്തു ചെയ്യണം, ഏതു വാതിലിൽ മുട്ടണം എന്നു അറിയാത്ത കുറെ ആളുകൾ ഇപ്പോഴുമുണ്ട്.
രോഗികളായ കുഞ്ഞുമക്കളെ വളർത്തുന്ന ഒരു അമ്മയെ നോക്കു, കുഞ്ഞുകുട്ടികളുടെ കൂടെ ആണ് അമ്മ, രോഗികളായ മക്കൾക്ക് അമ്മയുടെ കൂട്ട് എപ്പോഴും വേണം, അച്ചൻ ഇല്ല, അമ്മുമ്മയാണ് ജോലിക്ക് പോകുന്നത്, എത്രകാലം അവർ ജോലിക്ക് പോകും, അവരുടെ ഒക്കെ ഇടയിലേക്ക് ഇറങ്ങി ചെല്ലാൻ ഗവൺമെന്റിന്റെ സംവിധാനങ്ങൽ ഉണ്ട് പക്ഷേ അതൊക്കെ എത്രത്തോളം ഒരു ആവശ്യക്കരന്റെ പഠിക്കൽ വരെ ചെല്ലുന്നുണ്ട്...
ജീവിതത്തിലെ പല സാഹചര്യങ്ങളിലും, പ്രതിസന്ധികളിലും ഒക്കെ അകപ്പെട്ടു, കരകയറാൻ കഴിയാതെ, മാനസിക ബലം പോലും നശിച്ചു പ്രതീക്ഷകളില്ലാതെ ജീവിക്കുന്നവർ ഉണ്ട്...
വിദ്യാഭ്യാസ മുണ്ടായിട്ടും മികച്ച ഒരു ജോലി കണ്ടെത്താൻ കഴിയാതെ ബുദ്ധിമുട്ടുന്നവർ ഉണ്ട്...
സ്വന്തമായി ഒരു സംരംഭം തുടങ്ങണമെന്ന് ഉള്ളവർക്ക് പോലും അടിസ്ഥാനപരമായി എന്തെല്ലാം കടമ്പകൾ കടക്കണം...
കുടിവെള്ളം ഇല്ലാതെ ബുദ്ധിമുട്ട് അനുഭവിക്കുന്നവർക്ക് വാട്ടർ കണക്ഷൻ കൊടുത്തുവെങ്കിലും, ഇപ്പോഴും എത്രയോ വീടുകളിലും വെള്ളം കൃത്യമായി ചെല്ലുന്നില്ല...
സാദാരണക്കാരന് നിയമത്തിന്റെ നൂലാമാലകൾ താങ്ങാനാകുന്നില്ല...
ജീവിതം മുഴുവൻ നികുതിയടച്ചു ഗവൺമെന്റിനെ സഹായിച്ചിട്ടും ജീവിത സായാഹ്നങ്ങളിൽ അവർക്കു അവർ അർഹിക്കുന്ന പെൻഷനോ, ചികിത്സ യോ ലഭിക്കുന്നുണ്ടോ.
കുന്നുകളിലും, മലയിടുക്കുകളിലും ജീവിക്കുന്നവരെ കുറിച്ച് നിങ്ങൾ അറിയുന്നുണ്ടോ... അവരനുഭവിക്കുന്ന ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ മനസിലാക്കുന്നുണ്ടോ...
ഇത് ഒരു രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികളെയും വിമർശിക്കാൻ എഴുതിയതല്ല...
വികസനം അതു താഴെ തട്ടിൽ നിന്നും തുടങ്ങട്ടെ... സാധാരണക്കാരന്റെ ആവശ്യം മുൻ നിർത്തി ജയിച്ചു വരുന്ന ഭരണാധികാരികൾ സേവനം നടത്തട്ടെ... സാധരണകാരന്റെ, പാവപ്പെട്ടവന്റെ, ആവശ്യക്കാരന്റെ വീട്ടുപടിക്കൽ സേവനം എത്തിക്കാൻ കഴിവുള്ള ഭരണകർത്താക്കൾ വരട്ടെ... ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി എന്തു ആവശ്യം ആണ് നിവർത്തിക്കേണ്ടത് എന്നു ചുമതലപെട്ടവരെ, ആവശ്യക്കാരന്റെ വീട്ടുപടിക്കലേക്കു അയക്കാൻ കഴിവുള്ള ഭരണകർത്താക്കൾ വരട്ടെ... ഞാൻ ഭരിക്കാൻ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സ്ഥലത്തു ഇനി ഒരു സാദാരണക്കാരനും ബുദ്ധിമുട്ട് ഒരു കാര്യത്തിലും അനുഭവിക്കാൻ വിടുകയില്ല എന്നു നെഞ്ചിൽ കൈവച്ചു പറയാൻ മിടുക്കുള്ളവൻ ഭരിക്കട്ടെ... നമ്മൾ വിജയിപ്പിച്ചു വിടുന്നവർ കാശുള്ളവരുടെയും, സ്വാധീനം ഉള്ളവരുടെയും, കോർപ്പറേറ്റ് കളുടെയും തിണ്ണ ഞരങ്ങാത്തവർ ആയിരിക്കട്ടെ...
ആർക്കും ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടാക്കാൻ എഴുതിയ പോസ്റ്റ് അല്ല... എന്നിട്ടും ആർകെങ്കിലും ഫീൽ ആയി തിളച്ചു മറിഞ്ഞു വന്നാൽ അതിൽ കുറച്ചു അരിയിട്ടു നല്ല വറ്റു കഴിക്കാം...
കഴിഞ്ഞ പോസ്റ്റിൽ നിന്നും തുടർച്ച... കഴിഞ്ഞ പോസ്റ്റിൽ ഞാൻ സെമിനാരിയിൽ നിന്നും പഠനം പൂർത്തിയാക്കാതെ തിരിച്ചു പോന്ന കാര്യം ആണ് പറഞ്ഞിരുന്നത്. കുറെ പേര് കമന്റും മെസ്സേജും ഒക്കെ ചെയ്തിരുന്നു. കുറെ നിർദേശങ്ങൾ ഒക്കെ തന്നവർ ഉണ്ട്...
ചിലർ ചോദിച്ചത് സെമിനാരിയിൽ നിന്നും തിരികെ പോന്നതിനു ശേഷം എന്തു ചെയ്തു, ഇപ്പോൾ എന്തു ചെയ്യുന്നു എന്നൊക്കെയാണ്.
കുറെ കാര്യങ്ങൾ പറയാം. സെമിനാരിയിൽ നിന്നും പുറത്തേക്കു ഉള്ള ജീവിതം തികച്ചും അക്വാറിയത്തിൽ വളരുന്ന മീനിനെ പിടിച്ചു പുറത്തു ഇട്ടാൽ ഉള്ള അവസ്ഥ ഉണ്ടല്ലോ അതു തന്നെ ആണ്...
പത്താം ക്ലാസ്സ് പഠനം കഴിഞ്ഞു സെമിനാരിയിൽ ചേരുമ്പോൾ വയസ്സ് 15 കഴിഞ്ഞിരുന്നു, തിരിച്ചു പോരുമ്പോൾ 23 ആയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ജീവിതത്തിൽ പഠിച്ചു ജോലിയൊക്കെ തുടങ്ങേണ്ട സമയം നമ്മൾ പഠിച്ചു എങ്കിലും valid ആയ ഒരു സർട്ടിഫിക്കറ്റ് പോലും ഇല്ലാതെ തിരിച്ചു വരേണ്ട അവസ്ഥ.
സെമിനാരിയിൽ ഫിലോസഫി പഠിക്കുമ്പോൾ തന്നെ കേരള യൂണിവേഴ്സിറ്റി യിൽ ഫിലോസഫി പ്രൈവറ്റ് ആയി രജിസ്റ്റർ ചെയ്തു എഴുതി ഡിഗ്രി എടുക്കണമെന്നാണ് നിയമം. പക്ഷേ ഞാൻ ഇംഗ്ലീഷ് private ആയി രജിസ്റ്റർ ചെയ്തു. അതിബുദ്ധി കാണിച്ചു എന്നു തന്നെ പറയാം. അന്ന് വളരെ ആത്മവിശ്വാസം കൂടുതൽ ആയിരുന്നു, ഏതു വിഷയം എടുത്താലും പഠിക്കും, ജയിക്കും എന്ന അതിയായ ആത്മവിശ്വാസം. സെമിനാരിയിലെ ഫിലോസഫി പഠനവും യൂണിവേഴ്സിറ്റി യിലെ ഇംഗ്ലീഷ് literature പഠനവും ഒരുമിച്ചു കൊണ്ടുപോകാൻ കഴിഞ്ഞില്ല എന്നതാണ് സത്യാവസ്ഥ.
ഫിലോസഫി ഫസ്റ്റ് ക്ലാസ്സോടെ പൂർത്തിയാക്കി എങ്കിലും, തുടങ്ങിവച്ച ഇംഗ്ലീഷ് യൂണിവേഴ്സിറ്റി പഠനം പൂർത്തിയാക്കിയില്ല... എഴുതിയ പരീക്ഷകൾക്ക് വിചാരിച്ച പോലെ മാർക്കും കിട്ടിയില്ല... എന്റെ കയ്യക്ഷരം എന്റെ തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ എതിരാളി ആയിരുന്നു...
സെമിനാരിയിൽ നിന്നും തിരിച്ചു വന്ന എന്നെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ അലട്ടിയതും ഇനി എന്തു ചെയ്യും എന്നുള്ള ചോദ്യം തന്നെ ആയിരുന്നു. വീട്ടുകാരുടെയും, ബന്ധുക്കളുടെയും, പരിചയക്കാരുടെയും എല്ലാം ആശങ്ക ഇനി അവൻ എന്തു ചെയ്തു ജീവിക്കും എന്നു തന്നെ ആയിരുന്നു...
23 വയസ്സായ ഞാൻ ഇനിയും വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടി ജീവിക്കുന്ന അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും മുമ്പിൽ പഠന ആവശ്യത്തിനായി പണത്തിനു കൈ നീട്ടുക എന്നത് എന്നെ സംബന്ധിച്ചു ചിന്തിക്കാൻ പോലും കഴിയാത്ത കാര്യം ആയിരുന്നു.
ഈയൊരു സമയം ഞാൻ ഒരു റിലേഷനിൽ പോയി പെടുകയും ചെയ്തിരുന്നു... എല്ലാത്തിന്റെയും ഫലമോ അതിയായ ടെൻഷൻ...
സെമിനാരിയുടെ അന്തരീക്ഷത്തിൽ ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടും അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല, പ്രാർത്ഥന, സമയാസമയം ആവശ്യത്തിന് ഭക്ഷണം, വായന, കളികൾ, ഗാർഡൻ-കൃഷി ജോലികൾ, മറ്റു ഓഫീസ് വർക്കുകൾ, നിശബ്ദത, സ്വന്തം ബാച്ചിലും, സെമിനാരിയിലെ മറ്റുള്ള എല്ലാ സഹോദരങ്ങളോടും ഒക്കെ കൂടെയുള്ള സൗഹൃദം, പഠനം, പരീക്ഷകൾ അങ്ങനെ ജീവിതത്തിൽ സമയം അറിയാതെ ഒഴുകി കൊണ്ടിരുന്ന ഞാൻ പെട്ടന്ന് എല്ലാം നിശ്ചലമായി നിന്നപ്പോൾ അതിയായ ടെൻഷൻ, നിരാശ, കുറ്റബോധം ഒക്കെ എന്നെ നിരന്തരം വേട്ടയാടികൊണ്ടിരുന്നു.
എങ്കിലും സെമിനാരിയിൽ പഠിച്ചതല്ലേ... വിട്ടുകൊടുക്കാൻ പറ്റുമോ, പോരാടാൻ ഞാനും തയാറായി...
കഴിഞ്ഞ എന്റെ #facebook പോസ്റ്റിനു വന്ന വ്യൂസ് ആണ് ഞാൻ ഈ ചിത്രത്തിൽ കാണിച്ചിരിക്കുന്നത്. നോക്കു നിലവിൽ എനിക്ക് ഉള്ള #followers ൽ വെറും 3 ശതമാനം പേര് മാത്രമാണ് പോസ്റ്റ് ഒന്ന് നോക്കുക എങ്കിലും ചെയ്തിട്ടുള്ളത്... പോസ്റ്റ് കണ്ട 97 ശതമാനം പേരും പുറത്തു നിന്നുള്ളവർ തന്നെ.
ആരെയും കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നില്ല... ഞാൻ തന്നെയാണ് അതിനു കാരണം... എന്തുകൊണ്ടെന്നാൽ...
എനിക്ക് നിലവിൽ ഉള്ള followers എന്റെ നാട്ടുകാരും പരിചയക്കാരും പിന്നെ എന്നെ പരിചയം ഉള്ളവരും, എന്റെ പോസ്റ്റുകൾ കണ്ടു ഇങ്ങോട്ട് request അയച്ചവരും ഒക്കെ തന്നെ ആണ്.
നാട്ടിലുള്ളവരെ ആയാലും പരിചയം ഉള്ളവരെ ആയാലും ഞാൻ കൂടുതൽ അങ്ങോട്ട് പോയി അടുക്കാൻ നിൽക്കാറില്ല... Yes അതു തന്നെ ആണ് സത്യം - I am an Introvert.
പക്ഷെ ഒരാളുമായി നല്ല ചങ്ങാത്തം ഉണ്ടായാൽ അതു നന്നായി, സൗണ്ട് ആയി മുന്നോട്ട് കൊണ്ട് പോകാൻ അറിയാം. ഏറ്റവും അടുത്ത ചങ്ങാത്തം വിരലിൽ എണ്ണാവുന്നവർ മാത്രമേ ഉള്ളു.
പഠിക്കുന്ന കാലത്തും കുറച്ചു സുഹൃത്തുക്കൾ, പെൺ സുഹൃത്തുക്കൾ തീരെ ഇല്ല... ആരോടും അധികം മിണ്ടാറില്ല... നാട്ടിൽ പാവത്താൻ സർട്ടിഫിക്കറ്റ് കരസ്തമാക്കി നടന്നവൻ. കൂടെ ഉള്ളവർ സുഹൃത്തുക്കളുടെ ഇടയിൽ തമാശകൾ പൊട്ടിച്ചു ചിരിച്ചു അട്ടഹസിക്കുമ്പോൾ, എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞാൽ അബദ്ധമാകുമോ എന്നു മാറി ഇരുന്നു ചിന്തിച്ചവൻ...
മറ്റുള്ളവരുടെ മുഖത്ത് നോക്കി നിനക്ക് പറ്റുമെങ്കിൽ ഇതൊന്നു ചെയ്തു തരാമോ എന്നു അപേക്ഷ രൂപേണ മാത്രം പറഞ്ഞവൻ... ഞാൻ എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞാൽ അതു അവനു വിഷമമായി മാറുമോ എന്നു ചിന്തിച്ചു പല സത്യങ്ങളും പറയാതെ മൂടിവയ്ച്ചവൻ...
ഏല്പിക്കുന്ന ജോലികൾ സ്വയം വെടിപ്പായി ചെയ്തു തീർക്കുന്നവൻ.... ഒരു ടീമിൽ മറ്റുള്ളവരുടെ ജോലി കൂടി സ്വയം ഏറ്റെടുത്തു ചെയ്യുന്നവൻ...
കാണുമ്പോൾ ഭീകരനാണെകിലും വളരെ സഹതാപപൂർവം മറ്റുള്ളവരോട് ഇടപെടുന്നവൻ...
സ്വന്തം തിരിച്ചറിവുകൾക്ക് മേലെ മറ്റുള്ളവരുടെ വാക്കുകൾക്ക് വിലകൽപ്പിക്കുന്നവൻ...
ഏകാന്തതതിയിലിരുന്നു വളരെ അധികം വായിക്കുന്നവൻ, കവിതകൾ സ്വയം ചൊല്ലി ആസ്വദിക്കുന്നവൻ...
ഇതൊക്കെ ആയിരുന്നു ഞാൻ...
ഒതുങ്ങി കൂടിയ സ്വഭാവ വൈകല്യങ്ങൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു മടങ്ങിവരാൻ ഒത്തിരി സമയം എടുത്തു.
ഇന്നു ഞാൻ എല്ലാവരോടും ചിരിക്കാനും സംസാരിക്കാനും ഇഷ്ടപെടുന്നു...
പക്ഷെ അങ്ങോട്ട് വലിഞ്ഞു കയറി ഞാൻ ഒരു സൗഹൃദവും പരിചയവും തുടങ്ങാറില്ല..
ഇത് വായിച്ചു ഇങ്ങ് അറ്റം വരെ എത്തി എങ്കിൽ സുഹൃത്തേ മനസിൽ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിക്കു എനിക്കു വേണ്ടി...
പതിവ് പോലെ ആ ചോദ്യം വീണ്ടും എനിക്ക് നേരിടേണ്ടി വന്നു, അതും ഒരു വൈദീകൻ തന്നെ ചോദിച്ചു.
"മര്യാദിക്ക് നിനക്ക് സെമിനാരിയിൽ നിന്നും പഠിച്ചു ഒരു അച്ചൻ ആയി കൂടായിരുന്നോ..."
2012- ൽ സെമിനാരി ജീവിതം അവസാനിപ്പിച്ചു തിരികെ വന്നത് മുതൽ എന്നെ അറിയാവുന്ന വൈദീകരും, സിസ്റ്റർമാരും, സുഹൃത്തുക്കളും, പരിചയക്കാരും ഒക്കെ എന്നോട് നേരിട്ട് ചോദിക്കുകയും ചിലർ പറയാതെ പറയുകയും ഒക്കെ ചെയ്യുന്ന ഒരു ചോദ്യം ആണിത്.
നിറഞ്ഞ ഒരു ചിരി മാത്രം അതിനുള്ള മറുപടി ഞാൻ നൽകും.
എന്നോട് ഈ ചോദ്യം ചോദിക്കുന്നവർ ആരും, വൈദീക ജീവിതം വളരെ സുഖകരമാണ് അതുകൊണ്ട് നിനക്കതിൽ നിന്നുകൂടായിരുന്നോ എന്നല്ല ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്.
ഞാൻ ഇപ്പോഴും കെടാതെ കരുതുന്ന ദൈവവിളിയുടെ ആ തേജസ്സ് എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ നിന്നും അവർക്ക് മനസിലാക്കാൻ കഴിയുന്നത് കൊണ്ടായിരിക്കാം.
എന്റെ സംസാരത്തിൽ, എന്റെ പുഞ്ചിരിയിൽ, എന്റെ ഇടപെടലുകളിൽ എല്ലാവരോടും ഉള്ള എന്റെ സമീപനത്തിൽ, മറ്റുള്ളവരുടെ ബുദ്ധിമുട്ടുകളിൽ ഒക്കെ ഞാൻ അവരോടു ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്നേഹം തന്നെയാണ് ഇന്നും പ്രചരിപ്പിക്കുന്നത്.
സെമിനാരിയിൽ നിന്നും തിരികെ വന്നതിനു ശേഷം എന്നെ ഒത്തിരി സഹായിച്ച വൈദീകരുണ്ട്. പണം തന്നു സഹായിച്ചു എന്നല്ല, ഞാൻ ആരുടേയും അടുക്കൽ പണം ചോദിച്ചു പോയിട്ടില്ല.
അവസരങ്ങൾ തന്നു സഹായിച്ചവർ ആണ്. വിശ്വദീപ്തി സ്കൂളിലെ ജോലി, വിവിധ ദൈവാലയങ്ങളിലും, സ്കൂളുകളിലും, രൂപതകളിലുമായി മുപ്പത്തോളം ക്വിസ് നടത്താൻ അവസരം ലഭിച്ചു, അതിലേറെയും വി ബൈബിൾ, മാർ ഇവാനിയോസ് എന്നീ ഇഷ്ട വിഷയങ്ങൾ.
സൺഡേ സ്കൂൾ, യൂത്ത് മൂവ്മെന്റ് എന്നിവിടെങ്ങളിലെ എന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ, ഇപ്പോഴും പല യിടങ്ങളിലും പുസ്തക സ്റ്റാളുകൾ, ഇപ്പോൾ ചെയ്യുന്ന സെയിൽസ് ജോലിയിൽ നൽകുന്ന സപ്പോർട്ട്.
വൈദീകരുടെ അടുക്കൽ ചെന്ന് കഴിഞ്ഞാൽ അവരോടൊപ്പം ചേർത്ത് നിർത്തുന്ന അനുഭവം ഒത്തിരി ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞിട്ടും എന്റെ പേര് ഇപ്പോഴും ഓർത്തിരിക്കുന്ന വൈദീകരും സിസ്റ്റർമാരെയും കാണാനിടയായി. ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ കഴിയാതെ ചെന്നാൽ വിളിച്ചിരുത്തി എന്തെകിലും കഴിപ്പിച്ചു വിടുന്നവർ ഏറെ...
എന്റെ ജോലികളിൽ ഏറെ stress ഉണ്ടാകുമ്പോഴും ആശ്വാസം ആകുന്നതു സുഹൃത്തുക്കളായ കുറച്ചു വൈദീകർ തന്നെ.
ഒരിക്കലും ഞാൻ സെമിനാരി ജീവിതം വെറുത്തു തിരികെ പോന്നതല്ല, എന്റെ ലക്ഷ്യത്തിൽ നിന്നും അബദ്ധത്തിൽ വൃതിചലിച്ചു പോയപ്പോൾ ആ കുറ്റ ബോധം പേറി ഇനി അവിടെ തുടരണ്ട എന്ന എന്റെ തീരുമാനം തന്നെ ആയിരുന്നു എന്റെ തിരികെ യാത്ര.
കുറവുകളെ നിറവുകളാക്കുന്ന തമ്പുരാന്റെ കരം പിടിച്ചു ഇന്നും യാത്ര തുടർന്ന് കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു. ഉള്ളിലെ ആ കെടാത്ത ഇത്തിരി ചൈതന്യം കണ്ടെത്തി ആ ചോദ്യം വീണ്ടും ചോദിക്കുന്നവർക്ക് നന്ദി...
Alex Karingal - Strive for Success
✨ Inspiring Educators, Empowering Classrooms! ✨
Delighted to have been a part of the Interactive Display Panel Training Session at Jyothis Central School, Kazhakoottam.
It was a truly enriching experience interacting with a wonderful team of enthusiastic educators whose passion for learning and openness to new technologies were remarkable. Their eagerness to explore the full potential of interactive panels and integrate technology into classroom teaching was both inspiring and motivating.
The energy, participation, and curiosity displayed throughout the session reaffirmed the importance of embracing innovation in education. Seeing teachers actively engage with new tools and discover creative ways to enhance learning was the highlight of the day.
A heartfelt thank you to the school management, principal, and the entire teaching community for their warm hospitality and active involvement.
Together, we are building smarter classrooms and creating meaningful learning experiences for the next generation. 🚀📚✨
#InteractivePanelTraining #SmartClassroom #TeacherEmpowerment #EducationalTechnology #DigitalLearning #FutureReadyEducators #JyothisCentralSchool #Kazhakoottam #TransformingEducation #LearningNeverStops #admeliorasocialinnovations #alexkaringal #meliorism
2 months ago | [YT] | 2
View 0 replies
Alex Karingal - Strive for Success
KANAVU 2026 – A Meaningful Learning Journey
I had the privilege of serving as the Quiz Master for Kanavu 2026, held on 13 June 2026 at St. Joseph's HSS, Thiruvananthapuram, near General Hospital Junction.
The quiz was organized by the Education Ministry of the Latin Archdiocese of Thiruvananthapuram under the banner of Kanavu 2026. This remarkable initiative is the result of the dedication, hard work, and commitment of many teachers, volunteers, and education leaders.
I sincerely appreciate the Diocese, the Education Ministry, and all the volunteer teachers for the sacrifices they make for the benefit of students. Preparing children today for the competitive examinations and challenges of tomorrow is a noble mission. The thoughtfully designed learning syllabus, engaging competitions, and encouraging rewards make this program both inspiring and beneficial for students.
A special note of gratitude to Rt. Rev. Dr. Christudas Rajappan for his vision, encouragement, and unwavering support for educational initiatives. My sincere thanks also go to the Director and all the executives of the Education Ministry of the Latin Archdiocese of Thiruvananthapuram for their leadership, dedication, and tireless efforts in making programs like Kanavu 2026 a reality.
It is truly heartening to see such efforts being taken to nurture knowledge, confidence, and a spirit of excellence among young learners.
My heartfelt gratitude for including me in this meaningful service. May your dedication continue to benefit every child in the Archdiocese of Thiruvananthapuram and inspire many more educational initiatives in the future.
Thank you to everyone who made Kanavu 2026 a memorable and successful event.
#admeliorasocialinnovations #AlexKaringal #QuizMaster #Kanavu2026 #Quiz #Thiruvananthapuram #LatinArchdiocese #LatinDiocese #LatinDioceseThiruvananthapuram #EducationMinistry #StJosephsHSS #StudentEmpowerment #LearningForLife #CompetitiveExams #FutureReadyStudents #EducationMatters
3 months ago | [YT] | 1
View 0 replies
Alex Karingal - Strive for Success
കനവ് 2026, ക്വിസ് മത്സരത്തിനു ക്വിസ് മാസ്റ്റർ ആയി എത്തി ചേരാൻ കഴിഞ്ഞു... 13/06/2026 ന് ജനറൽ ഹോസ്പിറ്റൽ ജംഗ്ഷന് അടുത്തുള്ള #stjosephhss St Joseph's HSS തിരുവനന്തപുരം സ്കൂളിൽ വച്ചു ആണ് സംഘടിപ്പിച്ചത്. തിരുവനന്തപുരം ലത്തീൻ രൂപതയുടെ എഡ്യൂക്കേഷൻ മിനിസ്ട്രി വിഭാഗമാണ് കനവ് 2026 എന്ന പേരിൽ ഒരു ക്വിസ് സംഘടിപ്പിച്ചത്.
വളരെ ഏറെ അധ്യാപകരുടെ കഠിനമായ അധ്വാനത്തിന്റെ ഫലമാണ് കനവ് 2026.
കുട്ടികൾക്ക് വേണ്ടി രൂപതയും, എഡ്യൂക്കേഷൻ മിനിസ്ട്രിയും,സന്നദ്ധ അധ്യാപകരും എടുക്കുന്ന ത്യാഗം വളരെ അഭിനന്ദനങ്ങൾ അർഹിക്കുന്നു.
ഭാവിയിൽ നേരിടാനുള്ള മത്സര പരീക്ഷകൾക്ക് വേണ്ടി കുട്ടികളെ ഇന്നേ ഒരുക്കുന്നതും, അവർക്ക് ആവശ്യമായ പഠന സിലബസ് ഒരുക്കി, വളരെ താത്പര്യം ജനിക്കത്തക്ക വിധം മത്സരങ്ങൾ സംഘടിപ്പിക്കുന്നതും, സമ്മാനങ്ങൾ നൽകുന്നതുമെല്ലാം കുട്ടികൾക്ക് വളരെ പ്രയോചനകരവും, പ്രചോദനകരവുമാണ്.
തിരുവനന്തപുരം ലത്തീൻ രൂപതയുടെ സഹായ മെത്രാൻ അഭിവന്ദ്യ ക്രിസ്തുദാസ് പിതാവിനും, എഡ്യൂക്കേഷൻ മിനിസ്ട്രിയുടെ ഭാഗമായ വൈദീകർക്കും, അദ്ധ്യാപകർക്കും നന്ദി.
ഈ നിങ്ങളുടെ ശുശ്രുഷയിൽ എന്നെയും ഉൾപെടുത്തിയതിനു വളരെ അധികം നന്ദി...
നിങ്ങളുടെ ത്യാഗം തിരുവനന്തപുരം രൂപതയിലെ എല്ലാ കുട്ടികൾക്കും പ്രയോചനകരമായി തീരട്ടെ...
ഏവർക്കും നന്ദി...
#admeliorasocialinnovations #alexkaringal #quiz #kanavu2026 #Thiruvananthapuram #latindiocese #LatinArchdiocese #latindiocesethiruvananthapuram #educationministry #stjosephsschool #stjosephsschoolthiruvananthapuram
3 months ago | [YT] | 1
View 0 replies
Alex Karingal - Strive for Success
കഴിഞ്ഞ പോസ്റ്റിൽ നിന്നും തുടർച്ച...
എടാ നിന്റെ പ്രശ്നം മടി ഒന്നും അല്ല. കുട്ടികാലത്തു നീ കുറച്ചു പ്രശ്നങ്ങളിൽ കൂടി കടന്നു പോയിട്ടുണ്ട്. നിന്നെ ആരൊക്കെയോ ഭയപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്, വിരട്ടിയിട്ടുണ്ട്, നീ അതു ചെയ്താൽ ശെരിയാകില്ല എന്നു പറഞ്ഞു നിന്നെ മാറ്റി നിർത്തിയിട്ടുണ്ട്, മറ്റുള്ള കുട്ടികളെ കണ്ടു പഠിക്കു എന്നു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. നീ ചെയുന്ന കാര്യങ്ങൾ അത്ര ശെരിയാകില്ല എന്നു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകാം. മറ്റുള്ളവരുടെ മുമ്പിൽ വച്ചു തരം താഴ്ത്ത പെട്ട അവസ്ഥ ഉണ്ടായെന്നിരിക്കാം ഇതൊക്കെ ശരിയല്ലേ.
അതേ കുറെയൊക്കെ ശരിതന്നെയാണ്.
വളർന്നു വന്നപ്പോഴും നിനക്ക് വല്യ ആത്മവിശ്വാസം ഉണ്ടായെന്നു വരില്ല. എന്തെകിലും ചെയ്യാൻ ഇറങ്ങിയാൽ തന്നെ - ഇത് ഞാൻ ചെയ്താൽ ശരിയാകുമോ, മറ്റുള്ളവർക്ക് ഞാൻ പറയുന്നത് ഇഷ്ടപ്പെടുമോ, ഞാൻ പ്രസന്റ് ചെയ്യുന്നത് മറ്റുള്ളവർക്ക് മനസ്സിലാകുമോ, മറ്റുള്ളവർ എന്നെ അംഗീകരിക്കുമോ? ഞാൻ ചെയ്യുന്നത് പെർഫെക്ട് ആണോ? ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചിന്തിച്ചു നീ കാടുകയറുന്നുണ്ട്.
അതേ അതേ മിക്കപ്പോഴും അങ്ങനെ തന്നെ.
എടാ എന്തിനാ വെറുതെ, മറ്റുള്ളവർ എങ്ങനെ നിന്നെ കാണും പരിഗണിക്കും എന്നൊക്കെ ഓർത്തു വെറുതെ ഓവർ തിങ്ക് ചെയ്തു മനസ് മരവിപ്പിക്കിന്നത്.
മറ്റുള്ളവർ എന്തോ ചിന്തിച്ചോട്ടെ, നിന്നെ എങ്ങനെയോ കാണട്ടെ - നീ ജീവിക്കുന്നത് നിന്റെ ജീവിതമാണ്, നീ പോരാടുന്നത് നിന്നോടാണ്, നീ മറുപടി കൊടുക്കേണ്ടത് നിന്റെ തന്നെ മനസാക്ഷിയോടാണ്. നീ നിന്റെ ജീവിതം ജീവിക്കു... തെറ്റുകൾ സംഭവിക്കാം അതു മനുഷ്യ സഹജമാണ്, പക്ഷേ അതോർത്തു ഒന്നും ചെയ്യാതിരുന്നാൽ തുരുമ്പു പിടിക്കും അത്ര തന്നെ...
നിനക്ക് ഒരു വള്ളിച്ചെടി പോലെ ഏതെങ്കിലും മരത്തെ പറ്റിപ്പിടിച്ചു ജീവിക്കാം, ഒരു ഇത്തിൾ കണ്ണി പോലെ മറ്റു മരങ്ങളിൽ നിന്നും ധാധുലാവണങ്ങൾ ഔദാര്യമായി നുകർന്നു ജീവിക്കാം. നിനക്ക് തന്നെ ബലമുള്ള ഒരു വലിയ വൃക്ഷമായും ജീവിക്കാം. ഏത് വേണമെന്ന് നീ തന്നെ തീരുമാനിക്കു.
എടാ കാലം കാത്തുനിൽക്കില്ല, അതിവേഗം എല്ലാം മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കും, മറ്റുള്ളവരെ പ്രതി നീ ഒന്നും ചെയ്യാണ്ട് മനസ് മടുത്തു നിന്റെ ജീവിതം തന്നെ കളയണോ. അവസാനം ജീവിതത്തിൽ ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിഞ്ഞില്ലല്ലോ എന്നോർത്ത് വ്യാകുലപ്പെട്ട്, നീറി നീറി മരിക്കും.
ആരും പെർഫെക്ട് അല്ലടാ, നിനക്കുള്ള ഏറ്റവും നല്ലത് ഇനി വരാനിരിക്കുന്നതെ ഉള്ളു. പ്രതീക്ഷ കൈവെടിയാതെ മുന്നോട്ട് ജീവിക്കു. നമ്മുടെ കഴിവിന്റെ പരമാവധിയുടെ അപ്പുറത്താണ് ദൈവത്തിന്റെ കൈകൾ നമുക്ക് വേണ്ടി ചലിക്കുന്നത്. നീ എഴുന്നേറ്റു മുന്നോട്ടു തന്നെ പോകൂ, നിന്റെ വഴികൾ അവൻ ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ട്. നല്ലതേ വരു നിനക്ക്.
പഴയ ഒരു നീ ഇല്ലായിരുന്നോ ഉർജ്ജസ്വലനായ ഒരു നീ... ആ നീ പുറത്തു വരട്ടെ...
#admeliorasocialinnovations #alexkaringal #lifequotes #meliorism #lifelessons
5 months ago | [YT] | 0
View 0 replies
Alex Karingal - Strive for Success
മടിയനാണല്ലേ...
അപ്പോൾ കാര്യങ്ങൾ അത്ര എളുപ്പമാകില്ലല്ലോ.
ജീവിതം ഇത്തിരി ഇഴഞ്ഞു ഇഴഞ്ഞേ മുമ്പോട്ടു പോകൂ...
എല്ലാത്തിലും ഒരു നിസംഗത. ഏല്പിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ പോലും കൃത്യമായി പൂർത്തിയാക്കുന്നില്ല, really u r not at all fruitful.
ഏയ് അല്ല.
ഞാൻ കൃത്യമായി കാര്യങ്ങൾ പ്ലാൻ ചെയ്യുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ തുടങ്ങാൻ അങ്ങോട്ട് വല്യ താത്പര്യം കുറവ്. ആരോ പിന്നിൽ നിന്നും പിടിച്ചു വലിക്കും പോലെ, ഇപ്പോൾ പറ്റിയ സമയം അല്ല എന്ന ചിന്ത... ഉഴപ്പു പോലെ, പക്ഷേ ഞാൻ ഉഴപ്പൻ അല്ലല്ലോ...
പിന്നെ എന്താണ് ആകെ ഒരു താത്പര്യക്കുറവ് ?
മനസ്സ് ആകെ കുഴഞ്ഞു മറിയുന്ന അവസ്ഥ... കലുഷിതമാണ്...
പ്രാരാബ്ദങ്ങൾ, കടങ്ങൾ അങ്ങനെ ജീവിതത്തിൽ ചെയ്തു തീർക്കാനുള്ള കടമകൾ ഉത്തരവാദിത്വങ്ങൾ ഒക്കെ ഓർക്കുമ്പോൾ തന്നെ.... ആഹ്...
അപ്പോൾ ഇങ്ങനെ നിർജീവനായിട്ടെന്തു കാര്യം?
ഏയ് ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങൾക്ക് ഒന്നും ഒരു അംഗീകാരം അങ്ങോട്ട് കിട്ടുന്നില്ല, ആരും മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല, അങ്ങനെ അത്ര അടുത്ത കൂട്ടുകാരും ഇല്ല... കൈവരുന്ന പണം ഏതൊക്കെയോ വഴിയിൽ ഒഴുകി പോകുന്നു... ചിന്തകൾ കാടുകയറുന്നു... ഒന്ന് തീരും മുമ്പ് അടുത്ത പ്രശ്നം ഇങ്ങ് വന്നു കഴിഞ്ഞു... ഓഹ്... എന്ത് പറയാൻ...
എഴുത്തു തുടരും...
#admeliorasocialinnovations #alexkaringal #meliorism #lifelessons #lifequotes
5 months ago | [YT] | 0
View 0 replies
Alex Karingal - Strive for Success
ദുഖവെള്ളിയുടെ പരാധീനതകളിൽ നിന്നും ഉയിർപ്പിന്റെ പ്രതീക്ഷകളിലേക്കുള്ള ദൂരം...
തകർച്ച - അതിജീവനം - ഉയിർപ്പ്
കൂടെ മേശയിൽ ഇരിക്കുന്നവർ ഒറ്റുകൊടുക്കുമ്പോഴും, തള്ളി പറയുമ്പോഴും, ഓശാന പാടി പുകഴ്ത്തിയവർ - പരിഹസിച്ചാർത്തു വിളിക്കുമ്പോഴും ഒന്നുമുരിയാടാതെ നിശബ്ദം സഹിച്ചവന്റെ അതിജീവനം...
കാലമേറെ കഴിഞ്ഞു
ഒറ്റ് കൊടുക്കുന്നവർ ഇന്നും അതു തന്നെ ചെയുന്നു....
അറിയില്ലെന്ന് തള്ളി പറഞ്ഞവർ ഇന്നും അതു തുടരുന്നു...
മുഖത്ത് പരിഹാസവാചകങ്ങൾ കൊണ്ട് തുപ്പിയവരും, ഒറ്റപെടുത്തലിന്റെ ചാട്ടവാറടി തന്നവരും, എടുത്താൽ പൊങ്ങാത്ത ബാധ്യതകളുടെ കുരിശു ഏറ്റി വച്ചു തന്നവരും പിന്നെയും പിന്നെയും അതു തുടർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു...
തകരണം... മൺകലം പോലെ വീണുടയണം...
അതിജീവിക്കണം...
ഉയിർപ്പ് നിന്റേതു മാത്രമാണ്...
#admeliorasocialinnovations #alexkaringal #meliorism #easter #ressurection #Christ #crucifixion
5 months ago | [YT] | 1
View 0 replies
Alex Karingal - Strive for Success
പ്രിയമുള്ളവരേ Al foodie സൂരജിന്റെ പേജിൽ നിന്നും സ്ക്രീൻ ഷോട്ട് എടുത്ത കുറച്ചു ചിത്രങ്ങൾ ആണ് ഞാൻ ഇവിടെ ചേർത്തിട്ടുള്ളത്. (ചിത്രങ്ങളിലെ മുഖം blurr ചെയ്യണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്റെ ഫോണുപയോഗിച്ച് blurr ചെയ്യാൻ സാധിക്കാത്തത്തിൽ ഖേദിക്കുന്നു).
സൂരജിനെ പോലെ കുറച്ചു പേര് ഇത് പോലെ വീഡിയോ ചെയ്യുന്നുണ്ട്, ആരും ആശ്രയമില്ലാത്തവർക്ക് പണം നൽകുക, വസ്ത്രങ്ങളും, ഭക്ഷ്യസാധനങ്ങളും, പഠനോപകരണങ്ങളും, മരുന്നുകളും വിതരണം ചെയ്യുക, വീട് വച്ചു നൽകുക, ചികിത്സ സഹായം നൽകുക ഒക്കെ.
ഒരു വശത്തു അവർ ചെയ്യുന്ന നല്ല കാര്യങ്ങൾ ജനങ്ങൾ അംഗീകരിക്കുന്നത് പോലെ മറുവശത്തു ഒത്തിരി ആളുകൾ അവരെ ഒക്കെ കുറ്റം പറയുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്.
ഞാൻ ഇവിടെ പറയുന്ന കാര്യം മറ്റൊന്നാണ്. നമ്മുടെ ഇടയിൽ, വീടായും, ഭക്ഷണമായും, മരുന്നായും, ചികിത്സയായും, വസ്ത്രങ്ങളായും, ഒക്കെ സഹായം ആവശ്യം ഉള്ള എത്രയോ പേര് ഉണ്ട്. അതിലുപരി മാനസികമായി തകർന്നു പോയ എത്രയോ പേര്, പല പ്രശ്നങ്ങൾ കൊണ്ട് ജീവിതത്തിൽ ഉയരാൻ കഴിയാതെ പോകുന്ന എത്രയോ മനുഷ്യർ ഉണ്ടിവിടെ. അതിൽ കുറച്ചു പേരെ ഈ വ്ലോഗ്ഗാർമാർ തേടി പിടിച്ചു സഹായിക്കുന്നു, ആത്മ ബലം നൽകുന്നു.
എന്റെ ചോദ്യം അതല്ല... നമ്മുടെ ഒക്കെ അധികാരികൾ എവിടെ... നമ്മൾ വോട്ടിട്ടു ജയിപ്പിക്കുന്നവർ ഒക്കെ എവിടെ ആണ്, അവർ വലിയ റോഡുകൾ പണിയുന്നു, ഓഫീസ് സാമൂച്ചയങ്ങൾ പണിയുന്നു, സ്കൂൾ പണിയുന്നു, ആശുപത്രികൾ പണിയുന്നു, എല്ലാ സൗകര്യങ്ങളും പണിയുന്ന തിരക്കുകളിൽ ആണവർ. എന്നാൽ ഈ പണിയുന്നതിന്റെ ഒക്കെ ഉദ്ദേശം കൃത്യമായി അതു സാധരണ കാരനിലേക്ക് എത്തുന്നുണ്ടോ?
ഇതിന്റെ ഒക്കെ ഫലം അനുഭവിക്കുന്നവർ ആര്?
ഇവിടെ ഒത്തിരി സംവിധനങ്ങളും, പ്രോജെക്ടുകളും, പോളിസികളും ഒക്കെ വരുന്നുണ്ട്, ചെയ്യുന്നുണ്ട് എന്നു പറയപ്പെടുന്നു, എന്നാൽ ഇതൊക്കെ ഒരു സാധരണക്കാരന് കിട്ടുന്നുണ്ടോ എന്നു മനസിലാക്കാൻ എന്തു സംവിധാനം ഉണ്ടിവിടെ. ഉദാഹരണമായി ആശുപത്രിയിൽ സൗജന്യ ചികിത്സ ഉണ്ട്, കുറച്ചു മരുന്നുകളും ഉണ്ട് പക്ഷേ എത്രയോ പ്രായമായവർ ആശുപത്രിയിൽ പോകാൻ സാധിക്കാതെ വീട്ടിൽ നരകയാതന അനുഭവിക്കുന്നവർ ഉണ്ട്,
വീടുകൾ നൽകുന്ന പദ്ധതികൾ ഉണ്ട് - എന്നാൽ ഇന്നും ചായ്പ്പ മറച്ചു കെട്ടി ജീവിക്കുന്നവർ വരെ ഉണ്ട്, നല്ല വസ്ത്രങ്ങൾ ഇല്ലാത്തവർ, മാരകമായ രോഗമുണ്ടായിരുന്നിട്ടും കൃത്യമായ ചികിത്സ ലഭിക്കാത്തവർ, ആഹാരം ലഭിക്കാത്തവർ, പഠിക്കാൻ കഴിയാത്ത കുട്ടികൾ, അതിലുപരി അച്ഛനോ അമ്മയോ അതുമല്ലെങ്കിൽ മാതാപിതാക്കളെ നഷ്ടപ്പെട്ടു മാനസികമായി തകർന്നു ജീവിക്കുന്ന കുട്ടികൾ.
നമുക്ക് എല്ലാ സംവിധനങ്ങളും ഉണ്ട്, പക്ഷെ അതിന്റെ ഒക്കെ സേവനങ്ങൾ ഏത് അറ്റം വരെ എത്തുന്നു... ഇങ്ങ് താഴെ തട്ടിലുള്ള, എന്തു ചെയ്യണം, ഏതു വാതിലിൽ മുട്ടണം എന്നു അറിയാത്ത കുറെ ആളുകൾ ഇപ്പോഴുമുണ്ട്.
രോഗികളായ കുഞ്ഞുമക്കളെ വളർത്തുന്ന ഒരു അമ്മയെ നോക്കു, കുഞ്ഞുകുട്ടികളുടെ കൂടെ ആണ് അമ്മ, രോഗികളായ മക്കൾക്ക് അമ്മയുടെ കൂട്ട് എപ്പോഴും വേണം, അച്ചൻ ഇല്ല, അമ്മുമ്മയാണ് ജോലിക്ക് പോകുന്നത്, എത്രകാലം അവർ ജോലിക്ക് പോകും, അവരുടെ ഒക്കെ ഇടയിലേക്ക് ഇറങ്ങി ചെല്ലാൻ ഗവൺമെന്റിന്റെ സംവിധാനങ്ങൽ ഉണ്ട് പക്ഷേ അതൊക്കെ എത്രത്തോളം ഒരു ആവശ്യക്കരന്റെ പഠിക്കൽ വരെ ചെല്ലുന്നുണ്ട്...
ജീവിതത്തിലെ പല സാഹചര്യങ്ങളിലും, പ്രതിസന്ധികളിലും ഒക്കെ അകപ്പെട്ടു, കരകയറാൻ കഴിയാതെ, മാനസിക ബലം പോലും നശിച്ചു പ്രതീക്ഷകളില്ലാതെ ജീവിക്കുന്നവർ ഉണ്ട്...
വിദ്യാഭ്യാസ മുണ്ടായിട്ടും മികച്ച ഒരു ജോലി കണ്ടെത്താൻ കഴിയാതെ ബുദ്ധിമുട്ടുന്നവർ ഉണ്ട്...
സ്വന്തമായി ഒരു സംരംഭം തുടങ്ങണമെന്ന് ഉള്ളവർക്ക് പോലും അടിസ്ഥാനപരമായി എന്തെല്ലാം കടമ്പകൾ കടക്കണം...
കുടിവെള്ളം ഇല്ലാതെ ബുദ്ധിമുട്ട് അനുഭവിക്കുന്നവർക്ക് വാട്ടർ കണക്ഷൻ കൊടുത്തുവെങ്കിലും, ഇപ്പോഴും എത്രയോ വീടുകളിലും വെള്ളം കൃത്യമായി ചെല്ലുന്നില്ല...
സാദാരണക്കാരന് നിയമത്തിന്റെ നൂലാമാലകൾ താങ്ങാനാകുന്നില്ല...
ജീവിതം മുഴുവൻ നികുതിയടച്ചു ഗവൺമെന്റിനെ സഹായിച്ചിട്ടും ജീവിത സായാഹ്നങ്ങളിൽ അവർക്കു അവർ അർഹിക്കുന്ന പെൻഷനോ, ചികിത്സ യോ ലഭിക്കുന്നുണ്ടോ.
കുന്നുകളിലും, മലയിടുക്കുകളിലും ജീവിക്കുന്നവരെ കുറിച്ച് നിങ്ങൾ അറിയുന്നുണ്ടോ... അവരനുഭവിക്കുന്ന ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ മനസിലാക്കുന്നുണ്ടോ...
ഇത് ഒരു രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികളെയും വിമർശിക്കാൻ എഴുതിയതല്ല...
വികസനം അതു താഴെ തട്ടിൽ നിന്നും തുടങ്ങട്ടെ... സാധാരണക്കാരന്റെ ആവശ്യം മുൻ നിർത്തി ജയിച്ചു വരുന്ന ഭരണാധികാരികൾ സേവനം നടത്തട്ടെ... സാധരണകാരന്റെ, പാവപ്പെട്ടവന്റെ, ആവശ്യക്കാരന്റെ വീട്ടുപടിക്കൽ സേവനം എത്തിക്കാൻ കഴിവുള്ള ഭരണകർത്താക്കൾ വരട്ടെ...
ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി എന്തു ആവശ്യം ആണ് നിവർത്തിക്കേണ്ടത് എന്നു ചുമതലപെട്ടവരെ, ആവശ്യക്കാരന്റെ വീട്ടുപടിക്കലേക്കു അയക്കാൻ കഴിവുള്ള ഭരണകർത്താക്കൾ വരട്ടെ... ഞാൻ ഭരിക്കാൻ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സ്ഥലത്തു ഇനി ഒരു സാദാരണക്കാരനും ബുദ്ധിമുട്ട് ഒരു കാര്യത്തിലും അനുഭവിക്കാൻ വിടുകയില്ല എന്നു നെഞ്ചിൽ കൈവച്ചു പറയാൻ മിടുക്കുള്ളവൻ ഭരിക്കട്ടെ... നമ്മൾ വിജയിപ്പിച്ചു വിടുന്നവർ കാശുള്ളവരുടെയും, സ്വാധീനം ഉള്ളവരുടെയും, കോർപ്പറേറ്റ് കളുടെയും തിണ്ണ ഞരങ്ങാത്തവർ ആയിരിക്കട്ടെ...
ആർക്കും ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടാക്കാൻ എഴുതിയ പോസ്റ്റ് അല്ല... എന്നിട്ടും ആർകെങ്കിലും ഫീൽ ആയി തിളച്ചു മറിഞ്ഞു വന്നാൽ അതിൽ കുറച്ചു അരിയിട്ടു നല്ല വറ്റു കഴിക്കാം...
#admeliorasocialinnovations #alexkaringal #meliorism #election #politics
5 months ago | [YT] | 2
View 1 reply
Alex Karingal - Strive for Success
കഴിഞ്ഞ പോസ്റ്റിൽ നിന്നും തുടർച്ച...
കഴിഞ്ഞ പോസ്റ്റിൽ ഞാൻ സെമിനാരിയിൽ നിന്നും പഠനം പൂർത്തിയാക്കാതെ തിരിച്ചു പോന്ന കാര്യം ആണ് പറഞ്ഞിരുന്നത്. കുറെ പേര് കമന്റും മെസ്സേജും ഒക്കെ ചെയ്തിരുന്നു. കുറെ നിർദേശങ്ങൾ ഒക്കെ തന്നവർ ഉണ്ട്...
ചിലർ ചോദിച്ചത് സെമിനാരിയിൽ നിന്നും തിരികെ പോന്നതിനു ശേഷം എന്തു ചെയ്തു, ഇപ്പോൾ എന്തു ചെയ്യുന്നു എന്നൊക്കെയാണ്.
കുറെ കാര്യങ്ങൾ പറയാം.
സെമിനാരിയിൽ നിന്നും പുറത്തേക്കു ഉള്ള ജീവിതം തികച്ചും അക്വാറിയത്തിൽ വളരുന്ന മീനിനെ പിടിച്ചു പുറത്തു ഇട്ടാൽ ഉള്ള അവസ്ഥ ഉണ്ടല്ലോ അതു തന്നെ ആണ്...
പത്താം ക്ലാസ്സ് പഠനം കഴിഞ്ഞു സെമിനാരിയിൽ ചേരുമ്പോൾ വയസ്സ് 15 കഴിഞ്ഞിരുന്നു, തിരിച്ചു പോരുമ്പോൾ 23 ആയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ജീവിതത്തിൽ പഠിച്ചു ജോലിയൊക്കെ തുടങ്ങേണ്ട സമയം നമ്മൾ പഠിച്ചു എങ്കിലും valid ആയ ഒരു സർട്ടിഫിക്കറ്റ് പോലും ഇല്ലാതെ തിരിച്ചു വരേണ്ട അവസ്ഥ.
സെമിനാരിയിൽ ഫിലോസഫി പഠിക്കുമ്പോൾ തന്നെ കേരള യൂണിവേഴ്സിറ്റി യിൽ ഫിലോസഫി പ്രൈവറ്റ് ആയി രജിസ്റ്റർ ചെയ്തു എഴുതി ഡിഗ്രി എടുക്കണമെന്നാണ് നിയമം. പക്ഷേ ഞാൻ ഇംഗ്ലീഷ് private ആയി രജിസ്റ്റർ ചെയ്തു. അതിബുദ്ധി കാണിച്ചു എന്നു തന്നെ പറയാം. അന്ന് വളരെ ആത്മവിശ്വാസം കൂടുതൽ ആയിരുന്നു, ഏതു വിഷയം എടുത്താലും പഠിക്കും, ജയിക്കും എന്ന അതിയായ ആത്മവിശ്വാസം. സെമിനാരിയിലെ ഫിലോസഫി പഠനവും യൂണിവേഴ്സിറ്റി യിലെ ഇംഗ്ലീഷ് literature പഠനവും ഒരുമിച്ചു കൊണ്ടുപോകാൻ കഴിഞ്ഞില്ല എന്നതാണ് സത്യാവസ്ഥ.
ഫിലോസഫി ഫസ്റ്റ് ക്ലാസ്സോടെ പൂർത്തിയാക്കി എങ്കിലും, തുടങ്ങിവച്ച ഇംഗ്ലീഷ് യൂണിവേഴ്സിറ്റി പഠനം പൂർത്തിയാക്കിയില്ല... എഴുതിയ പരീക്ഷകൾക്ക് വിചാരിച്ച പോലെ മാർക്കും കിട്ടിയില്ല... എന്റെ കയ്യക്ഷരം എന്റെ തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ എതിരാളി ആയിരുന്നു...
സെമിനാരിയിൽ നിന്നും തിരിച്ചു വന്ന എന്നെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ അലട്ടിയതും ഇനി എന്തു ചെയ്യും എന്നുള്ള ചോദ്യം തന്നെ ആയിരുന്നു. വീട്ടുകാരുടെയും, ബന്ധുക്കളുടെയും, പരിചയക്കാരുടെയും എല്ലാം ആശങ്ക ഇനി അവൻ എന്തു ചെയ്തു ജീവിക്കും എന്നു തന്നെ ആയിരുന്നു...
23 വയസ്സായ ഞാൻ ഇനിയും വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടി ജീവിക്കുന്ന അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും മുമ്പിൽ പഠന ആവശ്യത്തിനായി പണത്തിനു കൈ നീട്ടുക എന്നത് എന്നെ സംബന്ധിച്ചു ചിന്തിക്കാൻ പോലും കഴിയാത്ത കാര്യം ആയിരുന്നു.
ഈയൊരു സമയം ഞാൻ ഒരു റിലേഷനിൽ പോയി പെടുകയും ചെയ്തിരുന്നു... എല്ലാത്തിന്റെയും ഫലമോ അതിയായ ടെൻഷൻ...
സെമിനാരിയുടെ അന്തരീക്ഷത്തിൽ ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടും അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല, പ്രാർത്ഥന, സമയാസമയം ആവശ്യത്തിന് ഭക്ഷണം, വായന, കളികൾ, ഗാർഡൻ-കൃഷി ജോലികൾ, മറ്റു ഓഫീസ് വർക്കുകൾ, നിശബ്ദത, സ്വന്തം ബാച്ചിലും, സെമിനാരിയിലെ മറ്റുള്ള എല്ലാ സഹോദരങ്ങളോടും ഒക്കെ കൂടെയുള്ള സൗഹൃദം, പഠനം, പരീക്ഷകൾ അങ്ങനെ ജീവിതത്തിൽ സമയം അറിയാതെ ഒഴുകി കൊണ്ടിരുന്ന ഞാൻ പെട്ടന്ന് എല്ലാം നിശ്ചലമായി നിന്നപ്പോൾ അതിയായ ടെൻഷൻ, നിരാശ, കുറ്റബോധം ഒക്കെ എന്നെ നിരന്തരം വേട്ടയാടികൊണ്ടിരുന്നു.
എങ്കിലും സെമിനാരിയിൽ പഠിച്ചതല്ലേ... വിട്ടുകൊടുക്കാൻ പറ്റുമോ, പോരാടാൻ ഞാനും തയാറായി...
എഴുത്തു തുടരും...
#admeliorasocialinnovations #alexkaringal #meliorism #lifelessons #mylife
5 months ago | [YT] | 3
View 0 replies
Alex Karingal - Strive for Success
കഴിഞ്ഞ എന്റെ #facebook പോസ്റ്റിനു വന്ന വ്യൂസ് ആണ് ഞാൻ ഈ ചിത്രത്തിൽ കാണിച്ചിരിക്കുന്നത്. നോക്കു നിലവിൽ എനിക്ക് ഉള്ള #followers ൽ വെറും 3 ശതമാനം പേര് മാത്രമാണ് പോസ്റ്റ് ഒന്ന് നോക്കുക എങ്കിലും ചെയ്തിട്ടുള്ളത്... പോസ്റ്റ് കണ്ട 97 ശതമാനം പേരും പുറത്തു നിന്നുള്ളവർ തന്നെ.
ആരെയും കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നില്ല... ഞാൻ തന്നെയാണ് അതിനു കാരണം... എന്തുകൊണ്ടെന്നാൽ...
എനിക്ക് നിലവിൽ ഉള്ള followers എന്റെ നാട്ടുകാരും പരിചയക്കാരും പിന്നെ എന്നെ പരിചയം ഉള്ളവരും, എന്റെ പോസ്റ്റുകൾ കണ്ടു ഇങ്ങോട്ട് request അയച്ചവരും ഒക്കെ തന്നെ ആണ്.
നാട്ടിലുള്ളവരെ ആയാലും പരിചയം ഉള്ളവരെ ആയാലും ഞാൻ കൂടുതൽ അങ്ങോട്ട് പോയി അടുക്കാൻ നിൽക്കാറില്ല... Yes അതു തന്നെ ആണ് സത്യം - I am an Introvert.
പക്ഷെ ഒരാളുമായി നല്ല ചങ്ങാത്തം ഉണ്ടായാൽ അതു നന്നായി, സൗണ്ട് ആയി മുന്നോട്ട് കൊണ്ട് പോകാൻ അറിയാം. ഏറ്റവും അടുത്ത ചങ്ങാത്തം വിരലിൽ എണ്ണാവുന്നവർ മാത്രമേ ഉള്ളു.
പഠിക്കുന്ന കാലത്തും കുറച്ചു സുഹൃത്തുക്കൾ, പെൺ സുഹൃത്തുക്കൾ തീരെ ഇല്ല... ആരോടും അധികം മിണ്ടാറില്ല... നാട്ടിൽ പാവത്താൻ സർട്ടിഫിക്കറ്റ് കരസ്തമാക്കി നടന്നവൻ. കൂടെ ഉള്ളവർ സുഹൃത്തുക്കളുടെ ഇടയിൽ തമാശകൾ പൊട്ടിച്ചു ചിരിച്ചു അട്ടഹസിക്കുമ്പോൾ, എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞാൽ അബദ്ധമാകുമോ എന്നു മാറി ഇരുന്നു ചിന്തിച്ചവൻ...
മറ്റുള്ളവരുടെ മുഖത്ത് നോക്കി നിനക്ക് പറ്റുമെങ്കിൽ ഇതൊന്നു ചെയ്തു തരാമോ എന്നു അപേക്ഷ രൂപേണ മാത്രം പറഞ്ഞവൻ... ഞാൻ എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞാൽ അതു അവനു വിഷമമായി മാറുമോ എന്നു ചിന്തിച്ചു പല സത്യങ്ങളും പറയാതെ മൂടിവയ്ച്ചവൻ...
ഏല്പിക്കുന്ന ജോലികൾ സ്വയം വെടിപ്പായി ചെയ്തു തീർക്കുന്നവൻ....
ഒരു ടീമിൽ മറ്റുള്ളവരുടെ ജോലി കൂടി സ്വയം ഏറ്റെടുത്തു ചെയ്യുന്നവൻ...
കാണുമ്പോൾ ഭീകരനാണെകിലും വളരെ സഹതാപപൂർവം മറ്റുള്ളവരോട് ഇടപെടുന്നവൻ...
സ്വന്തം തിരിച്ചറിവുകൾക്ക് മേലെ മറ്റുള്ളവരുടെ വാക്കുകൾക്ക് വിലകൽപ്പിക്കുന്നവൻ...
ഏകാന്തതതിയിലിരുന്നു വളരെ അധികം വായിക്കുന്നവൻ, കവിതകൾ സ്വയം ചൊല്ലി ആസ്വദിക്കുന്നവൻ...
ഇതൊക്കെ ആയിരുന്നു ഞാൻ...
ഒതുങ്ങി കൂടിയ സ്വഭാവ വൈകല്യങ്ങൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു മടങ്ങിവരാൻ ഒത്തിരി സമയം എടുത്തു.
ഇന്നു ഞാൻ എല്ലാവരോടും ചിരിക്കാനും സംസാരിക്കാനും ഇഷ്ടപെടുന്നു...
പക്ഷെ അങ്ങോട്ട് വലിഞ്ഞു കയറി ഞാൻ ഒരു സൗഹൃദവും പരിചയവും തുടങ്ങാറില്ല..
ഇത് വായിച്ചു ഇങ്ങ് അറ്റം വരെ എത്തി എങ്കിൽ സുഹൃത്തേ മനസിൽ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിക്കു എനിക്കു വേണ്ടി...
#admeliorasocialinnovations #alexkaringal #meliorism #lifelessons #mylife
5 months ago | [YT] | 2
View 0 replies
Alex Karingal - Strive for Success
പതിവ് പോലെ ആ ചോദ്യം വീണ്ടും എനിക്ക് നേരിടേണ്ടി വന്നു, അതും ഒരു വൈദീകൻ തന്നെ ചോദിച്ചു.
"മര്യാദിക്ക് നിനക്ക് സെമിനാരിയിൽ നിന്നും പഠിച്ചു ഒരു അച്ചൻ ആയി കൂടായിരുന്നോ..."
2012- ൽ സെമിനാരി ജീവിതം അവസാനിപ്പിച്ചു തിരികെ വന്നത് മുതൽ എന്നെ അറിയാവുന്ന വൈദീകരും, സിസ്റ്റർമാരും, സുഹൃത്തുക്കളും, പരിചയക്കാരും ഒക്കെ എന്നോട് നേരിട്ട് ചോദിക്കുകയും ചിലർ പറയാതെ പറയുകയും ഒക്കെ ചെയ്യുന്ന ഒരു ചോദ്യം ആണിത്.
നിറഞ്ഞ ഒരു ചിരി മാത്രം അതിനുള്ള മറുപടി ഞാൻ നൽകും.
എന്നോട് ഈ ചോദ്യം ചോദിക്കുന്നവർ ആരും, വൈദീക ജീവിതം വളരെ സുഖകരമാണ് അതുകൊണ്ട് നിനക്കതിൽ നിന്നുകൂടായിരുന്നോ എന്നല്ല ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്.
ഞാൻ ഇപ്പോഴും കെടാതെ കരുതുന്ന ദൈവവിളിയുടെ ആ തേജസ്സ് എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ നിന്നും അവർക്ക് മനസിലാക്കാൻ കഴിയുന്നത് കൊണ്ടായിരിക്കാം.
എന്റെ സംസാരത്തിൽ, എന്റെ പുഞ്ചിരിയിൽ, എന്റെ ഇടപെടലുകളിൽ എല്ലാവരോടും ഉള്ള എന്റെ സമീപനത്തിൽ, മറ്റുള്ളവരുടെ ബുദ്ധിമുട്ടുകളിൽ ഒക്കെ ഞാൻ അവരോടു ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്നേഹം തന്നെയാണ് ഇന്നും പ്രചരിപ്പിക്കുന്നത്.
സെമിനാരിയിൽ നിന്നും തിരികെ വന്നതിനു ശേഷം എന്നെ ഒത്തിരി സഹായിച്ച വൈദീകരുണ്ട്. പണം തന്നു സഹായിച്ചു എന്നല്ല, ഞാൻ ആരുടേയും അടുക്കൽ പണം ചോദിച്ചു പോയിട്ടില്ല.
അവസരങ്ങൾ തന്നു സഹായിച്ചവർ ആണ്. വിശ്വദീപ്തി സ്കൂളിലെ ജോലി, വിവിധ ദൈവാലയങ്ങളിലും, സ്കൂളുകളിലും, രൂപതകളിലുമായി മുപ്പത്തോളം ക്വിസ് നടത്താൻ അവസരം ലഭിച്ചു, അതിലേറെയും വി ബൈബിൾ, മാർ ഇവാനിയോസ് എന്നീ ഇഷ്ട വിഷയങ്ങൾ.
സൺഡേ സ്കൂൾ, യൂത്ത് മൂവ്മെന്റ് എന്നിവിടെങ്ങളിലെ എന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ, ഇപ്പോഴും പല യിടങ്ങളിലും പുസ്തക സ്റ്റാളുകൾ, ഇപ്പോൾ ചെയ്യുന്ന സെയിൽസ് ജോലിയിൽ നൽകുന്ന സപ്പോർട്ട്.
വൈദീകരുടെ അടുക്കൽ ചെന്ന് കഴിഞ്ഞാൽ അവരോടൊപ്പം ചേർത്ത് നിർത്തുന്ന അനുഭവം ഒത്തിരി ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞിട്ടും എന്റെ പേര് ഇപ്പോഴും ഓർത്തിരിക്കുന്ന വൈദീകരും സിസ്റ്റർമാരെയും കാണാനിടയായി. ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ കഴിയാതെ ചെന്നാൽ വിളിച്ചിരുത്തി എന്തെകിലും കഴിപ്പിച്ചു വിടുന്നവർ ഏറെ...
എന്റെ ജോലികളിൽ ഏറെ stress ഉണ്ടാകുമ്പോഴും ആശ്വാസം ആകുന്നതു സുഹൃത്തുക്കളായ കുറച്ചു വൈദീകർ തന്നെ.
ഒരിക്കലും ഞാൻ സെമിനാരി ജീവിതം വെറുത്തു തിരികെ പോന്നതല്ല, എന്റെ ലക്ഷ്യത്തിൽ നിന്നും അബദ്ധത്തിൽ വൃതിചലിച്ചു പോയപ്പോൾ ആ കുറ്റ ബോധം പേറി ഇനി അവിടെ തുടരണ്ട എന്ന എന്റെ തീരുമാനം തന്നെ ആയിരുന്നു എന്റെ തിരികെ യാത്ര.
കുറവുകളെ നിറവുകളാക്കുന്ന തമ്പുരാന്റെ കരം പിടിച്ചു ഇന്നും യാത്ര തുടർന്ന് കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു. ഉള്ളിലെ ആ കെടാത്ത ഇത്തിരി ചൈതന്യം കണ്ടെത്തി ആ ചോദ്യം വീണ്ടും ചോദിക്കുന്നവർക്ക് നന്ദി...
#admeliorasocialinnovations #alexkaringal #meliorism #lifelessons #goodthoughts
6 months ago | [YT] | 1
View 2 replies
Load more